ΣΧΟΛΙΑ

 

ΠΟΤΕ ΘΑ ΒΓΕΙ ΜΕ ΑΔΕΙΑ;

Πετυχημένο το σχόλιο του Προέδρου της «Δημιουργία Ξανά». Με την σύλληψή του ο Μαζιώτης αναρωτήθηκε πότε θα πάρει την επόμενη άδειά του. Γιατί, προφανώς, δεν μπορεί να ζήσει για πολύ μακριά από …την Ρούπα!! Το ζήτημα είναι πως αντιμετωπίσθηκαν εκείνοι, οι εκ του ασφαλούς «αγωνιστές», που φώναζαν διαμαρτυρόμενοι για την σύλληψή του. Αν δεν κάνω λάθος υπάρχει νόμος που τιμωρεί τέτοιες συμπεριφορές. Ψιλά γράμματα στην Ελλάδα, όμως…



ΟΙ ΑΝΑΛΓΗΤΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ

Εχω κουρασθεί να διαβάζω για τους «ανάλγητους» (!) δανειστές μας. Τους Γερμανούς κυρίως. Που έχουν το θράσος (άκουσον !!) να μας δανείζουν και να απαιτούν μέτρα που κάπως θα εξασφαλίζουν τα χρήματά τους. Για τους αριστερούς, αλλά και λαικιστές, εγκεφάλους της χώρας, το λογικό θα ήταν να μας μοιράζουν λεφτά για να συνεχίζουμε αμέριμνοι τις …Πασοκικές αστακομακαρονάδες. Και μετά κάποιοι ελπίζουν πως , με τέτοια μυαλά, ο τόπος μπορεί να σωθεί…

 

ΠΑΝΤΑ ΟΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟΙ…

Αποτελεί συνήθη πρακτική στις ημέρες μας – και «σίγουρη» από πλευράς απήχησης – η εξύβριση πολιτικών για όλα τα κακώς κείμενα. Και στη συνέχεια, με συνείδηση ήσυχη για το καθήκον που ολοκληρώθηκε , η αυταρέσκεια για την άποψη που προβλήθηκε και που όλοι επικροτούν. Στη γραμμή αυτή επάνω ο αναγνώστης της Καθημερινής Ε. Γεωργίου (Eπιστολές Αναγνωστών, 12-07-2914) απαιτεί την παραδειγματική τιμωρία των πολιτικών για τα χρήματα των ελλήνων που χάθηκαν, για τις απολαβές των πολιτών που μειώθηκαν, για τις περιουσίες τους που εξανεμίσθηκαν και για την ανεργία που τους έχει πλήξει.

Δίχως να αρνούμαι τις πολιτικές ευθύνες κυβερνήσεων για τα εξοντωτικά για τους πολίτες ταμειακά μέτρα, αντί των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων και της δραστικής μείωσης του δημόσιου τομέα, δεν μπορώ να αφήσω ασχολίαστα τα υπόλοιπα. Αν οι πολιτικοί «έκλεβαν», κατά τον επιστολογράφο, οι πολίτες που σχημάτιζαν περιουσίες, αύξαναν τις απολαβές τους κι’ έβρισκαν δουλειές με γενναίες αποδοχές – όλα με δανεικά, και δίχως η οικονομία να δημιουργεί τον παραμικρό πλούτο – σε ποιόν είναι υπόλογοι;

Οσα δημόσια πρόσωπα τολμούσαν να προειδοποιήσουν για την επερχόμενη καταστροφή από τις πολιτικές αυτές των παροχών, καταποντίζονταν στις εκλογές η στέλνονταν σπίτι τους από τις τότε ηγεσίες των κομμάτων. Τιμώρησε κανείς εκλογικά, από τους σήμερα αγανακτούντες πολίτες, τους τότε ευαγγελιστές της επίπλαστης ευημερίας; Ακόμη και σήμερα η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος πασχίζει για επιστροφή στην ακινησία και στο παρελθόν της ευημερίας των δανεικών. Που και πως επιμερίζεται λοιπόν η ευθύνη;

 

