ISLAM WATCH-2

ISLAM WATCH - Page 2

 

Muslim Nurses Refuse To Wash Hands Before Operations, Say It ‘Compromises their modesty’ |

'Muslim nurses in the UK were just granted the right to practice medical procedures—without washing their hands first.

The demand first derived from Islamic Sharia Law.

Muslim nurses feared that washing their hands in the operating room, “compromises their modesty.”

Of course, medical experts argued that not practicing proper sanitation before a procedure compromises the safety of patients instead.

...

What do you think? Should Sharia Law overrule safety?'

http://theuspatriot.com/2014/04/15/muslim-nurses-refuse-to-wash-hands-before-operations-say-it-compromises-________/


Syrian Qaida chief warns of anti-West attacks

24news

'...
In an audio message posted on the Internet, Abu Mohammad al-Jolani, who heads Al-Nusra Front in Syria, addressed citizens 'in America and Europe' and called on them to stand against their governments.

'Your leaders will not pay the price for the war alone, you will pay the higher price,' Jolani warned, in his first speech since the coalition launched strikes on Syria earlier this week.



The coalition has carried out daily air strikes since Tuesday against IS and Al-Nusra Front in Syria.

Failure to stop these strikes 'will transfer the battle to your very homes,' Jolani said.

Jolani did not say elaborate.

But he said: 'People of America and Europe, what have you gained from your war against Muslims and jihadists except tragedies and pain brought on your countries and children?'.
...'

http://www.i24news.tv/en/news/international/middle-east/45485-140929-syrian-qaida-chief-warns-of-anti-west-attacks


Pick Your Jihad; Pick Your Infidel

The rise of Islamic extremism is not new. It is not a surprise. The mission of jihadists has been clearly broadcast for years:
HAMAS
The Hamas Charter was drafted in 1988. It mentions the word “jihad” 36 times in the charter. Its enemy is spelled out clearly: Jews.
“In order to face the usurpation of Palestine by the Jews,
we have no escape from raising the banner of Jihad.”
“Israel will exist and will continue to exist until Islam will obliterate it”
Jew/s/ish is mentioned 12 times in its charter. “Zion/ism/ist” is mentioned 20 times.
Hamas was democratically elected by the Palestinian people in 2006 to carry out a war against the Jews and to destroy Israel. The attacks against Israel in the summer of 2014 were a consistent part of its mission.
Al QAEDA
Al Qaeda did not suddenly appear on 9/11/2001. In 1998, it stated its goal of killing all Americans:
“we issue the following fatwa to all Muslims:
The ruling to kill the Americans and their allies — civilians and military –
is an individual duty for every Muslim who can do it
in any country in which it is possible to do it”
Al Qaeda has not backed down on its pledge while the US has enlisted the world support to defeat the group.

BOKO HARAM
The kidnapping of over 200 Christian girls in Nigeria in April 2014 shocked the world. Boko Haram made no secret of its targeted enemy a few years earlier: Christians.

“The Nigerian state and Christians are our enemies and we will be launching attacks on the Nigerian state and its security apparatus as well as churches until we achieve our goal of establishing an Islamic state in place of the secular state.” The world has tweeted its support to bring back the girls and has provided support to find the attackers.

Many extremist groups continue to operate around the MENA region: Al-Shabaab, ISIS and Khorasan are only a few. Their aims are clear. Their path is jihad. Only the name of the infidel changes based on where the jihadists operate.

What is the world reaction to each of these extremist groups? Is the global community clear in its response?

A few years ago, the United Nations established an anti-terrorism unit. Its directive has noble goals for combating terrorism such as stopping the flow of funds and people to these groups. However, the committee has not been clear about who the terrorists are, as it only mentions Al-Qaeda and the Taliban as terrorist groups. These other jihadists could thereby escape sanctions.
Jihad is Jihad. Terrorism is Terrorism. The world must unite to stop it. The goal must be clear and unequivocal.
The Jihadists are.


ISIS Releases Audio Broadcast Calling on All Muslims Around the World to Begin Murdering Non-Muslims

“If you can kill a disbelieving American or European — especially the spiteful and filthy French — or an Australian, or a Canadian, or any other disbeliever from the disbelievers waging war, including the citizens of the countries that entered into a coalition against the Islamic State … kill him in any manner or way however it may be,” said Adnani.

http://www.jewsnews.co.il/2014/09/28/breaking-isis-releases-audio-broadcast-calling-on-all-muslims-around-the-world-to-begin-murdering-non-muslims/


Obama’s Faustian pact with the Saudis

The Financial Times
September 28, 2014

By Edward Luce

By suffocating freedom, Saudi Arabia multiplies the supply of recruits for groups such as Isis...


Islam in the Rear-View Mirror

by Salim Mansur • September 29, 2014 at 5:00 am
Broadly speaking, the struggle within Islam is between Muslims who embrace the values of the modern world in terms of freedom, individual rights, gender equality and democracy on the one side, and Muslims opposing these values and insisting on a Sharia-based legal system on the other. Any Muslim who even questions this version of Islam they refer to as a heretic or, worse, an apostate to be killed.

For Muslims who embrace modernity, Islam is a matter of personal belief, not a political system.

A reformed Islam -- greatly desired and sought after by swelling numbers of Muslims -- cannot succeed without the support of non-Muslims.


Denmark: Christians flee Muslim-dominated areas, “They tell me I ought to be stoned to death”

'Christians with Middle Eastern backgrounds in Denmark experience harassment, verbal attacks and in some cases direct violence from Muslims. TV2 News has been in contact with a number of Christians here in Denmark who tell of violent experiences.

Jojo was born in Denmark of Lebanese parents. She lived in Gellerupparken (a major Muslim area) until she was eight.

