UN Warns Yemen on Brink of Civil War

At an emergency meeting of the UN Security Council Sunday, special envoy to YeYemen Jamal Benomar said that the country is approaching civil war (Al Arabiya). Mmembers of the UN Security Council pledged unanimous support to the legitimacy of embattled President Abedrabbo Mansour Hadi. Shia Houthis seized (Al Jazeera) control of the strategic southern city of Taiz Sunday, raising concerns that Aden, where Hadi has taken refuge, may come under attack. The United States evacuated (Reuters) its remaining personnel from Yemen over the weekend amid the deteriorating security situation. Separately, the self-declared Islamic State claimed responsibility (CNN) for the multiple suicide bombing attacks in the Yemeni capital of Sana'a on Friday that left at least 137 people dead and 357 wounded.


'The fear is that the Houthi advance will drive a fresh wave of militarisation and radicalisation in the Sunni-majority Yemeni heartland, acting as a recruiter for jihadis. Western intelligence already considers the local al-Qaida faction—al-Qaida in the Arabian Peninsula (Aqap)—the world’s most potent franchise, a growing threat seeking to exploit regional turmoil to widen its scope,' writes Ghaith Abdul-Ahad in the Guardian.

'The situation is difficult for all Yemenis. Fighting over power has been dragging some parties against one another. However the majority must stand by political legitimacy as it means stability in a country where arms are being stacked up. It also means Arab and international support of development, as well as getting rid of Saleh's regime which the Yemenis revolted against four years ago,' writes Abdulrahman al-Rashed in Asharq al-Awsat.

'Individually, each of Yemen's two overlapping wars—sectarian and political—would be severe enough to cripple the country. Together they might just kill off any lingering hopes of unity,' warns Gregory D. Johnsen at BuzzFeed.

U.S. fears Islamic State is making serious inroads in Libya
| Reuters

Besides Libya,
“Islamic State has also endorsed, or received expressions of loyalty, from other militants around the region, including factions based in Nigeria, Yemen, Afghanistan, Pakistan and Egypt’s Sinai Peninsula.”

U.S. analysts, however, forbidden as they are by Obama Administration policy to examine the beliefs, motives and goals of the jihadis, have no idea why the Islamic State inspires this kind of loyalty.

V.S. NAIPAUL says ISIS is now the Fourth Reich |
Daily Mail Online

A grotesque love of propaganda.
Unspeakable barbarity.
The loathing of Jews - and a hunger for world domination.
In this stunning intervention, literary colossus V.S. NAIPAUL says ISIS is now the Fourth Reich


Islamic State Retaliates in Ramadi

Self-declared Islamic State militants carried out coordinated attacks (Al Jazeera) on government-held areas in the Iraqi city of Ramadi, including seven simultaneous car bombs, that killed at least ten people and wounded thirty others. The attacks come after a week of heavy fighting in a battle for Tikrit between Islamic State militants and Iraqi military and Sunni and Shia militiamen. Anti–Islamic State forces have made advances (Al Arabiya) in Tikrit in recent days. Separately, the Islamic State released (AP) a new video that purports to show the killing of a young Palestinian man accused of spying for Israeli intelligence.


'If there are sectarian reprisals, it will bolster the ranks of ISIL, which has attempted to portray itself as a defender of Sunnis and a resistor of Shia aggression. Reprisals will also dissuade Sunni communities from turning on ISIL. They are already deeply suspicious of the Iraqi state due to unfulfilled promises of opportunity and integration following their uprising against al-Qaeda years earlier,' writes Sharif Nashashibi at Al Jazeera.

'Reports of rising tensions between foreign and local fighters, aggressive and increasingly unsuccessful attempts to recruit local citizens for the front lines, and a growing incidence of guerrilla attacks against Islamic State targets suggest the militants are struggling to sustain their carefully cultivated image as a fearsome fighting force drawing Muslims together under the umbrella of a utopian Islamic state,' writes Liz Sly for the Washington Post.

