ΑΝΕΔΑΦΙΚΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΜΥΘΟΙ

ΑΝΕΔΑΦΙΚΟΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΙ ΜΥΘΟΙ

 

Η Αριστερά τρέφεται με μύθους και πάνω σ’ αυτούς χτίζει κάστρα και ουτοπίες. Δυστυχώς στην Ελλάδα οι πειραματισμοί αυτοί στέφονται συχνότατα με επιτυχία. Εθισμένος ο ελληνικός σε τακτικές από τα πάνω παροχών και σε ένα παρεμβατικό κράτος, ανεξάρτητα αν βρίσκονται δεξιοί η αριστεροί στην εξουσία, επιλέγει λύσεις ευκολίας και υποσχέσεις άκοπης ευημερίας. Συνηθέστατα απογοητεύεται. Αλλά ποτέ δεν στρέφει την πλάτη οριστικά σ’ αυτές τις ανοησίες γιατί έχει παραδοσιακά μάθει να πιστεύει και να ελκύεται απ’ αυτές. Ελπίδα σωτηρίας υπάρχει μόνο κάτω από κοπιαστικές προσπάθειες ενημέρωσης της κοινής γνώμης. Και σκληρή δουλειά πόρτα – πόρτα πληροφόρησης των Ελλήνων για τις παραδοξότητες των ανέφικτων ισχυρισμών κι εξαγγελιών.

Δύο κυρίαρχοι μύθοι πάνω στους οποίους στηρίζεται η αριστερή επιχειρηματολογία είναι πως το κραχ του ‘29 υπήρξε προιόν κρίσης του καπιταλισμού, που επιτάθηκε από την πολιτική αδράνεια της τότε αμερικανικής κυβέρνησης, και πως η τελευταία κρίση των στεγαστικών δανείων στις ΗΠΑ, απ’ όπου προέκυψε το σημερινό οικονομικό αδιέξοδο, προήλθε από την ανεξέλεγκτη λειτουργία της ελεύθερης αγοράς και των δίχως έλεγχο τραπεζών. Η πραγματικότητα βέβαια δεν έχει την παραμικρή σχέση με τους παραπάνω ισχυρισμούς. Και στις δύο περιπτώσεις η κρίση και τα αδιέξοδα προέκυψαν σαν αποτέλεσμα κυβερνητικών, και μάλιστα βάναυσων,  παρεμβάσεων στην οικονομία, στις αγορές και στο τραπεζικό σύστημα.

Πριν από την μεγάλη οικονομική κρίση του 1929 είχε υπάρξει μια άλλη νωρίτερα (1921) για την οποία ουδείς σήμερα ενδιαφέρεται και ούτε καν την μνημονεύει. Διότι απλούστατα αντιμετωπίσθηκε με μεγάλη επιτυχία από την τότε αμερικανική κυβέρνηση του Προέδρου Warren Harding. Με αφοσίωση στις αρχές της οικονομίας της αγοράς ο τότε Πρόεδρος αρνήθηκε να μπεί στον ρυθμό των έντονων κρατικών παρεμβάσεων κι’ επέλεξε την απλή λογική της μείωσης των φόρων, της περικοπής δημοσίων δαπανών και της αποχής από κάθε εμπλοκή σε έλεγχο μισθών και εισοδημάτων αλλά και σε άρνηση να περιορίσει τον ελεύθερο ανταγωνισμό. Μέσα σε ένα χρόνο η οικονομία αναπτύχθηκε με ρυθμό 6% και η ανεργία έπεσε στα μισά (από 4,9 εκατ σε 2,8 εκ.) (Βλ. σχετ.. Jim Powell, “Not-So-Great Depression”. National Review , 7 Ιανουαρίου, 2009).

Όταν ήλθε η επόμενη κρίση, το 1929, η κυβέρνηση του Προέδρου Herbert Hoover ενεπλάκη σε μια διαδικασία έντονου πολιτικού ακτιβισμού. Παρά τους αντίθετους μύθους και συνεπικουρούμενος από το ρεπουμπλικανικό Κογκρέσσο δραστηριοποιήθηκε άμεσα περνώντας τον περίφημο νόμο Smoot-Hawley που επέβαλε τους υψηλότερους προστατευτικούς δασμούς εναντίον των εισαγομένων από το εξωτερικό προιόντων. Η σκέψη ήταν πως τα εμπόδια στο ελεύθερο εμπόριο θα ενίσχυαν την εθνική βιομηχανία που θα απορροφούσε την τοπική ζήτηση αυξάνοντας έτσι την απασχόληση. Όμως το αποτέλεσμα υπήρξε αρνητικό. Οι άλλες ώρες ανταπέδωσαν, κλείνοντας τις δικές τους αγορές, με συνέπεια τα αμερικανικά εξαγωγικά προιόντα να μείνουν στα ράφια. Την ίδια ώρα οι αμερικανικές τράπεζες, περιορισμένες από την νομοθεσία που τους απαγόρευε να δραστηριοποιούνται εκτός των συνόρων των επι μέρους πολιτειών, αντιμετώπιζαν μεγάλα προβλήματα ρευστότητας – που το Federal Reserve Board (Κεντρική Τράπεζα) επέτεινε με την αρνητική του στάση -  με συνέπεια το ξεζούμισμα από χρήμα της αγοράς και το οδήγημα σε χρεοκοπία πολλών απ’ αυτές. Την ίδια ώρα στον Καναδά, που δεν υπήρχε η σχετική νομοθεσία αλλά ούτε και Κεντρική Τράπεζα, η κρίση πέρασε μάλλον ανεπαίσθητα.

Ο ίδιος ο σημερινός κεντρικός Τραπεζίτης των ΗΠΑ Ben Bernanke, που τότε μετείχε σαν νεαρός στo FRB, δήλωσε πρόσφατα σε μια εκδήλωση προς τιμήν του Milton Friedman και της Anna Schwartz, που είχαν γράψει το διάσημο βιβλίο για την κρίση του 1929 (Α Monetary History of the United States 1867-1960, 1963) όπου κι αποκάλυπταν τις ευθύνες των πολιτικών παρεμβάσεων του Fed για όσα στη συνέχεια διαδραματίσθηκαν : «Είχατε δίκιο, εμείς φταίγαμε. Και ντρεπόμαστε γι’ αυτό. Αλλά, χάρι σ’ εσάς, μάθαμε και δεν θα το επαναλάβουμε στο μέλλον» !!

