GLOBALIZATION AND GROWTH





From Bloomberg, 27 Jun 2016 17:51:20

 June 26 -- Duncan Weldon, Resolution Group's head of research, discusses globalization's role in the Brexit vote. He speaks with Bloomberg's Matt Miller and Joe Weisenthal on "What'd You Miss?"
Globalization was the driving force behind the growth miracle in emerging markets, lifting millions of people out of poverty over the past few decades.

To read the entire article, go to http://bloom.bg/29gqiIu
Πλήρες Άρθρο »

Η «ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ»





Αριστείδης Ν. Χατζής
Αναπληρωτής Καθηγητής Φιλοσοφίας Δικαίου και Θεωρίας Θεσμών | Τμήμα Μ.Ι.Θ.Ε. ΕΚΠΑ
Index of economic freedom Greece 1995-2016


Αυτό είναι ένα γράφημα που έφτιαξα με στοιχεία του Index of Economic Freedom, ενός δείκτη που μετρά την οικονομική ελευθερία παγκοσμίως. Όπως, ίσως γνωρίζετε, στις αρχές Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε η ετήσια έκδοση του Index για το 2016. Και όπως βλέπετε πέσαμε κι άλλο. Σχεδόν μια ποσοστιαία μονάδα.


 
Από το 2010 μέχρι σήμερα η οικονομική ελευθερία στην Ελλάδα μειώθηκε συνολικά 9,5 μονάδες! (από το 62,7 στο 53,2 - όπως βλέπετε στο γράφημα). Δηλαδή μετά από έξι χρόνια «μεταρρυθμίσεων» η ελληνική οικονομία έγινε πιο κλειστή, με λιγότερο ελεύθερη αγορά και βέβαια με περισσότερες θεσμικές στρεβλώσεις.

Η Ελλάδα έχει εγκατασταθεί πλέον στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βρίσκεται στην τελευταία θέση και απέχει 6 μονάδες από την προτελευταία Κροατία! Αλλά και στον πάτο της Ευρώπης - λίγο πιο πάνω από χώρες όπως η Ουκρανία, η Λευκορωσία και η Ρωσία (όχι δεν ξέχασα τη Μολδαβία, μας περνά 4,2 μονάδες). Πρέπει να το πάρουμε απόφαση, αυτή είναι η Ελλάδα, μια χώρα παρεοκρατικού καπιταλισμού (crony capitalism) που μοιάζει πολύ με τα ορθόδοξα ξαδελφάκια της. Μια χώρα δηλαδή που οι θεσμοί της προστατεύουν ισχυρές διανεμητικές συσπειρώσεις (την ανεξέλεγκτη ολιγαρχία των ολιγοπωλίων, τις ισχυρές επαγγελματικές οργανώσεις και τα χαϊδεμένα συνδικάτα του δημοσίου).

Αν σας φαίνονται υπερβολικά όσα γράφω, αν θεωρείτε ότι είναι λάθος να βγάζουμε τέτοιου είδους συμπεράσματα από μια μόνο κατάταξη, θα σας στενοχωρήσω. Διότι δυστυχώς δεν είναι μόνο μία. Σε όλες (όλες!) τις παρόμοιες κατατάξεις η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση στην Ε.Ε. όταν αξιολογείται η αγορά της. Είναι η πιο κλειστή και η λιγότερο ανταγωνιστική αγορά στην Ε.Ε. (βλ. Economic Freedom of the World, Global Competitiveness Report, ICC Open Markets Index, Legatum Prosperity Index).

Αυτό το διάγραμμα κρατήστε το για να μην απορείτε γιατί η οικονομία μας δεν λέει να συνέλθει, γιατί η πραγματική ανεργία αγγίζει το 30% (60% στις/ους νέες/ους) σε μια οικονομία που ο ιδιωτικός τομέας έχει εξοντωθεί φορολογικά. Αλλά και για να το θυμάστε όταν διάφοροι άσχετοι, ανόητοι, ιδεοληπτικοί και πολιτικοί απατεώνες θα σας ξαναμιλήσουν για τον κίνδυνο που διατρέχετε από τον «νεοφιλελευθερισμό».
Πλήρες Άρθρο »