One day she sat in her car in Nørrebro (a Muslim-dominated area in Copenhagen). Seven young people with Arab background surrounded the car. One of them put his foot up on the hood and stared at her.

“Do you think I’m looking at you, you fucking ugly whore. Try to see what clothes you wear, bitch,” he said to Jojo, who dresses as Danish women do: shorts and a t-shirt in the summer.

Then he noticed the cross around her neck.

“Well, you have a cross on — then you are also a Christian fucking whore. Do you know what we do to people like you? Do you know what we do to people like you? You get stoned,” he screamed. …'

http://www.jihadwatch.org/2014/09/denmark-christians-flee-muslim-dominated-areas-they-tell-me-i-ought-to-be-stoned-to-death


America is handing the region to Iran instead of arming the Kurds to defeat IS

by SHERKOH ABBAS | i24news - See beyond

'After having its “head” dunked in the truth of Islamism, the Obama Administration seems to prefer to drown in its failed anti-Bush pacifism.

Everyone knows the most reliably pro-American military in the Syria-Iraq region is the Peshmerga, yet American arms have not been provided to these Kurds, nor has their justified nationalist aspiration been acknowledged, let alone endorsed.

Instead, America is handing the region to Iran (enhancing its nuclear ambitions), accommodating resurrected Turkish dreams of a worldwide caliphate (transcending its “sultanate”), and failing to enlist necessary support from Wahhabist Saudi Arabia (reinforcing its ideological outreach).

Indeed, America can't find anyone to provide the “boots on the ground” that can begin to match the burgeoning Islamic Army, threatening to conquer the American Homeland… and everything in between.'


http://www.i24news.tv/en/opinion/44755-140922-why-doesn-t-obama-just-arm-his-staunchest-ally-to-defeat-is


German police raid flats, mosque over suspected ISIS ties
- Al Arabiya News

'German authorities raided a mosque, an Islamic community center and radical Islamists’ flats in cities across Germany on Tuesday on suspicion of having connections to militants in Syria.

The suspects, belonging to the ultra-conservative Salafist movement, are aged between 23 and 36 and police believe they were planning a violent attack although they made no arrests.

“We will not stand by and watch as the terrorist Islamic State [of Iraq and Syria] death squads in Syria and Iraq get support from Germany,” Joachim Herrmann, interior minister for the southern state of Bavaria, told reporters after detailing the raids.'

http://english.alarabiya.net/en/News/world/2014/09/23/German-police-raid-flats-mosque-over-suspected-ISIS-ties.html


Turkey: What Ally?

by Burak Bekdil

The Turkish government 'frankly worked' with the al-Nusrah Front, the al-Qaeda affiliate in Syria, along with other terrorist groups.
The Financial Task Force, an international body setting the standards for combating terrorist financing, ruled that Turkey should remain in its 'gray list.'

While NATO wishes to reinforce its outreach to democracies such as Australia and Japan, Turkey is trying to forge wider partnerships with the Arab world, Russia, China, Central Asia, China, Africa and -- and with a bunch of terrorist organizations, including Hamas, Muslim Brotherhood, Ahrar al-Sham and the al-Nusrah Front.

Being NATO's only Muslim member was fine. Being NATO's only Islamist member ideologically attached to the Muslim Brotherhood is quite another thing.

http://www.gatestoneinstitute.org/4715/turkey-ally


Switzerland: Land of Jihad

by Soeren Kern • September 26, 2014 at 5:00 am

Al-Qaeda will once again become legal in Switzerland in 2015 because a further extension of the ban of the group is not possible under Swiss Law.

'[It is] debatable whether Switzerland possesses an adequate legal framework to mitigate this [jihadist] threat.' Combating Terrorism Center (CTC) at West Point.

Another factor obstructing an official ban appears to be bureaucratic confusion. Swiss authorities are impeding progress by 'blocking' each other. Berner Zeitung

If the NDB's estimates are correct, they would imply that—in terms of percentage—there are now more Swiss jihadists in Syria than French jihadists, even though France has the largest Muslim population in Europe.

'IS shows us that modern terror threats can only be combatted through prevention.' Thomas Hurter, President of the National Security Commission.

Swiss lawmakers have filed a motion calling on the Swiss Parliament formally to ban the jihadist group Islamic State [IS] from operating in Switzerland.

The measure—signed by more than 40 politicians from across the political spectrum—is in response to new revelations that the IS has established a network of cells inside Switzerland to raise money and recruit fighters for the jihad in Syria and Iraq.

The jihadist cells are primarily focused on providing financial, logistical and propaganda support to help the IS establish an Islamic theocracy in the Middle East, according to a report published by the Swiss newspaper Neue Zürcher Zeitung (NZZ) on September 21.
But terrorism analysts are warning that the cells could easily be used to perpetrate terror attacks inside Switzerland.

According to the NZZ, Swiss authorities are investigating at least three Iraqi nationals who are the alleged ringleaders of IS activities in Switzerland.

Πλήρες Άρθρο »

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΚΡΑΙΟ ΙΣΛΑΜ

ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟΣ ΠΟΛΕΜΟΣ ΜΕ ΤΟ ΑΚΡΑΙΟ ΙΣΛΑΜ

 

Η ρήξη με το ακραίο Ισλάμ κορυφώνεται οδηγώντας σε σύγκρουση που δυνατόν να πάρει διαστάσεις ολοκληρωτικής αντιπαράθεσης με τον Δυτικό κόσμο. Η σύγκρουση δεν είναι ιδεολογική. Αντιμέτωποι θα βρεθούν σύντομα ο ανθρωπιστικός πολιτισμός με την βαρβαρότητα και την κτηνωδία. Μπροστά σε μια τέτοια αντιπαράθεση δεν χωρά ουδετερότητα και συμπεριφορά τήρησης ίσων αποστάσεων.