Είναι επίσης μύθος πως το λεγόμενο New Deal του Προέδρου Roosevelt (εκτεταμένες κρατικές παρεμβάσεις στην οικονομία, μια σειρά γιγαντιαίων δημοσίων έργων, υψηλοί φόροι και αντίθεση στις μεγάλες μπίζνες και στα οικονομικά συμφέροντα, μεγάλοι έλεγχοι των αγορών και χιλιάδες επιδοτήσεις) έβγαλε την Αμερική από την κρίση και την οδήγησε σε θεαματική ανάπτυξη. Η αλήθεια είναι πολύ διαφορετική. Επί Roosevelt η οικονομία πήγαινε από το κακό στο χειρότερο. Τα μέτρα που πήρε εμβάθυναν την ανεργία και το κλείσιμο επιχειρήσεων. Ουσιαστικά επανέλαβε σε ακόμη μεγαλύτερη κλίμακα τις πολιτικές του Hoover (βλ. σχετ. Paul Johnson, A History of the American People. Σελ. 757, 1998). Με παρόμοια, αναπόφευκτα βέβαια, αποτελέσματα (βλ. σχετ. Harold Cole και Lee Ohanian, “The New Deal Policies and the Persistence of the Great Depression,” Journal of Political Economy 112, no. 4, σελ. 779-816, 2004).

Αυτό που οδήγησε την Αμερική μακριά από τον οικονομικό γκρεμό υπήρξε βέβαια ο Β’ Παγκόσμιος Πόλεμος και η συμμετοχή της σ’ αυτόν. Δεκάδες χιλιάδες νέων εντάχθηκαν στις ένοπλες δυνάμεις ενώ οι διεθνείς αγορές των φιλικών χωρών, απρόσιτες στις άλλες οικονομίες λόγω κρίσης, πολέμου και κλειστών συνόρων άνοιξαν άξαφνα για τα προιόντα των ΗΠΑ. Με την λήξη του πολέμου οι οπαδοί του Κέυνς φοβήθηκαν πως η μείωση των δημοσίων δαπανών θα έφερνε και πάλι τις ΗΠΑ στο χείλος της κρίσης. Εγινε όμως το αντίθετο. Ο δυναμικός κι ελευθερωμένος πλέον ιδιωτικός τομέας πήρε στην πλάτη του την ανάπτυξη δημιουργώντας ρυθμούς ανεπανάληπτου πλουτισμού κι ευημερίας. Η υποχώρηση του κράτους έφερε πλούτο και παγκόσμια κυριαρχία.

Αλλά και για την πρόσφατη κρίση των στεγαστικών δανείων οι κονδυλοφόροι της Αριστεράς έχουν χύσει τόνους μελάνι υποστηρίζοντας πως για όλα ευθύνη έχουν οι ανεξέλεγκτες ελεύθερες αγορές. Η τρομακτική όμως επέκταση των δίχως εγγυήσεις δανειοδοτήσεων για την απόκτηση κατοικίας στην Αμερική, και τα συνακόλουθα αδιέξοδα,  προήλθαν από την κορυφή – από κυβερνητικές πρωτοβουλίες δηλαδή και από το αμερικανικό κράτος. Με την ίδρυση των ημι-κρατικών Τραπεζών Φάννυ Μαίη και Φρέντυ Μάκ ενεθάρρυνε την έκδοση δανείων δίχως εγγυήσεις σε βαθμό μάλιστα που από ένα σημείο κι έπειτα ήταν περίπου παράνομο οι Τράπεζες να μην βγάζουν πολλά τέτοια δάνεια και να αρνούνται σε άκληρους μαύρους την παροχή τέτοιων δανείων και να προτιμούνται εύποροι λευκοί. Μάλιστα οικονομολόγοι του λεγόμενου «προοδευτικού» τόξου (και Νομπελίστες μάλιστα !!) διαπίστωναν με στοιχεία πως αυτές οι Τράπεζες ήσαν φερέγγυες (λ.χ.Joseph Stiglitz κα, “Implications of the New Fannie Mae and Freddie Mac Risk-Based Capital Standard”, Fannie Mae Papers, τ. 1, νο. 2, Μάρτιος 2002) και πως οι επιθέσεις εναντίον τους ήταν κακόβουλες προερχόμενες από κύκλους συντηρητικούς που υπονόμευαν την κτήση από όσο γινόταν περισσότερα λαικά στρώματα (Paul Krugman, “Fanny, Freddie and You”, New York Times, 14 Ιουλίου 2008). Κι ο φίλος και μέντορας του σημερινού Υπουργού μας των Οικονομικών, αριστερός οικονομολόγος  James Galbraith, δεν δίσταζε τότε να επιμένει πως οι πολιτικές εύκολης απόκτησης στέγης υπήρξαν προιόντα παρέμβασης του «φιλεύσπλαχνου» κράτους για ενίσχυση των πτωχότερων τμημάτων της κοινωνίας:
“Ο τομέας της στέγης υπάρχει στην έκταση αυτή χάρις σ’ ένα μεγάλο δίκτυο υποστηρικτικών οικονομικών θεσμών, με στήριγμα ομοσπονδιακούς μηχανισμούς ασφάλισης των πιστώσεων ….(Φάννυ Μαίη, Τζίνυ Μαίη, Φρέντυ Μάκ) που διευκολύνουν το αφορολόγητο των τόκων των σχετικών προσημειώσεων… (Μέσω όλων αυτών) τα ποσοστά αύξησης της ιδιοκτησίας αυξήθηκαν – χάρις στο κράτος, κι όχι στην αγορά» (βλ. σχετ. James Galbraith, The Predator State, σελ. 110, 2008). Ολοι αυτοί βέβαια, αφού ξέσπασε η κρίση, τρέχουν να εξαφανισθούν κατηγορώντας για τα πάντα τις αγορές και τις «ανεξέλεγκτες» υποτίθεται Τράπεζες. Μόνο που πίσω από όλες αυτές τις δραστηριότητες βρισκόταν το κράτος και η απόφαση των κυβερνήσεων Κλίντον και Μπούς να κερδίσουν ψήφους κάνοντας τους φτωχούς και τις μειονότητες ιδιοκτήτες – δίχως να τους στοιχίσει σχεδόν ούτε μία. Ετσι γίνεται συνήθως: οι εύκολες και φτηνές παροχές καταλήγουν συνήθως σε τραγωδίες. Που τις πληρώνουν πάντα οι φορολογούμενοι.

Η Καναδή Νάομι Κλάιν γράφοντας την πολεμική της κατά της οικονομίας της αγοράς (Το Δόγμα του Σόκ: Η Ανοδος του Καπιταλισμού της Καταστροφής, 2007) ανακαλύπτει πίσω από κάθε κρίση διαβολικά σχέδια του Φρήντμαν και των ομοίων του, της Σχολής του Σικάγο, για τρομοκράτηση των λαών κι’ επέλαση του φιλελεύθερου καπιταλισμού του ελάχιστου κράτους. Μόνο που τις κρίσεις τις προκαλούν οι ασύγγνωστες παρεμβάσεις του δημοσίου τομέα στην οικονομία. Και καταλήγουν συνήθως σε μέτρα σκληρού παρεμβατισμού στις αγορές με αύξηση του αυταρχισμού (έλεγχοι τιμών και εισοδημάτων, μεγάλωμα του κράτους, περιορισμοί στον συνδικαλισμό και στις ελεύθερες διαπραγματεύσεις)  των φόρων και περιορισμών στα δικαιώματα ιδιοκτησίας. Ότι ακριβώς έγινε και στην Ελλάδα με τα μέτρα για την λεγόμενη διάσωση της οικονομίας. Τι σόι νεοφιλελευθερισμός είναι αυτός που με βαναυσότητα επιτίθεται κατά των ιερών της ελεύθερης οικονομίας και κοινωνίας, μόνο οι θεωρητικοί της Αριστεράς μπορούν να διακρίνουν…

Πλήρες Άρθρο »

ISLAM WATCH-9

Germany's 'Demagogue of Armed Jihad'
by Soeren Kern • May 26, 2015 at 5:00 am

  • 'We want your blood. It tastes so wonderful.' — Denis Cuspert, German rapper-turned-jihadist.
  • Such measures, however, are not likely to deter Cuspert from producing more propaganda videos. They arguably pose more of a threat to Germany than his physical presence there.
  • 'In Germany, sleeper cells lie in wait... Even while you're in Europe, do your jihad. Allah is going to reward you. Paradise is waiting.' — Denis Cuspert.

