Σχόλια

 

«ΙΔΕΟΛΟΓΙΚΟΣ ΑΧΤΑΡΜΑΣ»

Εξοργίζουν οι δηλώσεις Βορίδη ανεξάρτητα από προθέσεις και συγκυρίες. Ποιο είναι το νόημα εκφράσεων του είδους: «Δεν πρόκειται να τους αφήσουμε (εννοεί, τους Αριστερούς να πάρουν την εξουσία) ό,τι κι αν πρέπει να κάνουμε»; Αν επιλέξει ο ελληνικός λαός την Αριστερά ποιός έχει το ανάστημα, το θράσος η τα μέσα για να το αποτρέψει; Επιμένει επίσης ο υποψήφιος της ΝΔ πως η σύγκρουση της Κυριακής είναι καθαρά ιδεολογική. Αυτό όμως που δείχνει να λησμονεί ο κ. Βορίδης είναι πως η σημερινή Νέα Δημοκρατία είναι που άνοιξε τον δρόμο διάπλατα για την επέλαση του ΣΥΡΙΖΑ προς την εξουσία. εγκαταλείποντας τις δικές της ιδεολογικές αρχές και επιλέγοντας πολιτικές διάλυσης του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας, περιφρόνησης των ελεύθερων αγορών και δήμευσης της ιδιωτικής ιδιοκτησίας. Η ΝΔ διακρίθηκε για την επιλογή πολιτικών σοσιαλδημοκρατικών και κρατικο-παρεμβατικών κι όχι επειδή υπεραμύνθηκε κάποιας δήθεν φιλελεύθερης ιδεολογικής καθαρότητας.

Θλιβερότερες είναι οι πολιτικές παρεμβάσεις του έτερου μέλους της συγκυβέρνησης. Ο «προοδευτικός» κ. Βενιζέλος κατηγόρησε το ΠΟΤΑΜΙ πως στεγάζει ακραιφνείς δεξιούς νεοφιλελεύθερους. Κατά την γνώμη του λοιπόν είναι καταδικαστέοι εκείνοι ακριβώς που δεν θέλουν καταιγίδες φόρων, επιθυμούν να εξαφανίσουν την δημόσια γραφειοκρατία και να απαλλάξουν την ελληνική κοινωνία από τις κρατικό αυταρχισμό και την αυθαιρεσία – όπως είναι η πλημμυρίδα Πράξεων Νομοθετικού Περιεχομένου με περιφρόνηση της Βουλής, η άνωθεν επιβολή περικοπών σε μισθούς και συντάξεις και η κατάργηση των ελεύθερων διαπραγματεύσεων στις εργασιακές σχέσεις. Η προοδευτικότητα για τον Πρόεδρο του ΠΑΣΟΚ προφανώς εκφράζεται μέσω της προστασίας του πελατειακού κράτους, των δημόσιων ελλειμμάτων και των συντεχνιών του δημόσιου τομέα. Των ίδιων ακριβώς που έχει δείξει να στηρίζει και η ΝΔ του κ. Βορίδη.

Ο ΣΥΡΙΖΑ έρχεται στην εξουσία λόγω των ακραιφνών σχετικών προσπαθειών της ΝΔ και ιδιαίτερα του κ Στουρνάρα. Μπορεί όμως αυτό να κάνει και καλό στον τόπο! Η Αριστερά στην εξουσία θα διαλύσει επί τέλους ορισμένους με πολύ προσπάθεια χτισμένους μύθους. Θα δούμε την αλληλουχία λόγων και έργων. Θα καταλάβουμε τι σημαίνει κατάρρευση λόγω όγκου παροχών. Δεν θα είναι σε θέση κανείς πλέον να κατηγορεί σαν «νεοφιλελεύθερες» τις πολιτικές που επίσημα θα οδηγήσουν την χώρα στην αγκαλιά της διάλυσης – εκτός κι αν οι τότε κυβερνώντες συνειδητοποιήσουν την πραγματικότητα, αποκηρύξουν τις ξεπερασμένες τους ιδεοληψίες κι ακολουθήσουν ορθολογικά μιά πολιτική ανάκαμψης μέσω προσέγγισης επιλογών οικονομίας της αγοράς.