'Iraq’s ability to triumph over IS is not linked to gaining control of Tikrit, rather it lies in weakening the organization’s military options and neutralizing its ability to transport fighters and reinforcements across different fronts and cities. This requires that the leadership for the war be unified, have consistent goals, prepare strategic plans and take advantage of the available capabilities to defeat IS on more than one front,' writes Mushreq Abbas at Al-Monitor.


Chinese Official Says Xinjiang Residents Joined the Islamic State

A top Communist Party official from the northwestern region of Xinjiang called on regional delegates to join the fight (SCMP) against the self-declared Islamic State during a session of the National People's Congress. Officials from the autonomous region said that they arrested militants with ties to the group upon their return from the Middle East.

Murdered Charlie Hebdo Staff Named ‘International Islamophobe Of The Year’
- Breitbart

Charlie Hebdo has been named 2015 International Islamophobe of the year, despite many of its staff having been killed by Jihadists in January.

The annual ‘award’ was given by Islamic Human Rights Commission (IHRC), a British group that claims to campaign against terrorism.


Best line of the year:
“Staff at Charlie Hebdo were unable to accept the award as many of them had been murdered for mocking Mohammed.”

FRENCH PM: '10,000 Europeans to wage jihad by year's end'
- The Local

As many as 10,000 Europeans could be waging jihad in Iraq and Syria by the end of this year, French Prime Minister Manuel Valls warned on Sunday, a three-fold increase on current numbers.

For some reason, the steady stream of articles assuring us that the Islamic State has nothing to do with Islam, and the assurances to that effect from Western leaders, have had no effect on the Muslims from the West who are deciding to go fight for the Islamic State.

Now, why is that?

Could it be that the Islamic State is more Islamic than anyone wants to admit?

No — that would be “Islamophobic”.

Pakistani Cleric Laments That No Scholar Of Islam Is Rising To Confront ISIS

In a recent article, Pakistani Islamic scholar Maulana Zahidur Rashidi lamented that the Islamic world has failed to respond to the rise of jihadist groups such as the Islamic State (ISIS).

Without naming ISIS, Rashidi argued that ISIS-like Kharijites rose during the times of Ali ibn Abi Talib, the fourth caliph of Islam, whose caliphate was challenged by rivals, and used the theological principle of apostasy to declare Muslims infidels and kill them.

In the article titled 'No Imam Abu Hanifa is Rising', Maulana Rashidi argued that, much like ISIS leader Abu Bakr Al-Baghdadi, Kharijite commander Zahhak had called for the killing of all Muslims who had in his opinion become apostates (i.e. left Islam).
Rashidi says that the Islamic jurist of the time, Imam Abu Hanifa, rose to the occasion and successfully challenged Zahhak on the definition of apostasy in Islam, and as a result, Zahhak and his comrades stopped the bloodshed of Muslims in the Iraqi city of Kufa.

As per Rashidi's article, Imam Abu Hanifa told Zahhak that apostates were those who had left their religion and adopted another religion, an argument the Kharijite leader accepted.
However, Rashidi's article is silent on whether a Muslim leaving Islam will or will not be considered an apostate if he/she does not adopt another religion.
Rashidi's article was published by Roznama Islam, an Urdu-language daily.

'The Widespread Bazaar Of Apostasy And Killings That The Kharijites Created... Is An Unhappy Part Of Our Past In The Form Of Several Bitter Chapters Of History'

'Today's Tragedy Is That The Fitna [Mischief] Of Apostasy And Killings Is Taking The Islamic World In Its Flames But There Is No Imam Abu Hanifa To Make The Zahhaks Of The Time Understand It...'

ISIS Kidnaps Catholics in Syria, Threatens to Decapitate Adults and Burn Their Children Alive in Cages

“The Assyrian Human Rights Network, meanwhile, said the captives had been ordered released by a Shariah court after paying an unspecified amount of money levied as a tax on non-Muslims.”