ΕΙΝΑΙ ΛΙΓΟΙ ΟΙ ΥΠΑΛΛΗΛΟΙ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΑΙΚΗΣ ΕΝΩΣΗΣ; ΠΑΡΑΔΟΞΟΤΗΤΕΣ



Εχουν εκφρασθεί απόψεις πως οι εργαζόμενοι στις Βρυξέλλες και στην ΕΕ γενικότερα δεν είναι περισσότεροι από το κανονικό. Επιτρέψτε μου να διαφωνήσω με την άποψη περί 'λογικού' αριθμού ευρωυπαλλήλων σε σχέση με υπαλλήλους λχ του Δήμου του Μάντσεστερ. 
Στην Βρετανία οι υπάλληλοι Δήμων περιλαμβάνουν και προσωπικό νοσοκομείων, σχολείων, γενικών υποδομών (πολεοδομία, δημόσια έργα, υδροηλεκτρικά κα)   ακόμη και αστυνομίας. Σε κάποιες περιπτώσεις μάλιστα περιλαμβάνουν ακόμη και ενόπλους εθνικής ασφάλειας και στρατού. 
Τι από όλα αυτά κάνουν οι εργαζόμενοι των Βρυξελλών κλπ? 
Είχα πεί κι άλλη φορά πως το σύνολο των υπαλλήλων της Πολιτείας  του Οχάιο η της Ινδιάνας στις ΗΠΑ είναι λιγότεροι από όσους απασχολούνται λχ στην Περιφέρεια Πειραιώς. Και με περισσότερες αρμοδιότητες. 
Το ζήτημα μάλιστα είναι πως οι υπάλληλοι των Βρυξελλών απασχολούνται σε ζητήματα που κάνουν δυσκολότερη την ζωή των κατοίκων της Ευρώπης και όχι ευκολότερη. Απόδειξη οι χιλιάδες κανονισμοί που προωθούν και ψηφίζονται από το Ευρωπαικό Κοινοβούλιο. Και που ουδέποτε έχει ελεγχθεί αν εξυπηρετούν τους σκοπούς για τους οποίους έχουν θεσμοθετηθεί. 
Πλήρες Άρθρο »

ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΣ ΓΙΑ ΒΡΕΧΙΤ στο Ραδιόφωνο

Ανδρέας Ανδριανόπουλος: Αναμενόμενο το BREXIT
24.06.16

Για άλλη μια φορά ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος ακούγεται από το IONION FM, στις Ραδιουργίες εκ Προμελέτης (Στρουμπάκος – Γρηγορόπουλος). Για τι άλλο σήμερα, από το Brexit. Τι μας είπε:

Πιο πολύ τον στενοχώρησε η έξοδος του Σίλβα από τον Ολυμπιακό παρά το Brexit. Γιατί? Γιατί ήταν αναμενόμενο. Γιατί? Γιατί η Ευρώπη έχει χάσει τον μπούσουλα. Λογικές ηχούν οι επιφυλάξεις των Βρετανών που έχουν μεγαλουργήσει τις τελευταίες δεκαετίες βασισμένοι στον μικρό δημόσιο τομέα και τις δυναμικές ιδιωτικές επιχειρήσεις. Αυτό χάνεται  με την Ευρώπη και προκάλεσε τη «νεοφιλελεύθερη έξοδο» του Βrexit.

Ο πρωθυπουργός έχει χάσει την εικόνα. Με αυτά που είπε είναι σαν να μην κατάλαβε γιατί βγήκαν οι Βρετανοί έξω. Αυτά που ζητάει από την Ευρώπη είναι αυτά για τα οποία οι Βρετανοί βγήκαν φοβούμενοι ότι έχουν ήδη αρχίσει να γίνονται.

Γιατί Brexit? Γιατί δεν θέλουν τη γραφειοκρατία των Βρυξελών, τους κανονισμούς, τους φόρους και τις επιβαρύνσεις για τρίτους.

Ολλανδία Σκανδιναβικές χώρες, Αυστρία πιθανόν να ακολουθήσουν. Και δεν είναι ιδεολογικό το θέμα. Άλλοι μιλάνε για ακροδεξιές και άλλοι για λαϊκίστικες αριστερές φωνές κατά της Ευρώπης, αλλά το πρόβλημα είναι δομικό: περιφρόνηση της Δημοκρατίας, υπερδιόγκωση μιας προνομιούχας τάξης γραφειοκρατών, θεοποίηση της φορολογίας.

Για την Ελλάδα δεν θα υπάρχουν μεγάλες επιπτώσεις αφού η Βρετανία δεν μας χρηματοδοτεί.  Όμως κάλυπτε το 25% του κοινοτικού προϋπολογισμού που θα καταμεριστεί τώρα στα υπόλοιπα κράτη-μέλη. Πρόβλημα θα έχουν οι φοιτητές και οι εργαζόμενοι εκεί.