Ο κ. ΠΑΠΑΔΗΜΟΣ ΚΑΙ ΤΟ ΧΡΕΟΣ

Κούρεμα χρέους ζήτησε ο κ. Παπαδήμος. Επί των ημερών του όμως έγινε το PSI. Που περιέργvς συμπεριέλαβε Ασφαλιστικά Ταμεία, Πανεπιστήμια και Επιμελητήρια. Που είναι βέβαια ΝΠΔΔ. Αρα δεν ανήκαν στον ιδιωτικό τομέα (Private Sector). Δεν ανήκαν λοιπόν στο PSI. Το ήλεγξε κανείς αυτό; Αστεία πράγματα για την Ελλάδα. Τώρα ο πρώην Πρωθυπουργός ζητά και νέο κούρεμα. Που ξέρει βέβαια πως δεν γίνεται. Γιατί το χρέος τώρα ανήκει σε κράτη της ΕΕ. Και κούρεμα απαγορεύεται στην πράξη από την Συνθήκη της Ρώμης. Δηλαδή, η πολιτική του κ. Παπαδήμου – του Ακαδημαικού και καθηγητή του Χάρβαρντ - απέτυχε; Δεν ακούσθηκε κάτι τέτοιο στην περίφημη συνάντηση στο Μέγαρο Μουσικής τον περασμένο μήνα.

 

ΔΕΝ ΘΑ ΑΦΥΠΝΙΣΘΕΙ Η ΑΛΛΗ ΠΛΕΥΡΑ;


Ο Νίκος Μαραντζίδης δεν έχει ανάγκη υποστηριτκών για την συνέχεια του  θαυμάσιου ακαδημαικού του έργου. Οι αλήτες όμως που τον γρονθοκόπησαν δεν πρόκειται να πτοηθούν από της λογής - συχνά υποκριτικές - ανακοινώσεις των κομμάτων που καταδίκασαν την πράξη τους. Νομίζω πως η Αριστερά και πολλοί στενόμυαλοι οπαδοί της δεν πτοούνται από λόγια. Εχουν μάθει στο ακαταδίωκτο και την σχετική ασυλία. Κεφαλαιοποιώντας τις ανόητες διώξεις που υπέτησαν οι πρόγονοί τους μετά το τέλος του εμφύλιου, φαντάζονται τον εαυτό τους ιερομάρτυρα των όποιων (ακόμα και φανταστικών) αγώνων του έθνους. Τους είναιέτσι αδιανόητο να δεχθούν την όποια κριτική.

Τα σημερινά τους φυντάνια καταφεύφουν στην βία μιά και τα επιχειρηματά τους είναι ξεδοντιασμένα και έωλα. Σε αυτό όμως συνυπεύθυνη είναι και η ξεπερασμένη παλαιομοδίτικη δεξιά, με την λεγόμενη 'λαική' της ουρά. Αυτή δεν τολμά να αντιμετωπίσει πολιτκά τον διογκωμένο δημόσιο τομέα κι αυτή μετέτρεψε την Αριστερά σε λατρευτικό περίπου αντικείμενο αρνούμενη να αποκαλύψει τον καταστροφικό της πολιτιο-ιδεολογικό της ρόλο κι' επιμένοντας να εκθειάζει στελέχη της για το 'αγωνιστικό' υποτίθεται παρελθόν τους. Πρέπει όλοι να νοιώσουν πως κανένας δεν έχει το δικαίωμα να βιαιοπραγεί εκ του ασφαλούς, επειδή μερικές δεκάδες ατιμώρητοι ανεγκέφαλοι απειλούν θεούς και δαίμονες αν κάποιοι συλληφθούν και δικασθούν.

Ο εκτελεστής - τρομοκράτης εκδίδει βιβλία που προβάλλονται δίχως την παραμικρή καταισχύνη. Οπως και τραμπούκοι αθωώνονται με αστήρικτες δικαιολογίες. Παράγοντες της Χρυσής Αυγής διώκονται για εγκληματικές πράξεις. Οι φονιάδες  όμως κάποιων δικών της στελεχών παραμένουν ασύλληπτοι, και ουδείς δείχνει να νοιάζεται για την σχετική κρατική αδράνεια. Γιατί;

Αν στη θέση του Μαραντζίδη βρισκόταν επώνυμο στέλεχος της Αριστεράς θα είχαν βουίξει τα ΜΜΕ, ερωτήσεις θα είχαν κατατεθεί στη Βουλή και πιθανότατα θα είχαν οργανωθεί πορείες - μέχρι και την Αμερικανική πρεσβεία !!! Κάποτε οφείλει να αφυπνσιθεί και η άλλη πλευρά. Διατρανώνοντας και τις αντιθέσεις της με πολλά από αυτά πιου σήμερα συμβαίνουν. Διαφορετικά η χώρα θα πιάσει πάτο. Και θα αναλάβει η ανεδαφική Αριστερά να μας σώσει... Γιατί αυτό θα μας αξίζει !!

