Η Ρωσία κατανοεί καλύτερα πως να αντιμετωπίσει τους Ισλαμιστές

Πλέον καθίσταται προφανές πως οι Ρώσοι ήξεραν τι έλεγαν όταν ήρθαν αντιμέτωποι με την απειλή του Ισλαμικού Κράτους. Από την πρώτη στιγμή η ρωσική κυβέρνηση είχε προειδοποιήσει πως οι προσπάθειες καθυπόταξης των τζιχαντιστών από τη Δύση δε θα είναι επιτυχείς. Η Μόσχα εκτίμησε πως η παρέμβασή της ήταν αναπόφευκτη καθώς επεδίωκε να μην αντιμετωπίσει στον Καύκασο ή στην Κεντρική Ασία την απειλή του Χαλιφάτου στο μέλλον. Το σκεπτικό του Κρεμλίνου βασιζόταν σε συγκεκριμένες εκτιμήσεις.

Καμία νίκη δεν μπορεί να επιτευχθεί, αν δεν εκδιωχθεί το ΙΚ από όποια εδάφη έχει καταλάβει. Η νομιμοποίηση του Χαλιφάτου είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα εδάφη του. Δε θα αναγνωρίζεται από κανέναν, ούτε θα μπορεί να στρατολογεί κόσμο – ειδικά στη Δύση – αν απομακρυνθεί από τα εδάφη που ελέγχει. Σύμφωνα με τα διδάγματα του Ισλάμ, η κατοχή γης είναι απαραίτητη προϋπόθεση για την ανάδειξη ενός Χαλιφάτου. Το ΙΚ όμως δεν μπορεί να εξαρθρωθεί μόνο με βομβαρδισμούς. Οι χερσαίες δυνάμεις χρειάζονται αναπόφευκτα ώστε να εκδιωχθούν οι τζιχαντιστές. Βέβαια, αυτό δεν μπορεί να γίνει από τους στρατούς της χριστιανικής Δύσης. Μεγαλύτερο αποτέλεσμα θα είχε η επίθεση αν την πραγματοποιούσαν μουσουλμάνοι, δηλαδή οι ορκισμένοι εχθροί των Σουνιτών τζιχαντιστών. Οι Αλαουίτες οπαδοί του Σύρου Προέδρου Ασάντ μαζί με στρατιώτες από το Ιράν και Σιίτες πολιτοφύλακες από το Ιράκ, μπορούν να φέρουν εις πέρας την αποστολή: Με τη βοήθεια εναέριων επιθέσεων από τη Δύση και τη Ρωσία.

Ο Πρόεδρος Πούτιν δε «μάσησε» τα λόγια του και αντιμετώπισε με σκληρό τρόπο κάποιους μουσουλμάνους «συμμάχους» της Δύσης, οι οποίοι βοηθούν το ΙΚ χρηματοδοτώντας τις επιχειρήσεις του και άρα συνεισφέροντας στη διαιώνισή του. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης των G20 στην Αττάλεια της Τουρκίας, ο Ρώσος αρχηγός επανέλαβε πως τουλάχιστον τέσσερα από τα παρόντα έθνη ευθύνονται για την οικονομική ευημερία του ΙΚ. Υπονόησε με σαφήνεια πως είναι άσκοπο να δίνεται μάχη ενάντια σε έναν εχθρό ενώ ταυτόχρονα κάποιοι εμπλεκόμενοι επιδιώκουν την επιβίωσή του. Αν δεν εξαλειφθεί η υποκρισία, υπονόησε ο Πούτιν, ο πόλεμος ενάντια στους εξτρεμιστές ισλαμιστές δεν πρόκειται να πετύχει.

Με παραδειγματικό τρόπο, η Ρωσία αποδεικνύει πως το δόγμα της πολυπολιτισμικότητας που έχει ενστερνιστεί η Δύση ώστε να αντιμετωπίσει τους μετανάστες και τους πρόσφυγες έχει χρεωκοπήσει. Επί αιώνες, τα χριστιανικά κράτη αγωνίζονταν να εφαρμόσουν πολιτισμικές αξίες που προωθούν την ανοχή, το σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και τη διαφορετικότητα. Τώρα θέτει σε κίνδυνο αυτά τα επιτεύγματα καθώς υποκύπτει σε ξένους πολιτισμούς που είναι φορείς μεσαιωνικών αντιλήψεων και πρακτικών. Με το να δέχονται μετανάστες βαθιά θρησκευόμενους που υποστηρίζουν αξίες και ιδανικά που νοσταλγούν παλιομοδίτικες κοινωνικές πρακτικές, τα δυτικά έθνη υπονομεύουν τα ίδια την κοινωνική τους συνοχή. Οι αντιλήψεις των ισλαμιστών δεν τους επιτρέπουν να ενσωματωθούν στο νέο τους κοινωνικό περιβάλλον. Ως αποτέλεσμα εμφανίζονται διαφωνούντες που αφήνουν χώρο για την οργή και το μίσος. (Islands of dissent thus appear).  Τα θρησκευτικά κηρύγματα που μιλούν για (Sermons preaching millennial messages) και την Αποκάλυψη δηλητηριάζουν τις καρδιές των νέων μουσουλμάνων μεταναστών και τους απομακρύνουν από την πραγματικότητα, στέλνοντάς τους στην αγκαλιά των φανατικών ισλαμιστών εξτρεμιστών. Το τελικό αποτέλεσμα είναι ένας θρησκευτικό Αρμαγεδδώνας που προκαλεί θλίψη και αναστάτωση.