A German rapper-turned-jihadist has called on his followers to carry out terrorist attacks in Germany.
In a high-quality video released by the Islamic State in April, Denis Cuspert also warns that terrorist sleeper cells have infiltrated Germany and are ready for activation.

German authorities say they are taking the threats seriously: Cuspert — who has been likened to Nazi Minister for Propaganda Joseph Goebbels — has become the Islamic State's chief propagandist in the German language and is unusually capable of inspiring disillusioned young Germans to become jihadists.

Cuspert's transformation from rapper to jihadist is documented in a 25-page analysis produced by the German intelligence service, which has described him as 'quite simply the most interesting propagandist of the Salafist movement in the German-speaking realm.'


White Widow Samantha Lewthwaite 'has killed 400 people in reign of terror against the west' - Mirror Online

White Widow Samantha Lewthwaite has murdered 400 people after becoming a key figure in jihadist terror group al Shabaab.

The 32-year-old mother of four’s atrocities include last month’s slaughter of 148 by gunmen at a university in Kenya, say security chiefs.

One told the Mirror in the Somalian capital, frequently bombed by al Shabaab:
“This lady sits at the right hand of the leader directing attacks.”

She has been rapidly promoted through the ranks of al Shabaab after many of its leaders died in drone attacks.

http://www.mirror.co.uk/news/world-news/white-widow-samantha-lewthwaite-has-5714810


ISIS Leader: 'Islam Is the Religion of War' - Breitbart

ISIS leader Abu Bakr al-Baghdadi has released a call to arms which asks Muslims everywhere to physically join ISIS in the area it now controls or simply take up the struggle against unbelievers wherever they are.

The title of the message “March Forth Whether Heavy or Light” comes from a verse in the Koran which calls on believers to

“strive with your wealth and your lives in the cause of Allah.”

In Baghdadi’s view that striving is ISIS’s war against unbelievers.

“O Muslims, Islam was never for a day the religion of peace.

Islam is the religion of war,”

al-Baghdadi says, according to an English language transcript of the speech promoted by ISIS-affiliated social media accounts.

The transcript, which was posted online at Downrange, portrays Islam’s Muhammad as a warrior:

Where are you in relation to your Prophet (peace be upon him), whom you claim to emulate, and who spent his whole life (peace be upon him) as a mujāhid for the cause of Allah, fighting His enemies?
His lateral incisor tooth was broken in battle, his forehead was wounded, two rings from his chainmail cut his cheeks, his helmet was broken on his head, and blood ran down his face.​

http://www.breitbart.com/national-security/2015/05/14/isis-leader-islam-is-the-religion-of-war/


The left has Islam all wrong:
Bill Maher, Pamela Geller and the reality progressives must face -
​JEFFREY TAYLER - Salon.com

Confusion over Islam and how to relate to it imperils free speech, without which no secular republic can survive ​.​

http://www.salon.com/2015/05/10/the_left_has_islam_all_wrong_bill_maher_pamela_geller_and_the_reality_progressives_must_face/


Asylum Seekers, Beheaders and Mega Mosques
One Month of Islam in Europe: April 2015

by Soeren Kern • May 24, 2015 at 5:00 am

Hackers claiming to belong to the Islamic State attacked TV5Monde, a French television network, and knocked it off the air globally. The network broadcasts in more than 200 countries. 'Our websites and social media sites are no longer under our control.' — Yves Bigot, Director General, TV5Monde.

'We hate no one. We fight for our freedom and hence we object to totalitarian Islam, but we do not hate Muslims.... I am happy that we in the Netherlands and in Germany are allowed to demonstrate against each other. Without violence. Without hatred.' — Geert Wilders, Dresden, Germany, April 13, 2015.

'I've come here [to Syria] to behead infidels. I am ready. At some point, we'll be in Switzerland.' — Jihadist who has had a Swiss passport since 1995, in a social media message.

In Austria, a new report from the Federal Criminal Police (Bundeskriminalamt) revealed that 34,070 illegal immigrants arrived in Austria in 2014, a 24% jump over 2013. Most of the migrants came from Syria, Iraq, Somalia, Eritrea and Kosovo. More than half, roughly 20,750 of the migrants, hired smugglers to bring them to Austria; the remainder arrived on their own. More than two-thirds of the migrants arrived from Italy (51.6%) and Hungary (34.4%).
On April 7, Austrian Foreign Minister Sebastian Kurz called on the European Union to launch a military operation against the Islamic State. He also called for a crackdown on so-called foreign fighters in Europe. Kurz said: 'We are a militarily neutral country, but in terms of the Islamic State, our position is clear: Humanitarian aid for the victims is necessary, but much more needs to be done.'


Sunni Extremism Drives the West into Iran’s Arms
- Halmat Palani - BasNews

​ 'Iran has placed the United States in a very precarious and difficult situation as it continues to follow its expansionist and imperialist aims by arming Houthi rebels in Yemen, creating a serious security threat to Saudi Arabia, a major U.S. ally and regional Sunni powerhouse...'

http://www.basnews.com/en/opinion/2015/04/09/sunni-extremism-drives-the-west-into-irans-arms/

 


Nerf Guns and Condoms: ISIS in the West | PJ Media

'Hide your Islam as much as possible' and reap government benefits: Inside an ISIS manual for becoming a 'special services secret agent.'

http://pjmedia.com/blog/why-isis-advises-western-jihadists-to-carry-nerf-guns-and-condoms/


Cardiff posters warn Muslims not to vote in the general election due to 'right of Allah' | Daily Mail Online

'Chilling' posters in Cardiff warn Muslims not to vote in the general election because 'it violates the right of Allah'
Posters were stuck on lampposts and bus stops in Grangetown suburb
They told Muslim electorate Islam was 'only real workable solution' for UK
Cardiff Council has begun removing the posters dubbed 'chilling' by locals

http://www.dailymail.co.uk/news/article-3044338/Chilling-posters-Cardiff-warn-Muslims-not-vote-general-election-violates-right-Allah.html


ΛΙΒΑΝΕΖΙΚΟΣ ΤΥΠΟΣ:ΤΟ ΙΣΛΑΜΙΚΟ ΚΡΑΤΟΣ ΣΦΑΓΙΑΣΕ ΤΟΥΣ ΕΠΙΣΚΟΠΟΥΣ ΧΑΛΕΠΙΟΥ ΚΑΙ ΠΕΤΑΞΕ ΤΑ ΣΩΜΑΤΑ ΤΟΥΣ ΣΕ ΟΜΑΔΙΚΟ ΤΑΦΟ…….. | dimpenews.com

Δύο χρόνια συμπληρώνονται στις 22 Απρίλη από την απαγωγή των επισκόπων Χαλεπίου του Ελληνορθόδοξου Παύλου Γιαζίζι και του Συρορθόδοξου Ιωάννη Αβραάμ.

