Σχόλια

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΘΕΛΕΙ ΝΑ ΖΥΜΩΣΕΙ...

Εχω αρχίσει να δυσκολεύομαι πλέον να καταλάβω πως λειτουργούν τα δημόσια πράγματα στην Ελλάδα. Απλά ζητήματα γίνονται περίπλοκα κάτω από τις σκοπιμότητες της μη εφαρμογής τους. Οι δανειστές ζήτησαν από τις ελληνικές κυβερνήσεις να μειώσουν τα ετήσια ελλείμματά τους. Δεν υπάρχει βέβαια απλούστερος τρόπος γι’ αυτό από την μείωση των εξόδων τους. Από το 2004 μέχρι να ξεσπάσει η κρίση στα τέλη του 2009 είχαν δημιουργηθεί πάνω από εξακόσιοι καινούργιοι δημόσιοι φορείς. Θα υπήρχε απλούστερη επιλογή από την άμεση κατάργησή τους, εφ’ όσον αποδειγμένα σε τίποτα δεν είχε βελτιωθεί μέσω της λειτουργίας τους η καθημερινότητα των πολιτών;

Αντ’ αυτού οι ελληνικές κυβερνήσεις επέλεξαν τον δρόμο της ύφεσης και των κοινωνικών αδιεξόδων. Αύξηση φόρων σε εξοντωτικά περίπου επίπεδα και μείωση μισθών και συντάξων – ακόμη και στον ιδιωτικό τομέα. Κι΄ όλα αυτά για να μην θιγούν οι κομματικές πελατείες που έχουν αποικήσει τον δημόσιο τομέα. Και στο κομμάτι των αποκρατικοποιήσεων (ουδείς τολμά να τις πεί με το όνομά τους – ιδιωτικοποιήσεις!!) και της κατάργησης και συγχώνευσης φορέων οι παράγοντες του κράτους και της πολιτικής κάνουν ότι μπορούν για να καθυστερήσουν την οποιαδήποτε υλοποίηση ανακαλύπτοντας λογής εμπόδια και δυσκολίες. Όμως ο Ν. 2000 του 1992 προβλέπει όλα αυτά να γίνονται ταχύτατα, με απόφαση απλή της διυπουργικής επιτροπής αποκρατικοποιήσεων. Χωρίς καινούργιους νόμους, διατάγματα και υπουργικές αποφάσεις. Κι αν κάποια από τις διατάξεις αυτές έχει αναθεωρηθεί πάνω στην προσπάθεια ματαίωσης της λήψης αποφάσεων, τι εμποδίζει την επαναφορά τους και πάλι σε ισχύ;

«Οποιος δεν θέλει να μαγειρέψει, δέκα χρόνια κοσκινίζει» λέει η λαική σοφία…

 

Doing away with democracy in Greece


If there is a country where personal liberties are presently under more heavy attack by elected governments, this is none other than Greece. Examples abound. Just a few days ago, the Greek parliament, almost with no opposition, abolished the privacy of Greek citizens over their bank accounts on the pretentious excuse that it was necessary to curb tax evasion. While previously the government in order to gain access to a citizen’ s bank accounts was obliged to obtain court order by showing reasonable cause, under the new law the banks became extensions of the Ministry of Finance. What this implies is that tax authorities, and quite soon almost any public authority in Greece, will have free access and priority over the deposits of Greek citizens for whatever claims concocted against them. As a result, meeting the primary needs for food and clothing, health, school bills etc., is bound to take another hit from the already subsistence level to which unemployment and four years of insane tax hikes have pushed the standards of living for the average Greek household.

Abolishing privacy over bank accounts erodes gravely personal liberties and democracy. Most probably it will not work. The reason is quite obvious and we wonder why the tax advisors of the government and the expert representatives of Troika do not see it. Greeks will withdraw their deposits from banks, close down checking accounts, burn their credit cards and start transacting in cash. In other words Greece will soon become the only Eurozone country that will return to a previous stage of development where most transactions were carried out in cash. Hence, transaction costs will increase, banking business will shrink, trust in cash substitutes will decline and investment and economic growth will be devastated.

In Greece there is a saying which states that «Whom god plans to destroy, turns him first insane”. Undermining the freedom of economic transactions and assaulting private property, through confiscatory taxation, amount to an offensive against western style democracy. Fewer people will eventually have a stake in the preservation of democratic institutions. It is no wonder, therefore, that political parties of the extremes appear to gain support in opinion polls. All liberty loving citizens in the West should seriously look into what is happening in Greece, under the obvious tolerance and encouragement of the EU, and consider the fate of democracy in Europe.