Δεν μπορείς να αντιμετωπίσεις το Ισλαμικό Κράτος χωρίς να λερώσεις τα χέρια σου, χωρίς να αλλάξεις την εσωτερική πολιτική για τη μετανάστευση και χωρίς να αντιμετωπίσεις υποτιθέμενους φίλους και συμμάχους. Είναι αδύνατο να αντιμετωπίσεις την ισλαμική τρομοκρατία στη βάση των δυτικών φιλελεύθερων προκαταλήψεων. Στόχος τους είναι η καταστροφή και ο θάνατος. Δεν μπορείς να απαντήσεις με κατανόηση και συγκαταβατικότητα. Ούτε μπορείς να ανεχτείς ένα κύμα μεταναστών που ακολουθούν αξίες ξένες προς την κουλτούρα που κυριαρχεί στην κοινωνία που τους φιλοξενεί. Είναι παράλογο να προσπαθούν να ενταχθούν οι γηγενείς πολιτισμοί στις αξίες των νεοεισερχόμενων και όχι οι πρόσφυγες και οι μετανάστες να προσπαθούν να συνταχθούν με τους νόμους και τα ήθη των χωρών που πλέον κατοικούν. Καταφεύγουν στη χριστιανική Δύση,  θεωρητικά γιατί θαυμάζουν τις αξίες της, τις δημοκρατικές διαδικασίες της και την κοινωνική ωριμότητα που διαθέτει. Είναι πραγματικά άνευ λογικού προηγούμενου η υποχώρηση των δυτικών εθνών στο μεσαιωνικό τους παρελθόν ώστε να συμβαδίσουν με τις συνήθειες, τις συμπεριφορικές νόρμες και τη θρησκευτικότητα των νέων τους καλεσμένων.

Η Ρωσία προφανώς και κατανοεί το ζήτημα πολύ πιο ενδελεχώς συγκριτικά με τους δυτικούς ομόθρησκούς της. Η συνεργασία μεταξύ τους, που εν τέλει δείχνει να πραγματώνεται, ίσως οδηγήσει σε ένα επιθυμητό αποτέλεσμα.
Πλήρες Άρθρο »

Δεν θα υπάρξει άμεση εμπλοκή Ρωσίας με Τουρκία

Η Μόσχα δεν πρόκειται να διακινδυνεύσει τις αναβαθμιζόμενες σχέσεις της με την Δύση λόγω της απροκάλυπτης πλέον συμπαράταξης της Αγκυρας με τον Ισλαμικό Χαλιφάτο. Ικανοποιημένο για την επιβεβαίωση του πρόσφατου ισχυρισμού του Προέδρου Πούτιν για υποκριτική στάση πολλών χωρών της υποτιθέμενης συμπαράταξης εναντίον των Τζιχαντιστών το Κρεμλίνο λογικά θα ενισχύσει μια διπλωματική του επίθεση εναντίον της Τουρκίας  στις Δυτικές πρωτεύουσες περιγράφοντας την διπλοπροσωπία πολλών μουσουλμανικών χωρών – και της Τουρκίας βέβαια – που υποτίθεται πως μάχονται τον ISIS ενώ την ίδια ώρα τον ενισχύουν οικονομικά και διευκολύνουν την ισχυροποίηση και επιβίωσή του.  Είναι λογικό το Κρεμλίνο να ζυγίσει τα κέρδη του από την εκμετάλλευση της αλαζονικής Τουρκικής στάσης από τις ενδεχόμενες ζημίες μιάς βίαιης αντίδρασής του.