Αν η Ευρώπη δεν δείξει σκληρή στάση στο μπαίνω-βγαίνω της Βρετανίας και δεν συσφίξει τις σχέσεις μεταξύ των κρατών-μελών μπορεί να οδηγήσει και άλλες χώρες στο δρόμο της εξόδου.

Πλήρες Άρθρο »

ΒΡΕΤΑΝΙΑ: ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ...ΕΞΟΔΟΣ !




Ελάχιστοι φαίνεται να κατάλαβαν στην Ελλάδα τους πραγματικούς λόγους για τους οποίους οι Βρετανοί κατά πλειοψηφία αποφάσισαν να εγκαταλείψουν την Ευρώπη. Το περισσότερο ανησυχητικό για εμάς είναι πως η κυβέρνηση των Αθηνών δεν φαίνεται να έχει συνειδητοποιήσει την ουσία του προβλήματος. Οι περιοσσότεροι Βρετανοί, όπως και άλλοι ευρωσκεπτικιστές σε άλλες χώρες της ΕΕ, σιχαίνονται την γραφειοκρατία των Βρυξελλών, την ελλειψη ευαισθησίας για τις παραδόσεις και τις αντιλήψεις των λαών των κρατών - μελών καθώς και  τον συγκεντρωτικό αυταρχισμό των ευρωπαικών εκτελεστικών οργάνων. 

Κυρίως όμως οι περισότεροι ευρωπαίοι αδυνατούν να κατανοήσουν την μανία φοροεπιδρομών που διακατέχει τα συλλογικά όργανα των Βρυξελλών με στόχο την διατήρηση της ομοιογένειας ενός συστήματος  κοινωνικο-οικονομικής οργάνωσης ξεπερασμένου και ουσιαστικά νεκρού.
Η ΕΕ βρίσκεται σε κρίση διότι ακριβώς οι λαοί απαιτούν περισσότερο σεβασμό, εσωτερική απελευθέρωση και λιγότερο αυταρχισμό. Δεν θέλουν φόρους, ούτε βέβαια δημόσια γραφειοκρατία και ούτε κατάπνιξη της ανεμπόδιστης ιδιωτικής πρωτοβουλίας. 

Με άλλα λόγια. οι διαφωνούντες με την Ευρωπαική Ενωση και τις επιλογές της απαιτούν περισσότερο νεοφιλελευθερισμό και λιγότερο κρατισμό*. Σε πλήρη αντίθεση δηλ με τις διαπιστώσεις των περισσότερων σχολιαστών στην  Ελλάδα αλλά και με τις  διακηρύξεις της ελληνικής κυβέρνησης. Οποιος δεν το διακρίνει αυτό, εθελοτυφλεί η ζεί σε άλλο πλανήτη. 

Πρόσφατα ο Πρωθυπουργός μίλησε για 'αποτυχία της νεοφιλελεύθερης διαχείρισης' των προβλημάτων της Ευρώπης. Ποιά διαχείριση όμως είναι νεοφιλελεύθερη; ΟΙ φορολογικές επιδρομές ουδέποτε έχουν κοπάσει ενώ ο καταιγισμός κανονισμών (που ενσωματώνονται στις εθνικές νομοθεσίες) συμπληρώνουν ένα βιβλίο μεγαλύτερο από 16.000 σελίδες, που καταπνίγει την Ευρώπη - και ιδιαίτερα κάθε προσπάθειεια επενδύσεων - με γραφειοκρατικές καθυστερήσεις και αξεπέραστα εμπόδια.

ΟΙ Ευρωπαίοι σκεπτικιστές που γίνονται θύματα λαικισμού και εύληπτων συνθημάτων εντοπίζουν εύκολα αυτά τα αδιέξοδα και συναισθάνονται άμεσα τα εμπόδια που απειλητικά ορθώνονται. Νεοφιλελεύθερες πολιτικές δυστυχώς δεν υπάρχουν στην Ευρώπη. Υπάρχει κρατισμός, κεντρικός πολιτικός αυταρχισμός και κατάπνιξη της ατομικής οικονομικής δημιουργικότητας. Αυτά όλα οδήγησαν στην έξοδο της Βρετανίας. Και αυτά κινδυνεύουν να οδηγήσουν το Ευρωπαικό όνειρο σε χρεοκοπία. 