 

ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ ΕΓΓΥΗΣΗ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ ΚΑΙ ΟΜΑΛΩΝ ΕΞΕΛΙΞΕΩΝ


Με βάση την κοινή λογική αλλά και την όποια στοιχειώδη πολιτική εκτίμηση είναι δεδομένο πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα είναι ο νικητής των ερχόμενων βουλευτικών εκλογών. Το ζήτημα είναι η πολιτική που θα ασκήσει. Κρίσιμο θέμα λοιπόν είναι η δύναμη που θα έχει η μοναδική δύναμη μετριοπάθειας και λογικής που θα είναι σε θέση να αντισταθεί στις παλαβομάρες των αριστερών του παραφυάδων. Και τέτοια, με τα σημερινά δεδομένα, δεν μπορεί να είναι καμία άλλη από το ΠΟΤΑΜΙ.

Με ισχυρό το κόμμα αυτό του μετριοπαθούς κέντρου θα είναι δυνατή η ανάσχεση κάθε αυθαίρετης υπερβολής μιάς κυβέρνησης συνεργασίας με τον ΣΥΡΙΖΑ, αλλά και μιά πιθανή συμπλήρωση των όποιων απωλειών ενδεχόμενα να υποστεί μια αυτοδύναμη κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ στην περίπτωση αποσκίρτησης της όποιας αριστερόστροφής του συνιστώσας.

Εφ’ όσον η ΝΔ χάνει αναπόφευκτα τις εκλογές, σαν αποτέλεσμα της καταστροφικής οικονομικής της πολιτικής, κάθε ψήφος προς αυτή θα είναι χαμένη ψήφος. Το ποσοστό με το οποίο θα έλθει κάποιος δεύτερος δεν έχει την παραμικρή σημασία. Κρίσιμη θα είναι η ενίσχυση του ΠΟΤΑΜΙΟΥ για την εξασφάλιση της ομαλής μελλοντικής πορείας τα χώρας.

 

Ρίσκα και πραγματικότητες στην διαπραγμάτευση για το χρέος

Του Γιώργου Αναστασόπουλου

Καλές οι επιθυμίες, και οι προεκλογικές στρατηγικές του καθενός πικραμένου, αλλά όποιος ξέρει από negotiation strategies, γνωρίζει πως για να διαπραγματευθείς επιτυχώς κάτι ιδιαίτερα σοβαρό πρέπει να δείξεις αποφασισμένος για όλα τα ενδεχόμενα, και να καταφέρεις να πείσεις το άλλο μέρος ότι όντως είσαι αποφασισμένος να πάρεις το ρίσκο των συνεπειών των πράξεών σου.

Οι κυβερνήσεις των τελευταίων 3 ετών το μόνο που διαπραγματευόταν, μέχρι τώρα, ήταν το πως να μην θιγούν τα συμφέροντα των συντεχνιών, ΔΕΚΟ και ΔΥ και το πως να ακυρωθούν ή να ελαττωθεί η ένταση των μεταρρυθμίσεων, αντικαθιστώντας τες με ισοδύναμα ύφεσης, ανεργίας, φόρων, χαρατσιών κι εντέχνων δημεύσεων καταθέσεων και περιουσιών.

Αν η Αξιωματική Αντιπολίτευση πράγματι σχεδιάζει μια συνολική και οριστική επαναδιαπραγμάτευση του χρέους και των όρων του, πρέπει να δείξει αποφασισμένη ότι αν χρειαστεί θα επιστρέψει ακόμη και στη δραχμή, προκαλώντας απρόβλεπτη αναστάτωση κι επιπτώσεις στο διεθνές χρηματοπιστωτικό σύστημα.
Μόνο που για να γίνει πιστευτή θα πρέπει να δείξει πως είναι ΟΝΤΩΣ αποφασισμένη να το πράξει, τραβώντας το σκοινί μέχρι τέλους...

Έλληνες πολιτικοί δεν μας έχουν συνηθίσει μέχρι σήμερα, σε παρόμοιες διαπραγματευτικές τακτικές...(όχι λόγω σύνεσης, αλλά λόγω ανικανότητος και, κυρίως, δειλίας). Και η στρατηγική του ΣΥΡΙΖΑ δεν με πείθει αν πρόκειται περί ενός καλά μελετημένου σχεδίου ή είναι αποτέλεσμα μιας συναισθηματικής έξαρσης εθνικοσιαλιστικού πατριωτισμού άμαθων πρωτάρηδων - μαθητευόμενων μάγων.