Μέσα στον παραλογισμό της υποστήριξης κάθε θέσης που εκφράζει αντίθεση προς την Δύση, κάποιοι στην Αριστερά εμφανίζονται να δικαιολογούν τις κινήσεις των ακραίων Τζιχαντιστών. Ακούγονται λογής απίστευτα επιχειρήματα που επιχειρούν να δικαιολογήσουν το αποκρουστικό πρόσωπο του ακραίου ισλαμικού φανατισμού. Από απόψεις που δικαιολογούν το μίσος προς την Δύση λόγω εκμετάλλευσης (από ποιους ακριβώς;) των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών αυτών, μέχρι τα συνακόλουθα της αποικιοκρατίας, της στήριξης προς το Ισραήλ και των προκλήσεων της αμερικανικής ισχύος και του καπιταλιστικού τρόπου ζωής.

Δυστυχώς, όλα αυτά βρίσκονται εγκατεστημένα αποκλειστικά σε Δυτικούς εγκεφάλους και ιδιαίτερα σε αυτούς της Αριστεράς. Οι ενδοφυλετικές, διαφατριακές  και θρησκευτικές συγκρούσεις στον Αραβικό αλλά και στον μουσουλμανικό γενικότερα κόσμο έχουν πολύ μακριά ιστορία. Ξεκινούν από τους Ασσασίνους της εποχής των Σταυροφοριών, εξελίσσονται στις εκκαθαρίσεις των Σιιτών από τα Χαλιφάτα της Δαμασκού και της Βαγδάτης αργότερα, στις συγκρούσεις των διαφόρων Σουνιτικών φατριών στην Αραβία - στη φάση διάλυσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας – στις διαχρονικές αντιπαραθέσεις αντίπαλων ισλαμικών ομάδων στη Βόρεια Αφρική και στις γενικότερες βίαιες ανακατατάξεις στον Αραβικό κόσμο μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Το αίμα ποτέ δεν έπαψε να ρέει. Ανεξάρτητα από την ανάμιξη η όχι της Δύσης στην περιοχή.  Σύμφωνα με τον Βορειο-αφρικανό Αραβα ιστορικό του 14ου αιώνα  Ιμπν Χαλντούν (στο μνημειώδες του έργο «Αλ- Μουκαντίμα») η πορεία της ιστορίας γίνεται κατανοητή σαν η βίαιη επικράτηση μιάς φυλής, έθνους η πολιτισμού πάνω στους άλλους μέχρις ότου κάποιος επόμενος, και πάλι με όπλο τη βία, θα επιβληθεί  στους προηγούμενους. Μιά αέναη σύγκρουση λοιπόν με στόχο την επικράτηση του ισχυρότερου («Δυνατού Αλόγου», κατά τον επιτυχή χαρακτηρισμό του συγγραφέα Lee Smith) χαρακτηρίζει τις αντιλήψεις αλλά και την συμπεριφορά των λαών της Μέσης Ανατολής κυρίως αλλά και πολλών άλλων μουσουλμανικών πληθυσμών, ώστε η ιστορία τους να πλημμυρίζει από συνεχείς συγκρούσεις, ανατροπές, εμφύλιες συρράξεις και σκληρές αιματοχυσίες.
Στα πιο πρόσφατα χρόνια γίναμε μάρτυρες μεγάλων  τέτοιων εθνο-φυλετικών και φατριο-θρησκευτικών αντιπαραθέσεων. Η εισβολή και κατάληψη του Λιβάνου από την Συρία (1990-2005),  οι εμφύλιες συρράξεις  στη Βόρεια Υεμένη (1962-1970) και στο Λίβανο (1975-1990),  τα ισλαμικά αντάρτικα στην Αλγερία (1991-2002), στην Αίγυπτο (1981-1997) και την Συρία (1979-1982), η εξέγερση των Παλαιστινίων κατά του Χασσεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας (1968-1971), οι εθνοκαθάρσεις του Σαντάμ Χουσείν κατά των Κούρδων και των Σιιτών στο Ιράκ και του πατέρα Ασσάντ κατά τω Σουνιτών στην πόλη Χάμα της Συρίας  (1982),  οι επιθέσεις των αρχών του Σουδάν εναντίον Χριστιανών στο Νότο της χώρας  παλαιότερα και κατά των μη Αράβων μουσουλμάνων στο Νταρφούρ πρόσφατα καθώς και οι σφαγές και εκκαθαρίσεις Χριστιανών από τους ακραίους ισλαμιστές της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία και από τους ισλαμιστές της Αλ-Σαμπαάμπ αλλόφυλων μουσουλμάνων στην Κεντρική και Νότια Σομαλία  έγιναν χωρίς ανάμιξη η και ενδιαφέρον των όποιων Δυτικών δυνάμεων.