Δεν πρόκειται βέβαια η Τουρκική πρόκληση να μείνει αναπάντητη. Κάτι τέτοιο θα προκαλούσε ανεπανόρθωτη ζημιά στην δημόσια εικόνα της Ρωσίας και του Προέδρου Πούτιν. Εχει όμως πάμπολλα άλλα όπλα στα χέρια της η Μόσχα για να ανταποδώσει το χτύπημα δίχως να προσφύγει σε στρατιωτικά μέσα. Ένα από αυτά είναι το κλείσιμο της στρόφυγκας του αερίου. Με πρόσχημα τεχνικά πιθανά προβλήματα η Ρωσία είναι σε θέση, με κάποιες οικονομικές απώλειες βέβαια,  να αφήσει την Τουρκία δίχως  θέρμανση καταμεσής του χειμώνα. Η εμπειρία θα είναι συγκλονιστική για τον Σουλτάνο της Αγκυρας, και οι αντιδράσεις που θα προκληθούν από την κοινή γνώμη της γείτονος θα είναι πιθανότατα καταλυτικές. Την ίδια ώρα η Μόσχα έχει την δυνατότητα να παρέμβει σε μια σειρά από χώρες στις οποίες έχει πολλά (οικονομικά, πολιτιστικά και πολιτικά) επενδυμένα  συμφέροντα η Αγκυρα. Στις Ρωσικές δημοκρατίες του Βόρειου Καύκασου (Καμπραντίνο- Μπαλκάρια, Συρκίσια, Τσετσενία, Ιγκουσέτια και Νταγκεστάν) Τουρκικές επιχειρήσεις έχουν προσπαθήσει να εκμεταλλευθούν κοινά γλωσσικά στοιχεία που υπάρχουν και να ανοίξουν σοβαρές δουλειές. Όλα αυτά τώρα, όπως και αντίστοιχες Τουρκικές πρωτοβουλίες σε Καζάν (Ταταρστάν),  Ούφα (Βασκορτοστάν) σε άλλες περιοχές κοντά στα Ουράλια και στην Κριμαία βρίσκονται τώρα στο έλεος του Κρεμλίνου.

Η Μόσχα επίσης είναι σε θέση να δημιουργήσει τεράστια οικονομικά προβλήματα στην Τουρκία και να βάλει σοβαρότατα εμπόδια στην διπλωματία της Αγκυρας στο Ουζμπεκιστάν, στο Καζακστάν και στο Τουρκμενιστάν. Σοβαρότατο ρίσκο επίσης ενδεχόμενα να υποστεί και το Μπακού (Αζερμπαιτζάν) που στηριζόταν στην Τουρκία για να προωθηθεί λύση στο θέμα του Ναγκόρνο Καραμπάχ. Η Τουρκία θα αναγκασθεί να χάσει ερείσματα κι’ εκεί διαφορετικά το Αζερμπαιτζάν θα κινδυνεύσει να ζημιωθεί. Το μεγάλο ζήτημα όμως θα είναι με τους Κούρδους και με άλλους γείτονες. Το Ιράν, οι Αλεβίτες της Συρίας και οι Σιίτες του Ιράκ θα ενθαρρυνθούν πιθανότατα να κινηθούν κατά Τούρκικων εδαφών αλλά και να δημιουργήσουν εντάσεις σε μεθοριακούς χώρους. Μπορεί να γίνουμε μάρτυρες εναέριων αντιπαραθέσεων Ιράν και Τουρκίας ενώ οι πομπές φορτηγών με πετρέλαια από το Ισλαμικό Χαλιφάτο προς την Τουρκία θα κοπούν απόλυτα με σκληρότατα χτυπήματα. Κουρδικές κινήσεις εκτός νομιμότητας προς την Τουρκία θα αυξηθούν κατά πάσα πιθανλότητα και η Αγκυρα θα βρεθεί μα πολλές αναφλέξεις μειονοτικές στο έδαφός της (και Τούρκοι Αλεβίτες).

Υπάρχει όμως και κάτι σοβαρότατο που αφορά εμάς. Τι θα γίνει με τις παραβιάσεις στο Αιγαίο; Αν η Ρωσία θέσει τέτοιο θέμα σε διεθνή φόρα πως θα αντιδράσει η Ελλάδα? Παθητικά και άβουλα? Δεν θα πρέπει τώρα να κινηθούμε εγείροντας στο ΝΑΤΟ θέμα Τούρκικης αξιοπιστίας  για δύο μέτρα και δύο σταθμά?