“Fight those who do not believe in Allah or in the Last Day and who do not consider unlawful what Allah and His Messenger have made unlawful and who do not adopt the religion of truth from those who were given the Scripture – until they give the jizyah willingly while they are humbled.”
— Qur’an 9:29

Iraq and ISIS - Somalia


Iraqi Forces March on Tikrit

Iraqi forces, backed by Sunni and Shia militias, entered (WSJ) the Iraqi city of Tikrit on multiple fronts, pushing their way to the city center, as many of the militants of the self-declared Islamic State retreated from the city, according to security sources. Security sources said Islamic State militants were attempting to repel (AP) security forces with sniper fire and explosives. General Martin Dempsey, chairman of the U.S. Joint Chiefs of Staff, said he expected the operation in Tikrit to be successful but expressed concern (Al Arabiya) about the influence of Iran-backed Shia militias at a hearing before the U.S. Senate Foreign Relations Committee on Wednesday. Meanwhile, Iraqi officials said that Islamic State militants razed (Al Jazeera) parts of the 2,700-year-old city of Khorsabad, known for its statues of human-headed winged bulls, in the latest attack on Iraq's ancient heritage sites.


'In DEALING with the bitter harvest of the Iraq invasion, any ongoing and future use of force must realistically further a comprehensive political strategy for an inclusive Iraq. Otherwise, Iraq will remain prey to the tyranny, indeed tragedy, of the unintended consequences of military action,' writes Alia Brahimi in Al Jazeera.

'While the Obama administration is pursuing a parallel structure of Sunni trained 'National Guard' force to take on ISIS, neither the Iraqi government nor these tribes who have visited Washington recently promise a fast execution of such plan anytime soon. The U.S. increasingly finds its hands tied in Iraq, blindsided by an Iranian-Iraqi offensive in Tikrit and a lame duck government in Baghdad,' writes Joyce Karam in Al Arabiya.

'In the Islamic State as well as al-Qaeda and AFFILIATES, the U.S. shares a common adversary with its enemies Iran and Syria. At the same time, actions against the Islamic State benefit al-Qaeda and affiliates, and vice versa. It may not be possible to weaken one without strengthening the other. 'Moderate' rebels in Syria have not always stood up well against Islamist or jihadist factions. The only clear conclusion is that no solution is in sight,' writes Martha Crenshaw in the Atlantic.

Al-Shabab Attacks Central Somali Town
Al-Shabab militants attacked (AP) regional Somali government headquarters in the central city of Baidoa on Thursday, killing at least seven, according to Somali police. The militants detonated car bombs at the compound gate before gunmen stormed the buildings.

Πλήρες Άρθρο »



Λαμβάνω δεκάδες μηνύματα με θέμα να κάνουμε κάτι, μια και ο χώρος (βασικά φιλελεύθερος και αντι-κρατικιστικός) δεν αντιπροσωπεύεται σήμερα πολιτικά αν και απο την πράξη φαίνεται να δικαιώνεται απόλυτα. Η απάντησή μου είναι απλή. Η εποχή του 'κάνε την επανάσταση κι ερχόμαστε' έχει τελειώσει. Αν όλοι θέλουμε να γίνει κάτι πρέπεί ΟΛΟΙ να ενεργοποιηθούμε. Αυτό δεν είναι τόσο δύσκολο. Αρχικά στα λεγόμενα social media. Aνεβάζω κείμενα (λ.χ News247, capital, press-gr κα) και ακολουθούν επιθετικά μηνύματα αριστερόστροφων κρατιστών δίχως απάντηση και αντίδραση από την δική μας πλευρά. Το ίδιο συμβαίνει με σχόλια -επιστολές μου σε εφημερίδες. Που είναι σε συνέχεια σχόλια και επιστολές από ανθρώπους με δικές μας αντιλήψεις? Χρειάζεται από όλους κινητοποίηση. Μην τα ζητάμε όλα από τους άλλους. Δεν αλλάζει έτσι, με την απάθεια, το πολιτικό κλίμα. Αν λοιπόν είσαστε αδρανείς μην ζητάτε από εμένα η από άλλους 'να κάνουν κάτι'. Οφείλουμε όλοι να κινητοποιηθούμε...