Πληροφορίες που επικαλούνται τα μέσα αυτά αναφέρουν ότι η οργάνωση Ισλαμικό Κράτος η αυτοαποκαλούμενη «Daesh» σφαγίασε τους δύο μητροπολίτες και τα σώματα τους τα έριξε σε ομαδικό τάφο στην περιοχή του Χαλεπίου.

http://goo.gl/YUJ4qF

Πλήρες Άρθρο »

Σχόλια

ΟΙ ΙΣΛΑΜΙΣΤΕΣ ΚΑΙ Η ΠΑΛΜΥΡΑ

Ο κίνδυνος καταστροφής από τους φανατικούς του Χαλιφάτου της αρχαίας Παλμύρας - του βασιλείου της ιστορικής βασίλισσας Ζηνοβίας - συνιστα΄προσβολή κατά του πολιτισμού και της ανθρώπινης ιστορίας. Είναι ευκαιρία να αποδείξουν οι χιλιάδες μετ;ανάστες μουσουλμάνοι που ιοσχυρίζονται πως βρίσκονται στην Ευρώπη για να αποφύγουν τις ακρότητες των παρφρόνων του Ισλαμικού Χαλιφάτου να βργούν στους δρόμους και να διαδηλώσουν. Η απάθεια στην περίπτωση αυτή δηλώνει συνενοχή η και στήριξη. Και τινάζει στον αέρα κάθε επιχέιρημα περί περί πολιτικής προσφυγιάς λόγω υποτιθέμενης αντίθεσης με το βαρβαρικό ανοσιούργημα του ισλαμικού χαλιφάτου. Αλλά και η Δύση δεν μπορεί να μείνει αδιάφορη. Η στρατιωτική συντριβή των υπανθρώπων του ISIS - τουλάχιστον στο μέτωπο της Παλμύρας - είναι κάτι παραπάνω από υποχρέωση για τις πολιτισμένες πολιτείες του υπόλοιπου κόσμου.

 

 

Παραμύθια τα Λεφτά για τον Turkish Stream

Το κείμενο του Spiegel που αναδημοσιεύτηκε, χωρίς σχόλιο, προφανώς στηρίζεται στις δηλώσεις Λαφαζάνη που εξήγησα στο τελευταίο άρθρο μου πως είναι εξωπραγματικές. Είναι ρεπορτάζ ανταποκριτή του στην Αθήνα που αναφέρεται σε δηλώσεις έλληνα ξωματούχου (προφανώς ο Λαφαζάνης;). Και οι Γερμανοί, γνωστοί μπουνταλάδες, άκριτα το δημοσιεύουν. Δεν υπάρχει καμία αναφορά σε πηγή η σάιτ της Gazprom και οι Ρώσοι δεν έχουν ιδέα. Είναι προφανώς διαπραγματευτικό τρύκ της Ελλάδας. Βάζετε στοίχημα πως την 'άλλη εβδομάδα' δεν θα έλθει ούτε ένα ευρώ; Ακόμα και το σχόλιο πως το ποσό θα είναι ανάμεσα σε 3-5 δισ.ευρώ είναι γελοίο. Τι είνα τα ευρώ, στραγάλια; Γιατί δεν ρώτησε κανείς τον ανταποκριτή του Spiegel στην Αθήνα Γιώργο Χρηστίδη για τα γραφόμενά του; Εγώ πάντως επιμένω στην ανάλυση που έχω αναρτήσει.

 

 Greece in Modern Europe: Aftermath to Alexis Tsipras Visit to Russia


As it was expected by most observers the visit of the Greek prime-minister to Russia eased the way for better relations between Athens and Moscow without either rocking the boat of the European Union or committing Russia to extravagant financial deals difficult to materialize in these difficult times.
Read more...

Πλήρες Άρθρο »

613 Ανεργοι την Ημέρα !!

613 Ανεργοι την Ημέρα !!

 

Σύμφωνα με στοιχεία της Ελληνικής Συνομοσπονδίας Εμπορίου σε καθημερινή βάση στην Ελλάδα κλείνουν 59 επιχειρήσεις και χάνουν την δουλειά τους 613 άνθρωποι. Ελάχιστων όμως δείχνει να ιδρώνει το αυτί από τα ανησυχητικά αυτά στοιχεία. Οι περισσότεροι νοιάζονται και κινητοποιούνται στο άκουσμα πως ενδεχόμενα μπορούν να απολυθούν κάποιοι από το δημόσιο. Η απόλυση 25 περίπου καθαριστριών του Υπουργείου Οικονομικών, των οποίων μάλιστα απλά τελείωσε και δεν ανανεώθηκε η σύμβαση εργασίας, αποτέλεσε κύριο θέμα στην ειδησεογραφία τηλεοράσεων, ραδιοφώνων και εφημερίδων. Παράλληλα, το ενδεχόμενο απόλυσης προ καιρού 110 εργαζομένων από την κρατική τότε ακόμη COSMOTE κόντεψε να προκαλέσει πολιτικό σεισμό. Την ίδια περίοδο απολύθηκαν δίχως την παραμικρή αντίδραση περίπου 300 υπάλληλοι της ιδιωτικής VODAFON !! Η επιλεκτική ευαισθησία της ελληνικής κοινής γνώμης για ζητήματα απασχόλησης και κοινωνικών ανισοτήτων βγάζει σχεδόν μάτια. Δίχως από αυτό να εξαιρούνται ούτε και οι απασχολούμενοι στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας. Ενώ η δικής τους ζωή τινάζεται στον αέρα αντί να οργανωθούν, να αντιδράσουν και να διεκδικήσουν ενδιαφέρονται κατά κύριο λόγο για την τύχη όσων με διάφορους τρόπους κατόρθωσαν να τρυπώσουν στο Δημόσιο !! Η συνακόλουθη βαθύτατη κρίση που έχει κατακλύσει την ζωή του μεγαλύτερου μέρους του πληθυσμού που τυχαίνει να εργάζεται, κάτω από πολλές ιδιότητες, στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας δεν εκπλήσσει βέβαια κανένα. Όπως στρώσεις, λέει μια λαική παροιμία, έτσι και θα κοιμηθείς.