Ανοίγει λοιπόν μιά περίοδος τεράστιου διπλωματικού ενδιαφέροντος. Η εκτίμησή μου είναι πως δεν θα πρέπει να υπάρξει θερμό ανταποδοτικό επεισόδιο. Η Τουρκία όμως θα στριμωχθεί άγρια. Καιρός είναι να εκμεταλλευθούμε τις αδυναμίες της.
Πλήρες Άρθρο »

Κάφροι & Επιστήμονες της Αριστεράς

Κάφιρ (κάφρος) στα αραβικά σημαίνει άπιστος. Στα ελληνικά σημαίνει βλάκας και άξεστος. Δυστυχώς οι οπαδοί της τυφλής εναντίωσης προς ό,τι αντιπροσωπεύει η Δύση, που τους δίνει ακριβώς το δικαίωμα της αντίθετης γνώμης, αγκαλιάζουν αυτό ακριβώς που δεν καταλαβαίνουν. Και δικαιολογούν έτσι τον χαρακτηρισμό του κάφιρ και στις δύο γλώσσες. Οι επιθέσεις έτσι που κατευθύνθηκαν εναντίον μου, για το άρθρο μου σχετικά με τους μουσουλμάνους,  από τους οπαδούς της άγνοιας δικαιολογούν απόλυτα τις ανησυχίες μου. Είμαστε φαίνεται καταδικασμένοι να υποστούμε τις συνέπειες της ανόητα ανεκτικής μας στάσης. Προσπαθούμε, με βάση τις δικές μας αξίες της ανοχής και αποδοχής του διαφορετικού, να συμπεριφερθούμε απέναντι σε ένα κίνημα που εκμεταλλεύεται τις ανοχές μας για να μας καταστρέψει. Και οι ισλαμιστές δεν το κρύβουν. Το διατρανώνουν με τις δηλώσεις και τις πράξεις τους. Επιθυμούν να συντρίψουν τον δυτικό πολιτισμό και να φέρουν τις κοινωνίες μας πίσω στα χρόνια του μεσαιωνικού σκοταδισμού. Στο όνομα της δόξας ενός Θεού που επιθυμεί να μετατρέψει ολόκληρο τον κόσμο σε μιά κοιτίδα αφοσίωσης στις δικές του διδασκαλίες. Ο στόχος είναι να μετατραπεί ο οίκος του πολέμου ‘Νταρ αλ Χάρμπ’ (οι κοινωνίες δηλ που δεν πιστεύουν στο Ισλάμ) σε οίκο του θεού ‘Νταρ αλ Ισλάμ’ (δηλ. σε ισλαμικές). Αυτό ακριβώς διδάσκουν οι σουνίτες στα τζαμιά τους, αυτό προπαγανδίζουν οι Ουαχάμπις Σαουδάραβες χρηματοδότες τους με κάθε ευκαιρία, αυτό βροντοφωνάζουν οι φανατικοί τζιχαντιστές πριν από κάθε αποτρόπαια πράξη τους. Οι μόνοι που δεν το βλέπουν είναι οι Δυτικοί αριστερόφρονες «προοδευτικοί». Αυτοί ανακαλύπτουν απολογητές του καπιταλισμού και υπηρέτες του δυτικού ιμπεριαλισμού. Το μόνο που αδυνατούν να συλλάβουν είναι η απύθμενη βλακεία και η τυφλότητά τους.

Θυμάμαι ένα παλιό μου φίλο στα μαθητικά χρόνια στο Πανεπιστήμιο του Cambridge. Ηταν Ιρανός και κομμουνιστής. Μισούσε τον Σάχη και πάλευε για την ανατροπή του. Εμαθα πως ενθουσιάσθηκε όταν κινήθηκαν οι κληρικοί εναντίον του Παχλεβί. Συμπαραστάθηκε στις εκδηλώσεις τότε στην Τεχεράνη - στις κινητοποιήσεις των μουζαχεντίν. Πϊστευε πως πολέμαγε τον καπιταλισμό και την πλουτοκρατία. Το κόμμα του το (κομμουνιστικό) Τουντέχ πολέμησε ολόψυχα για την επιστροφή του Χομεινί. Μετά την φυγή του Σάχη και τον θρίαμβο των Αγιατολάχ είχαμε για τελευταία φορά νέα του. Εκτοτε απόλυτη σιωπή. Πληροφορήθηκα από γνωστούς πως ήταν από τους πρώτους που εξαφανίσθηκαν. Προφανέστατα τον εκτέλεσαν. Αυτό που αγνοούν οι αφελείς οπαδοί της απανταχού Αριστεράς είναι πως μετά τους ‘αποστάτες’ (μουσουλμάνους που «μήδησαν» κι εγκατέλειψαν τον δρόμο του Αλλάχ) επόμενοι στην λίστα των προς εξόντωση από τους λογής ισλαμιστές είναι οι πολυθειστές (οι Σιίτες για τους Σουνίτες) και οι άθεοι (οι κομμουνιστές, για όλους αυτούς). Οταν βέβαια το αντιλαμβάνονται είναι λίγο αργά. Και για την σωτηρία της ζωής τους ακόμη.