Andreas Andrianopoulos
Former Minister of Trade and Industry
Director, Institute of Diplomacy, American College of Greece

George C. Bitros
Professor of Political Economy, Emeritus
Athens University of Economics and Business

 

Ένα σύγχρονο πρότυπο γα τη νέα ΕΡΤ

Με βάση την αδράνεια που έδειξαν οι ελληνικές κυβερνήσεις τα τελευταία τέσσερα χρόνια στο ζήτημα των διαρθρωτικών μεταρρυθμίσεων, το κλείσιμο της ΕΡΤ πιστεύουμε ότι σηματοδοτεί μια νέα αποφασιστικότητα της κυβέρνησης προς την σωστή κατεύθυνση. Δηλαδή, να σταματήσει να επιβάλλει περαιτέρω βάρη στον ιδιωτικό τομέα και να στρέψει την προσπάθεια της δημοσιονομικής προσαρμογής στο δημόσιο τομέα, από τον οποίο ξεκίνησε και συντηρείται η τρέχουσα οικονομική κρίση. Γι’ αυτό, θέλουμε να συγχαρούμε και να ενθαρρύνουμε τον πρωθυπουργό και την κυβέρνησή του να προχωρήσουν με την ίδια αποφασιστικότητα στην αναδιοργάνωση του δημόσιου τομέα, με απαρέγκλιτο στόχο σε λίγα χρόνια η χώρα να διαθέτει μια αποτελεσματική και ακομμάτιστη δημόσια διοίκηση, η οποία να βρίσκεται στην υπηρεσία των πολιτών και όχι επί μέρους οργανωμένων συμφερόντων.

Όμως, με την ανακοίνωση του κυβερνητικού εκπροσώπου ότι πρόθεση της κυβέρνησης είναι να προχωρήσει στην ίδρυση μια νέας δημόσιας ΕΡΤ, αισθανθήκαμε την ψυχρολουσία ενός Σκωτσέζικου ντους. Δεν μπορεί σκεφθήκαμε να μην έχουμε μάθει τίποτε από τις μεταπολεμικές εμπειρίες και την τεράστια βιβλιογραφία, η οποία καταδεικνύει ότι η δημόσια ιδιοκτησία και διαχείριση είναι διαδικασίες εγγενώς συνυφασμένες με αναποτελεσματικότητα στη χρήση των πόρων.

Αντιθέτως, εμείς πιστεύουμε ότι η νέα ΕΡΤ πρέπει να βασιστεί στις οικειοθελείς συνεισφορές των πολιτών, οι οποίες πρέπει να εξαιρούνται πάσης φορολογίας. Το πρότυπο που προτείνουμε είναι αυτό του καναλιού Public Broadcasting System (PBS) στις ΗΠΑ, το οποίο χαρακτηρίζεται από απαράμιλλη ποιότητα εκπομπών, λειτουργεί για πολλές δεκαετίες με οικειοθελείς εισφορές των πολιτών, και επιβιώνει ανταγωνιζόμενο επιτυχώς τα πολυάριθμα εμπορικά κανάλια.

Η χώρα μας περνάει δεινή οικονομική κρίση. Ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του βρήκαν το θάρρος να αποφασίσουν μια μεταρρύθμιση η οποία εθεωρείτο μέχρι προχθές αδιανόητη. Για εμάς δεν υπάρχει κανένας λόγος και κανένα δικαιολογητικό να χάσουμε την ευκαιρίσ γυρίζοντας πίσω. Γι’ αυτό επισημαίνουμε την ρήση ότι «οι κυβερνήσεις που αφήνουν μια επανάσταση στη μέση υπονομεύουν τον εαυτό τους».