Αν όμως πρόκειται περί συνειδητού σχεδίου, σε μια τέτοια επαγγελματική παρτίδα πόκερ οι διαπραγματευτές (πρέπει να) κρατάνε τα χαρτιά τους κλειστά και η προεκλογική περίοδος και ο πληθωρισμός δηλώσεων, που συνεπάγεται, δεν βοηθά, εν γένει, σ' αυτό.

Πάντως, η άκριτη κινδυνολογία και η σφοδρή, επί του θέματος, επίθεση της κυβέρνησης είναι άθελά της υποβοηθητική για το σχέδιο του ΣΥΡΙΖΑ (επαναλαμβάνω, αν όντως υπάρχει τέτοιο σχέδιο) με την έννοια πως διευκολύνει στο να πεισθούν οι ξένοι (ΕΕ/ΔΝΤ) πως μάλλον η Αξιωματική Αντιπολίτευση στην Ελλάδα εννοεί τα όσα λέγει.

Δεν ξέρω αν η ηγεσία της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης έχει το σχέδιο, τις γνώσεις και την στρατηγική να πράξει αυτό που υπόσχεται...Και προπάντων τα κότσια να πάρει τα ρίσκα και τις συνέπειες, σε περίπτωση αποτυχίας, που συνεπάγεται μια τέτοια απόφαση!

Οι εξελίξεις θα το δείξουν και μάλιστα σύντομα.

Ίσως, τελικά, να μην χρειάζεται να ελπίζουμε σε κωλοτούμπα...

Γιώργος Αναστασόπουλος 

 

Χωρίς διαπραγματευτική ισχύ

Του Τάκη Μίχα

«Μαύρες» είναι οι προοπτικές της Ελλάδας για το 2015 διαπιστώνει μελέτη του Peterson Institute for International Economics, που εδρεύει στην Ουάσιγκτον. O συγγραφέας της έκθεσης Γιάκομπ Κίρκεργκαρντ θεωρείται ειδήμων για θέματα ευρωζώνης/ΔΝΤ, ενώ τα σχόλιά του εμφανίζονται πολύ συχνά στα αμερικανικά μίντια.

Η έκθεση διαπιστώνει ότι υπάρχουν δύο κυρίως λόγοι για τους οποίους οι πιστωτές της Ελλάδας δεν πρόκειται να υιοθετήσουν μια ανεκτική πολιτική απέναντι σε ρεβιζιονιστικά αιτήματα που θα προβάλλει μια ενδεχόμενη κυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ.

Πρώτον, διότι η ευρωζώνη αισθάνεται ότι σήμερα απειλείται πολύ λιγότερο από μία ελληνική κρίση σε σχέση με το 2012. Σήμερα, η ευρωζώνη έχει διαμορφώσει πιο ισχυρούς θεσμούς διαχείρισης των κρίσεων, όπως ο Ευρωπαϊκός Μηχανισμος Σταθερότητας (ΕSΜ), το προγραμμα επαναγοράς ομολόγων της ΕΚΤ, η τραπεζική ένωση κ.λπ.

Επιπλέον, η προοπτική να εγκαινιάσει η ΕΚΤ έναν γύρο αγοράς ομολόγων (που φυσικά δεν θα περιλαμβάνει τα ελληνικά κρατικά ομόλογα), θα ενισχύσει παραιτέρω τη σταθερότητα της ευρωζώνης. «Έτσι λοιπόν» αναφέρει ο αναλυτής «δεν υπάρχει λόγος να φοβάται κανείς μετάδοση της ελληνικής οικονομικής κρίσης στην ευρωζώνη, ακόμα και αν αυτή επιδεινωθεί».

Ο δεύτερος λόγος είναι πολιτικός. Οι εκλογές που είναι προγραμματισμένες σε χώρες όπως η Πολωνία και η Φινλανδία για τον Μάρτιο, συνεπάγονται ότι αυτές οι χώρες θα ταχθούν εναντίον της παροχής μεγαλύτερης οικονομικής βοήθειας προς την Ελλάδα. Επιπλέον και οι κυβερνήσεις της Ισπανίας και της Πορτογαλίας, που αντιμετωπίζουν και αυτές εκλογικές προκλήσεις από τους λαϊκιστές στα τέλη του 2015, θα έχουν κάθε κίνητρο να εναντιωθούν σε μεγαλύτερες παραχωρήσεις προς μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ.