 

Η ΑΓΩΝΙΑ ΤΗΣ ΜΕΣΑΙΑΣ ΤΑΞΗΣ

Ο Πρωθυπουργός σωστά μίλησε για τα προβλήματα και τις αγωνίες της μεσαίας τάξης. Και προεδοποίησε για τους κινδύνους που διατρέχει η Δημοκρατία εφ' όσον η αγωνία αυτή φτάσει σε εκρηκτικό επίπεδο. Ο κ. Σαμαράς όμως είναι Πρωθυπουργός της χώρας και όχι σχολιαστής γεγονότων και παρατηρητής εξελίξεων. Η κυβέρνησή του εξουθένωσε με τις πολιτικές της τα μεσαία κοινωνικά στρώματα, εξόντωσε ουσιαστικά την ατομική ιδιοκτησία και νέκρωσε την αγορά. Επιβράβευσε μάλιστα για όλα αυτά τον πρώην Υπουργό του των Οικονομικών με την Διοίκηση της Τράπεζας της Ελλάδος. Οπως σημειώνει ο διεθνούς φήμης συγγραφέας Naill Ferguson θεμέλιο της Δημοκρατίας είναι ο σεβασμός και η προστασία της ατομικής ιδιοκτησίας. Η ελληνική κυβέρνηση έκανε ακριβώς το αντίθετο, προκειμένου να προστατεύσει τον δημόσιο τομέα και τις συντεχνίες του. Σε ποιον λοιπόν απευθύνεται ζητώντας εγρήγορση για προστααία της δημοκρατίας; Μήπως στους φανατικούς υποστηρικτές του μεγάλου δημοσίου και οπαδούς των παρατάξεων της Αριστεράς;

 

Ο 'ΜΥΘΟΣ' ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΩΝ ΕΞΑΓΩΓΩΝ ΣΤΟ ΝΟΤΟ

Του Ηλία Καραβόλια

Υπάρχει και συντηρείται πανευρωπαικά ένας μεγάλος μύθος: ότι στην ευρωζώνη, σχεδόν όλα τα κράτη γίνονται τροφή στα «λαίμαργα» σχέδια της ανταγωνιστικής Γερμανίας και ότι οι «σπάταλες» χώρες της «περιφέρειας» αντιστάθμισαν την χαμηλή καταναλωτική ζήτηση των Γερμανών. Καιρός είναι οι ασυμμετρίες αυτές να ερμηνευτούν διαφορετικά .Θα πρέπει να έχουμε κατά νου ότι ενώ η αύξηση των γερμανικών εξαγωγών την περίοδο από το 1999 μέχρι το 2009 ήταν ραγδαία (της τάξης του 89%), η συνεισφορά στην αύξηση αυτή των χωρών της «περιφέρειας»  (Ελλάδα, Ιρλανδία, Πορτογαλία και Ισπανία) ήταν μόνο 6,8%. Δηλαδή οι τέσσερις αυτές χώρες απορροφούσαν μόνο το 6,4% των γερμανικών εξαγωγών ! (βλ. εκθεση Deutsche Bank (2010-d))Τα τελευταία 20 χρόνια η Γερμανία έχει στρατηγικά «προσανατολίσει» τις εξαγωγές της σε αγορές πέραν της ευρωζώνης ,οπότε και αποτελεί το ‘κόκκινο πανί’ της διότι εξάγει όλο και περισσότερο ενώ συμμετέχει όλο και λιγότερο στην ενδοκοινοτική κατανάλωση.