Η κυβέρνηση χτυπιέται αλύπητα με τους Γερμανούς ενώ την ίδια ώρα εκλιπαρεί για χρήματα και οικονομική βοήθεια. Δίχως να μου είναι οι Γερμανοί ιδιάιτερα αρεστοί μιά και λατρεύουν τους φόρους, το μεγάλο κράτος και τις αφόρητες παρεμβάσεις στην αγορά (την λεγόμενη κοινωνική οικονομία της αγοράς) οι Γερμανοί στηρίζουν στην σημερινή συγκυρία την προσπάθεια της Ελλάδας να ανακάμψει. Μας δανείζουν με επιτόκιο κάτω από 1,5% ενώ στις αγορές είναι αδύνατο να εξασφαλίσουμε χρήματα (μακροχρόνια) με επιτόκιο χαμηλότερο από 18-19%.

Τα χρήματα εμείς τα ζητάμε. Δεν μας τα έχει επιβάλει να τα πάρουμε κανείς. Δίχως όμως αυτά, είναι φανερό πως δεν μπορούμε να επιβιώσουμε. Διότι δεν τολμάμε να μειώσουμε τον δημόσιο τομέα. Μήπως και δυσαρεστήσουμε τους πατρίκιους της ελληνικής κοινωνίας. Τους εργαζόμενους δηλ στο δημόσιο. Ο κ Κατρούγκαλος κάνει προπάθειες να προσλάβει και πάλι όσους απολύθηκαν από τον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δεν νοιάζεται όμως καθόλου για το 1,3 εκατ. ανθρώπων που έχασαν τις δουλειές τους στον ιδιωτικό τομέα.

Εχουμε λοιπόν ανάγκη τους Γερμανούς. Και είναι περίπου τρέλα να ανοίγουμε μέτωπα ΤΩΡΑ μαζί τους. Οι πολεμικές αποζημιώσεις τώρα απόκτησαν τέτοια επικαιρότητα? Τόσα χρόνια τι κάναμε? Δεν ήταν, λένε κάποιοι, η Γερμανία ενωμένη. Και ποιός είχε ποτέ προβλέψει πως θα ενωθεί για να εγείρουμε τότε αξιώσεις? Δίχως τον θρίαμβο του καπιταλισμού θα είχε ποτέ ενωθεί? Σε τελευταία ανάλυση, γιατί δεν υπήρχαν αξιώσεις όσο η Γερμανία ήταν διχασμένη - και μόνο η Δυτική πλήρωσε κάτι λίγα σε αποζημιώσεις? Δεν όφειλαν και τα δύο κράτη να αναλάβουν τις ευθύνες τους? Η υποκρισία περισσεύει. Επειδή ήταν 'σοσιαλιστική' (Λαική, κατά κάποιους) δεν είχε ευθύνη? Καιρός λοιπον να μαζευτούμε και να ιεραρχήσουμε τις ανάγκες και τις προτεραιότητές μας...

Πλήρες Άρθρο »




Κυβέρνηση σημαίνει ευθύνη. Που μεταφράζεται σε γνώση, σοβαρότητα και ακρίβεια. Κάθε τι άλλο έχει συνέπειες καταλυτικές σε βάρος της χώρας που υφίσταται τέτοιου είδους ελαττωματικές κυβερνητικές συμπεριφορές.

Ενας ιδιαίτερα ευαίσθητος για την διακυβέρνηση της χώρας τομέας είναι εκείνος της ενέργειας. Πέραν της ζωτικής σημασίας που αυτή έχει για την καθημερινή διαβίωση μιάς κοινωνίας εξ’ ίσου κρίσιμος είναι και ο ρόλος της για την εθνική οικονομία.

Το κόστος των προιόντων, και κατ’ επέκταση η ανταγωνιστικότητα μιάς οικονομίας, εξαρτάται από τέσσαρες βασικά παράγοντες. Αυτοί είναι το κόστος της εργασίας, του χρήματος, των πρώτων υλών, των φορολογικών επιβαρύνσεων αλλά και της ενέργειας. Πέρα απ’ αυτό όμως η ενέργεια αποτελεί και παράγοντα εξασφάλισης οικονομικών πόρων για την εθνική οικονομία.