Αλλά και στο θέμα των προσφύγων-μεταναστών οι αριστεροί έχουν χάσει  τον μπούσουλα. Σύμφωνα με πολλούς έγκυρους αναλυτές στην Βρετανία, η εμμονή με την πολυπολιτισμικότητα έχει αποστερήσει από την Αριστερά τον δυναμισμό των βασικών της ιδεολογικών παρακαταθηκών. Η πλημμυρίδα μεταναστών δίχως ταξική συνείδηση έχει οδηγήσει σε εγκατάλειψη των στόχων για αναδιανομή εισοδημάτων και ένταση των δυναμικών κοινωνικο-οικονομικών διεκδικήσεων. Το ενδιαφέρον τώρα στρέφεται σε ζητήματα  εθνικής ταυτότητας και ανοχής της θρησκευτικής ιδιαιτερότητας. Η Σώτη Τριανταφύλλου στο βιβλίο της περί Πολυπολιτισμικότητας (Παττάκης, 2015) αναλύει εξαιρετικά το θέμα.

Ο περισπούδαστος καθηγητής Μαργαρίτης, στην Εφημερίδα των Συντακτών, αφού εκφράζει την  ευαρέσκειά του για την αφεντιά μου (‘ασήμαντο πολιτικό’ με αποκαλεί – καλοσύνη του) μεταφέρει το κύρος της έδρας του (της ακαδημαικής, εννοείται) σε επιθέσεις για την άγνοιά μου σχετικά με το Ισλάμ. Δεν εξηγεί βέβαια πουθενά ποια ακριβώς είναι αυτή. Δεν πειράζει όμως. Αν αρχίσουν όλοι, και η Αριστερά βέβαια, να ασχολείται σοβαρά με το θέμα θα αρχίσουν να καταλαβαίνουν. Κι αυτό μου αρκεί.
Πλήρες Άρθρο »

Russia Understands Better How To Deal With Islamists

It now becomes evident that the Russians knew what they were talking about when confronted with the threat of the Islamic State. From the very first beginning the Russian government warned that the West’s efforts to subdue the Jihadists would not succeed. Moscow felt it would inevitably had to intervene, to avoid facing the Caliphate threat in the future along the Caucasus or in Central Asia. The Kremlin’s  rational was based on specific considerations.


  • Victory will be unattainable if the ISIS cannot be wiped out from the land it occupies. The Caliphate’s legitimacy is tied up with territory. Will be recognized by no one and be unable to attract new recruits, from particularly the West, had it be deprived from the area it controls. According to the teachings of Islam, landhold is a necessary prerequisite for a deceleration of a Caliphate.  The Islamic State however can never be annihilated by bombing raids alone. Land forces would be inevitably necessary to drive the Jihadists out. This cannot be done however by the armies of the Christian West. It would be more efficient if the assault could be conducted my Muslims – mortal enemies of the Sunni jihadists. The Allawite followers of Syrian President Assad along with soldiers from Iran and Shia militias from Iraq, can perform quite successfully the task. With the help of air assaults from the West and Russia.
  • President Putin did not chew his words and quite bluntly confronted some Muslim “Allies” of the West who keep ISIS going by financing its endeavors and thus contributing to its longevity. During the last G20 gathering in the Turkish city of Attalia, the Russian leader reiterated that at least four of the present nations are responsibl’e for ISIS economic well being. He clearly implied that it is futile to battle a target that at least some of the belligerents want to guarantee its survival. If hypocrisy is not eliminated, Putin implied, the war against Islamic radicals can never -be successful.
  • Leading by example, Russia proves that the doctrine of multiculturalism, embraced by the West in dealing with immigrants and refugees, has gone bankrupt. For centuries Christian nations have struggled to implement cultural values that foster tolerance, respect of human right and diversity. It is now in danger of jeopardizing these achievements by succumbing to alien cultures bringing medieval beliefs and practices to the forefront.  By accepting immigrants deeply religious who adhere to values reminiscent of premodern societal practices  Western nations undermine their own social coherence. Islamist beliefs do not really allow their faithful to integrate into their new social environment. Islands of dissent thus appear allowing frustration and hate to surface. Sermons preaching millennial messages and apocalyptic forecasts poison the hearts of the immigrant Muslim young, leading them away from reality and to the arms of militant Islamic fanatics. The end result is religious Armageddon causing distress and upheaval.


You cannot deal with the Islamic State without blooding your hands, change your internal immigration practices and confronting so called friends and allies. It is impossible to face Islamic terrorism on the basis of western liberal preconceptions. Their aim is destruction and death. You cannot respond with understanding and containment. Neither can you tolerate a flood of newcomers adhering to values alien to the culture prevailing in the host society. It is irrational that indigenous cultures will struggle to conform to the values of the newcomers instead of the incoming refugees/immigrants try to adjust to the laws and moral principles of the countries in which they now reside. They escape to the Christian  West because they, theoretically admire its values, democratic practices and social maturity. It is totally without logical precedent that the Western nations will regress to their medieval past to correspond to the habits, norms of behavior and religiosity of their new guests.

