ΛΕΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ;

ΛΕΣ ΝΑ ΕΙΜΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΟΣ;

 

Ελάχιστες διαφωνίες μπορώ να έχω με τα σημεία - προτάσεις που υπέβαλε η κυβέρνηση στο Eurogroup. Υπάρχει βέβαια το ζήτημα της ειλικρίνειας των προθέσεων και της τελικής της αποφασιστικότητας για την εφαρμογή τους. Εντούτοις η ετοιμότητά της για ορθολογικές αλλαγές στον δημόσιο τομέα της οικονομίας, για μειώσεις άχρηστων και καταχρηστικών δαπανών (που λογικά μεταφράζεται σε κατάργηση φορέων που δεν προσφέρουν απολύτως τίποτα στην καθημερινότητα και την ευημερία των πολιτών), στην καταπολέμηση της φοροδιαφυγής με εξοβελισμό όλων αυτών των μικρών η μεγάλων εξαιρέσων που διευκόλυνε μερικές χιλιάδες πολιτών να ξεφεύγουν από την τσιμπίδα της εφορίας και συνακόλουθα υποχρέωνε όλους τους υπόλοιπους να γίνονται τα υποζύγια της κρατικής αυθαιρεσίας και επιβολής.

Εξ ίσου σημαντικές είναι ιο προπθέσεις για την κατάργηση των λογής ανισοτήτων στο ασφαλιστικό σύστημα, η ενοποίηση όλων των ταμείων ('ευγενών' και μη) και η επιβολή γενικών κανόνων που θα αφορούν όλους τους διακαιούχους κοιωνικών παροχών. Εξυπακούτεται πως τέτοιες ρυθμίσεις καταργούν όλες τις ειδικές εξαιρέσεις διαφόρων κατηγοιρών δικαιούχων που απολαμβάνουν συντάξεων και άλλων παροχών χωρίς ουδέποτε να έχουν αναλογικά συνεισφέρει στον φορέα από τον οποίο απολαμβάνουν και απαιτούν - διαμαρτυρόμενοι μάλιστα - παροχές.

Στον τομέα των ιδιωτικοποιήσεων επίσης η κυβέρνηση φέρεται διατεθειμένη να μην κάνει πίσω σε ό,τι έχει γίνει ενώ σε κάθε άλλη άλλη περίπτωση δείχνει αποφασισμένη - δίχως χαριστικές ρυθμίσεις και φωτογραφικές επεμβάσεις - να προχωρήσει αντικειμενικά σε πραγαματικές πωλήσεις δημόσιων περιουσικών στοιχείων με προοπτική την αξασφάλιση τιου υψηλότερου δυνατού τιμήματος και της απκατάσταση της ομαλής λειτουργίας της αγοράς με την κατάργηση κρατικών μονοπωλίων και την καθιέρωση ιδιωτικών πλέον αλλά ανταγωνιστικών επιχειρήσεων.

Είχα σημειώσει παλαιότερα πως αν η κυβέρνηση ακολουθούσε το παράδειγμα της Βραζιλίας, που με μαρξιστική κυβέρνηση του Προέδφρου Λούλα ντα Σίλβα 'άνοιξε' την οικονομία της και την έκανε δυναμική και ανταγωνιστική με αποτέλεσμα να μπεί τους G20, στα BRICς και να ανακυρηχθεί η πλέον πετυχημένη οικονομία στον κόσμο, θα μπορούσε να είναι συνεπής με πολλές από τις προεκλογικές της τοποθετήσεις (λχ μείωση φόρων και συντήρηση η αύξηση εισοδημάτων) και να προχωρήσει μπροστά. με την προυπόθεση βέβαια πως θα κονταοχτυπιόταν με τις συντεχνίες και τα ειδικά συμφέροντα που λυμαίνιονται την ελληνική οικονομία. Με τις θέσεις - προπτάσεις που υπέβαλε στο Eurogoup δείχνει διατερθειμλένη να κινηθεί προς την κατεύθυνση αυτή. Σε μιά τέτοια περίπτωση οι λογικοπί και καθαροί έλληνες θα βρεθούν σίγουρα δίπλα της.

Ελεγα πάντοτε πως αν ακόμη και το ΚΚΕ ενστερνιζόταν κάποιες από τις θέσεις μου και τις βάφτιζε κομμουνιστικές δεν θα δίσταζα να συμφωνήσω μαζί του. Αν πρόκειται αυτές οι προτάσεις της κυβέρνηση να εκφράζουν την ριζοσπαστική αριστερά - ακόμη κι αν διαφωνεί ο αγαπητός Μ. Γλέζος - εγώ θα είμαι μαζί τους. Λέτε να έγινα αριστερός;

ΥΓ.
Διαπιστώνω μια επιθετικότητα από ψευδώνυμους σχολιογράφους που σπάνια αναφέρονται στην ουσία των κειμένων που καταθέτω. Δεν πρόκειται βέβαια να ασχοληθώ με τα λογής γραφόμενά τους, μιά και με ενδιαφέρει ο ουσιαστικός διάλογος κι όχι η απάντηση σε συμπλεγματικές ύβρεις. Οι υπόλοιποι αναγνώστες έχουν φυσικά το δικαίωμα της ανταπόκρισης.