Αυτό αποτελεί κρίσιμο ζήτημα για χώρες που παράγουν ενέργεια – είτε αυτό είναι πετρέλαιο είτε αέριο. Εξ’ ίσου σημαντικός πόρος όμως είναι και για τα κράτη εκείνα που το έδαφός τους χρησιμοποιείται για την διακίνηση/μεταφορά ενεργειακών προιόντων. Οι αγωγοί λοιπόν πετρελαίου και αερίου έχουν μεταβληθεί σε παράγοντες κρίσιμους για τις εθνικές οικονομίες των χωρών των οποίων τα εδάφη διασχίζουν για να καταλήξουν στους όποιους τελικούς εμπορικούς τους προορισμούς.

Με βάση την λογική αυτή οι αγωγοί αερίου που θα περάσουν από την Ελλάδα με τελική κατάληξη τις ευρωπαικές αγορές αποτελούν ζωτικής σημασίας παράγοντες για την οικονομία της χώρας. Εν τούτοις οι σχεδιασμοί αυτών των εξαιρετικά σημαντικών έργων μέχρι και την τελική τους υλοποίηση προυποθέτουν σοβαρότητα, προσεκτικό σχεδιασμό και στοχευμένη δουλειά. Τα στοιχεία αυτά όμως δεν φαίνεται να βρίσκονται σε επάρκεια στη χώρα.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η εξωπραγματική υπεραισιοδοξία μας για τον πετρελαιαγωγό Μπουργκάς – Αλεξανδρούπολη που απέτυχε τελικά να υλοποιηθεί. Με επιμονή προειδοποιούσα τους εκάστοτε κυβερνητικούς παράγοντες για τις δυσκολίες αλλά και για τις εκτιμήσεις μου περί τελικής του ματαίωσης. Ουδέποτε εισακούσθηκα, με αποτέλεσμα η καταληκτική αποτυχία του εγχειρήματος να εμφανισθεί σαν αναπάντεχο γεγονός η σαν εξωγενής δήθεν συνομωσία!!

Αλλά και ο περίφημος South Stream (αέριο από Ρωσία σε Τουρκία και σε άλλες Βαλκανικές χώρες με τελική απόληξη στις ευρωπαικές αγορές) που τόσο είχε διαφημισθεί, τελικά εγκαταλείφθηκε. Κυρίως λόγω αντιθέσεων με ευρωπαική νομοθεσία περί ανταγωνισμού αλλά και για λόγους υπερεξάρτησης από Ρωσικό αέριο.

Παρόμοιες περιπέτειες θα αντιμετωπίσει, κατά πάσα πιθανότητα, και ο τώρα προγραμματιζόμενος Turkish Stream. Ο αγωγός δηλ. μεταφοράς Ρωσικού αερίου μέσω Τουρκίας στα σύνορα της Ευρωπαικής Ενωσης. Αυτήν ακριβώς την ορολογία χρησιμοποιούν οι Ρώσοι και γενικότερα οι εμπνευστές και οι επικείμενοι κατασκευαστές του. Εμείς βέβαια επιμένουμε να ομιλούμε για αγωγό «μέσω Τουρκίας και Ελλάδας». Η διαφορά βρίσκεται στην εκτίμηση της Gazprom, πως θα ξεπεράσει τις νομικές ενστάσεις της ΕΕ την φορά αυτή, μια και θα εξαντλήσει τον επιχειρηματικό της ρόλο στην κατασκευή του έργου και μεταφορά του προιόντος μέχρι τα σύνορα της Ελλάδας – και άρα της ΕΕ. Εξυπακούεται πως το έργο αυτό θα αρχίσει να υλοποιείται αφού προηγουμένως έχει εξασφαλισθεί η Ευρωπαική συναίνεση και προετοιμασία των αναγκαίων έργων υποδομής στο χώρο από τα ελληνοτουρκικά σύνορα προς την Ευρώπη.

