ΣΧΟΛΙΑ

 

Από Αρθρο του Τάκη Μίχα στο Protagon¨

Όπως είναι γνωστό, ο Κάρατζιτς κατά την περίοδο που βρισκόταν στην «παρανομία», προσπαθώντας να αποφύγει τη σύλληψή του, περιβαλλόταν από έναν κύκλο αφοσιωμένων οπαδών και φίλων του, που είχαν δημιουργήσει ένα προστατευτικό δίχτυ γύρω του: του έβρισκαν ασφαλή κρησφυγετα, τον πληροφορούσαν για τις κινήσεις των διωκτικών αρχών και πάνω απ' όλα τον προμήθευαν με χρήματα για τα όχι ευκαταφρόνητα έξοδά του.

Το κεντρικό πρόσωπο αυτού του προστατευτικού δικτύου ήταν ο Ντούσαν Τέσιτς, ο οποίος ήταν σωματοφύλακας και «κολλητός» του Σερβοβόσνιου ηγέτη. Στις αρχές Ιανουαρίου 2005 η ειρηνευτική δύναμη SFOR συνέλαβε τον Τέσιτς στη πόλη Πάλε.

Η σύλληψή του αντανακλούσε τη νέα τακτική της SFOR, που εφάρμοσε ο νέος διοικητής της ειρηνευτικής δύναμης, στρατηγός Βίτζιλ Πάκετ. Η νέα τακτική στόχευε στη σύλληψη όλων όσοι αποτελούσαν την προστατευτική ασπίδα του Κάρατζιτς.

Όταν συνέλήφθη ο Τέσιτς, σύμφωνα με δηλώσεις των υπευθύνων της SFOR στα τοπικά ΜΜΕ, «άρχισε να κελαϊδά σαν πουλάκι». Και τι δεν είπε! Όμως εκείνο που προκάλεσε τη μεγαλύτερη κατάπληξη των ανδρών της SFOR ήταν όταν έμαθαν ότι ο «κολλητός» του Κάρατζιτς είχε και μια άλλη, λιγότερο γνωστή, ιδιότητα: απασχολείτο απο το 2001, ως σύμβουλος, σε μια ελληνική ΜΚΟ που ασχολείτο -εικονικά, φυσικά- με την αποναρκοθέτηση της περιοχής!

Επρόκειτο για τη γνωστή ΔΚΑ, που σήμερα βρίσκεται στο επίκεντρο της δημοσιότητας.

Με άλλα λόγια, μια ελληνική οργάνωση, χρηματοδούμενη επί χρόνια απο το ελληνικό υπουργείο Εξωτερικών, χρηματοδοτούσε τον άνθρωπο εκείνον, που έπαιζε τον κύριο ρόλο στη μη σύλληψη του φυγόδικου Κάρατζιτς! Να σημειωθεί ότι τον Τάσιτς έφερε στην ελληνική ΜΚΟ ο διευθυντής της στην Βοσνία, Πάνος Κάστορας, με τον οποίο σύμφωνα με πληροφορίες μας, συνδέονταν από παλιά.

Μετά από αυτά τα γεγονότα η ελληνική ΜΚΟ μπήκε στο στόχαστρο της SFOR. Σε επικοινωνία που είχα με την εκπρόσωπο του Διεθνούς Δικαστηρίου, Φλόρενς Χάρτμαν, στις αρχές της περασμένης δεκαετίας, η τελευταία επιβεβαίωσε την ιστορία και εξέφρασε την τεράστια απορία της για το γεγονός ότι ελληνικά κρατικά χρήματα χρησιμοποιούντο για να ενισχύουν, στην ουσία, τον Σερβοβόσνιο φυγόδικο να αποφεύγει τη σύλληψή του από τις διεθνείς αρχές.