*Εκεί που πλειοψήφισε το 'Μένουμε' είναι οι περιοχές που συντηρούνται με μεγάλες κοινοτικές επιδοτήσεις (Σκωτία, Β. Ιρλανδία, κομμάτια της Ουαλίας - περιοχή Αμπερίστουιθ), κάποια κοσμοπολιτικά αστικά, χρηματιστηριακά  και εξαγωγικά κέντρα (περιοχές  του Λονδίνου, του Νιούκαστλ και κάποια Λιμάνια). 'Φεύγουμε" ψήφισαν όλες σχεδόν οι μεσοαστικές και oi σχετικά εύπορες περιοχές, ξενοφοβικές εργατικές περιοχές και σημεία συγκέντρωσης οικισμών συνταξιούχων (Nοτιοδυτικά, Νοτια και Νοτιοδυτικά - Κορνουάλη)  ) - που ανοήτως πίστεψαν πως τα ποσά της βρετανικής συμμετοχής στον προυπολογισμό των Βρυξελλών θα μεταφερθούν σε αυξήσεις συντάξεων και στην υγεία! 
Πλήρες Άρθρο »

ΝΕΑ ΒΙΒΛΙΑ ΑΝΔΡΕΑ ΑΝΔΡΙΑΝΟΠΟΥΛΟΥ - Μόλις εκδόθηκαν




ΑΦΗΓΗΜΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ 

Μανιφέστο διακυβέρνησης με στήριγμα την Ελευθερία   






ΑΖΕΡΜΠΑΙΤΖΑΝ : 
Κυρίαρχος στο Σταυροδρόμι της Ευρασίας 

Γνωριμία με μία από τις σημαντικότερες χώρες της γειτονιάς μας  





Πλήρες Άρθρο »

VIDEO: Is Europe Doomed by Migrants?



VIDEO: Is Europe Doomed by Migrants?

June 18, 2016 at 3:30 pm


http://www.gatestoneinstitute.org/8285/is-europe-doomed-by-migrants


Most of the millions of overwhelmingly male migrants who have come to Europe in the past two years are not refugees fleeing war zones. Douglas Murray, in our latest video, discusses the total failure of Germany and other countries to integrate the migrants, and what the consequences will be. "If you have jobs in Germany that need filling, why on earth wouldn't you fill them with the young people from Italy, Greece, Portugal and other European countries, who are unemployed at the moment?"

Πλήρες Άρθρο »

Η Λύση Ελευθερίας


Σε αντίθεση με τους πομφόλυγες του σοσιαλισμού που χύνουν καυτά δάκρυα για την προδομένη αλλά αναποτελεσματική τους ιδεολογία, οι φιλελεύθεροι έχουν σαφείς και βιώσιμες εναλλακτικές λύσεις. Μια οικονομική πολιτική δηλαδή με λιγότερους φόρους, λιγότερο δημόσιο, λιγότερη γραφειοκρατία και πολύ περισσότερη ανάπτυξη και ευημερία.

Είναι τουλάχιστον απλοικό να ισχυρίζεται κάποιος πως μιά ιδεολογία σηκώνει τα χέρια σε περιόδους κρίσεων και αναζητά λύσεις σε αλλότρια λιμάνια. Τότε η ιδεολογία αυτή είναι για τα σκουπίδια. Οι πολιτικές θέσεις δεν είναι κοστούμια που χρησιμοποιεί κάποιος μοναχά τις Κυριακές για να πάει στην εκκλησία. Όταν δηλαδή η οικονομία είναι εύρωστη και ελκυστική και πιθανή επιλογή είναι οι παροχές και η προσοδοθηρία. Η ιδεολογία οφείλει να είναι εργαλείο μάχης ικανό να σε βγάλει από τις δυσκολότερες συγκυρίες. Και αποδεικνύεται περίτρανα πως ο σοσιαλισμός δεν είναι τέτοιο εργαλείο. Οπως έλεγε και η Μάργκαρετ Θάτσερ, το πρόβλημα του σοσιαλισμού είναι πως κάποια στιγμή τελειώνουν τα χρήματα των άλλων..

Αυτό είναι απάντηση στον απίθανο κυβερνητικό ισχυρισμό πως ψηφίζει τα νέα μνημόνια με κρύα καρδιά διότι τον βρίσκει εντελώς εντίθετο με τις πολιτικές του αρχές και πιστεύω. Και σαν εναλλακτική, αριστερή, λύση βρίσκει μοναχά επιλογές καταστροφικές για τον λαό και την οικονομία – όπως το Grexit, την πτώχευση η τα IOUs.