Α. Ανδριανόπουλος
Πρ. Υπουργός, Δ/ντής Ινστιτούτο Διπλωματίας

Γ. Κ. Μπήτρος
Ομότ. Καθηγητής, Οικονομ. Πανεπιστημίου Αθηνών

 

Οικονομικά Επιχειρήματα της Πλάκας

Γράφει ένας απ’ αυτούς (τους διαμαρτυρόμενους κατά του Μνημονίου και κατά των 'άκαρδων' δανειστών): «Υπό κανονικές συνθήκες, θα έπρεπε από την πρώτη στιγμή να γίνει αμέσως αναδιάρθρωση του χρέους, αναχρηματοδότηση των ελληνικών τραπεζών, σε συνδυασμό με μια λογική και μετρημένη λιτότητα». Όχι σαν κι αυτή που έχουμε. Λέει δηλαδή ο γαλαντόμος, να μας χαρίζατε τα 300 δις, να μας δίνατε κι άλλα 50 για τις τράπεζες να μη χάσουμε τις καταθέσεις μας και να μας δίνατε και κάθε χρόνο όχι τα περίπου 20 δις που μας έχετε δώσει μέχρι τώρα, αλλά μερικές δεκάδες περισσότερα για να μην είναι τόσο σκληρή η λιτότητα. Περίεργο, γιατί δεν ήσασταν έτοιμοι από την πρώτη στιγμή να το κάνετε;

Αυτή είναι η επονομαζόμενη «πολιτική οικονομία σύριζα». Που, πιο καλυμμένα, είναι η οικονομία όλου του πολιτικού συστήματος. Θέλουμε να μας χαρίσετε όσα σας χρωστάμε. Να μας δώσετε κι άλλα για να μη χάσουμε τις καταθέσεις μας. Τις διαρθρωτικές αλλαγές που μας λέτε να κάνουμε, δεν θέλουμε να τις κάνουμε. Όχι απλώς δεν θέλουμε, αλλά θέλουμε ακριβώς το αντίθετο...

(Φώτης Γεωργελές, Athens Voice)

 

 
A German’s View of Islam - Why the Peaceful Majority is Irrelevant

“We are told again and again by experts and talking heads that Islam is the religion of peace, and that the vast majority of Muslims just want to live in peace. Although this unquantified assertion may be true, it is entirely irrelevant. It is meaningless fluff, meant to make us feel better, and meant to somehow diminish the specter of fanatics rampaging across the globe in the name of Islam.

The fact is that the fanatics rule Islam at this moment in history. ... It is the fanatics who wage any one of 50 shooting wars world wide. It is the fanatics who systematically slaughter Christian or tribal groups throughout Africa and are gradually taking over the entire continent in an Islamic wave. It is the fanatics who bomb, behead, murder, or execute honor killings. It is the fanatics who take over mosque after mosque. It is the fanatics who zealously spread the stoning and hanging of rape victims and homosexuals. The hard, quantifiable fact is that the “peaceful majority” is the “silent majority,” and it is cowed and extraneous.

Communist Russia was comprised of Russians who just wanted to live in peace, yet the Russian Communists were responsible for the murder of about 20 million people. The peaceful majority were irrelevant. China’s huge population was peaceful as well, but Chinese Communists managed to kill a staggering 70 million people. The average Japanese individual prior to World War II was not a war-mongering sadist. Yet, Japan murdered and slaughtered its way across Southeast Asia in an orgy of killing that included the systematic murder of 12 million Chinese civilians – most killed by sword, shovel and bayonet.”

 

ΨΕΥΤΙΚΑ  ΔΑΚΡΥΑ  ΓΙΑ  ΤΗΝ  ΕΡΤ

'Μόνο που τα τελευταία δύο χρόνια οι ίδιιοι οι εργαζόμενοι εκεί την απαξίωσαν κρατώντας την κελιστή περίπου τις μισές ημέρες του μήνα. Αν όλοι υτοί που κόπτονται σήμερα για την διατήρησή της στην ζωή την παρακολουθούσαν, δεν θα είχε η ΕΡΤ τις τραγικές της ακροαματικότητες και την σημερινή άθλια οικονομική της κατάστση'.


ΨΗΦΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΑΤΑΛΥΣΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

Είναι ολοφάνερο πως οι βουλευτές δεν συνειδητοποιούν τι κάνουν. Η ψήφος τους, κάτω από την πίεση των περιστάσεων, αποτελεί χτύπημα εναντίον της επιβίωσης της δημοκρατίας. Τελευταίο πλήγμα αποτελεί η ρύθμιση για την κατάργηση του Τραπεζικού απορρήτου. Με την σύμφωνη γνώμη της Βουλής των Ελλήνων οι φορολογικές αρχές θα έχουν δικαίωμα να ανοίγουν και να μπλοκάρουν, δίχως έγκριση των δικαστικών αρχών, τραπεζικούς λογαριασμούς. Επειδή οι δικαιούχοι θα έχουν χρέη προς το Δημόσιο. Άλλες προσωπικές προτεραιότητες (ζητήματα υγείας και σχολεία παιδιών λ.χ.) θα μπαίνουν στο περιθώριο προς όφελος της εφορίας. Το αποτέλεσμα βέβαια θα είναι η απόσυρση καταθέσεων από τις Τράπεζες. Οσοι δεν το βλέπουν από τώρα είναι μάλλον κοντόθωροι.