Στην πορεία της ιστορίας σημαντικοί θεωρητικοί του Ισλάμ επέλεξαν την απόλυτη ρήξη με τους «άπιστους» και την αφοσίωση σε αρχεγονικούς τύπους λατρείας κι επιστροφής στις συμπεριφορές και τα πιστεύω των πρωτοπόρων της μουσουλμανικής πίστης (σαλαφιστές) για την οικοδόμηση μιάς δυναμικής Αραβικής η γενικότερα ισλαμικής κοινωνίας. Προσωπικότητες όπως ο Τζαμάλ - αλ - Αφγκανί, ο Χασάν – αλ – Μπάνα (ιδρυτής της Μουσουλμανικής Αδελφότητας), ο Ρασίντ Ρίντα (από τους παράγοντες της ανανέωσης του Ουαχαμπισμού στην Αραβική Χερσόνησο), ο Σαχίντ Κούντμπ (ιδρυτής της επιθετικής Τζιχάντ και πιστός στις διδασκαλίες του θεωρητικού από τον 13ο αιώνα Ιμπν Ταιμίγια) καθώς και ο ακραίος ιδεολόγος  της  Ισλαμικής Επανάστασης από το Πακιστάν Αμπού Μαουντούντι συνέβαλαν ουσιαστικά στην σημερινή κατάληξη το ακραίο Ισλάμ να έχει ουσιαστικά κυριαρχήσει στις σκέψεις και τις αντιλήψεις  των περισσότερων – και ιδίως  των νέων - μουσουλμάνων.  H επίδραση αυτών των αντιλήψεων στις μουσουλμανικές κοινότητες  είναι καταλυτική. Αυτός είναι ο λόγος που σπάνια μετριοπαθείς μουσουλμάνοι στον Αραβικό κόσμο, στην Ινδική Χερσόνησο η ακόμη και στη Δύση ξεσηκώνονται ενάντια στους ακραίους. Η λογική της Τζιχάντ και της κυριαρχίας της βίας διαπερνά πλέον το πνεύμα αλλά και τις συμπεριφορές των περισσότερων μουσουλμανικών κοινοτήτων. Με τρόπο μάλιστα που είναι σχεδόν αδύνατον να ακουσθούν οι άλλες μετριοπαθείς και λογικότερες φωνές.

Μέσα στο σύνολο του Αραβικού πληθυσμού σε Μαγκρέμπ και Μέση Ανατολή οι Σουνίτες  αποτελούν κάτι πάνω από το 70%. Ασκούσαν λοιπόν πάντα καταπιεστική εξουσία  στους υπόλοιπους, που αποτελούσαν μερικές δεκάδες εθνικές, φυλετικές και θρησκευτικές μειονότητες.  Συχνά με την βία επέβαλαν τις θελήσεις τους  ξεχωρίζοντας, ανάμεσα σε όλους τους άλλους, τους μουσουλμάνους Σιίτες σαν τους ουσιαστικότερους  και πλέον μισητούς τους εχθρούς.   Οι παρανοικοί Τζιχαντιστές του νέου Χαλιφάτου της Συρίας, του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS), ξεπήδησαν ακριβώς από τη ανάγκη επαναφοράς της πολιτικής τάξης στην περιοχή.  Σαν συνέπεια των εξελίξεων και των στρατηγικά πετυχημένων κινήσεων ηγετών τω χωρών αυτών (λ.χ. του Αγιατολάχ Σιστανί στο Ιράκ και προσωπικοτήτων της  Χετζμπολάχ στο Λίβανο) οι Σιίτες είχαν τον έλεγχο η ασκούσαν σημαντική επιρροή πλέον σε σημαντικότατες κυβερνήσεις της Μέσης Ανατολής (Ιράν, Συρία, Ιράκ, Λίβανος).  Με προκάλυψη  την αντίσταση κατά του Ασσάντ στη Συρία και με σημαντική βοήθεια  ακόμα και από ισλαμιστές της Δύσης και του Καυκάσου, οι Τζιχαντιστές του ISIS βάλθηκαν να αλλάξουν και πάλι τον πολιτικό χάρτη αποκαθιστώντας τις δυνάμεις του Σουνιτισμού. Που δεν είχαν ποτέ πριν απολέσει την κυριαρχία τους από τα χρόνια των Οθωμανών ακόμη. Τα υπόλοιπα καθεστώτα της περιοχής, σαν Σουνίτες  (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Αίγυπτος, Ιορδανία, Τουρκία) με βαθιά καχυποψία προς το Ιράν, υποχρεωτικά τους ανέχονται  η τουλάχιστον δεν μπορούν να τους αντιπαραταχθούν.  Κι έτσι επιβιώνουν, απλώνοντας και πλοκάμια προς τη Δύση.

Έχω παλαιότερα σημειώσει πως τα συμφέροντα Δύσης και Ρωσίας τους φέρνουν ουσιαστικά κοντύτερα λόγω των αυξημένων κινδύνων από το ακραίο Ισλάμ.

Αποτελεί τουλάχιστον παραλογισμό να συγκρούονται για ζητήματα που μπορούν να λυθούν με μιά απλή συνάντηση και ουσιαστική διαπραγμάτευση και να αγνοούν την ισχυροποίηση σε παγκόσμια κλίμακα των επιθέσεων των Σαλαφιστών οπαδών της Τζιχάντ που αυτοομολογημένα  έχουν σαν στόχο την καταστροφή των αλλόθρησκων και συνολικά του ευρωπαικού και δυτικού πολιτισμού.

Πολύ πρόσφατα (3 Σεπτεμβρίου) Τατάροι ηγέτες απείλησαν ανοιχτά την Ρωσία για επιθέσεις τζιχαντιστών στον Καύκασο και για αντάρτικο σε Βόλγα και Ουράλια ενώ το Ισλαμικό κράτος της Συρίας και του Ιράκ (ISIS) δείχνει έτοιμο νε επεκτείνει την επιθετική του ορμή σε στόχους ευρωπαικούς και χριστιανικούς εκτός Μέσης Ανατολής. Αν κάτι έχει καθυστερήσει αυτές τις επιθέσεις - πέραν των ακρωτηριασμών Αμερικανών ομήρων σε αντίποινα για τους βομβαρδισμούς - είναι το γεγονός πως οι χριστιανοί της Δύσης είναι μόλις τέταρτοι στη λίστα των μισητών εχθρών των Σαλαφιστών.

Πρώτοι έρχονται οι λεγόμενοι αποστάτες, μουσουλμάνοι δηλ. που εγκατέλειψαν τον φανατισμό και επέλεξαν να ζούν ειρηνικά με τους αλλόθρησκους συνανθρώπους τους. Τέτοιοι βέβαια είναι όσοι αναγνώρισαν τις εσφαλμένες φανατικές τους επιλογές και επέλεξαν να επιστρέψουν στις διδασκαλίες της μετριοπάθειας του Προφήτη. Αυτοί είναι και οι πλέον μισητοί.