Η φιλελεύθερη εναλλακτική λύση αντίθετα οδηγεί μακριά από το σημερινό αδιέξοδο δίχως εξόντωση των λαικών στρωμάτων, δίχως χρεοκοπία, δίχως επιστροφή στη δραχμή και δίχως διάλυση των πάντων στην οικονομία και την κοινωνία. Διότι απλά αυτή η ιδεολογία είναι εργαλείο μάχης και για τις εύκολες αλλά και για τις δύσκολες ώρες.

Οι φιλελεύθερες επιλογές συνεπάγονται απλά μείωση δαπανών κι όχι προσπάθεια αύξησης εσόδων. Περικοπές στο δημόσιο, δηλαδή, με κατάργηση φορέων, οργανισμών, άχρηστων ουσιαστικά για την κοινωνία στο σύνολό της ολόκληρων τμημάτων Υπουργείων και άλλων κρατικών οντοτήτων. Αυτό θα έδινε την δυνατότητα, χωρίς να αλλάζει το τελικό αριθμητικό αποτέλεσμα, να μειωθούν φόροι και άλλες επιβαρύνσεις του κοινωνικού συνόλου, να καταργηθούν πάμπολλες γραφειοκρατικές διαδικασίες, να ενισχυθεί η αγορά και οι ελεύθερες οικονομικές συναλλαγές κι έτσι να ενισχυθούν οι επενδύσεις και να εμφανισθεί η ποθητή ανάπτυξη. Κι όλα αυτά δίχως να μειωθούν μισθοί και συντάξεις και χωρίς να περικοπούν λαικά εισοδήματα.

Θα υπάρξουν βέβαια αυτόματες απολύσεις στον δημόσιο τομέα μέσω της κατάργησης φορέων. Αλλά μέχρι τώρα έχουμε περίπου 1.300.000 ανέργους στον ιδιωτικό τομέα και ουδενός δεν έχει ιδρώσει το αυτί. Μόλις την περασμένη εβδομάδα σε μία μόνο ημέρα έχασαν την δουλειά τους περίπου 1.000 άνθρωποι στην ιδιωτική οικονομία. Γεγονός που πέρασε έτσι. Δίχως πορείες, διαμαρτυρίες, κινητοποιήσεις της ΓΣΕΕ και κλάματα κομμάτων και πολιτικών κινημάτων. Συγκρίνετε με την φασαρία που είχε δημιουργηθεί για την απόλυση 19 καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών πριν λίγο σχετικά καιρό.

Γιατί δεν θα πρέπει και το δημόσιο, που βασικά ευθύνεται για τα τραγικά σημερινά οικονομικά μας χάλια, να αναλάβει το κόστος ενός μέρους αυτής της επίπονης προσαρμογής; Η διαφορά μεταξύ των δύο επιλογών είναι πως η φιλελεύθερη, σε αντίθεση με την κρατικο-παρεμβατική συντηρητική (και την, ανύπαρκτη βέβαια, αριστερή), έχει προοπτικές ανάκαμψης που σύντομα θα δώσει λύση σε όσους θα αντιμετωπίσουν το φάσμα μιάς μεσοπρόθεσμης ανεργίας. Όλες οι άλλες διέξοδοι αυξάνουν τις δυσκολίες και την κοινωνική δυσπραγία, παραπέρα βυθίζουν την οικονομία και τις αγορές σε αδιέξοδα δίχως το άνοιγμα προοπτικών για ένα καλύτερο μέλλον.

Οποιος έχει μάτια βλέπει. Αν όμως εθελοτυφθεί…
Πλήρες Άρθρο »

Εθνική ανάγκη η ανασυγκρότηση του μεσαίου χώρου

Του Βασίλη Κοντογιαννόπουλου5 Ιουνίου, 2016
kentro_960
Η ανασυγκρότηση του μεσαίου χώρου, μεταξύ ΣΥΡΙΖΑ και Ν.Δ., αποτελεί, μέσα στις σημερινές πολιτικές συνθήκες, εθνική αναγκαιότητα.
Η κυβέρνηση, ΣΥΡΙΖΑ–ΑΝΕΛ, συνονθύλευμα της λαϊκιστικής Αριστεράς και της εθνολαϊκιστικής Δεξιάς, με διαπιστωμένη διαχειριστική ανεπάρκεια αδυνατεί να βγάλει τη χώρα από την κρίση. Αντίθετα την επιβαρύνει με το τρίτο Μνημόνιο. Το σκληρότερο Μνημόνιο της Αριστεράς. Αποφεύχθηκαν τα χειρότερα. Η επανάληψη του δράματος που έζησε η χώρα τον περασμένο Ιούλιο. Με ορατό τον κίνδυνο του GREXIT. Έρχονται όμως τα άσχημα. Η νέα φοροεπιδρομή, που τελματώνει την οικονομία, αποτελειώνει τη μεσαία τάξη και διευρύνει τη φτωχοποίηση των λαϊκών στρωμάτων. Δεν υποτιμώ δύο σημαντικές υπηρεσίες που προσέφερε, παρά τη θέλησή του, ο ΣΥΡΙΖΑ στην ελληνική κοινωνία:
1. Απομυθοποίησε την αριστερή εκδοχή εξουσίας, που ταλάνισε τη χώρα, όλη την περίοδο της Μεταπολίτευσης.