Η νέα κυβέρνηση που θα εκλεγεί στην Ελλάδα αντιμετωπίζει, επίσης, ένα ασφυκτικά στενό χρονικό διάστημα, καθώς η δίμηνη παράταση του προγράμματος τελειώνει στα τέλη του Φεβρουαρίου. Με άλλα λόγια, το ελληνικό πολιτικό σύστημα θα έχει ένα μήνα για να παράγει μία νέα κυβέρνηση και να διαπραγματευθεί με τους πιστωτές είτε μία νέα παράταση, είτε ένα νέο πρόγραμμα. Σε περίπτωση που δεν το καταφέρει, οι επιπτώσεις για το ελληνικό τραπεζικό σύστημα θα είναι ιδιαίτερα αρνητικές, καθώς η ΕΚΤ δεν θα δέχεται πλέον τα ελληνικά κρατικά ομόλογα ως εγγυητικά στοιχεία. Αυτό θα πλήξει καίρια τη ρευστότητα των ελληνικών τραπεζών με ό,τι αυτό συνεπάγεται και για τη λειτουργία της ελληνικής οικονομίας.

Σύμφωνα με την έκθεση, μία ενδεχόμενη κυβέρνηση που θα κυριαρχείται από τον ΣΥΡΙΖΑ θα προσπαθήσει να τηρήσει μία γραμμη πλεύσης που να αποφεύγει τόσο την οικονομική κρίση που θα προκαλούσε μια ανοικτή σύγκρουση με τους πιστωτές, όσο και μια κυβερνητική κρίση την οποία θα προκαλούσε μια ενδεχόμενη αποχώρηση των ακροαριστερών ομάδων από το κόμμα.

Όμως, σύμφωνα με την έκθεση, μια τέτοια εξισορροπητική προοπτική δεν έχει μεγάλες πιθανότητες επιτυχίας, με αποτέλεσμα η χώρα να συρθεί ξανά σε εκλογές, που θα γίνουν την άνοιξη ή το καλοκαίρι.Σ το μεταξύ, η οικονομική κατάσταση της χώρας θα έχει επιδεινωθεί σημαντικά και οποιεσδήποτε δημοσιονομικές βελτιώσεις που είχαν επιτευχθεί από την προηγούμενη κυβέρνηση θα έχουν εξανεμισθεί.

«Οι προοπτικές για το 2015 για την Ελλάδα» καταλήγει η εκθεση «δεν είναι ευνοϊκές. Μια δραματική επιδείνωση της κατάστασης δεν μπορεί να αποκλεισθεί. Το χειρότερο με την κατάσταση είναι ότι είναι το αποτέλεσμα λανθασμένων προσλήψεων και υποθέσεων των Ελλήνων πολιτικών αρχηγών.

Ό,τι και να λένε πολλοί αναλυτές, το γεγονός παραμένει ότι η Ελλάδα είναι η τελευταία χώρα που μπορεί να απαλλαγεί από την πολιτική της λιτότητας. Παραμένει μια μικρή χρεοκοπημένη χώρα που χρειάζεται εξωτερική οικονομική βοήθεια και βρίσκεται γεωγραφικά σε μια «σκληρή» γειτονιά. Στον βαθμό που δεν υπάρχει κίνδυνος μετάδοσης της κρίσης, η Ελλάδα έχει μηδενική διαπραγματευτική ισχύ και θα χάσει σε οποιαδήποτε απόπειρα κάνει να εκβιάσει τους εταίρους της στην ευρωζώνη. Θα χάσει, επίσης, όλους τους καρπούς της οικονομικής σταθεροποίησης που κέρδισε με τόση δυσκολία, ενώ θα δώσει το δικαίωμα στα «γεράκια» στην ευρωζώνη να τη χρησιμοποιούν ως παράδειγμα για το τι παθαίνει μια χώρα που παραβαίνει τις ευρωπαϊκές συμφωνίες».

35 Μύθοι και μια Αλήθεια.
(Διαβάστε το πριν πάτε να ψηφίσετε)

του Τάκη Μίχα

Σ’ένα από τα Χριστουγεννιάτικα τραπέζια που βρέθηκα τις γιορτές που πέρασαν , είχα απέναντι μου ένα παιδικό φίλο Συριζαίο, έναν που ψήφιζε Καμένο , μια Κομμουνίστρια, ένα Χρυσαυγίτη και κανα δυο πολιτικά αδιάφορους. Συγκέντρωσα λοιπόν όλες τις βεβαιότητες που είχαν και τις έκανα άρθρο.