Αλλά και όλες όμως οι προσπάθειες των πολιτικών αρχών της χώρας εξαντλούνται σε πολιτικές που σχεδόν κατ’ αποκλειστικότητα αναφέρονται στον δημόσιο τομέα της οικονομίας. Ακόμα και οι ιδέες για ανάκαμψη της οικονομίας και οι επιλογές που οι εμπνευστές τους υποστηρίζουν πως υποτίθεται πως οδηγούν σε ανάπτυξη δεν κατευθύνονται στην ενίσχυση της παραγωγής και στην δυναμική απελευθέρωση των αγορών. Κατ’ αποκλειστικότητα επικεντρώνονται στην εξασφάλιση και διοχέτευση δημόσιου χρήματος στην οικονομία που όμως αναπόφευκτα θα οδηγήσει σε νέες κρίσεις και καινούργια αδιέξοδα. Όπως εξηγεί με εξαιρετική καθαρότητα ο Johan Norberg στο βιβλίο του Financial Fiasco (2012), η διοχέτευση χρήματος από πάνω στην οικονομία (που δεν έχει δηλ. παραχθεί μέσα από τους ομαλούς μηχανισμούς της αγοράς αλλά είτε τυπώνεται είτε είναι δανεικό) πρώτα – πρώτα μειώνει την πραγματική αξία των εισοδημάτων μια και συνιστά με τον τρόπο αυτό ένα έμμεσο τρόπο φορολόγησης. Με εξ’ ίσου όμως επικίνδυνο τρόπο «υπονομεύει το σύστημα τιμών, διότι δίνει στις επιχειρήσεις εσφαλμένα μηνύματα για το πραγματικό ύψος της ζήτησης». Ετσι, δημιουργείται προσφορά στηριγμένη πάνω σε εικονικά επίπεδα ζήτησης με αποτέλεσμα οι διάφορες οικονομικές κινήσεις (προσλήψεις, επεκτάσεις επιχειρήσεων, δανειοδοτήσεις κλπ) να βασίζονται σε μη υπαρκτά δεδομένα, να προκαλούν φούσκες και να καταλήγουν σε ανισορροπία και σε δυσλειτουργία των αγορών. Συνακόλουθα, η διοχέτευση χρήματος που δεν έχει στην πράξη παραχθεί η κερδηθεί από τον πραγματικό δυναμισμό της οικονομίας, οδηγεί σε πρόσκαιρα φαινόμενα ανάκαμψης που καταλήγουν όμως σε καταρρεύσεις και αδιέξοδα.

Η εμμονή σε ελεύθερες αγορές, με στήριγμα τα μηνύματα που δίνουν οι γνήσιες διακυμάνσεις των τιμών, δεν σηματοδοτεί ούτε ιδεολογική αγκύλωση ούτε και έλλειψη κοινωνικής ευαισθησίας. Συνιστά αντίθετα προσπάθεια αποκατάστασης ορθολογικών επιλογών στην οικονομία με πάνω σε σταθερές βάσεις που μπορούν να προσφέρουν δυναμισμό και διάρκεια. Καταπολέμηση της ανεργίας δεν γίνεται με ενίσχυση εικονικών δράσεων στον δημόσιο τομέα που οδηγεί αναπόφευκτα σε αδιέξοδα μια και στηρίζεται σε χρήμα δανεικό η εξωγενές. Η απορρόφηση των ανέργων έρχεται μόνο από αύξηση της προφοράς αγαθών σε ένα κοινωνικό πλαίσιο δυναμικό και ικανό να ενσωματώσει στις αγορές την ροή πραγματικού χρήματος που είναι προιόν ιδιωτικών επενδύσεων και πωλήσεων ελκυστικών για το κοινωνικό σύνολο αγαθών.

Είναι αξιοπερίεργο πως ενώ σε όλο τον κόσμο ομολογούν πως οικονομική ανάπτυξη με στήριγμα τον δημόσιο τομέα της οικονομίας αποτελεί για την εποχή μας μια ομολογημένη χίμαιρα, στην Ελλάδα οι περισσότεροι περιμένουν από το κράτος σωτηρία η διέξοδο. Δυστυχώς αυτή η νοοτροπία δεν οδηγεί σε ευχάριστο τέλος. Ας ελπίσουμε πως κάποια στιγμή η ελληνική κοινή γνώμη θα συνειδητοποιήσει την πραγματικότητα. Και θα αλλάξει ρότα...

Πλήρες Άρθρο »

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

ΟΙ ΚΟΚΚΙΝΕΣ ΓΡΑΜΜΕΣ ΤΗΣ ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΣΗΣ

 

Ο γνωστός Αμερικανός κοινωνιολόγος και πολιτικός επιστήμονας Paul Lazarsfeld έγραφε πως τις εκλογές δεν τις κερδίζουν οι αντιπολιτεύσεις, αλλά πάντα τις χάνουν οι κυβερνήσεις. Το πρόβλημα δημιουργείται όταν οι κυβερνήσεις παραπαίουν, αλλά δεν ενισχύονται εκλογικά αντίστοιχα οι αντιπολιτεύσεις. Ακριβώς δηλαδή αυτό που συμβαίνει σήμερα στην Ελλάδα. Οι αιτίες του ελληνικού φαινομένου είναι πολλές και σύνθετες. Μια απ’ αυτές βέβαια είναι το γεγονός πως οι εκλογές έγιναν σχετικά πρόσφατα και οι εκλογείς δεν είναι διατεθειμένοι τόσο νωρίς να ομολογήσουν πως έκαναν λάθος Μια άλλη αιτία όμως είναι πως η αντιπολίτευση δεν προσφέρει κάποια ευδιάκριτη και ελπιδοφόρα εναλλακτική λύση. Το πρόβλημα γίνεται περισσότερο σύνθετο όταν γίνει συνείδηση πως αυτό που πραγματικά επιθυμεί ο λαός και που θα αγκάλιαζε σαν προοπτική για το αύριο είναι αδύνατον να προκύψει κάτω από τις σημερινές κοινωνικές και οικονομικές συνθήκες.

Από την μεταπολίτευση και πέρα το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα προετοίμαζε την μελλοντική του θανατηφόρα κρίση. Εθίζοντας τον λαό στην λογική πως η δημοκρατία ταυτιζόταν με τις παροχές και τις πελατειακές εξυπηρετήσεις ήταν φανερό πως θα οδηγείτο σε τραγικό αδιέξοδο αν άξαφνα δεν ήταν σε θέση να προσφέρει όσα τα εντός του συστήματος κόμματα υπόσχονταν. Η οικονομική κρίση, που δεν ήταν κάποια αναπάντεχη εξέλιξη για όσους για χρόνια επέμεναν στην ανάγκη αφύπνισης της κοινής γνώμης από τον λήθαργο του κρατισμού κι από την ευκολία των άνωθεν εξυπηρετήσεων και παροχών, οδήγησε την ελληνική κοινωνία σε μια καινούργια πραγματικότητα. Η εναλλαγή κομμάτων στην εξουσία δεν μπορούσε πλέον να αποκαταστήσει την ροή πλαστής ευημερίας που εξασφάλιζαν για δεκαετίες τα δανεικά. Ξαφνικά, οι λογαριασμοί έπρεπε να πληρωθούν. Και οι δανειστές που φυσιολογικά το απαιτούσαν φάνταζαν εχθρικοί, αντιπαθείς και αδυσώπητοι.