 

ΚΑΘΑΡΙΣΤΡΙΕΣ ΚΑΙ ΑΝΕΡΓΙΑ

20 καθαρίστριες έχουν αναστατώσει την δημόσια ζωή της χώρας. Στρατοπεδευμένες έξω από το Υπουργείο των Οικονομικών απαιτούν να ξαναπροσληφθούν για να διαιωνίσουν την ελληνικότατη οπερέτα «καθαρίστριες – δημόσιοι υπάλληλοι». Κραδαίνουν σαν τρόπαιο δικαστική απόφαση που ομιλεί για επαναφορά τους μέχρι τελεσίδικης απόφασης της δικαιοσύνης. Ποδοπατούν όμως νεώτερη απόφαση, ανώτερου δικαστηρίου, που επικυρώνει την απόλυσή τους. Επιμένουν να μπουκάρουν στο Υπουργείο και να «συζητήσουν» με τον Υπουργό. Ο καθένας κατανοεί το είδος της συζήτησης, αφού απορρίπτουν σαν απαράδεκτη την απόφαση του Αρείου Πάγου.


Σύσσωμο σχεδόν το πολιτικό σύστημα καταγγέλλει την Αστυνομία που εμπόδισε την σχετική εισβολή. Προφανώς στις άλλες χώρες, σοσιαλιστικές και μη, οι όποιες διαμαρτυρόμενες «καθαρίστριες» εισβάλουν ανεμπόδιστα σε γραφεία Υπουργών. Το πρόβλημα όμως βρίσκεται αλλού. Οι καθαρίστριες δημόσιοι-υπάλληλοι πληρώνονται από τους φόρους μας. Που μας έχουν εξουθενώσει. Απολυόμενες, αυτοί θεωρητικά θα μειωθούν. Και είναι όλη η κοινωνία στο πόδι γιατί 20 από αυτές θα βρεθούν έξω από το δημόσιο – όχι αναγκκαστικά χωρίς δουλειά.

Ένα εκατομμύριο τριακόσιες χιλιάδες άνθρωποι όμως του ιδιωτικού τομέα έχουν χάσει τις δουλειές τους από την ώρα που ξεκίνησε η κρίση. Και δεν έχει χυθεί δημόσια ούτε δάκρυ. Μας πληγώνει αν χαθούν δουλειές στο δημόσιο. Ουδείς διαμαρτύρεται αν μένουν άνεργοι στον ιδιωτικό τομέα. Δεν είμαστε λοιπόν άξιοι της τύχης μας;

 

Η συζήτηση για νέες δεσμεύσεις απέναντι στους δανειστές μας

 

Με βάση τις ίδιες τις καταστατικές διατάξεις του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου (αρθρ. 6) μια χώρα, προκειμένου νε εξασφαλίσει οικονομική βοήθεια από τον οργανισμό αυτό, υποχρεούται να υποβάλει μία Επιστολή Προθέσεων (Letter of Intent) περιγράφοντας τις πολιτικές που θα εφαρμόσει προκειμένου να εγκριθεί το σχετικό της αίτημα (βλ σχετικά την εξαιρετική ανάλυση της Cheryl Payer, The Debt Trap: International Monetary Fund and the Third World. Monthly Review Press, 1975). Η Ελλάδα, με τις υπογραφές Σαμαρά, Στουρνάρα και Προβόπουλου, υπέβαλε το σχετικό αίτημα (Letter of Intent) διαβεβαιώνοντας την κα Λαγκάρντ, ως υπεύθυνη αποδέκτη του σχετικού εγγράφου, για τις πολιτικές που προτίθεται να ακολουθήσει προκειμένου να εξασφαλίσει την αιτούμενη χρηματοδότηση. Τονίζεται μάλιστα στο έγγραφο «πως η κυβέρνηση είναι έτοιμη να πάρει οποιαδήποτε μέτρα θα χρειασθούν ώστε να επιτευχθούν οι στόχοι αν οι συνθήκες μεταβληθούν¨».

Αυτό που έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον είναι πως το σχετικό έγγραφο υπεβλήθη από την οικονομική – αλλά και πολιτική - ηγεσία της χώρας την ίδια ώρα που οι ίδιοι διαβεβαίωναν την ελληνική κοινωνία πως «έσχιζαν τα Μνημόνια» και πως «δεσμεύσεις τέλος». Η σχετική αξιοπιστία βγάζει μάτια κι’ ο καθένας κατανοεί πως βλέπουν τις ελληνικές ελίτ στο εξωτερικό.