Κατεβάστε το αρχείο από εδώ.

 

 

 

Ανδριανόπουλος στο ΒΒC: Τα Γερμανικά δημοσιεύματα εκφοβισμού ενισχύουν τον ΣΥΡΙΖΑ

Μιλώντας στο World Service του BBC ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος επεσήμανε πως τα περί ετοιμότητας της Ευρώπης για έξοδο της Ελλάδος προέρχονται κατά βάση από την Γερμανία που είναι αντιπαθής στην ελληνική κοινή γνώμη και κάνουν καλό στις προοπτικές του ΣΥΡΙΖΑ. Οι δανειστές έχουν κάνει μεγάλο κακό στην Ελλάδα επιμένοντας σε μέτρα λιτότητας που αυξάνουν φόρους και μειώνουν μισθιούς και συντάξεις ενώ έβαζαν πλάτη στην κεντροδεξιά κυβέρνηση για προστασία του δημόσιου τομέα ανεχόμενοι μηδενικές ιδιωτικοποιήσεις, καθόλου ουσιαστικά καταργήσεις δημόσιων φορέων και ανύπαρκτες ουσιαστικές περικοπές κρατικών δαπανών. Οι δανειστές ανέχθηκαν το πελατειακό σύστημα ενθαρρύνοντας την διάλυση της ιδιωτικής οικονομίας και την εξόντωση της αγοράς. Κακώς δαιμονοποιούν τον ΣΥΡΙΖΑ που θα βρεί σημείο επικοινωνίας με την Ευρώπη και πιθανότατα θα προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις που δεν τολμούσαν οι συντηρητικοί αντίπαλοί του. Και ο Ανδριανόπουλος ολοκλήρωσε, επισημαίνοντας το παράδειγμα της Βραζιλίας όπου τελευταία κυβερνήσεις με Μαρξιστική ρητορική προχώρησαν σε τολμηρές μεταρρυμίσεις, πολέμησαν την λιτότητα αλλά μάζεψαν επενδύσεις απελευθερώνοντας τις αγορές, μειώνοντας τους φόρους και κάνοντας γενναίες ιδιωτικοποιήσεις. Παρά τις κραυγές φόβου των συντηρητικών εγώ είμαι αισιόδοξος, τόνισε ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος.

 

O ΣΥΡΙΖΑ, Η ΜΕΓΑΛΗ ΣΤΡΟΦΗ ΚΑΙ ΤΟ ΠΟΤΑΜΙ

Συμφωνώ με τις σημαντικές επιφυλάξεις αρκετών για τις τελικές προθέσεις πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ. Διαφωνώ όμως κάθετα με την άποψη πως η χώρα θα σωθεί από την μνημονιακή πολιτική της ΝΔ. Αντίθετα, οδηγείται στον Κεάδα. Με την φοροεπιδρομική αντίληψη των Γερμανών και την λογκή των δανειστών να επιμένουν μοναχά στις φορολογικές ρυθμίσεις και να κάνουν 'γαργάρα' όλα τα άλλα μέτρα, δεν υπάρχει μέλλον. Με κυβέρνηση μάλιστα ΝΔς, που παθαίνει αλλεργία για κάθε ιδέα συρρίκνσης του πελατειακού δημόσιου τομέα. Βλ. λχ σημερινό άρθο (5-1-2015) του Wolfgang Munchau στους FT για τις μυωπικές σχετικές αντιλήψεις των ευρωπαικών αρχών και τις σκοτεινές τελικές προοπτικές.
Εκτιμώ πως ο ΣΥΡΙΖΑ θα κάνει τελικά την μεγάλη τούμπα και, δίχως να τα σπάσει με την Ευρώπη και να φύγει από το ευρώ, θα βάλει χέρι τελικά στο Δημόσιο - όπως η λεγόμενη 'Δεξιά' ξεχαρβάλωσε την ιδιωτική οικονομία. Και το Ποτάμι, σαν ρυθμιστής, μπορεί να συμβάλει ουσιαστικά σε μιά τέτοια στροφή.