Καταργείται όμως και μια βασική προυπόθεση των ελεύθερων οικονομικών συναλλαγών. Το απόρρητο των οικονομικών δυνατοτήτων του κάθε πολίτη, που έτσι γίνεται υποχείριο της δημόσιας γραφειοκρατίας. Μαζί με την ουσιαστική δήμευση της ατομικής ιδιοκτησίας, μέσω των αλλεπάλληλων φορολογικών επιδρομών εναντίον της, τα δύο στηρίγματα της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας κλονίζονται συθέμελα. Το έχω δηλώσει και γράψει και άλλη φορά. Οι σημερινές οικονομικές πολιτικές θα αποδειχθούν μοιραίες για τις προοπτικές επιβίωσης της δημοκρατίας. Ο κόσμος, μετά από όλα αυτά, χάνει σταδιακά την πίστη του στους δημοκρατικούς θεσμούς. Σε λίγο ελάχιστοι θα έχουν λόγο να υποστηρίζουν την αστική δημοκρατία. ΣΥΡΙΖΑ και ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ σύντομα θα διαγωνίζονται σχεδόν μόνοι τους για το αύριο της χώρας.

ΤΩΡΑ ΤΟ ΑΝΑΚΑΛΥΨΑΝ;
Είναι απογοητευτικό και συνάμα ακουμπάει στα όρια της τραγικότητας να επισημαίνεις κάτι και να προειδοποιείς και σχεδόν κανείς να μην δίνει σημασία. Κι άξαφνα, επειδή βλέπει το φώς της δημοσιότητας κάποια έκθεση ξένου φορέα, όλοι να αντικρίζουν την γνωστή πραγματικότητα σαν από Θεού αποκάλυψη. Ακριβώς αυτό έγινε με την διαπίστωση του ΔΝΤ για «λάθη» πολιτικής στα μέτρα διάσωσης της Ελλάδας. Από τους πρώτους μήνες επεσήμαινα πως η συνέχιση εκταμίευσης πόρων από τους δανειστές παρά την αδυναμία μας εφαρμογής των προυποθέσεων που είχαν τεθεί, έκρυβε μυστικές ατζέντες. Όπως και η άρνηση των Ευρωπαίων να δεχθούν κούρεμα του ελληνικού χρέους. Στόχος ήταν, όπως έγραφα σε άρθρα μου (βλ αρχείο ιστοσελίδας μου) και δήλωνα σε ραδιόφωνα (Flash) και τηλεοράσεις (κυρίως Skai) ήταν το ροκάνισμα του χρόνου ώστε οι Ευρωπαικές Τράπεζες να ξεφορτωθούν τα ελληνικά τοξικά ομόλογα. Κανένας δεν νοιάστηκε και καμία πολιτική αρχή δεν έδωσε σημασία. Τώρα άλλοι φωνάζουν κι άλλοι επιμένουν πως γι αυτό τότε διαφωνούσαν. Δυστυχώς, με τέτοια ποιότητα δημοσίων προσωπικοτήτων και επιπέδου ενημέρωσης αλλά και, σε τελευταία ανάλυση, λαικών επιλογών, στο πρόβλημα της χώρας δεν χωράει θεραπεία. Να περιμένουμε μόνο τον ιερέα για την εξόδιο ακολουθία…

 