 

Τι θαυμάζω στην Ελλάδα! Εξεγέρσεις εναντίον των Φόρων

Τάκης Μίχας


Κάποτε σε μια συζήτηση, ένας από τους συμμετέχοντες με ρώτησε αν υπήρχε κάποιο γεγονός από τη σύγχρονη ιστορία της Ελλάδας που να θαύμαζα. Δυσκολεύτηκα να απαντήσω γιατί πράγματι δεν μου ερχόταν κάτι στο μυαλό. Τελικά, μετά από πολύ ψάξιμο, κατέληξα σε ένα γεγονός που μου προκαλεί τον θαυμασμό. Πρόκειται για ένα γεγονός που αποσιωπάται από την ιστοριογραφία, τόσο της Δεξιάς όσο και της Αριστεράς, ένα γεγονός που έχει εξοριστεί από τη συλλογική μνήμη του έθνους και που δεν ερεθίζει τη φαντασία των τραγουδοποιών. Ποιο είναι αυτό;

Οι αντιφορολογικές εξεγέρσεις στη χώρα.

Πράγματι, αν ήθελα να κρατήσει ένα μόνο πράγμα ο γιος μου από τις απίστευτες ανοησίες που διδάσκεται στο θέμα της νεοελληνικής ιστορίας στο σχολείο, θα ήταν αυτό το γεγονός. Που δυστυχώς, όμως, δεν περιέχεται σε κανένα από τα βιβλία του, ούτε φυσικά θα μπει ποτέ ως θέμα στις Πανελλαδικές.

Σκέφτομαι το 1833, τους χωριάτες στη Μεσσηνία, την Αρκαδία, τη Λακωνία και την Τήνο με τις τσάπες και τις τσουγκράνες να καταδιώκουν τους φοροεισπράκτορες. Τους βλέπουμε να το ξανακάνουν το 1834, με τη συμμετοχή αυτή τη φορά και των χωρικών της Λίμνης Ευβοίας. Φυσικά η μεγαλύτερη σύγκρουση γίνεται με τους Μανιάτες, το 1834, που καταλήσει σε θριαμβευτική -αν και πρόκαιρη- νίκη των χωρικών που επιτυγχάνουν να εξαιρεθεί η Μάνη από το φορολογικό καθεστώς που ίσχυε για τη χώρα και να γινει για όλο τον 19ο αιώνα ένας φορολογικός παράδεισος των... off shore. Το επόμενο έτος ανάβουν ξανά οι αντιφορολογικές φωτιές στη Μεγαλόπολη, το Μεσολόγγι και την Μεθώνη, ενώ το επόμενο έτος, το 1836, η Αιτωλοακαρνανία περνάει τελείως στον έλεγχο των φοροφυγάδων. Αλλά και στην Ήλιδα και τη Μεσσηνία, το ίδιο έτος, το θρυλικό κίνημα των Χονδρογιανναίων ορθώνει περήφανα το ένοπλο ανάστημά του στις προσπάθειες του κράτους να κλέψει το βιός των χωρικών για να θρέψει τους δημοσίους υπαλλήλους. Να μην ξεχάσουμε και τις εξεγέρσεις το 1840 στο Νησί και τον Πύργο, μετά την απαίτηση της κυβέρνησης για πληρωμή φόρου επικαρπίας.

Μπορεί αυτές οι εξεγέρσεις τελικά να καταπνίγηκαν, όμως η αντιφορολογική συνείδηση παρέμεινε ζωντανή στη χώρα για πολλά χρόνια. Η πίστη ότι το δικαίωμα του ανθρώπου στην ιδιοκτησία και στο βιός του είναι το πρωταρχικό ανθρώπινο δικαίωμα για το οποίο αξίζει ακόμα και να πεθάνει κανείς, που ενέπνεε τους εξεγερμένους χωριάτες τον 19ο αιώνα, έμεινε για αρκετά ακόμα χρόνια χαραγμένη με πύρινα γράμματα στο DNA του Ρωμιού. Ωστόσο, αναπόφευκτα, και κάτω από τις στρεβλώσεις που επέβαλε το πελατειακο φαινόμενο, ο εθνικισμός, τα εξωτερικά δάνεια κ.λπ., η πνευματική κληρονομιά του Τζον Λοκ άρχισε να σβήνει.

