ΖΗΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

ΖΗΤΗΜΑ ΑΞΙΟΠΡΕΠΕΙΑΣ

 

Την φορά αυτή όλο σχεδόν το βάρος πέφτει πάνω στους βουλευτές της ΝΔ. Και από πλευράς δημόσιας παρουσίας και διάσωσης της αξιοπρέπειας πολλών από αυτούς. Αλλά και από πλευράς πολιτικής στάσης και αποκατάστασης του πολιτικού προφίλ και των ιδεολογικών αρχών της παράταξης στην οποία ανήκουν και που θα πρέπει να εκπροσωπούν. Πάρα πολλοί από αυτούς έχουν εκφρασθεί δημόσια εναντίον της φορομπηχτικής μανίας των παραγόντων του Υπουργείου των Οικονομικών και έχουν ξεκαθαρίσει πως καινούργια επιβαρυντικά για τους φορολογούμενους μέτρα δεν πρόκειται να περάσουν από την Βουλή. Αγνοώντας όμως τις όποιες πολιτικές τους ευαισθησίες η κυβέρνηση καταθέτει καινούργιο (έχω χάσει την αρίθμηση) φορολογικό νομοσχέδιο. Που αποτελειώνει τους συνεπείς φορολογούμενους, οδηγώντας σε δήμευση ουσιαστικά τις ατομικές ιδιοκτησίες. Ακούω εκ περισσού ισχυρισμούς πως σε όλες τις δυτικές χώρες υπάρχει επιβάρυνση της ιδιοκτησίας. Πουθενά δεν υπάρχει το ύψος της επιβάρυνσης που έχει επιβληθεί μέσα σε 20 μήνες στην Ελλάδα. Εξ άλλου στοιχειώδης οικονομική αρχή (economics 101, το λένε στα αγγλοσαξωνικά πανεπιστήμια) επιτάσσει πως «ποτέ δεν φορολογείς τον πυρήνα ενός περιουσιακού στοιχείου, αλλά μόνο την πρόσοδο. Αλλιώς, σύντομα θα χάσεις τον πυρήνα. Και δεν θα υπάρχει τίποτα να φορολογήσεις». Το ζήτημα είναι πως οι βουλευτές, της ΝΔ κυρίως,  με τις παραπάνω ευθείες τοποθετήσεις θα ψηφίσουν ένα τέτοιο νομοθέτημα; Μοναχά πετώντας την αξιοπρέπειά τους στον κάλαθο των αχρήστων…

Τι γίνεται όμως και με τις πολιτικές τους πεποιθήσεις; Ο Υπουργός των Οικονομικών ποτέ δεν έκρυψε το σοσιαλδημοκρατικό / σοσιαλιστικό του παρελθόν. Οι βουλευτές της «φιλελεύθερης» παράταξης όμως; Είναι ποτέ δυνατόν να αναζητήσουν τις ιδεολογικές τους ρίζες (σύμφωνα και με το πολιτικό μοτίβο της εκλογής του αρχηγού τους στην ηγεσία της ΝΔ) στην εξολόθρευση του ιδιωτικού τομέα της οικονομίας και στην εξόντωση της ατομικής ιδιοκτησίας; Κι όλα αυτά με σκοπό ποιόν; Την πεισματική διάσωση ενός αναποτελεσματικού και υπερδιογκωμένου δημόσιου τομέα. Καταστρέφουν ότι υπάρχει στον ιδιωτικό τομέα για να εξασφαλίσουν την επιβίωση μιάς προβληματικής και ουσιαστικά άχρηστης δημόσιας γραφειοκρατίας. Το όνειρο ενός ακραίου σοσιαλιστή γίνεται πράξη από υποτιθέμενους φιλελεύθερους. Και δεν αποτελεί βέβαια η τρόικα δικαιολογία. Διότι ο πολιτικό κατεστημένο εφευρίσκει κάθε είδους δικαιολογία για να μην μειώσει τον δημόσιο τομέα. Δεν δυσκολεύεται όμως να μειώνει μισθούς και συντάξεις. Και να επιτίθεται με μανία στα εισοδήματα των πολιτών καθώς και στην ιδιοκτησία τους. Δεν αποτελεί δικαιολογία η αποφυγή της ανεργίας. Στον ιδιωτικό τομέα δίχως ίχνος δισταγμού οι ιθύνοντες της οικονομικής πολιτικής της κυβέρνησης την έχουν εκτινάξει σε δυσθεώρατα ύψη. Επιβεβαιώνεται δηλ αυτό που πάντα πίστευα. Πως η συντηρητική παράταξη στην Ελλάδα λάτρευε πάντα το κράτος. Και αντιμετώπιζε με καχυποψία την ιδιωτική οικονομία. Τώρα φαίνεται να βρίσκεται στο στοιχείο της. Προωθεί σοσιαλιστικές επιλογές με την στήριξη συντηρητικών ευρωπαίων. Και με την Αριστερά πελαγωμένη, να ομιλεί για νεοφιλελευθερισμό (!) και να υποστηρίζει …μείωση των φόρων.
 