Σύμφωνα με δηλώσεις που έκανε σε τοπικά ΜΜΕ ένας Βόσνιος, πρώην απασχολούμενος στην ελληνική ΜΚΟ, ο Τέσιτς είχε πολύ στενές σχέσεις με τον διευθυντή της οργάνωσης -και υπόδικο σήμερα- Κωνσταντίνο Τζεβελέκο. «'Οποτε ο Κωνσταντίνος μιλούσε με τον Τέσιτς» δήλωσε «χρησιμοποιούσε έναν διαφορετικό μεταφραστή, που ερχόταν ειδικά από την Αθήνα. Κανείς άλλος δεν επιτρεπόταν να είναι παρών στις συναντήσεις».

Να σημειωθεί ότι οι στενές σχέσεις της ελληνικής ΜΚΟ με το περιβάλλον Κάρατζιτς δεν περιορίζονταν μόνο στον Τέσιτς. Η ελληνική ΜΚΟ είχε στενές σχέσεις και με την εταιρία UNIPAK που είχε έδρα της το Πάλε και η οποία προμήθευσε, μεταξύ άλλων, στην ελληνική ΜΚΟ εργατικό προσωπικό.

Επικεφαλής της UNIPAK ;hταν ο Ράντομιρ Κόγιτς, ένας πρώην διευθυντής αστυνομίας, διορισμένος από τον Κάρατζιτς. Το 2003 η Ευρωπαική Ενωση απαγόρευσε στον Κόγιτς να ταξειδεύει στις χώρες-μέλη της, λόγω του ρόλου του τελευταίου στην ομάδα προστασίας του Σερβοβόσνιου φυγόδικου.

Από τη στιγμή που η UNIPAK άρχισε να προμηθεύει την ελληνική ΜΚΟ με εργαζόμενους, το προσωπικό -που ηταν μέχρι τότε πολυεθνικό- έγινε μονοεθνικό, δηλαδή αποτελούμενο πια αποκλειστικά από Σέρβους. Η ΜΚΟ απέλυσε αμέσως όλους του Βόσνιους και Κροάτες που απασχολούσε μέχρι τότε και τους αντικατέστησε με Σέρβους. «Δεν μας εξήγησαν ποτέ», δήλωσε σε τοπικά ΜΜΕ ένας Κροάτης απασχολούμενος, «γιατί μας έδιωξαν και δεν μας άφησαν να τελειώσουμε το έργο για το οποίο είχαμε υπογράψει συμβόλαιο».

Να σημειωθεί, ότι κανένα απο τα προαναφερθέντα γεγονότα δεν αναφέρθηκε ποτέ στα ελληνικά ΜΜΕ. Προσωπικά όποτε προσπάθησα να γράψω για το θέμα της ελληνικής ΜΚΟ και των σχέσεων με τον Κάρατζιτς στην εφημερίδα που εργαζόμουνα τότε, πάντοτε αντιμετώπιζα ένα κατηγορηματικό και ανεξήγητο «Νιετ».

 

ΑΝ ΤΟΛΜΑΣ ΒΡΕΣ ΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟ ΞΗΡΟ

Όποιος βρει τον Χριστόδουλο Ξηρό θα πάρει 4.000.000 !!!!
μείον:

- Φ.Π.Α. 23%
- Φόρος Εισοδήματος 42%
- Έκτακτη εισφορά αλληλεγγύης 4%
- Φόρος μεγάλου πλούτου: 10%

ίσον: 840.000 καθαρά

Επιπλέον απαιτείται φορολογική και ασφαλιστική ενημερότητα ...

