Ο Νέος Θησέας

Ο Νέος Θησέας
Σαν νέος Θησέας ο Πρόεδρος της Δημοκρατίας ξιφούλκησε κατά του Μινώταυρου, τον οποίο παρομοίωσε με τον "νεοφιλελευθερισμό".  Με όπλο του τους θεσμούς υποσχέθηκε να ανατρέψει όλες τις κακοδαιμονίες της χώρας συντρίβοντας τον κακό δαίμονα της εποχής που δεν είναι άλλος από τις ελεύθερες αγορές και τον δημοκρατικό καπιταλισμό!!
Είναι προφανές πως ο Πρόεδρος μπήκε σε ιδεολογικά χωράφια που δεν αρμόζουν στην υπερκομματική, θεωρητικά, ιδιότητά του. Εξ ίσου όμως έκανε φανερό πως η ανάλυση των οικονομικών δεδομένων δεν αποτελεί τομέα επιστημονικής του δεξιότητας. Είναι ολοφάνερο πως δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς είναι και τι πρεσβεύει ο νεοφιλελευθερισμός.  
Η χρεωκοπία του ελληνικού κράτους προήλθε απο τις δυσθεώρητες δαπάνες του δημόσιου τομέα που προκάλεσε η πολιτική διαδοχικών κυβερνήσεων με την εκτός λογικής αύξηση μισθών και συντάξεων αλλά και με τη διόγκωση των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα (με σημαντική μάλιστα και τη δική του συμμετοχή σαν Υπουργού Κυβερνήσεων της ΝΔ).  Ο χαρακτηρισμός της υπερμεγέθυνσης του δημοσίου για εξυπηρέτηση πελατειακών βασικά σκοπιμοτήτων σαν "επιλογή νεοφιλελεύθερη" - μιάς θεωρητικής τάσης δηλ που υποστηρίζει με φανατισμό το μικρότερο κράτος, την μείωση των φόρων και την απαλλαγή οικονομίας και κοινωνίας από δημόσιες παρεμβάσεις - συνιστά, στην καλύτερη περίπτωση, πλάνη και στην χειρότερη, σκόπιμη διαστρέβλωση.
Με ποιό τρόπο πάλι σήμερα ένα πολιτικό περιβάλλον εξοντωτικών φορολογικών επιβαρύνσεων κι' ασφυκτικών ελέγχων κάθε σχεδόν οικονομικής ή άλλης δραστηριότητας βαφτίζεται επιλογή "ελευθερίας της αγοράς" (!) μοναχά βιαστές της λογικής θα μπορούσαν να το φαντασθούν. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν, σαν θεραπεία του φαινομένου, οραματίζονται κι άλλες κανονιστικές  ρυθμίσεις και πυκνότερες θεσμικές διαδικασίες.  
Για να βρει ο τόπος περπατησιά και να προσεγγίσει ένα αναπτυξιακό μέλλον οφείλει να εγκαταλείψει ακριβώς τέτοιες λογικές. Διαφορετικά τα αδιέξοδα θα γίνονται όλο και μεγαλύτερα και πυκνότερα...