Όλα τα κόμματα, ανέτοιμα να προτάξουν πολιτικές που αναγκαστικά θα έπρεπε να έχουν σαν κύριο στόχο την αλλαγή νοοτροπίας στην κοινωνία, βαδίζουν πάνω σε αρχές λαικισμού για δημιουργία εντυπώσεων και για την καλλιέργεια προσδοκιών. Ετσι κι ο ΣΥΡΙΖΑ, ερχόμενος στην εξουσία καβάλα πάνω σε ένα άρμα εύκολων υποσχέσεων, συνειδητοποιεί πως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική και πολύ περισσότερο επίπονη. Η αντιπολίτευση όμως δεν έχει αποφασίσει να ακολουθήσει τον δρόμο της κοπιώδους προσαρμογής στην σκληρή αλήθεια. Που συνεπάγεται δύσκολες πρωτοβουλίες για αλλαγές προτεραιοτήτων και δραστηριοποίηση των πολιτών προς άλλες κατευθύνσεις. Με εμμονές όμως σε παλιές αλήθειες και δόγματα, κράτος δηλ. ιερή αγελάδα και δημόσιο ανέπαφο και εργαλείο αντιμετώπισης κάθε δυσκολίας, βρίσκεται χωρίς όπλα και ανατρεπτικό πολιτικό λόγο.

Όπως πολύ σωστά έχουν γράψει οι καθηγητές Σπύρος Μακρυδάκης και Ανδρέας Μολέσκης (The Costs and Benefits of Positive Illusions, 2015) , οι θετικές φαντασιώσεις συνδέονται με μια εξωπραγματική αισιοδοξία για το μέλλον και με υπερφορτισμένες εκτιμήσεις για τις ικανότητες ενός ατόμου η κι ενός λαού. Η ελληνική κοινωνία είναι πλημμυρισμένη από τέτοιες θετικές φαντασιώσεις. Αλλά και τα κόμματα την ακολουθούν στην απίθανη αυτή πορεία αυτοκαταστροφής. Πεπεισμένοι για την δυνατότητα απόλυτου «ελέγχου των εξελίξεων», λαός και κόμματα οδηγούνται σε τραγικές απογοητεύσεις που ενδεχόμενα μπορούν να οδηγήσουν και σε μοιραίες τραγωδίες. Με βάση τα σημερινά πολιτικά δεδομένα, και με την δεδομένη αδυναμία τη αντιπολίτευσης να μεταβάλει το πεδίο του αλλά και την στόχευση του πολιτικού της λόγου, οι εξελίξεις οδηγούν αναπόφευκτα στην ενίσχυση των φασιστικών άκρων. Μόνο αυτοί θα πάρουν την σκυτάλη ενός φαντασιακού αφηγήματος περί εύκολων λύσεων και καταξίωσης «ενός αδικημένου λαού στα ένδοξα εθνικά του πεπρωμένα». Ιδιαίτερα μετά από την διαφαινόμενη τραγική αποτυχία του σημερινού αριστερού εγχειρήματος.

Η λύση της όποιας εθνικής σωτηρίας βρίσκεται στην συνειδητοποίηση των αδιεξόδων και στην κατανόηση της ανάγκης για μια διαφορετική ηγετική πορεία και παράδειγμα. Η έξοδος από τα σημερινά αδιέξοδα δεν είναι στα συνθήματα και στην κινητοποίηση του θυμικού των εκλογέων. Αλλά στην ανάγκη αλλαγής νοοτροπίας, πρακτικών και τρόπων ζωής. Όπως λέει και ο καθηγητής του Χάρβαρντ Ronald Heifetz (Leadership without easy answers, 1994) μια σοβαρή ασθένεια για να αντιμετωπισθεί χρειάζεται αλλαγή συνηθειών και τρόπου ζωής. Δεν είναι σαν την γρίπη, που με κάποιο χάπι όλα τακτοποιούνται. Πολλοί λαοί όμως και πάμπολλες ηγεσίες προσβλέπουν στο εύκολο χάπι για την θεραπεία εξαιρετικά σύνθετων κοινωνικο-οικονομικών προβλημάτων. Η απαγκίστρωση ενός λαού και μιάς ολόκληρης κοινωνίας από την υποτιθέμενη ευκολία – αλλά στην πράξη πρακτική καταστροφής - του κρατισμού, προυποθέτει γενναίες προσπάθειες ενημέρωσης και σκληρής δουλείας.

Μια τέτοιας μορφής εναλλακτική αντιπολίτευση οφείλει να θέσει τις δικές της ευδιάκριτες κόκκινες γραμμές. Καμία πολιτική επιλογή που να απαρνείται τις λογικές της οικονομίας της αγοράς, της ανοιχτής κοινωνίας και της λιγότερης κρατικής παρέμβασης. Αυτός σημαίνει στην πράξη, ελαχιστοποίηση φορολογικών επιβαρύνσεων, σχεδόν καθόλου κρατικές παρεμβάσεις στην κοινωνική και οικονομική καθημερινότητα και για κάθε ζήτημα αναζήτηση λύσεων μακριά από τα πλοκάμια του δημοσίου. Η λογική αυτή για την Ελλάδα συνιστά αλλαγή πολιτικού και οικονομικού παραδείγματος. Κι ανηφορικό δρόμο επεξήγησης στον κόσμο των νέων προοπτικών που διανοίγονται. Δεν είναι κάτι εύκολο. Ποιος είπε όμως ποτέ πως η πολιτική, και κυρίως το έργο μιας δημιουργικής αντιπολίτευσης, είναι εύκολη υπόθεση;
 

Πλήρες Άρθρο »

Σύμβολο της εποχής: Οι Καθαρίστριες

Σύμβολο της εποχής: Οι Καθαρίστριες

 

Σε μια εποχή που τα στελέχη της ελληνικής κυβέρνησης είναι δυσπρόσιτα λόγω πολύωρων συναντήσεων, ταξιδιών και συσκέψεων, ο Πρωθυπουργός βρήκε χρόνο να συναντηθεί με τις καθαρίστριες του Υπ. Οικονομικών. Οι οποίες είχαν ήδη συνταράξει, προς την 'σωστή' κατεύθυνση, την συνείδηση του αρμόδιου υπουργού του των Οικονομικών. Οι καθαρίστριες που, κατόπιν συντονισμένων προσπαθειών της κυβέρνησης, επαναπροσλήφθηκαν στο δημόσιο συνιστούν πλέον ένα ζωντανό σύμβολο του σύγχρονου ελληνισμού. Με την έννοια της αναγνώρισης του καίριου ρόλου της απασχόλησης στον δημόσιο τομέα της οικονομίας σαν παράγοντα εξασφάλισης ισορροπίας στην πορεία της κοινωνίας προς την ευημερία και την ομαλότητα.