Κουβέντες λοιπόν του είδους πως εντός της εβδομάδος υπογράφουμε για τον αγωγό κι ετοιμαζόμαστε να εισπράξουμε και προκαταβολές έναντι των μελλοντικών εσόδων της χώρας από την λειτουργία του έργου, στερούνται σοβαρότητας. Για ποια ακριβώς έσοδα μπορούμε από τώρα να μιλάμε αφού δεν ξέρουμε τους πελάτες και τι ακριβώς αυτοί θα πληρώνουν;

Προχθές στο Βερολίνο, σε συνάντηση που παραβρέθηκα, ο Αλεξέι Μίλλερ, αφεντικό της Gazprom, ανοιχτά αναφέρθηκε στις ενστάσεις των Βρυξελλών για την τιμολογιακή πολιτική της εταιρίας του, που κάνει σοβαρές διακρίσεις ανάμεσα σε πελάτες της. Κι απείλησε πως πίεση για ομοιογενειοποίηση των τιμολογίων δυνατόν να οδηγήσει σε αυξήσεις τιμών αντί για την μείωσή τους. Η ΕΕ λοιπόν ζητά αλλαγές, ενώ ο παραγωγός – δηλ. η Ρωσία – αντιδρά με ενδεχόμενες αυξήσεις. Αν λοιπόν το σχέδιο του Turkish Stream υλοποιηθεί, σε τι τιμές θα κλείσουν οι συμφωνίες με τους πελάτες; Αν πρόκειται να παραμείνουν οι ίδιοι και με τους ίδιους όρους θα συμφωνήσει η Ευρωπαική Επιτροπή;

Να σημειώσουμε πως στην περίπτωση του πετρελαίου επικρατεί η λογική του «παράγεις και στη συνέχεια πουλάς». Στο αέριο όμως είναι απαραίτητο «πρώτα να πουλήσεις και μετά να παράγεις – και να μεταφέρεις». Διότι το προιόν είναι περισσότερο ευαίσθητο, οι επενδύσεις ακριβότερες και η μεταφορά πιο περίπλοκη και ασταθής. Αν λοιπόν δεν εξασφαλισθεί η μεταφορά στις ευρωπαικές αγορές , με τα νομικά προβλήματα λυμένα και τις ποσότητες καθορισμένες ο αγωγός δεν μπορεί να υλοποιηθεί.

Ο χρόνος λοιπόν είναι ακόμη μεγάλος και τα προβλήματα σύνθετα για να μιλάμε για γρήγορες κι επικερδείς λύσεις. Δεν υπάρχει λοιπόν σοβαρότητα όταν ακούγονται δηλώσεις για επικείμενες υπογραφές και προκαταβολές εσόδων – ποιών εσόδων;

Πλήρες Άρθρο »




As it was expected by all logical observers the visit eased the way for better relations between Athens and Moscow without either rocking the boat of the European Union or committing Russia to extravagant financial deals difficult to materialize in these difficult times. Mr Tsipras’ pragmatism and President Putin’s common sense prevailed over the atmosphere created by run away comments of various speculative media. It is positive that the two leaders made it clear that they see into the future a relationship mutually beneficial in understanding each other’s ideas and sensitivities as well as in expanding their economic relations. Agricultural innovation and energy proved to be the two fields on which particular emphasis will be placed as far as the cooperation between the two countries is concerned.

The Greek government appears to be firmly devoted in the European project and has defused any issues of euroscepticism which may have been brooding in the backgound of the Greek political system. It has also made it more difficult for other European leftist parties to embark on campaigns of doubting Europe. SYRIZA’a acknowledgement that Europe can only be the country’s destiny has made ti difficult for similar parties in Spain and Portugal pe to portray ideas of a possible mistrust of Europe. This is rather obvious in the plummeting of PODEMOS electoral results in Spain. There is still euroscepticism in Greece and in Europe but it is gradually concentrated almost exclusively to parties of the far – and even anti-democratic- Right. They place emphasis on negating the system which inevitably limits access to public funds for personal betterment and clientelism. People who used to believe that democracy was all about state handouts to petitioning voters and are disappointed now because of the necessary reforms that place responsibilities on the hands of the citizens themselves, turn against the system and find refuge in extreme views targeting immigrants for all society’s ills. Likewise, they blame reformist Europe for all their misfortunes. They find refuge in extreme right wing parties which, under the guise of populism, offer them sanctuary from every frustration they face.