Το κακό είναι πως η χώρα βουλιάζει. Κάτω από εντολές που στερούνται προσανατολισμού και σταθερής πορείας. Και η δημοκρατία υπονομεύεται. Μια και δεν προστατεύεται πλέον η ιδιοκτησία ούτε και γίνονται σεβαστές οι ελεύθερος οικονομικές συναλλαγές. Ποιός θα αντιταχθεί, και για ποιό λόγο,  όταν θα αμφισβητηθεί ευθέως αύριο το δημοκρατικό πολίτευμα;

Θα έκανα μια πρόταση στους φοβισμένους εχθρούς της οικονομίας της αγοράς. Ας διαλέξουν μια περιοχή της Ελλάδας, λχ την Υδρα, κι ας την εξαιρέσουν από το δημοσιονομικό καθεστώς της χώρας. Μηδέν ατομική άμεση φορολογία, χαμηλή έμμεση και εταιρίες με κάτω του 10%. Ας διακόψουν κάθε κεντρική κρατική χρηματοδότηση, κεντρικά δημόσια έργα και φροντίδα κρατικών υπηρεσιών κι ας αφήσουν τον Δήμο να λειτουργεί, στο οικονομικό και κοινωνικό κομμάτι, σαν αυτοδύναμη κυβέρνηση. Μόνο την άμυνα και την εξωτερική πολιτική θα διαφεντεύει η Αθήνα. Η δημόσια τάξη και η παιδεία θα αποτελούν κι’ αυτές τοπική ευθύνη. Κι ας περιμένουν για 2-5 χρόνια τα αποτελέσματα. Στοιχηματίζω πως οι πολέμιοι των φιλελεύθερων επιλογών θα καταπιούν την γλώσσα τους. Ας το τολμήσουν. Τότε όλοι θα καταλάβουν τι ακριβώς σημαίνει ανάπτυξη. Αδυνατώ να αντιληφθώ σε τι ακριβώς θα έφερνε αντίρρηση η τρόικα σε ένα παρόμοιο πείραμα. Γιατί δεν το επιχειρούν;

Είμαστε στα όρια της ολικής κατάρρευσης. Κάτι πρέπει να γίνει. Να μεμψιμοιρούμε μονάχα μεταξύ μας δεν αρκεί. Χρειάζεται κίνηση και πρωτοβουλίες. Σε μικρότερη κλίμακα στο ξεκίνημα. Το παράδειγμα διδάσκει. Και βουλώνει στόματα.

Πλήρες Άρθρο »

Σχόλια

ΓΙΑΤΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ ΕΠΕΜΒΑΣΗ ΣΤΗ ΣΥΡΙΑ;


Η οποιαδήποτε στρατιωτική επέμβαση, της Δύσης γενικά, στη Συρία θα αποτελέσει πραγματικό παραλογισμό. Όπως είχα τότε προειδοποιήσει για την επέμβαση στο Ιράκ, και είχα διαψευσθεί εκτιμώντας με βάση την λογική πως δεν θα συνέβαινε, έτσι και τώρα η ανάμιξη στις ενδοπαραταξιακές συγκρούσεις του μουσουλμανικού κόσμου θα είναι επιλογή φρενοκομείου. Οι ανθρωπιστικές, και συνάμα χριστιανικές, δυνάμεις του δυτικού κόσμου θα αναμιχθούν σε ρήξεις ενδο-μουσουλμανικής υφής καλούμενες να λύσουν εκείνες τα προβλήματα των διαφόρων θρησκευτικών φατριών. Αναμφίβολα ο Ασάντ είναι ένας στυγνός δικτάτορας αποφασισμένος να εκκαθαρίσει τους ορκισμένους του αντιπάλους. Κι εκείνοι όμως είναι αδίστακτοι φανατικοί ισλαμιστές, για τους οποίους η ανθρώπινη ζωή δεν μετράει παραπάνω από την αξίωση του κάθε ιμάμη για θυσίες στο όνομα της πίστης που αυτός προπαγανδίζει. Για ποιο λόγο η Δύση να εμπλακεί σε μια εμφύλια τραγωδία της οποίας τις διαστάσεις δύσκολα κατανοεί και τους στόχους προσπαθεί, κλείνοντας τα μάτια, να παραβλέψει. Ας λύσουν μόνοι τους τα προβλήματα που έχουν προκαλέσει.