Russia obviously understands the issue more comprehensively that it’s western co-religionists. Cooperation of the two, which finally appears to be happening, may bring the challenge to a desirable outcome.  

Πλήρες Άρθρο »

Από μια τριχιά κρέμεται η επιβίωση της Δύσης

Για τις ανάγκες του νέου μου βιβλίου για το Αζερμπαιτζάν, συνομίλησα προ καιρού με ένα μετριοπαθή αλλά πιστό μουσουλμάνο της κοινότητας του Αμπού Μπεκρ, στο Μπακού, που δεν μάσησε τα λόγια του:

«Εδώ στο Αζερμπαϊτζάν έχουμε εξασφαλίσει μια πραγματική όαση μετριοπαθειας και ηρεμίας. Τα πράγματα όμως δεν είναι παντου και για πάντα έτσι. Εσείς στη Δύση» μου σημείωσε με έμφαση, «κρίνετε τα πράγματα μέσα από τις δικές σας θρησκευτικές και πολιτιστικές αξίες και αντιλήψεις. Γι’ αυτό και συνήθως δεν καταλαβαίνετε τι ακριβώς συμβαίνει».

«Μα αντιδρούμε με ανθρωπισμό και με στήριγμα την ανοχή» του αντέτεινα.

«Αυτό ακριβώς είναι το πρόβλημα σας» αποκρίθηκε. «Οι μουσουλμάνοι στη Δύση δεν ενσωματώνονται στον δικό σας τρόπο ζωής και στις δικές σας αξίες και αρχές. Κι αντιδρούν με τον δικό τους τρόπο, διατηρώντας άσβεστες και τις  αντιλήψεις άλλα και το μίσος που τους πλημμυρίζει. Εσείς σκέφτεστε ανθρωπισμό, λχ με τους πρόσφυγες, κι εισπράττετε τρομοκρατική βαρβαρότητα και φόνους. Απλά και μόνο επειδή είσαστε Δυτικοί και όχι μουσουλμάνοι. Οφείλετε να κατανοήσετε κάποιες θεμελιώδεις ισλαμικές αρχές. Που δεν μπορεί να τις απεκδυθεί κανένας αφοσιωμένος στις παραδόσεις μουσουλμάνος, όπου κι αν βρίσκεται. Λ.χ. η αρχή της «μετακίνησης» (χαιζίρια). Σύμφωνα με το Κοράνι και πολλά «χαντίντ» (πράξεις κι ερμηνείας των εφαρμογής των κανόνων) αποτελεί ιερή υποχρέωση για κάθε πιστό η μετεγκατάσταση σε κομμάτια γης που δεν είναι, καθ’ όλον η εν μέρει, ελεγχόμενα από το Ισλάμ. Με βάση  τις εντολές της «ντα’ ουα», που αποτελούν ένα είδος ισλαμικής επιταγής , όλοι αυτοί οφείλουν να εργασθούν για την διάδοση του μηνύματος του Ισλάμ και την εγκαθίδρυση ενός ισλαμικού κράτους».

«Εννοείς δηλαδή πως η ροή μεταναστών η προσφύγων γίνεται βάσει σχεδίου για την εσωτερική υπονόμευση των δυτικο- χριστιανικών χωρών;»

«Αυτό που λέω είναι πως, ανεξαρτήτως προθέσεων, οι γραφές καθοδηγούν τον πιστό μουσουλμάνο σε τέτοια συμπεριφορά. Όλοι οφείλουν, με τον ένα η τον άλλο τρόπο, να ενταχθούν, αυτοί και ο κόσμος στον οποίο ζουν, στο ‘Νταρ αλ Ισλαμ’ – στον κόσμο δηλ. του Θεού. Ενόσω εσείς επιμένετε και ομιλείτε για ανθρωπισμό, υποδοχή προσφύγων με τρόπο ανοικτό και με στόχο την ομαλή αφομοίωση, αυτοί θα συνεχίσουν να δουλεύουν για την σταδιακή επιβολή της Σαρία (ισλαμικού νόμου) και την καθυπόταξη των καφίρων (άπιστων). Σε εποχές εντάσεων μάλιστα αυτός ο στόχος μπορεί να πάρει την μορφή τρομοκρατικών κινήσεων και ένοπλων συγκρούσεων. Όλος ο κόσμος αποτελεί δυνάμει προέκταση της εξουσίας του Ισλάμ. Η τζιχάντ (ο αγώνας) για την επιβολή του μπορεί να πάρει (καί να  νομιμοποιείται γι’ αυτό) κάθε μορφή».