As far as foreign policy options are concerned I believe that a EU member country is not prohibited from sounding its particular views and pursuing its own national goal. Provided it is based on rationality while adhering to Europe’s rules and practices. In the case of the Ukraine crisis for example member states could have pointed out that Europe was violating its belief in democracy when it agreed to help a movement that had violated some basic democratic principles by toppling a democratically elected government through an unconstitutional process. At the same time thsy should have proposed solutions to the impasse without the use of military means, the annexation of territory and a big east-west rift in Europe. There are always options for member states to reaffirm their independence and express their national views.

As far as the Greek austerity program implemented due to the Europeans’ policy options there have been grave misunderstandings. The lenders give you money which you can never expect to receive without strings attached – ie, terms to be observed. Initially the bailout program did not call for severe austerity. It enabled to government to limit its public expenses without further taxation and cuts in pensions and salaries. But the Greek governments did not want to limit the size of the public sector and it was their decision to impose new taxes and cut salaries and pensions. It is therefore unfair to blame the lenders for the burden of the austerity. Since we demand financial assistance we have to guarantee some sort of overhauling of the state finances so that we can pay back the loans. Since the Greek government didn’t want to limit the vast Greek public sector they chose to stifle the market and destroy the private economy. They thus pushed up unemployment and imposed tremendous burdens upon the backs of the taxpayers. It is true that the Europeans love taxes but they wouldn’ t have objected to the same results achieved though a generous reduction of public sector spending by means of cutting down the size of the state.

Greece remains a full member of NATO and observes its rules and collective decisions. NATO however has recently a relatively diminished status. Its actions and activities concentrate more on the threats emanating from the world of Islam than from the fringes of Europe. It is exactly this new kind of danger that should wake up Europe to the possibilities of catastrophe. The West and Russia should abandon any issues involving strains and indirect confrontation over Ukraine and settle in a collaborative way over the negotiating table. They should emphasize their collective alert over the mortal danger, for all of them, of the Islamic reawakening. This should tie the interests if the East and West together enabling them to present a united front. The danger is active and close to all of us.

Within this context Greece should work to bring Europe, the West in general, and Russia together so that the cool climate of recent times marginalized and a new period of closer cooperation be initiated. Europe should recognize Russia’s sensitivities about its ‘near abroad’ and Russia also agree to play by the rules and not show off its strength to weaker neighboring nations. Here should be no reason for sanctions within the European context but also the possibility of violence and military might should be excluded from the soil of Europe for ever. Greece, due to deep historical reasons, could and should play that bridge role between Europe and Russia for the emergence of a new political dawn over our continent.

Πλήρες Άρθρο »




Ακουγα προ ημερών σε «αληθινό» ραδιόφωνο περίεργους ισχυρισμούς που μάλιστα πέρναγαν σαν αντικειμενική αλήθεια. Η παρουσιάστρια των ειδήσεων, συνεπικουρούμενη από γνωστό αριστερών πεποιθήσεων παρουσιαστή, δήλωνε με απόλυτη φυσικότητα πως οι Γερμανοί είναι παγιδευμένοι στις νεοφιλελεύθερες ιδεοληψίες τους. Ενώ, προφανώς, εμείς είμαστε ελεύθεροι να εκφράζουμε ευέλικτες πολιτικές και οικονομικές θέσεις. Αυτό που προφανέστατα ξεπερνούσε εύκολα η παρουσιάστρια είναι πως οι Γερμανοί είναι δανειστές. Τα δικά τους καινούργια χρήματα διεκδικούμε απαιτώντας μάλιστα αυτά να μας δοθούν κάτω από όρους που εμείς, σαν δανειζόμενοι, θα επιβάλουμε!! Αυτό τιτλοφορείται «ρεαλισμός» και των άλλων η αντίληψη πως αυτά θα πρέπει να δοθούν κάτω από προυποθέσεις που θα εγγυώνται, κατά το δυνατόν, την μελλοντική τους επιστροφή είναι δογματισμός και …ιδεοληψία!