2. Συνέβαλε στη συνειδητοποίηση ότι ο δρόμος των Μνημονίων αποτελεί μονόδρομο.
Αποδείχτηκε ότι μοναδικός στόχος του διχασμού σε μνημονιακούς και αντιμνημονιακούς ήταν η είσοδος των «αγανακτισμένων» στη Βουλή. Του ΣΥΡΙΖΑ ως κυβέρνηση και της Χ.Α. ως τρίτο κόμμα. Η επιμήκυνση της μνημονιακής «καταστολής» πέραν της τριετίας, όπως ίσχυσε για Ιρλανδία, Πορτογαλία και Κύπρο, οφείλεται, κατά κύριο λόγο, στην ανεπάρκεια και ανευθυνότητα όλων των πολιτικών ηγεσιών, που τα τελευταία έξι χρόνια αντιμετώπισαν την κρίση ως ευκαιρία για ρεσάλτο στην εξουσία με όχημα το λαϊκισμό. Από τα «λεφτά υπάρχουν» του Γ. Παπανδρέου και � �α Ζάππεια του Αντ. Σαμαρά, φτάσαμε στο «εμείς θα βαράμε τα νταούλια και οι αγορές θα χορεύουν» του Α. Τσίπρα. Προηγήθηκε όμως ο δημοσιονομικός εκτροχιασμός της πλέον άγονης πενταετούς διακυβέρνησης της χώρας από τον Κ. Καραμανλή.
Η Ν.Δ., παρά την ανάδειξη ενός νέου ηγέτη, με αξιόλογα προσόντα και σαφές μεταρρυθμιστικό πνεύμα, παραμένει καθηλωμένη από τη χρόνια διάβρωση που υπέστη από λαϊκιστικές και εθνολαϊκιστικές αντιλήψεις και πρακτικές που αλλοίωσαν τη φυσιογνωμία της Κεντροδεξιάς Παράταξης του Κων/νου Καραμανλή. Υπό την επήρειά τους, υιοθέτησε την καταγγελία του φιλελεύθερου μεταρρυθμιστικού προγράμματος του Κων/νου Μητσοτάκη, από τους αντιπάλους του, ως «νεοφιλελεύθερου». Ποια «μεταρρυθμιστική διεύρυνση» μπορεί να πραγματοποιήσει όταν κρατάει κλει� �τή την πόρτα σε δύο από τα σημαντικότερα στελέχη που ανέδειξε, τον Στεφ. Μάνο και τον Α. Ανδριανόπουλο; Δύο από τους ελάχιστους πολιτικούς που τόλμησαν να εφαρμόσουν φιλελεύθερες μεταρρυθμίσεις. Το δημοσκοπικό της προβάδισμα, κατά οκτώ μονάδες, οφείλεται κυρίως στο διαφορετικό βαθμό συσπείρωσης των δύο παρατάξεων, 79% Ν.Δ. έναντι 40% ΣΥΡΙΖΑ, που δεν προσφέρει καμία ασφάλεια για μελλοντική εκλογική επικράτηση, ιδίως για αυτοδυναμία.
Ο κατακερματισμένος μεσαίος χώρος ταλανίζεται από ελλειμματικές πολιτικές ηγεσίες που αδυνατούν να εμπνεύσουν και να πείσουν, ιδίως το 1,5 εκατομμύρια απογοητευμένους πολίτες, που απέχουν συνειδητά από το πολιτικό γίγνεσθαι και την εκλογική διαδικασία. Η Δημοκρατική Συμπαράταξη, με καταγγελτικό πολιτικό λόγο, στείρες αρνήσεις και παλινδρομήσεις σε «παλαιοπασοκικές» αντιλήψεις, αδυνατεί να στεγάσει τους κεντρώους πολίτες, που αναζητούν πολιτική στέγη. Ο μεταρρυθμιστικός οίστρος του Στ. Θεοδωράκη εξάντλησε τα όρια προσέλκυσης πολιτών με εκσυγχρονιστικές και μεταρρυθμιστικές αναζητήσεις. Με τα ποσοστά και των δύο σχηματισμών να προσεγγίζουν ή και να υπολείπονται το ποσοστό του Λεβέντη αποκαλύπτεται η αδυναμία τους να παρέμβουν ουσιαστικά στις πολιτικές εξελίξεις.