Και δεν αποτελούν αυτά μονομερείς αντιλήψεις της κυβέρνησης. Εκφράζουν το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας. Για τον λόγο αυτό εκτιμήθηκε πως η συνάντησή τους με τον Πρωθυπουργό θα συνέβαλε στην αύξηση της δημοτικότητας του τρέχοντος κυβερνητικού σχήματος.

Σε όλα τα χρόνια εξάπλωσης της οικονομικής κρίσης στην Ελλάδα εκατοντάδες χιλιάδες άνθρωποι έχασαν την δουλειά τους στο όνομα της διάσωσης του δημόσιου τομέα. Στην ουσία επιβλήθηκαν δεκάδες καινούργιοι εξοντωτικοί φόροι κι εξαερώθηκαν τα δικαιώματα ιδιοκτησίας των ελλήνων με αποκλειστικό περίπου στόχο την εξασφάλιση της ροής των μισθών των εργαζομένων στο δημόσιο τομέα και των συντάξεων. Στην πορεία πάνω αυτή εξαρθρώθηκε η αγορά και καταστράφηκε ουσιαστικά η ιδιωτική οικονομία. Ουδείς όμως έδειξε να ανησυχεί για την ανεργία που εξαπλώθηκε με θεαματική ταχύτητα στον ιδιωτικό τομέα. Κανενός δεν ίδρωσε το αυτί για τους σχεδόν ενάμισυ εκατομμύριο ανέργους που δημιουργήθηκαν στον ιδιωτικό τομέα. Εξιδανικεύθηκε όμως ο αγώνας των περίπου 25 καθαριστριών του Υπ. Οικονομικών και θεωρήθηκε η επαναπρόσληψή τους στον δημόσιο μέγα, και κοινωνικά απαιτητό, πολιτικό επίτευγμα.

Είναι κατά συνέπεια δεδομένο πως η εμμονή με την ενασχόληση σχετικά με τα γενόμενα στον δημόσιο τομέα της οικονομίας αποτελεί γενικότερη λαική αντίληψη και δεν περιορίζεται απλά και μόνο στα πολιτικά κλιμάκια όλων των ιδεολογιών και όλων των επιπέδων. Ο ελληνικός λαός είναι φανερό πως πρωτίστως νοιάζεται για τις τύχες του δημοσίου. Και στην πράξη αδιαφορεί για τις επιδρομές που υφίσταται ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας, για την περιφρόνηση όλων σχεδόν των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας και για την παραχάραξη κάθε γνήσιας έννοιας σύγχρονης δυτικού τύπου φιλελεύθερης δημοκρατίας. Την Δύση οι περισσότεροι την βλέπουν σαν φορέα για άρμεγμα που θεωρητικά είναι υποχρεωμένος να μας συντηρεί ανεξάρτητα από δικές μας ιδιαιτερότητες και συμπεριφορές. Όπως και η Δημοκρατία σε πολλών τα μάτια εξισώνεται σε μηχανισμό βολέματος ημετέρων και εξασφάλισης από τα κόμματα εξουσίας ευνοιών, προσωπικών εξυπηρετήσεων και παροχών. Η έννοια της ατομικής ευθύνης για την πορεία του τόπου, της συλλογικής υπευθυνότητας για τα κακώς κείμενα και της αναγκαίας προσπάθειας όλων για βελτίωση του επιπέδου ζωής της κοινωνίας είναι έννοιες μάλλον θεωρητικές και στην ουσία ξένες προς την πραγματικότητα.

Να μην μας εκπλήσσουν λοιπόν αυτά που γίνονται. Οι πολιτικές ηγεσίες είναι υποχρεωμένες να ανταποκριθούν στις πιέσεις των εκλογέων τους. Και να πράξουν ανάλογα. Ανεξάρτητα αν οι επιδιώξεις της κοινωνίας όπως διαμορφώνονται είναι μάλλον εξωπραγματικές. Δίχως εκτεταμένες περικοπές στον αριθμό των φορέων και στον όγκο του προσωπικού του δημόσιου τομέα, μείωση φόρων κι άνοιγμα αγορών δίχως γραφειοκρατία η χώρα δεν πρόκειται να σωθεί. Αδιάφορο πόσοι θα κριθούν σαν εχθροί της Ελλάδος, εσωτερικοί εχθροί και σύμμαχοι των οργανωτών των ψεκασμών. Κι ανεξάρτητα από το πόσες καθαρίστριες θα γίνουν υπάλληλοι του δημοσίου….

Πλήρες Άρθρο »

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

ΟΙ ΙΔΕΕΣ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΣΤΟ ΠΕΡΙΘΩΡΙΟ

Τα πρόσφατα αποτελέσματα των βουλευτικών εκλογών στη Βρετανία έδειξαν για μια ακόμη φορά πως οι ιδέες μιάς παρεμβατικής στην οικονομία Αριστεράς είναι οριστικά ξεπερασμένες. Πσρά τις συντονισμένες προσπάθειες διαμορφωτών της κοινής γνώμης. πανεπιστημιακών και ανθρώπων της διανόησης και της τέχνης να αποδείξουν πως η Αριστερά έχει ακόμη δυναμική και περιθώρια επιστροφής από το περιθώριο, οι εκλογείς στη Βρετανία απέδειξαν πως έχουν γυρίσει οριστικά πλέον την πλάτη στο παρελθόν. Σύμφωνα με την εξαιρετική ανάλυση του ιστορικού Niall Ferguson στους Financial Times (10 Μαίου 2015), όλοι οι Κευνσιανοί οικονομολόγοι ( ανάμεσά τους κορυφαία θέση έχει ο γνωστός πλέον στην Ελλάδα Πωλ Κρούγκμαν) προέβλεπαν τραγική απόληξη των νεοφιλελεύθερων πολιτικών της κυβέρνησης Κάμερον. Για μια όμως ακόμη φορά όλοι αυτοί τραγικά διαψεύσθηκαν.

Τα μέτρα λιτότητας του Υπουργού οικονομικών Τζώρτζ Οσμπορν που στόχευσαν κυρίως στην εμπέδωση της εμπιστοσύνης των αγορών και των επενδυτών στην βρετανική οικονομία υπέστησαν άνευ προηγουμένου επιθέσεις από θεωρητικούς του είδους του Κρούγκμαν με αφορισμούς πως θα κατέληγαν δήθεν σε καταστροφικά αποτελέσματα και πως συνιστούσαν υποτίθεται στην πραγματικότητα ένα ανύπαρκτο φάντασμα. Τα μέτρα του Οσμπορν εν τούτοις οδήγησαν στην παλινόρθωση της εμπιστοσύνης που είχε καταστραφεί από την Κευνσιανή επεκτατική πολιτική του Εργατικού πρώην Πρωθυπουργού Γκόρντον Μπράουν. Κόντρα στις προβλέψεις Κρούγκμαν, πως η βρετανική οικονομία θα βυθιζόταν σε μια «θανατηφόρα σπιροειδή πορεία αυτοκαταστροφής λιτότητας» και πως «θα διέλυε την Βρετανία για πολλά χρόνια στο μέλλον», το εθνικό προιόν από μείον 4,3 % επί Εργατικών ανέβηκε σταθερά στο 2,6 % , δημιουργήθηκαν σε δύο χρόνια πάνω από 1,9 εκατ. θέσεις εργασίας ενώ η ανεργία βρίσκεται περίπου στα μισά από Ιταλία και Γαλλία (γύρω στο 5,6 %). Τα εβδομαδιαία εισοδήματα ανέβηκαν πάνω από 8 %. Ο πληθωρισμός είναι κάτω από 2 % και συνεχίζει να πέφτει.