Oι ...ιστοστοριοδίφες!!
Ξιφούλκησαν και πάλι οι 'ειδικοί' ιστορικοί, που είναι ζήτημα αν έχουν ανοίξει βιβλίο τα τελευταία 20 χρόνια, εναντίον της Μαρίας Ρεπούση. Και την κατηγορούν, στην καλύτερη περίπτωση, σαν ανιστόρητη. Επειδή προφανώς τους χάλασε την ησυχία ισχυριζόμενη πως κάποια ιστορικά, κατά το σχολείο, δεδομένα δεν είναι παρά μύθοι. Αντί να επιχειρηματολογήσουν με ιστορικά επιστημονικά στοιχεία εναντίον των απόψεών της επιδίδονται στην δοκιμασμένη τακτική των ύβρεων. Η συντριβή των όποιων μύθων στην σημερινή εποχή της ταχύτατης διακίνησης πληροφοριών κι εξασφάλισης ασφαλούς γνώσης δεν είναι κάτι που θα πρέπει να καταδικάζεται. Αντίθετα, οφείλει να ανοίγει τον διάλογο για παραπέρα αναζητήσεις. Στην Ελλάδα δυστυχώς φέρνει στην επιφάνεια καταχωνιασμένα ψυχολογικά στερότυπα και βασανιστικές εθνικές ανασφάλειες. Δεν πρόκειται ποτέ έτσι να προχωρήσουμε μπροστά. Ούτε και να εμβαθύνουμε στην πραγματική γνώση του ιστορικού μας εαυτού μας. Η Ρεπούση, σαν ιστορικός, κάνει την δουλειά της. Το βιβλίο της για τα 'Μαρασλειακά' είναι πραγματικά εξαιρετικό. Οπως και η προσπάθειά της για την διδασκαλία της ιστορίας στην 6η Δημοτικού ήταν σαφώς καλύτερη, για όσους την διάβασαν βέβαια, από κάθε άλλη. Η έκφρασή της 'συνωστίζονταν στην παραλία' μεταφέρθηκε σαν 'συνωστισμός' και ξεκίνησε η υστερία. Αυτοί που ασκούν κριτική δίχως να διαβάζουν,δεν ντρέπονται ποτέ για τον εαυτό τους; 
 

The Future of Europe is Bleak

The future of Europe appears bleak. Generous spending to sustain an enornous public sector is no longer feasible while increases in taxation and government bureaucracies are suffocating the market. The economic downturn makes europeans very pessimistic about tomorrow while the strenghtening of the radical right and, in some occasions, left threatens the survival of democracy.

To view the future with increased optimism we need to get back to the basics. Freedom, responsibility, respect of other peoples' economic and political rights and less state intervention will bring back faith to our ability to achieve. We cannot expect to reach a similar result when governments of member states and the authortiies in Brussells are constantly preoccupied with ways of invading citizens' pockets to guarantee higher revenues. Europe was not ertablished for the benefit of state bureaucracies and to safeguard generous handouts for vocally strong groups and chosen social minorities. Europe was viewed by its founders as a vehicle for effective democracy and wide prosperity. When free economic exchanges are assaulted and private property is not protected, less and lerss people will have a stake in the preservation of democracy.

Let us wake up and join forces for our democratic, and free from the constraints of an autarchic state, future.

Andreas Andrianopoulos statement to the 'Future of Europe Observer', Bonn Germany

Ulrich Beck and the Crisis

I will never understand the kind of arguments that attach an non-existent assumprion to events and then continue their argument as if these events are real. Ulrich Beck is one of them. He claims that the neoliberal idea believes that the role of the market is paramount and it is therefore her fault (the market's) that the ciris has erupted. How can this be real, however,, when the collapse of the real estate market in the US was due to heavy state regulation (Fanny Mae and Freddy Mac, at Rep. Ferank's initiatives which were celebrated by Clinton and later Bush) and in Europe (Britain, Iceland, Ireland etc) the market was never left to get its own equilibrium btu the state immediately intervened to subisdize the collapse of the Bnaks with taxpayers' money. Was this a marklet policy? In Greece and Italy - and tomorrow France - the states became bankrupt due to heavy borrwing and unbelievable aids and handouts. Were these market engineered policies?

Why some people refuse to see the reality as it is and want to suppress reality to their own ends?

 

ΤΟ ΠΑΡΑΜΥΘΙ ΤΩΝ «ΠΑΓΙΩΝ ΚΑΙ ΔΙΑΡΚΩΝ ΑΝΑΓΚΩΝ»

Η πρόσφατη γελοιοποίηση της κυβέρνησης με την διαμάχη Μανιτάκη – Ρουπακιώτη σχετικά με την διάταξη που θα καταργούσε την φάμπρικα των δικαστικών διαταγών, μέσω των οποίων υπάλληλοι που είχε λήξει η σύμβασή τους παραμένουν στην δουλειά τους και πληρώνονται βέβαια, μέχρις ότου η δικαιοσύνη αποφασίσει τελεσίδικα για την περίπτωσή τους. Και λέμε «φάμπρικα» διότι οι διαταγές αυτές, που η δικαιοσύνη επιμένει πως δεν είναι δικαστικές αποφάσεις (άρα ουδείς φέρει ευθύνη για την ουσία της υπόθεσης), επιφέρουν συγκεκριμένα οικονομικά αποτελέσματα. Μισθοί εξακολουθούν να πληρώνονται, για άγνωστο χρονικό διάστημα, επιβαρύνοντας τους φορολογούμενους. Αποφάσεις παίρνονται μετά από πολλά χρόνια, θεμελιώνοντας έτσι το δικαίωμα υπαλλήλων, δίχως σύμβαση εργασίας ουσιαστικά, να ισχυρίζονται πως καλύπτουν «πάγιες και διαρκείς ανάγκες». Και έτσι να μονιμοποιούνται.