Μέσα σε αυτές τις συνθήκες η ανασυγκρότηση του Μεσαίου χώρου με τη δημιουργία νέου πολιτικού φορέα με καθαρό μεταρρυθμιστικό στίγμα και την αλήθεια ως αντίδοτο στο λαϊκισμό αποτελεί μονόδρομο και εθνική επιταγή. Τα πρόσφατα δημοσιεύματα (ΒΗΜΑ – ΝΕΑ) ανέδειξαν τον προβληματισμό που κυριαρχεί ανάμεσα σε πολιτικά και μη στελέχη, εντός και εκτός των κομματικών σχηματισμών. Προσωπικότητες και ενεργοί πολίτες με φορτία κύρους, αξιοπιστίας και προσφοράς στον τόπο και την κοινωνία, αγωνιούν. Για την πορεία της χώρας, παγιδευμένης στη μέγγ� �νη της οικονομικής και προσφυγικής κρίσης. Την πτώχευση της Δημοκρατίας. Την απαξίωση της Πολιτικής. Τον εθισμό της κοινωνίας στο όπιο του λαϊκισμού. Είναι πεπεισμένοι ότι το μείζον πρόβλημα της χώρας είναι πολιτικό. Είναι η αδυναμία των σημερινών κομματικών ηγεσιών να διαμορφώσουν συνθήκες συναίνεσης, συνεννόησης και συνεργασίας. Προϋποθέσεις για την έξοδο από την κρίση. Είναι αποφασισμένοι να εργασθούν για την ανάδειξη ενός νέου φορέα που θα ενσωματώσει όλες τις δυνάμεις, που έχουν τη γνώση, την εμπειρία και τη θέληση να συμβάλουν στη� � ανασυγκρότηση της χώρας και την επανατοποθέτησής της στις ράγες της ευρωπαϊκής κανονικότητας.
Ο πολιτικός πραγματισμός, για να άχθη σε πέρας το εγχείρημα αυτό επιβάλλει την επιστράτευση του Κώστα Σημίτη. Μόνο αυτός μπορεί σήμερα να εκφράσει, να εμπνεύσει και να ενώσει όλες τις πραγματικά προοδευτικές και μεταρρυθμιστικές δυνάμεις. Τις δυνάμεις που έχουν αποδείξει την προσήλωσή τους στην αναγκαιότητα σαρωτικών μεταρρυθμίσεων σε όλους τους τομείς, και δεν την υψώνουν ως σημαία ευκαιρίας.
Ασφαλώς ο πολιτικός ηγέτης, που σύγχρονοι ιστορικοί (Κ. Κωστής, Στάθης Καλύβας κ.α.) τον κατατάσσουν στους πέντε σημαντικότερους Πρωθυπουργούς, που πήγαν τη χώρα μπροστά, δεν είναι αυτός που θα προβάλλει τη διαθεσιμότητά του. Είναι ευθύνη των ηγεσιών των σημερινών πολιτικών σχηματισμών, επιδεικνύοντας στοιχειώδη αυτογνωσία, υπευθυνότητα και ρεαλισμό, να απαιτήσουν να αναλάβει αυτός το έργο συγκρότησης του νέου φορέα, να κατευθύνει την επεξεργασία της τολμηρής και ριζικής μεταρρυθμιστικής του ατζέντας και να τον οδηγήσει στο ιδρυτικ ό συνέδριο κατά το οποίο θα αναδειχθεί η ηγεσία του. Εάν αυτοί ολιγωρήσουν η ευθύνη περιέρχεται στους επώνυμους και ανώνυμους πολίτες που θα διατυπώσουν το αίτημα προς τον πρώην Πρωθυπουργό. Έχω τη γνώμη ότι ο Κώστας Σημίτης ως αποδέκτης ενός καθολικού αιτήματος δεν θα μπορέσει να αρνηθεί να συμβάλει, από όποια θέση αυτός επιλέξει, στην επιτυχία του εγχειρήματος που στόχο έχει να διαφυλάξει την ευρωπαϊκή πορεία της χώρας την οποία ο ίδιος με το έργο του καθοριστικά σφράγισε.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ 5-6-2016
Πλήρες Άρθρο »