Δυστυχώς η Δύση έχει τα μάτια κλειστά. Αντιδρώντας με την λογική και τον φιλελεύθερό της ανθρωπισμό υπογράφει την θανατική της καταδίκη. Οι φρικαλεότητες στο Παρίσι δεν αποτελούν παρά το ξεκίνημα μιάς σειράς τέτοιων αποτρόπαιων πράξεων. Εκκολάπτουμε μόνοι μας το φίδι που ετοιμάζεται να μας θανατώσει. Θα συνιστούσα δύο εντυπωσιακά (Γαλλικά αλλά μεταφρασμένα στα ελληνικά) βιβλία. Τον «Γερμανό Μουζαχεντίν» και την Υποταγή  που περιγράφουν γλαφυρότατα όσα συμβαίνουν στις δυτικές ισλαμοκρατούμενες γειτονιές. Και προδιαγράφουν μάλλον έντονα ανησυχητικές προοπτικές.

Το πρόβλημα είναι το ίδιο το Ισλάμ κι όχι απλά οι τρομοκράτες. Θα σημειώσω μερικά πράγματα για να θεμελιώσω την άποψή μου.


  • Εχετε διαπιστώσει καμία κινητοποίηση «μετριοπαθών» μουσουλμάνων σε ολόκληρο τον Δυτικό κόσμο εναντίον  των φρικαλεοτήτων που διαπράττουν οι  φανατικοί? Δεν σας προβληματίζει αυτή η περίεργη σιωπή?
  • Γιατί η ροή των προσφύγων από τις εμπόλεμες περιοχές προς την Δύση πήρε τέτοια μεγάλη ένταση τους τελευταίους μήνες? Ο πόλεμος στην Συρία ξεκίνησε το 2010 – 2011. Γιατί τώρα? Μήπως συνδέεται με την δήλωση του ηγέτη του Ισλαμικού Χαλιφάτου τον Φεβρουάριο του 2015 πως «θα πλημμυρίσουμε την Δύση με μετανάστες ώστε να κυριαρχήσουμε στις κοινωνίες αυτές από μέσα» περνώντας το κυρίαρχο μήνυμα του Ισλάμ?
  • Είναι υποχρεωμένοι η όχι όλοι οι μουσουλμάνοι να ακολουθήσουν, μόλις υπάρξει ανάγκη, το μήνυμα του Μωάμεθ (μέσα από το Κοράνι και τα Χαντίντ  [ιερές διδασκαλίες]) για μετακίνηση (Al Hijra) ώστε να καταληφθούν πλημμυρισμένες από μέσα περιοχές των απίστων?
  • Οφείλουν να δείχνουν υποταγμένοι και υπάκουοι μέχρι να είναι σε θέση να κινητοποιηθούν και να εφαρμόσουν την Σαρία? Ηδη σε περιοχές που έχουν σημαντικά μεγάλους αριθμούς απαιτούν αλλαγές στις τοπικές συνήθειες και πρακτικές (στο Ντύσσελντορφ πέτυχαν μόλις την περασμένη εβδομάδα την κατάργηση στα σχολεία της χριστιανικής γιορτής του Αγίου Μαρτίνου και την μετονομασία της σε γιορτή του φωτός, στο Μόναχο ζήτησαν τον Οκτώβριο κατάργηση του Octoberfest διότι γυναίκες πίνουν δημόσια μπύρα, στο Montgomery County των ΗΠΑ απαίτησαν – και πέτυχαν - από τριετίας την κατάργηση του Χριστουγεννιάτικου δένδρου ενώ σε περιοχές της Γαλλίας απαιτούν να εξαιρούνται μουσουλμάνοι στα σουπερμάρκετ από τον χειρισμό ποτών και χοιρινού για εξυπηρέτηση πελατών.
  • Γιατί ουδείς πρόσφυγας από Συρία, Ερυθραία και Αφγανιστάν δεν μετακινείται στις εύπορες μουσουλμανικές χώρες της Αραβίας και του Κόλπου. Και μετακινούνται όλοι μαζικά προς την Ευρώπη. Έχουν μετακινηθεί μοναχά σε Τουρκία, Ιορδανία, Λίβανο και Αίγυπτο. Όπου οικονομικά είναι αδύνατη η συντήρησή τους κι έτσι στοιβάζονται σε στρατόπεδα με στόχο την μετακίνησή τους μετά … προς την Ευρώπη!!
  • Η Ευρώπη επιμένει να πιστεύει πως θα λύσει όλα της τα προβλήματα «αγοράζοντας» την έξοδό της από την όποια κρίση.  Με την λογική και νοοτροπία αυτή δεν έκανε τίποτα μετά τις σφαγές στην Μαδρίτη, το Λονδίνο και τις προηγούμενες εγκληματικές ενέργειες στο Παρίσι. Γεμίζοντας με μουσουλμάνους, που βαθιά όλοι τους πιστεύουν στην μελλοντική κυριαρχία του Ισλάμ, κι ανεξάρτητα τρόπων υποδοχής τους  το ζήτημα της εσωτερικής υπονόμευσης εξακολουθεί να υπάρχει.
  • Οι αεροπορικοί βομβαρδισμοί δεν πρόκειται σε καμία περίπτωση να δώσουν λύση. Όπως δεν έδωσαν μέχρι τώρα. Μόνο αν προσχωρήσουμε στην Ρωσική λογική αντιμετώπισης του Χαλιφάτου- χτυπήματα δηλ από το έδαφος – θα μπορέσει να γίνει κάτι. Η Ρωσική λογική είναι ξεκάθαρη. Χρησιμοποίηση των δυνάμεων του Ασσάντ – που είναι Αλεβίτες και δεν έχουν πρόβλημα να εντοπίσουν και να τσακίσουν τους Σουνίτες του ISIS – και Ιρανούς (πάλι Σιίτες) και Σιιτικές πολιτοφυλακές  από το Ιράκ για να επιτευχθεί η αντίδραση στα κελεύσματα των Σαλαφιστών κι η εξολόθρευση των βάρβαρων φονιάδων του Χαλιφάτου.
  • Διπλωματικά θα πρέπει να απαιτήσουμε (σαν Ελλάδα) από εταίρους και ΝΑΤΟ την υποχρέωση των συμμαχικών χωρών να κόψουν κάθε βοήθεια και οικονομική σχέση με χώρες που είτε δεν δέχονται επιστροφή μεταναστών στα εδάφη τους (λχ Πακιστάν, Μπανγκλαντές, Σομαλία, Ερυθραία κλπ) είτε διακοπή κάθε (οικονομικής κυρίως) σχέσης με χώρες ενίσχυσης των ακραίων (Κατάρ, Σαουδική Αραβία, Εμιράτα).