 

ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΚΕΝΟ;


Είναι αξιοπερίεργο που από κάθε πλευρά ακούγονται σχόλια για την ανάγκη να συμπληρωθεί το κενό που υπάρχει στα Κεντροαριστερά. Εκεί όμως παρατηρείται πραγματικός πολιτικός συνωστισμός. Τουλάχιστον καθ' όσον αφορά τις πολιτικές. Αλλά και τις παρατάξεις. Πασόκ, Δημάρ, το Κόμμα Λοβέρδου αλλά και συνιστώσες του Σύριζα (με την εξαίρεση του ΚΚΕ, του κυρίως ΣΥΡΙΖΑ αλλά και της Ανταρσυας που καλύπτουν την Αριστερά γενικότερα, αλλά τίποτα σχετικά με το Κέντρο) όλα στριμώχνονται στην λογική της εκτεταμένης μικτής οικονομίας με σημαντικό τον ρόλο του δημόσιου τομέα. Βλέπουν την ανάπτυξη μέσα από δημόσιες δαπάνες και με σημαντικά εκτεταμένη την άμεση φορολογία. Τους συνδέει βασικά η αφοσίωση στην Ευρώπη δίχως να διευκρινίζεται ποιό ακριβώς κομμάτι της Ευρώπης τους εκφράζει. Αν αυτό είναι εκείνο που εμμένει στις μεγάλες φορολογίες αλλά και στην παραβίαση των αρχών της Συνθήκης της Ρώμης ετοιμάζοντας να βάλει χέρι στις Τραπεζικές καταθέσεις... Εκεί που υπάρχει τεράστιο πολτικό κενό είναι εκεί που κανένας στην Ελλάδα δεν ενδιαφέρεται να κινηθεί. Στον χώρο δηλαδή του πραγματικού φιλελευθερισμόυ που αντιτίθεται στους φόρους. σέβεται την ατομική ιδιοκτησία και δεν ανησυχεί αν καταργηθούν δημόσιοι φορείς και γίνουν απολύσεις στον δημοσιο τομέα. Δυστυχώς όμως οι φωνές αυτές δεν ακούγονται. Για απλόύς σχετικά λόγους. Οι ιδοκτήτες των βασικών ΜΜΕ έχουν συμφέροντα με τον μεγάλο δημόσιο τομέα και αρκετοί προσδοκούν να σβυστούν δάνεια που έχουν σε Τράπεζες. Κάτι τέτοιο όμως δεν συνοδοιπορεί με επιλογές της ελέυθερης οικονομίας της αγοράς. Αν και λοιπόν αυτές οι απόψεις είναι οι μόνες που είναι σε θέση να βγάλουν την  χ/ωρα από τα σημερινά αδιέξοδα, κανείς δεν τις διαδίδει. Και συνακόλουθα δεν έχουν σημαντική λαική στήριξη. Ενώ συνθέτουν τον μοναδικό πολιτικό χώρο που είναι κενός και παραταξιακά εντελώς ακάλυπτος. Οσο γρηγορότερα αντιληφθούμε την αντίφαση και τα αδιέξοδα που έτσι προκαλούνται, τόσο γρηγορότερα θα υπάρξει ελπίδα να βγούμε από το τέλμα. Χρειαζόμαστε μιά παραταξη που δυναμικά να κινείται εναντίον των φόρων και των κρατικών παροχών. Μιά κίνηση ελευθερίας των υπεύθυνων πολιτών!!

 

ΚΕΡΔΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ


Το γεγονός πως η δικαιοσύνη στάθηκε στο ύψος των περιστάσεων και δεν αποφάσισε με βάση τις πιέσεις των ΜΜΕ και άλλες σκοπιμότητες, είναι ένα συν γι' αυτήν αλλά και για την δημοκρατία. Οι 'λεβέντες' της ΧΑ είναι απωθητικοί και προσβολή για τον πολιτικό πολιτισμό της χώρας. Αυτό όμως κυρίως αφορά όλους εκείνους που τους έφεραν στην Βουλή. Δεν σημαίνει υποχρεωτικά πως είναι και υπεύθυνοι εγκληματικών πράξεων του κοινού ποινικού δικαίου. Αν κάτι τέτοιο δεν αποδειχθεί δικαστικά. Να το καταλάβουμε καλά. Δεν δικάζουν οι τηλεοράσεις - που μέχρι πρό τινος τους προέβαλαν και τώρα είναι αποφασισμένοι να τους κατασπαράξιουν - αλλά τα Δικαστήρια. Τέτοιες υποθέσεις, αν δεν είναι απόλυτα 'δεμένες' νομικά, μπορεί να στραφούν σαν μπούμερανγκ εναντίον της Δημοκρατίας και της έννομης τάξης. Τώρα θέλουν μεγάλη προσοχή οι επόμενες κινήσεις. Ολων...

 

Η ΤΡΟΠΟΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ ΒΙΟΧΑΛΚΟ (Αν τελικά ψηφισθεί))

Ο Λένιν έλεγε ότι «οι καπιταλιστές θα σου πουλήσουν και το σχοινί, με το οποίο θα τους κρεμάσεις». Μάλλον είχε δίκιο ο άνθρωπος! Στο 2013 τέτοιες μεθόδους ανελευθερίας στην οικονομία σε εποχή παγκοσμιοποίησης,θα ζήλευε και ο διάδοχος του, ο Στάλιν ....

Πλήρες Άρθρο »