INSTITUTE OF DIPLOMACY AND GLOBAL AFFAIRS - Επόμενη Εκδήλωση




Σύγχρονες μορφές Αυταρχισμού
Κώστας Χρηστίδης,
Δικηγόρος, Οικονομικός Αναλυτής
Τάσος Παπαδόπουλος,
Δημοσιογράφος
Αθανάσιος Παπανδρόπουλος,
Δημοσιογράφος
Πέμπτη 9 Ιουνίου 2016, 6:30 μ.μ.
Οδός Ηπίτου 17β, Πλάκα, Αθήνα
Πληροφορίες: 210 600 9800 | εσωτ. 1107
Όλες οι περιλήψεις των εκδηλώσεων εδώ.
Πλήρες Άρθρο »

Η «ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΗ ΕΛΛΑΔΑ»


Index of economic freedom Greece 1995-2016
Αυτό είναι ένα γράφημα που έφτιαξα με στοιχεία του Index of Economic Freedom, ενός δείκτη που μετρά την οικονομική ελευθερία παγκοσμίως. Όπως, ίσως γνωρίζετε, στις αρχές Φεβρουαρίου κυκλοφόρησε η ετήσια έκδοση του Index για το 2016. Και όπως βλέπετε πέσαμε κι άλλο. Σχεδόν μια ποσοστιαία μονάδα.
Από το 2010 μέχρι σήμερα η οικονομική ελευθερία στην Ελλάδα μειώθηκε συνολικά 9,5 μονάδες! (από το 62,7 στο 53,2 - όπως βλέπετε στο γράφημα). Δηλαδή μετά από έξι χρόνια «μεταρρυθμίσεων» η ελληνική οικονομία έγινε πιο κλειστή, με λιγότερο ελεύθερη αγορά και βέβαια με περισσότερες θεσμικές στρεβλώσεις.
Η Ελλάδα έχει εγκατασταθεί πλέον στον πάτο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Βρίσκεται στην τελευταία θέση και απέχει 6 μονάδες από την προτελευταία Κροατία! Αλλά και στον πάτο της Ευρώπης - λίγο πιο πάνω από χώρες όπως η Ουκρανία, η Λευκορωσία και η Ρωσία (όχι δεν ξέχασα τη Μολδαβία, μας περνά 4,2 μονάδες). Πρέπει να το πάρουμε απόφαση, αυτή είναι η Ελλάδα, μια χώρα παρεοκρατικού καπιταλισμού (crony capitalism) που μοιάζει πολύ με τα ορθόδοξα ξαδελφάκια της. Μια χώρα δηλαδή που οι θεσμοί της προστατεύουν ισχυρές διανεμητικές συσπειρώσεις (την ανεξέλεγκτη ολιγαρχία των ολιγοπωλίων, τις ισχυρές επαγγελματικές οργανώσεις και τα χαϊδεμένα συνδικάτα του δημοσίου).
Αν σας φαίνονται υπερβολικά όσα γράφω, αν θεωρείτε ότι είναι λάθος να βγάζουμε τέτοιου είδους συμπεράσματα από μια μόνο κατάταξη, θα σας στενοχωρήσω. Διότι δυστυχώς δεν είναι μόνο μία. Σε όλες (όλες!) τις παρόμοιες κατατάξεις η Ελλάδα βρίσκεται στην τελευταία θέση στην Ε.Ε. όταν αξιολογείται η αγορά της. Είναι η πιο κλειστή και η λιγότερο ανταγωνιστική αγορά στην Ε.Ε. (βλ. Economic Freedom of the World, Global Competitiveness Report, ICC Open Markets Index, Legatum Prosperity Index).

Αυτό το διάγραμμα κρατήστε το για να μην απορείτε γιατί η οικονομία μας δεν λέει να συνέλθει, γιατί η πραγματική ανεργία αγγίζει το 30% (60% στις/ους νέες/ους) σε μια οικονομία που ο ιδιωτικός τομέας έχει εξοντωθεί φορολογικά. Αλλά και για να το θυμάστε όταν διάφοροι άσχετοι, ανόητοι, ιδεοληπτικοί και πολιτικοί απατεώνες θα σας ξαναμιλήσουν για τον κίνδυνο που διατρέχετε από τον «νεοφιλελευθερισμό».
Πλήρες Άρθρο »