Τα δικαστήρια όμως δεν διοικούν τους διάφορους δημόσιους φορείς και Οργανισμούς Τοπικής Αυτοδιοίκησης. Επιβάλλουν εν τούτοις με την στάση τους μεθόδους διοίκησης. Σε ελάχιστες περιπτώσεις οι καλύπτοντες υποτιθέμενες «πάγιες και διαρκείς ανάγκες» συνεχίζουν να απασχολούνται, μετά την μονιμοποίησή τους, εκεί που προσλήφθηκαν. Με αποτέλεσμα τις ανάγκες που τα δικαστήρια έκριναν πως καλύπτουν, να έρχονται καινούργιοι συμβασιούχοι να εξυπηρετήσουν. Το αποτέλεσμα είναι το γαιτανάκι να ξαναρχίζει από την αρχή. Τουλάχιστον στα προ-τρόικας χρόνια...

Θα είχε ενδιαφέρον να ελέγξει κάποιος, Επιθεωρητής Διοίκησης η ΜΜΕ, πόσοι από τους νομιμοποιηθέντες τα τελευταία χρόνια, λόγω κάλυψης «πάγιων και διαρκών αναγκών», συνέχισαν να απασχολούνται στο αντικείμενο εργασίας για το οποίο μονιμοποιήθηκαν.

Για να γελάσει έτσι κάθε πικραμμένος…

 

Η  ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ  ΤΟΥ  ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ
 
Η περίπτωση τη ΑΕΚ και των οπαδών της σίγουρα αποτελεί αντικείμενο ιδιαίτερης ψυχολογικής ανάλυσης. Αφού τα έκαναν λαμπόγυαλα στο γήπεδο, ξυλοφόρτωσαν δικούς τους καθώς και παίκτες των αντιπάλων  και έκλεψαν η διέλυσαν ο,τιδήποτε έβρισκαν μπροστά τους, κατόπιν στράφηκαν κατά του διαιτητή επειδή διέκοψε τον αγώνα (!) Αλλά και οι παράγοντες της ομάδας δεν πάνε πίσω σε παραλογισμό. Αντί να στραφούν κατά των μαινόμενων οπαδών της ομάδας τους, που ουσιαστικά την οδήγησαν στην καταστροφή, τα έχουν κι αυτοί με τον διαιτητή και την Ομοσπονδία που τιμώρησαν την ΑΕΚ μη …σεβόμενοι την ιστορία της. Δηλαδή, οι οπαδοί της την σεβάστηκαν; Με τέτοιες αντιλήψεις, δυστυχώς, η χώρα βυθίζεται στον παραλογισμό, την γελοιότητα και το χάος
 

ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΙΛΑΡΟΤΡΑΓΩΔΙΑ

Ξεκίνησε η δίκη των υπευθύνων για τον θάνατο από ασφυξία των τριών υπαλλήλων της Marfin στη διάρκεια των ταραχών πριν από δύο χρόνα. Δεν πρόκειται όμως για αυτούς που έβαλαν την φωτιά και τους έκλεισαν μέσα, με στόχο προφανή να τους εκτελέσουν. Προς Θεού!! Αυτοί είναι αγανακτισμένοι κι' εξοργισμένοι για τα έργα και τις ημέρες του καπιταλισμού στην πατρίδα μας. Και δεν έχουν βέβαια ούτε καν εντοπισθεί και συλληφθεί. Τότε ποιοί δικάζονται; Μα, οι υπεύθυνοι της Τράπεζας (!) για πλημμελή μέτρα ασφαλείας και διαφυγής... Απίθανη ελληνική πραγματικότητα. Σαν να παίρνει κάποιος ένα όπλο και να σκοτώνει. Και η δικαιοσύνη να παραπέμει σε δίκη, όχι αυτόν που πυροβόλησε, αλλά τον ...κατασκευαστή της εξώπορτας από την οποία θα μπορούσε να είχε διαφύγει !!