Ας εξετάσουμε κατ΄ αρχήν την «νεοφιλελεύθερη» φύση των αιτουμένων μέτρων. Ολοι ομιλούν για κάτι που δεν κατανοούν, και την ίδια ώρα απορρίπτουν. Είναι σαν μιλά δημοσκόπηση που έγινε προ ετών στην Ελλάδα όπου τοπ 75% τν ερωτηθέντων καταδίκαζαν την παγκοσμιοποίηση. Στην ίδια έρευνα τον 90%% δήλωνε πως δεν γνώριζαν τι είναι ακριβώς η παγκοσμιοποίηση!! Στην Ελλάδα, είναι φανερό πως απόψεις, πεποιθήσεις και πολιτικές τάσεις διαμορφώνονται μέσα στην άγνοια και την παραπληροφόρηση. Με βάση τις απόψεις των Φρήντριχ Χάυεκ και Μίτλον Φρήντμαν, ο ν.φ. εκφράζεται μέσα από τις δραστικές περικοπές στην φορολογία, στην μείωση του δημόσιου τομέα, στην ελαχιστοποίηση των κανονιστικών ρυθμίσεων στην οικονομία και στην αγορά εργασίας και στην σχεδόν απόλυτη ισχυροποίηση των κανόνων του ελεύθερου ανταγωνισμού. Αυτό που παρατηρείται στην Ελλάδα, με συμμετοχή και των δανειστών, είναι οι αγωνιώδεις προσπάθειες για διάσωση του δημόσιου τομέα, τρομακτική αύξηση των φόρων, διόγκωση των παρεμβατικών ρυθμίσεων στις αγορές , σχεδόν καμία ιδιωτικοποίηση και έλεγχος σχεδόν των πάντων καθ’ όσον αφορά την οικονομική δραστηριότητα από το κράτος. Σαν συνέπεια, νεοφιλελεύθερες επιλογές των δανειστών υπάρχουν μόνο στον εγκέφαλο των αντιμνημονιακών και της εν γένει αριστεράς.

Η χώρα κύλισε σε οικονομικό αδιέξοδο λόγω εκτεταμένου κρατισμού και απίστευτων παρεμβάσεων στις αγορές από κυβερνήσεις συντηρητικές και σοσιαλδημοκρατικές αλλά και με την αριστερά να υπερθεματίζει πάντα σε παροχές και παραπάνω διεύρυνση του κράτους. Κοντολογής, η χρεοκοπία προήλθε από το κράτος και όλες οι προσπάθειες για την αντιμετώπισή της στηρίζεται και πάλι σε επιλογές κρατικοπαρεμβατικών πολιτικών, Οτιδήποτε διαρθρωτικό, κυρίως κάτω από την πίεση του ΔΝΤ, που ενδεχόμενα θα περιόριζε τον δημόσιο τομέα τορπιλίσθηκε και τελικά ακυρώθηκε.

Η σημερινή κυβέρνηση ποδηγετείται από ακόμα ισχυρότερες και καταπιεστικές ιδεοληψίες. Μέσα στην παραζάλη ανεδαφικών πεποιθήσεων, πως δηλ. μέσα από μια «σοσιαλιστική» Ελλάδα θα μπορούσε να σωθεί και η Ευρώπη (!), προωθούμε πολιτικές επαναδιόγκωσης του κράτους (βλ λχ τις πολιτικές Κατρούγκαλου). Με βάση τις λογικές αυτές, ακόμη κι αν μηδενιζόταν το ελληνικό δημόσιο χρέος, σε λιγότερο από ένα χρόνο θα ήμασταν και πάλι αγκαλιά με την χρεοκοπία και θα χρειαζόμασταν καινούργια προγράμματα οικονομικής στήριξης. Στη Βραζιλία λχ, μετά την ριζοσπαστικά μεταρρυθμιστική Προεδρία Λούλα, η Βίλμα Ρούσσεφ άρχισε και πάλι τις παροχές. Με αποτέλεσμα η χώρα να πιάσει και πάλι πάτο και να κινδυνεύει ξανά με ολική κατάρρευση.

Πότε επιτέλους θα το καταλάβουν όλοι, πως οι καθαρές αριστερές επιλογές (και ιδεοληψίες) οδηγούν σε καταστροφή , φτώχεια και σε μια πραγματικά οδυνηρή ανθρωπιστική κρίση…

Πλήρες Άρθρο »