Μετά έρχονται όσοι πάντοτε πίστευαν στην θρησκευτική μετριοπάθεια και στην κοσμική φύση των πολιτικών τους καθεστώτων. Τα καθεστώτα της Αιγύπτου, της Αλγερίας, του Πακιστάν  και της Συρίας, μεταξύ άλλων, κατέχουν τις υψηλότερες θέσεις στην λίστα αυτή.

Λίγο πιο κάτω είναι οι άθεοι, οι πολυθεϊστές και οι ειδωλολάτρες. Γι' αυτό οι Σουνίτες σιχαίνονται τους Σιίτες, που αναγνωρίζουν θεότητες (ιμάμηδες) και ιδρύουν ιερά τεμένη αφιερωμένα στον Προφήτη και σε μέλη της οικογένειάς του. Αυτός είναι και ο λόγος που οι κομμουνιστές (άθεοι) αποτελούν φανατικούς τους εχθρούς.

Σε παρακάτω κατηγορία εντάσσονται οι Χριστιανοί και οι Εβραίοι ακριβώς επειδή αποτελούν 'λαούς του βιβλίου'μιά και αναφέρονται στο Κοράνι και είναι κυρίως μονοθεϊστές. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει σε καμία περίπτωση πως εξαιρούνται από το μίσος κι από τη ανάγκη καταδίωξης. Δεν αποτελούν απλά πρώτη προτεραιότητα. Εκτός αν για κάποιο λόγο βρεθούν στο μάτι του κυκλώνα - Εβραίοι στο Ισραήλ και Χριστιανοί σε Ιράκ, Αίγυπτο, σε χωριά της Αλγερίας  και Συρία.

Στην αφέλεια που χαρακτηρίζει ορισμένους εγκεφάλους της Αριστεράς  ανακαλύπτονται στον έντονο αντιδυτικισμό των Τζιχαντιστών   στοιχεία υποτίθεται αντι-καπιταλιστικά η αντι-αποικιακά που τους κάνει σχετικά συμπαθείς και αποδεκτούς. Στην ουσία, οι άθεοι αριστεριστές-κομμουνιστές αποτελούν για τους  φανατικούς ισλαμιστές τον πλέον μισητό εχθρό,  ανάμεσα σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο.  Ολοι ανήκουμε στον Οίκο του Πολέμου (Νταρ αλ Χάρμπ)  μια και σαν άπιστοι δε μπορούμε να μπούμε στον Οίκο του Θεού (Ντάρ αλ Ισλάμ).  Οι άθεοι όμως ανάμεσά μας συνιστούν ιδιαίτερη πρόκληση για τους Σαλαφιστές (οπαδούς του ορθόδοξου αρχεγονισμού στο Ισλάμ). Αν δεν αναγνωρίσουμε έγκαιρα το πρόβλημα σε λίγα χρόνια θα δυσκολευόμαστε να κινηθούμε στις πόλεις μας, εδώ στη Δύση,δίχως την άδεια της ισλαμικής πολιτοφυλακής. Που θα περιφρουρεί για την εφαρμογή της Σαρία (ιερός μουσουλμανικός νόμος)…

Σε γειτονιές πόλεων στη Βρετανία και την Γερμανία  το φαινόμενο ήδη παρατηρείται!! Δεν θα αργήσει η κατάσταση αυτή να επεκταθεί και η σύγκρουση, και μέσα στις ίδιες μας τις γειτονιές, να γίνει εφιαλτικά περίπου καθημερινή. Καιρός να αφυπνισθούμε…

Πλήρες Άρθρο »

ΠΟΙΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΤΖΙΧΑΝΤ;

ΠΟΙΟΙ ΒΑΖΟΥΝ ΠΛΑΤΗ ΣΤΟΥΣ ΦΑΝΑΤΙΚΟΥΣ ΤΗΣ ΤΖΙΧΑΝΤ;

 

Μέσα στον παραλογισμό της υποστήριξης κάθε θέσης που εκφράζει αντίθεση προς την Δύση, κάποιοι στην Αριστερά εμφανίζονται να δικαιολογούν τις κινήσεις των ακραίων Τζιχαντιστών. Ακούγονται λογής απίστευτα επιχειρήματα που επιχειρούν να δικαιολογήσουν το αποκρουστικό πρόσωπο του ακραίου ισλαμικού φανατισμού. Από απόψεις που δικαιολογούν το μίσος προς την Δύση λόγω εκμετάλλευσης (από ποιους ακριβώς;) των πλουτοπαραγωγικών πηγών των χωρών αυτών, μέχρι τα συνακόλουθα της αποικιοκρατίας, της στήριξης προς το Ισραήλ και των προκλήσεων της αμερικανικής ισχύος και του καπιταλιστικού τρόπου ζωής.

Δυστυχώς, όλα αυτά βρίσκονται εγκατεστημένα αποκλειστικά σε Δυτικούς εγκεφάλους και ιδιαίτερα σε αυτούς της Αριστεράς. Οι ενδοφυλετικές, διαφατριακές  και θρησκευτικές συγκρούσεις στον Αραβικό αλλά και στον μουσουλμανικό γενικότερα κόσμο έχουν πολύ μακριά ιστορία. Ξεκινούν από τους Ασσασίνους της εποχής των Σταυροφοριών, εξελίσσονται στις εκκαθαρίσεις των Σιιτών από τα Χαλιφάτα της Δαμασκού και της Βαγδάτης αργότερα, στις συγκρούσεις των διαφόρων Σουνιτικών φατριών στην Αραβία - στη φάση διάλυσης της Οθωμανικής αυτοκρατορίας – στις διαχρονικές αντιπαραθέσεις αντίπαλων ισλαμικών ομάδων στη Βόρεια Αφρική και στις γενικότερες βίαιες ανακατατάξεις στον Αραβικό κόσμο μετά το τέλος του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου.