Ο κόσμος βέβαια δεν ήταν έκδηλα ευχαριστημένος. Γιατί μαθημένος στα χρόνια ευημερίας επί Θάτσερ και Μπλέρ – ακριβώς αυτά που η Αριστερά καταδικάζει και θεωρεί «διαβολικά¨ και 'καταστροφικά'- είχε προσδοκίες πολύ μεγαλύτερων ρυθμών ανάπτυξης. Δεν παραπλανήθηκε όμως από την αριστερή αντιπολίτευση κι εκτίμησε πως τα σχέδια του μετριοπαθούς, πάντα σε σχέση με τους δικούς μας αριστερούς κρατιστές, Εντ Μίλιμπαντ θα οδηγούσαν την χώρα σε νέα αδιέξοδα. Καίρια διότι αυτός προσέβλεπε σε επανεμφάνιση του δημόσιου τομέα σαν καίριου παράγοντα στήριξης της οικονομικής δραστηριότητας.

Είναι φανερό πως, με την εξαίρεση πάντα της Ελλάδας, η ανάμιξη του κράτους στην οικονομία θεωρείται από τους περισσότερους λαούς σαν γενεσιουργός αιτία των αδιεξόδων κι όχι σαν εργαλείο εξόδου από αυτά. Γι αυτό κι εμείς κολλημένοι στην υπανάπτυξη δεν βλέπουμε ορατή έξοδο από τα προβλήματά μας. Το μεγάλο ερώτημα πλέον στην Ελλάδα δεν είναι στα πολιτικά κόμματα και στις προσωπικότητες. Αλλά στην ίδια την κοινή γνώμη που μαγνητίζεται από θεατρινισμούς και από πομφόλυγες νεφελώδεις διακηρύξεις. Σε ποια άλλη χώρα γίνεται πρωτοσέλιδo σε εφημερίδες, καίριο θέμα στις ειδήσεις και συναντιέται με τον Πρωθυπουργό ο πάντα με λαθεμένες προβλέψεις οικονομολόγος Πωλ Κρoύγκμαν; Απλά και μόνο επει δή είναι κευνσιανός κι εμφορείται από απόψεις που στηρίζουν τον αριστερό επεκτατισμό. Με τις ιδέες της Αριστεράς, κι αγκαλιά με τον κρατισμό, δεν πρόκειται να δούμε προκοπή.

Οσο δεν συνειδητοποιούμε την ρεαλιστική αυτή πραγματικότητα τόσο θα βυθιζόμαστε στα αδιέξοδα και στην κυριαρχία των συντεχνιών, του επαγγελματικού συνδικαλισμού και της θεοποίησης της μετριότητας σε όλα τα επίπεδα της κοινωνίας.

Πλήρες Άρθρο »

Αύριο, το Ριζοσπαστικό Κέντρο

Αύριο, το Ριζοσπαστικό Κέντρο

Η απογοήτευση του κόσμου με την σημερινή «πρώτη φορά Αριστερά» κυβέρνηση της χώρας πλέον δεν κρύβεται. Καταφεύγοντας σε λογής χονδροειδή επικοινωνιακά τεχνάσματα του είδους «μας υπονομεύουν για να καταρρεύσουμε» και «μας εκβιάζουν κόβοντας την ρευστότητα» αρχίζουν να μην πείθουν πλέον ακόμα και τους φανατικότερους κομματικούς πιστούς. Ποιος ακριβώς μας υπονομεύει όταν για τουλάχιστον τρείς μήνες οι δανειστές – που δεν είναι βέβαια υποχρεωμένοι να μας δανείζουν - περιμένουν προτάσεις και προτάσεις δεν βλέπουν. Τα γενικόλογα περί πάταξης της φοροδιαφυγής και άλλα παρόμοια δεν αποτελούν βέβαια προτάσεις . Αποτελούν ευχολόγια και υπεκφυγές που κρύβουν την αδράνεια και την αμηχανία. Οσο για τον εκβιασμό, με αγωνία προσπαθώ να τον εντοπίσω και δεν μπορώ. Εμείς, αν δεν κάνω λάθος, ζητάμε δανεικά χρήματα και διευκολύνσεις. Και φωνάζουμε, επειδή οι δανειστές δεν συμφωνούν με …τους όρους μας!! Τους θέλουμε δηλαδή και δαρμένους και υποχρεωμένους…

Η απόγνωση όμως απέναντι στα αδιέξοδα στα οποία φανερά πλέον μας οδηγεί το σημερινό κυβερνητικό σχήμα δεν σηματοδοτεί κάποια ορατή εναλλακτική λύση. Γιατί όλοι περίπου οι δυνητικά βιώσιμοι πολιτικοί σχηματισμοί της χώρας είναι αιχμάλωτα μιάς λογικής εξιδανίκευσης του δημόσιου τομέα από τον οποίο και περιμένουν την όποια μελλοντική λύση. Ουδείς τολμά να αρθρώσει το απλό και λογικό. Για να σωθεί ο τόπος χρειάζεται να καταργήσει δημόσιους φορείς, να καταργήσει γραφειοκρατικές διαδικασίες, να περικόψει δραστικά τους φόρους και να διώξει κόσμο από το δημόσιο – δηλαδή από το κράτος. Χωρίς τέτοιες κινήσεις δεν υπάρχει σωτηρία. Ούτε και αναπτυξιακά βιώσιμη διέξοδος.

Η χώρα έχει απόλυτη ανάγκη από ένα καινούργιο ριζοσπαστικό κέντρο. Που να πιστεύει βαθιά στους μηχανισμούς της αγοράς, σε ένα μικρό αλλά αποτελεσματικό κράτος - που να φροντίζει μονάχα για την προστασία των πραγματικά αδυνάτων - και σε μια κοινωνία γνήσιας αξιοκρατίας, ανεξάρτητα κομμάτων και προσωπικών διασυνδέσεων. Δεν υπάρχει χρόνος για άλλη καθυστέρηση. Η δουλειά μπροστά τους είναι τεράστια. Η ενημέρωση της ελληνικής κοινωνίας για την δυναμική των αγορών και την καταστρεπτική παρουσία του κράτους δεν είναι εύκολη, αλλά είναι αναγκαία υπόθεση. Διαφορετικά ο τόπος δεν έχει μέλλον.

Πλήρες Άρθρο »