Οι ηγέτες της Ευρώπης ανησυχούν ακόμη για το αν έχουμε οργανωμένες καλές υποδομές να δεχθούμε τους πρόσφυγες!! Ουδείς ανησυχεί για το αύριο. Ποιες είναι οι προοπτικές η και οι στόχοι αυτών των ανθρώπων. Η Δημοκρατία δεν θα κινδυνεύσει από την οργή μας. Συνθλίβεται από την περιφρόνηση των αρχών της και την εμμονή των μεταναστευτικών φύλων να επιβάλουν τις δικές τους αξίες κι αρχές. Αντί να ενσωματώνονται στην κουλτούρα της Ευρώπης οι μετανάστες / πρόσφυγες, απαιτούν να ενσωματωθεί η ευρωπαϊκή κουλτούρα στην δική τους! Και στις περιπτώσεις που η Ευρώπη αντιδρά, στο όνομα του Άλλαχ γίνονται εγκλήματα εναντίον απλών ανθρώπων.
 
Η πρωταρχική υποχρέωση κάθε έθνους απέναντι στην ιστορία και τους νεκρούς του είναι ο πόλεμος για την υπεράσπιση του εαυτού του – με στόχο την κατανίκηση του εχθρού του μέχρι την τελική ολοκληρωτική επιτυχία.  Η Δύση όμως εξακολουθεί να αρνείται να αντιδράσει έτσι. Κι ακούγονται φωνές για δικές της ευθύνες απέναντι στις εξελίξεις. Ποιες ευθύνες. Πότε είχε η Γερμανία, η Σουηδία, η Νορβηγία, η Δανία, η Ισπανία και τόσοι άλλοι αποικίες στη Μέση Ανατολή. Για να μην ξεχνάμε, αν πάμε ιστορικά όσο πίσω πηγαίνουν οι μουσουλμάνοι, πως δώσαμε μάχες και στην Ανδαλουσία, και στο Πουατιέ της Γαλλίας , και στον Τάρανδα και στη Βουδαπέστη και στη Βιέννη για να αποκρούσουμε τις κατακτητικές στρατιές του Ισλάμ.

Η σωτηρία της Δύσης κρέμεται πλέον στην κυριολεξία από μια τριχιά. Και δεν φαίνεται να το συνειδητοποιεί. Ο Γιούνκερ δείχνει έτοιμος να τσιμπήσει το μαγουλάκι του Αλ Μπαγκντατί, αν τον συναντούσε!!  Με το πορτοφόλι έτοιμο μάλιστα, για να τον στηρίξει αν χρειασθεί και οικονομικά…

Ζούμε πλέον από τις αναθυμιάσεις των επιτευγμάτων των προγόνων μας, κι αυτωνών που πολέμησαν και πέθαναν στο βωμό της ελευθερίας και των ατομικών δικαιωμάτων.

Η τριχιά όμως πλέον αδυνατίζει. Κι ο χρόνος τελειώνει…
Πλήρες Άρθρο »