Το αίμα ποτέ δεν έπαψε να ρέει. Ανεξάρτητα από την ανάμιξη η όχι της Δύσης στην περιοχή.  Σύμφωνα με τον Βορειο-αφρικανό Αραβα ιστορικό του 14ου αιώνα  Ιμπν Χαλντούν (στο μνημειώδες του έργο «Αλ- Μουκαντίμα») η πορεία της ιστορίας γίνεται κατανοητή σαν η βίαιη επικράτηση μιάς φυλής, έθνους η πολιτισμού πάνω στους άλλους μέχρις ότου κάποιος επόμενος, και πάλι με όπλο τη βία, θα επιβληθεί  στους προηγούμενους. Μιά αέναη σύγκρουση λοιπόν με στόχο την επικράτηση του ισχυρότερου («Δυνατού Αλόγου», κατά τον επιτυχή χαρακτηρισμό του συγγραφέα Lee Smith) χαρακτηρίζει τις αντιλήψεις αλλά και την συμπεριφορά των λαών της Μέσης Ανατολής κυρίως αλλά και πολλών άλλων μουσουλμανικών πληθυσμών, ώστε η ιστορία τους να πλημμυρίζει από συνεχείς συγκρούσεις, ανατροπές, εμφύλιες συρράξεις και σκληρές αιματοχυσίες.

Στα πιο πρόσφατα χρόνια γίναμε μάρτυρες μεγάλων  τέτοιων εθνο-φυλετικών και φατριο-θρησκευτικών αντιπαραθέσεων. Η εισβολή και κατάληψη του Λιβάνου από την Συρία (1990-2005),  οι εμφύλιες συρράξεις  στη Βόρεια Υεμένη (1962-1970) και στο Λίβανο (1975-1990),  τα ισλαμικά αντάρτικα στην Αλγερία (1991-2002), στην Αίγυπτο (1981-1997) και την Συρία (1979-1982), η εξέγερση των Παλαιστινίων κατά του Χασσεμιτικού Βασιλείου της Ιορδανίας (1968-1971), οι εθνοκαθάρσεις του Σαντάμ Χουσείν κατά των Κούρδων και των Σιιτών στο Ιράκ και του πατέρα Ασσάντ κατά τω Σουνιτών στην πόλη Χάμα της Συρίας  (1982),  οι επιθέσεις των αρχών του Σουδάν εναντίον Χριστιανών στο Νότο της χώρας  παλαιότερα και κατά των μη Αράβων μουσουλμάνων στο Νταρφούρ πρόσφατα καθώς και οι σφαγές και εκκαθαρίσεις Χριστιανών από τους ακραίους ισλαμιστές της Μπόκο Χαράμ στη Νιγηρία και από τους ισλαμιστές της Αλ-Σαμπαάμπ αλλόφυλων μουσουλμάνων στην Κεντρική και Νότια Σομαλία  έγιναν χωρίς ανάμιξη η και ενδιαφέρον των όποιων Δυτικών δυνάμεων.

Μέσα στο σύνολο του Αραβικού πληθυσμού σε Μαγκρέμπ και Μέση Ανατολή οι Σουνίτες  αποτελούν κάτι πάνω από το 70%. Ασκούσαν λοιπόν πάντα καταπιεστική εξουσία  στους υπόλοιπους, που αποτελούσαν μερικές δεκάδες εθνικές, φυλετικές και θρησκευτικές μειονότητες.  Συχνά με την βία επέβαλαν τις θελήσεις τους  ξεχωρίζοντας, ανάμεσα σε όλους τους άλλους, τους μουσουλμάνους Σιίτες σαν τους ουσιαστικότερους  και πλέον μισητούς τους εχθρούς.   Οι παρανοικοί Τζιχαντιστές του νέου Χαλιφάτου της Συρίας, του Ιράκ και του Λεβάντε (ISIS), ξεπήδησαν ακριβώς από τη ανάγκη επαναφοράς της πολιτικής τάξης στην περιοχή.  Σαν συνέπεια των εξελίξεων και των στρατηγικά πετυχημένων κινήσεων ηγετών τω χωρών αυτών (λ.χ. του Αγιατολάχ Σιστανί στο Ιράκ και προσωπικοτήτων της  Χετζμπολάχ στο Λίβανο) οι Σιίτες είχαν τον έλεγχο η ασκούσαν σημαντική επιρροή πλέον σε σημαντικότατες κυβερνήσεις της Μέσης Ανατολής (Ιράν, Συρία, Ιράκ, Λίβανος).  Με προκάλυψη  την αντίσταση κατά του Ασσάντ στη Συρία και με σημαντική βοήθεια  ακόμα και από ισλαμιστές της Δύσης και του Καυκάσου, οι Τζιχαντιστές του ISIS βάλθηκαν να αλλάξουν και πάλι τον πολιτικό χάρτη αποκαθιστώντας τις δυνάμεις του Σουνιτισμού. Που δεν είχαν ποτέ πριν απολέσει την κυριαρχία τους από τα χρόνια των Οθωμανών ακόμη. Τα υπόλοιπα καθεστώτα της περιοχής, σαν Σουνίτες  (Σαουδική Αραβία, Εμιράτα, Αίγυπτος, Ιορδανία, Τουρκία) με βαθιά καχυποψία προς το Ιράν, υποχρεωτικά τους ανέχονται  η τουλάχιστον δεν μπορούν να τους αντιπαραταχθούν.  Κι έτσι επιβιώνουν, απλώνοντας και πλοκάμια προς τη Δύση.  