Επίσης ενημερώνονται οι επίδοξοι 'πληροφοριοδότες' ότι θα πρέπει να μαζέψουν αποδείξεις από επιχειρήσεις ίσες με 25% του εισοδήματος τους, δηλαδή 1.000.000 ευρώ

Υ.Γ.: Το δημόσιο διατηρεί το δικαίωμα να σας καταβάλλει το ποσό των 4.000.000 όταν τα ταμειακά διαθέσιμα το επιτρέψουν με τόκο υπερημερίας 6%

Αντίθετα, η καθυστέρηση στην καταβολή των προαναφερθέντων φόρων είναι κακούργημα, επισύρει ποινή φυλάκισης, πρόστιμα κατά περίπτωση από 1000 και πάνω, ενώ επιπλέον χρεώνεται με τόκους υπερημερίας 8%

Με πήρε ο Χριστόδουλος Ξηρός τηλέφωνο και με απείλησε ότι αν δεν του δώσω 100.000 θα πάρει την αστυνομία τηλέφωνο με το όνομα μου και θα τους αποκαλύψει τη θέση του.

 

Καταναλώνουμε αθλιότητα, με την θέλησή μας


Εκπληξη μου προκαλεί η πρωτοβουλία σας να κάνετε ρεπορτάζ με αυτό το θέμα. Βλέποντας απλά η ακούγοντας τα ειδησεογραφικά δελτία τηλεοράσεων και ραδιοφώνων  έχετε την απάντηση έτοιμη. Η καφενειοποίηση γενικά της πολιτικής ζωής έχει φυσιολογικά συμπαρασύρει στα ίδια άθλια περιθωριακά επίπεδα και τον πολιτικό λόγο. Αλλά αυτό δεν οφείλεται μοναχά στην πολιτική. Αποτελεί συνακόλουθο της γενικής παρακμής που μαστίζει την κοινωνία μας – και πριν ακόμη από την οικονομική κρίση. Η εκτεταμένη διαφθορά., η πάση θυσία επιδίωξη του εύκολου κέρδους, η περιφρόνηση αρχών και ηθικών κανόνων με αποκλειστικό στόχο την οικονομική επιτυχία και την κοινωνική «αναγνώριση» χαρακτηρίζουν για πολλά χρόνια την ελληνική πραγματικότητα. Και πίσω από όλα αυτά, βασικός πυλώνας της παρακμής, υπήρξε η εξαθλίωση της παιδείας.  Με τα χρόνια αυτή η καταβαράθρωση της παιδείας με την συντριβή της πραγματικής γνώσης έφτασε και στην κορυφή.

Οι όποιες ηγεσίες της χώρας, επιχειρηματικές, ακαδημαικές, δημοσιογραφικές, πνευματικές, καλλιτεχνικές, αθλητικές αντανακλούσαν (με εξαιρέσεις πάντα) την ποιότητα μιάς υποβαθμισμένης παιδείας  κι ενός επιπέδου που δεν προδίκαζε θετικές εξελίξεις για το μέλλον. Πως θα μπορούσε να εξαιρεθεί από όλα αυτά η πολιτική;  O υποβαθμισμένος και ποιοτικά αποτρόπαιος πολιτικός λόγος διαφέρει πολύ από αυτά που ακούμε σε πολλά ραδιοφωνικά πρωινάδικα κι’ από ορισμένες τηλεοπτικές καταγγελτικές εκπομπές; Σαν συνέπεια το γλύστρημα προς την αθλιότητα αφορά την γενική δημόσια εικόνα μας – κι όχι μόνο την πολιτική.

Είναι ευθύνη των πολιτών αυτό να αλλάξει, και όχι των κομμάτων. Οσο πουλάει η αθλιότητα στο ραδιόφωνο και την τηλεόραση, άλλο τόσο θα πουλάειη οξύτητα, οι ύβρεις και ο παραλογισμός και στην πολιτική. Δικό μας θέμα είναι να πάψουμε να καταναλώνουμε περιττώματα. Σε όλα τα επίπεδα. Ετσι, θα επιβάλουμε σιγά-σιγά την ποιότητα και στην πολιτική. Με το σημερινό επίπεδο παιδείας που απολαμβάνουμε το εγχείρημα δεν είναι εύκολο.  Οφείλουμε όμως να προσπαθήσουμε. Και να μην περιοριζόμαστε μόνο στην γκρίνια…