Σήμερα,η παράδοση των αντιφορολογικών εξεγέρσεων έχει τεθεί τελείως στο περιθώριο - στον βαθμό που δεν αντιμετωπίζεται ως επικίνδυνη. Δεν υπάρχουν παρελάσεις, φιέστες και αργίες που να τιμούν τους εξεγερμένους φοροφυγάδες του 19ου αιώνα. Αντίθετα ο φοροφυγάς θεωρείται ως ο υπ' αριθμόν 1 εχθρός του Γένους. Όλα τα πολιτικά κόμματα, από την άκρα Δεξιά μέχρι την άκρα Αριστερά, συναγωνίζονται ποιο θα προσφέρει λύσεις που θα αντιμετωπίζουν πιο αποτελεσματικά τη φοροδιαφυγή και ανταγωνίζονται για το ποιος θα διατυπώσει τα πιο βλακώδη επιχειρήματα που θα αποδεικνύουν την «ανηθικότητα» του φαινομένου.

Ίσως να μην υπήρξε «Κρυφό Σχολειό» στο παρελθόν. Όμως σίγουρα θα υπάρξει στο μέλλον, όπου οι μαθητές θα προσέρχονται για μάθουν τι σήμαινε κάποτε το φυσικό δικαίωμα του ανθρώπου να διαφεντεύει το βιός του και τους ηρωικούς αγώνες που έδωσαν οι πρόγονοί του για να το διατηρήσουν

 

Πάλι Grexiit?

Toυ Καραβόλια Ηλία

O Σόιμπλε το δήλωσε στο Focus: παρτε και άλλα μέτρα, αλλιώς θα βγείτε απο το ευρώ! Και είπε οτι θα ξαναχρειαστούμε δάνειο, διοτι το χρέος θα γίνει βιώσιμο μετά το 2022! Μα ένα λεπτό.Η κυβέρνηση δεν είπε ότι απομακρύνθηκε το Grexit; Δεν είπε οτι τα πλεονάσματα θα μας δώσουν ρυθμούς ανάπτυξης απο φέτος; Δεν θα έχουμε >4% αυξηση ΑΕΠ απο το 2016 και βιώσιμο χρέος; Τα μνημόνια δεν τα σκίζουμε σιγά; σιγά; Οι 500 χιλιάδες θέσεις εργασίας μέχρι το 2018; Μου φαίνεται οτι είτε ο Σοιμπλε είναι ...ΣυΡιζΑ, είτε το Focus μιμείται την Αυγή.Οι ....νικητες των
 εκλογών(Σαμαρας/Βενιζέλος)μίλησαν για Σταθερότητα !(άρα θα ρυθμίσουμε το χρέος, θα το κάνουμε βιώσιμο,θα γράφουμε πλεονάσματα) Κορόιδο ρωμιέ...

Υποσημείωση Α. Ανδριανόπουλου : Εγώ παντως είχα προειδοποιήσει, πως δεν αναγνωρίζονται λάθη μετά την απομάκρυνση από το Ταμείο (κάλπη)...

ΜΩΡΑΙΝΕΙ ΘΕΟΣ...

Για μεγάλο διάστημα αναρωτιόμουν πως θα μπορούσε να γίνει ευρύτερα γνωστό πως υποστήριζα για τον Δήμο του Πειραιά τον συνδυασμό του κ. Μώραλη. Εφ' όσον δεν ήμουνα υποψήφιος ούτε και έβριζα δεξιά και αριστερά βγάζοντας 'θέμα', δεν με καλούσαν τα Mέσα. Την λύση μου την έδωσε μόνος του ο Β. Μιχαλολιάκος. Μέσα σε ένα ανεξήγητο πανικό και εκνευρισμό μετά την πρώτη Κυριακή των εκλογών έχει επιδοθεί σε ένα καταιγισμό αστήρικτων καταγγελιών και άθλιων υπονοουμένων για όποιον δεν είναι μαζί του. Με κατήγγειλε λοιπόν μέσα από όλους σχεδόν τους τηλεοπτικούς σταθμούς πως είμαι όργανο συμφερόντων και στηρίζω Μώραλη. Ειλικρινά τον ευχαριστώ!! Τώρα το έμαθαν όλοι όσοι με ενδιέφεραν... Οσο για διαπλοκή θα συνιστούσα αυτοσυγκράτηση. Κάποιοι από εμάς εγκατέλειψαν την πολιτική γιατί δεν άντεχαν την μπόχα των ειδικών συμφερόντων. Για κάποιους άλλους ποτέ δεν υπήρξε τέτοιο θέμα. Μόνο όταν κινδυνεύουν να χάσουν οφίτσια αποκτούν - θεωρητικά - τέτοιες ευαισθησίες. Οσο για τραμπουκισμούς, Χρυσή Αυγή και τα τοιαύτα η σιωπή δεν θα έκανε κακό, για να μην ξυπνούν συνειρμοί και αρνητικά αντανακλαστικά ...