Στην αφέλεια που χαρακτηρίζει ορισμένους εγκεφάλους της Αριστεράς  ανακαλύπτονται στον έντονο αντιδυτικισμό των Τζιχαντιστών   στοιχεία υποτίθεται αντι-καπιταλιστικά η αντι-αποικιακά που τους κάνει σχετικά συμπαθείς και αποδεκτούς. Στην ουσία, οι άθεοι αριστεριστές-κομμουνιστές αποτελούν για τους  φανατικούς ισλαμιστές τον πλέον μισητό εχθρό,  ανάμεσα σε όλο τον Χριστιανικό κόσμο.  Ολοι ανήκουμε στον Οίκο του Πολέμου (Νταρ αλ Χάρμπ)  μια και σαν άπιστοι δε μπορούμε να μπούμε στον Οίκο του Θεού (Ντάρ αλ Ισλάμ).  Οι άθεοι όμως ανάμεσά μας συνιστούν ιδιαίτερη πρόκληση για τους Σαλαφιστές (οπαδούς του ορθόδοξου αρχεγονισμού στο Ισλάμ). Αν δεν αναγνωρίσουμε έγκαιρα το πρόβλημα σε λίγα χρόνια θα δυσκολευόμαστε να κινηθούμε στις πόλεις μας, εδώ στη Δύση,δίχως την άδεια της ισλαμικής πολιτοφυλακής. Που θα περιφρουρεί για την εφαρμογή της Σαρία (ιερός μουσουλμανικός νόμος)…

Σε γειτονιές πόλεων στη Βρετανία και την Γερμανία  το φαινόμενο ήδη παρατηρείται!!

Πλήρες Άρθρο »

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ / ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΖΑΛΗ

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΠΕΙΡΑΤΕΙΑ / ΑΝΤΙΠΟΛΙΤΕΥΤΙΚΗ ΠΑΡΑΖΑΛΗ

 

Έχω πολλές αμφιβολίες πλέον, με βάση την νοοτροπία που κυριαρχεί,  για την δυνατότητα της χώρας να ξεπεράσει την κρίση δίχως τραγικά συνεπακόλουθα.  Η εκτίμησή μου είναι πως στις επόμενες εκλογές θα έρθει πρώτο κόμμα ο ΣΥΡΙΖΑ, με ελάχιστες όμως δυνατότητες σχηματισμού αποτελεσματικής κυβέρνησης και προοπτικών επιτυχίας. Μοιραία, το επόμενο βήμα για την χώρα θα είναι η έξαλλη ακροδεξιά. Και η κρίση θα τελειώσει αφού βιώσουμε κάποια σοβαρή εθνική τραγωδία. Μακάρι οι προβλέψεις μου να βγουν λαθεμένες. Η λογική όμως που κυριαρχεί δυστυχώς μοναχά προς τα εκεί οδηγεί…

Η κυβερνητική πλειοψηφία αντιμετωπίζει την χώρα σαν προσωπική της ιδιοκτησία και πορεύεται δίχως αρχές και σεβασμό σε θεσμούς και ατομικά δικαιώματα. Προβάλλονται επιχειρήματα εξωπραγματικά και υιοθετούνται πολιτικές εξοντωτικές – για την χώρα και την κοινωνία. Η φορολογική επίθεση κατά των πάντων, υποδηλώνει πανικό και ασχετοσύνη. Και ο μεν νέος Υπουργός των Οικονομικών δείχνει να καταλαβαίνει το πρόβλημα αλλά, ερχόμενος αργά στο προσκήνιο, δείχνει παγιδευμένος από σκοπιμότητες και δρομολογημένες εξελίξεις. Τούτο όμως δεν συσκοτίζει την πραγματικότητα. Που δείχνει μια κοινωνία εκτός τροχιάς και σωφροσύνης.
 
Για να σωθεί ένα κράτος τεράστιο, διεφθαρμένο  και αναποτελεσματικό παίρνονται μέτρα εξόντωσης της ιδιωτικής οικονομίας ωσάν στην κυβέρνηση να βρίσκεται κάποιο επαναστατικό σοσιαλιστικό κόμμα! Παραγνωρίζοντας τις ευθύνες του δημόσιου τομέα για τα αδιέξοδα, αυτός δανείσθηκε για παροχές και αυτός χρεοκόπησε, παίρνονται μέτρα σύνθλιψης της ιδιωτικής οικονομίας στο όνομα κάποιων ‘γενικών θυσιών’. Ποιες θυσίες όμως όταν έχουμε 1 εκ. 300 χιλ ανέργους στον ιδιωτικό τομέα και σχεδόν κανένα στο δημόσιο; Όταν  ξοδεύονται μεγάλα ποσά για πρόωρες συνταξιοδοτήσεις  και σημαντικές παροχές στις ακόμα δημόσιες επιχειρήσεις; Όταν η κυβέρνηση επιμένει σε μέτρα εναντίον των υποτιθέμενα ακόμη ισχυρών για προστασία των αδυνάτων. Με αποτέλεσμα δηλ να γίνουν σύντομα όλοι αδύνατοι. Για να τους στηρίξει αυτούς ποιος;

Ολοκληρωτικός παραλογισμός είναι βέβαια η φορολογική πολιτική και κυρίως η επίθεση κατά της ιδιοκτησίας. Εχουμε ξεπεράσει πλέον κατά πολύ το καθεστώς φορολογίας του εισοδήματος. Οι περισσότεροι φόροι είναι δήθεν έκτακτοι, αλλά μόνιμοι. Αλληλεγγύης, επιτηδεύματος, για την εκπαίδευση, και πάει λέγοντας. Ο ΕΝΦΙΑ όμως βγάζει μάτια. Ένα περιουσιακό στοιχείο φορολογείται επανειλημμένα μέχρι τελικής του εξόντωσης. Επειδή, λένε, στην Ελλάδα υπάρχει μεγάλο ποσοστό ιδιοκατοίκησης.  Από πότε αυτό είναι καταδικαστικό σε μια χώρα δυτική; Από εκεί και πέρα δεν πρέπει να λησμονείται πως τα ακίνητα είναι αγορασμένα και χτισμένα με χρήματα φορολογημένα, φορολογείται η αγορά και η οικοδόμησή τους καθώς και οι συνακόλουθες επιπτώσεις σε άλλους τομείς της οικονομίας. Οι ιδιοκτήτες δεν είναι ληστές  στους οποίους το κράτος θα  επιβάλει κυρώσεις εν ήδη ποινής. Ούτε και κανείς διόρισε το δημόσιο συνεταίρο κάθε οικονομικής κίνησης των πολιτών. Αυτές είναι κινήσεις πειρατείας  που η δημόσια εξουσία ‘νομιμοποιεί’.

Αυτή όμως είναι νομιμοποίηση εκτός δημοκρατικών θεσμών. Αν είχε ανατραπεί το αστικό σύστημα από κάποια επαναστατική εξουσία κάτι τέτοιο θα μπορούσε να συμβεί. Τώρα έχουμε το τραγελαφικό φαινόμενο η λεγόμενη ‘Δεξιά’ να εξοντώνει την ατομική ιδιοκτησία  επιβάλλοντας βαρύτατους κι’ αυθαίρετους φόρους και η Αριστερά να διαμαρτύρεται καταδικάζοντας την επιβολή φόρων και υπεραμυνόμενη των δικαιωμάτων ιδιοκτησίας. Κάποτε έλεγαν πως θάρθει ο κομμουνισμός να σας πάρει τα σπίτια. Τώρα, αν έρθει, θα βρει ελάχιστα. Θα τα έχει ήδη κατασπαράξει η λεγόμενη ‘Δεξιά’…

Η περιφρόνηση όμως θεσμών και δημοκρατικών διαδικασιών δεν έχει τελειωμό.  Χαρακτηριστικό παράδειγμα η παραβίαση του νόμου από το κράτος ακόμη και στο ζήτημα του υπολογισμού των αντικειμενικών αξιών για τον υπολογισμό του φόρου ακινήτων. Ο νόμος ισχύει (κάθε 2 χρόνια προσαρμογή των αξιών στην πραγματικότητα) αλλά ανοιχτά παραβιάζεται. Ώστε να μην αυξηθούν, λέγεται, οι αξίες ορισμένων ‘λαϊκών’ περιοχών. Κι ας αυξάνεται υπερβολικά κι εξωπραγματικά η αξία ακινήτων σε άλλες περιοχές. Ο μύθος περί ‘τυφλής δικαιοσύνης’ πάει περίπατο. Όπως και η περίφημη ισότητα απέναντι στον νόμο. Αλλά και το περίφημο κράτος δικαίου. Ποιος μπορεί να κρίνει λοιπόν αντικειμενικά πως κάποιοι παραβιάζουν τον νόμο; Όταν ο πρώτος παραβάτης είναι το ίδιο το κράτος…

Από την άλλη μεριά όμως και οι αντιπολιτευόμενες δυνάμεις έχουν χάσει τον προσανατολισμό ενός ορθολογικού οδικού χάρτη. Προκειμένου να εξυπηρετηθούν κομματικά συμφέροντα και επικοινωνιακές ανάγκες οι πάντες εθελοτυφλούν στο γεγονός πως με το σημερινό διογκωμένο δημόσιο τομέα σωτηρία δεν πρόκειται να υπάρξει. Για να καθησυχάσουν εκλογείς που εξαρτώνται από το μεγάλο δημόσιο η αντιπολίτευση ανακαλύπτει στον ‘ελληνικό καπιταλισμό’ τον μεγάλο υπεύθυνο της κρίσης. Και βρίσκει στην ΕΕ, το ΔΝΤ και την ΚΕΤ καθώς και στο συνακόλουθο Μνημόνιο ‘νεοφιλελεύθερες’ συνωμοσίες που προκαλούν τα προβλήματα…  

Τώρα πως γίνεται ο νεοφιλελευθερισμός, που κατά κύριο λόγο υποστηρίζει μείωση φόρων, απελευθέρωση αγορών, εκτεταμένες ιδιωτικοποιήσεις και λιγότερες κρατικές παρεμβάσεις, να ευθύνεται για τις σοσιαλδημοκρατικές επιλογές των τεράστιων φορολογικών επιβαρύνσεων, της τοποθέτησης στο ντουλάπι των σημαντικότερων δομικών μεταρρυθμίσεων, των κατάργησης των ελεύθερων οικονομικών συναλλαγών (μισθοί, συντάξεις, εργασιακές διαπραγματεύσεις κλπ), των μηδενικών ιδιωτικοποιήσεων και της απίστευτης κρατικής αυθαιρεσίας μόνο εγκέφαλοι με αριστερές ιδεοληψίες μπορούν να το καταλάβουν.

Με τον τρόπο αυτό όμως ο τόπος βαδίζει σε καινούργια αδιέξοδα και σε νέα μεγάλα προβλήματα. Ακόμα έχω κάποιες λιγοστές ελπίδες πως θα έλθει η στιγμή που ο κόσμος θα αντιληφθεί την πραγματικότητα. Και θα απαιτήσει λογικές επιλογές και σωστές, αν και δυσάρεστες για κάποιους, κινήσεις. Διαφορετικά, η τραγωδία παραμονεύει απειλητικά στην γωνία…

Πλήρες Άρθρο »