 

ΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ ΑΛΑ ΕΛΛΗΝΙΚΑ!!

Είναι τουλάχιστον κωμικό να ισχυρίζεται η ΝΔ πως αποτελεί 'φιλελεύθερο' κόμμα' και η Αριστερά να την κατηγορεί για' νεοφιλελεύθερα μέτρα'. Η καινούργια 'ιδέα' του Υπ Οικονομικών για έλεγχο των τραπεσζικών καταθέσεων και κάθε άλλης οικονομικής πράξης εισάγει την Ελλάδα στον απίστευτο κόαμο της σοβιετοποίησης της οικονομίας της, 15 χρόνια μάλιστα περίπου μετά την διάλυση της Σοβιετικής Ενωσης!! Αν οι έλληνες αγαπούν την δημοκρατία και την ανοιχτή κοινωνία δεν έχουν πλέον παρά τις επερχόμενες εκλογές για να το δείξουν. Διαφορετικά, θα είμαστε άξιοι όλοι της τύχης μας...

 

Μάνος και Ανδριανόπουλος στηρίζουν το «Ποτάμι»

Ο Στέφανος Μανός και ο Ανδρέας Ανδριανόπουλος, δυο πολιτικοί με μακρά διαδρομή στον χώρο της Κεντροδεξιάς, που την ίδια στιγμή έκαναν τις… μεταγραφές τους με το πέρασμα των χρόνων, και μεταξύ άλλων βρέθηκαν ακόμη και στο ΠΑΣΟΚ του Γιώργου Παπανδρέου το 2004, κινούνται σήμερα κοντά στο Ποτάμι.

Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει το “Έθνος της Κυριακής” σε σχετικό ρεπορτάζ του, καθώς αναφέρει ότι οι δυο πρώην υπουργοί “κλείνουν το μάτι” στο κόμμα του Σταύρου Θεοδωράκη, και θα στηρίξουν το εγχείρημά του, χωρίς ωστόσο και να ενταχθούν στα ψηφοδέλτια του Ποταμιού.

 

ΔΑΝΕΙΣΜΟΙ...

Ανδρέας Κούτρας: Όταν δανείζεσαι χρήματα και ειδικότερα όταν ένα κράτος δανείζεται εν ονόματι των φορολογουμένων, πρέπει να μας εξηγεί τους λόγους του δανεισμού. Τι θα κάνει τα χρήματα; Υπάρχει για παράδειγμα μια μεγάλη κοινωνική ανάγκη που πρέπει να καλυφθεί άμεσα και αν ναι ποια είναι; Θεωρεί το κράτος πως η παιδική φτώχεια είναι αμέσου προτεραιότητας και το να δανειστείς έστω και με 4.95% είναι προτιμότερο από το να καταστρέψεις το μέλλον χιλιάδων παιδιών. Πρέπει να χρηματοδοτηθούν άμεσα μέτρα κατά της ανεργίας που μαστίζει τους νέους; Υπάρχει κάποιο επενδυτικό σχέδιο το οποίο θα αποφέρει στο κράτος πολύ περισσότερα από το κόστος του 4.95% που θα πληρώσουμε ως τόκους;

Ηλίας Καραβόλιας: Πάντως μόνο σε τόκους, 742 εκατ. θα πληρώσουμε για το χθεσινό 5ετές ομόλογο των 3 δισ.....