ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΑΝΔΡΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ PRESS ON SUNDAY

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ  ΑΝΔΡΑΝΟΠΟΥΛΟΥ ΣΤΗΝ  PRESS ON SUNDAY
 


Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση πρέπει να ζητήσει τον επανασχεδιασμό του δημοσιονομικού προγράμματος, μετά την παραδοχή του λάθους από το ΔΝΤ;
 
Το «λάθος» έχει να κάνει, αν μελετήσει κανείς προσεκτικά τις σχετικές δηλώσεις, με την αδυναμία πρόβλεψης της πολιτικής αστάθειας στη χώρα, την ασφυκτική εξάρτηση της ιδιωτικής οικονομίας από το δημόσιο (κάποιοι φαρμοανόητοι ονομάζουν το σχήμα αυτό «νεοφιλελευθερισμό») και την απόλυτη αδυναμία εγής της οποιασδήποτε διαρθρωτικής μεταρρύθμισης. Εκτιμώ πως αν αυτά ήσαν  γνωστά είτε δεν θα είχαμε εισπράξει τίποτα από τους δανειστές είτε τα δημοσιονομικά μέτρα θα ήσαν πολύ σκληρότερα. Τι να διεκδικήσουμε λοιπόν τώρα;


 
Η υστέρηση στα δημόσια έσοδα κατά 0,4% δημιουργεί σενάρια για τη λήψη πρόσθετων μέτρων. Ποιο πρέπει να είναι το επόμενο βήμα κατά τη γνώμη σας;
 
Δεν μπορούν να αποκαλούνται επιστήμονες οικονομολόγοι άνθρωποι που εκπλήσσονται από την σχετική υστέρηση φορολογικών εσόδων από μια αγορά της οποίας ο τζίρος έχει κατακρημνισθεί στα Τάρταρα και της οποίας η ρευστότητα είναι περίπου ανύπαρκτη. Όταν δεν γίνονται συναλλαγές και δεν υπάρχει διαθέσιμο χρήμα από που περίμεναν να εισπράξουν οι λογής φωστήρες; Μοναδική λύση ήταν πάντα και είναι βέβαια και τώρα οι δραματικές περικοπές δημοσίων δαπανών. Όχι όμως με κόλπα και αλχημείες αλλά με κατάργηση φορέων, κλείσιμο οργανισμών και μείωση προσωπικού. Δεν υπάρχει άλλη λύση. Οσο για την ενδεχόμενη ανεργία, γιατί δεν έχει κανείς σκεφθεί πως μέχρι τώρα έχουμε κάπου 1 εκ. τριακόσιες χιλιάδες ανέργους  στον ιδιωτικό τομέα, και στο δημόσιο κανένα; Είναι παιδιά διαφορετικού Θεού όσοι εργάζονται στην ιδιωτική οικονομία;


 
 
Η ιδιωτικοποίηση της ΔΕΠΑ, θεωρείτε ότι πρέπει να προχωρήσει αποκλειστικά με οικονομικά κριτήρια ή να ληφθούν υπόψη και οι γεωπολιτικοί συσχετισμοί;
 
Οι ιδιωτικοποιήσεις έχουν παντού και πάντα ένα μοναδικό κριτήριο, το οικονομικό. Και την ενίσχυση του ανταγωνισμού, βέβαια. Γεωπολιτικά δεδομένα εκτιμώνται στην εξωτερική πολιτική και στην διάθεση φυσικών πόρων, Η Ελλάδα δεν παράγει αέριο. Εμπορεύεται εσωτερικά αυτό που εισάγει. Και τις εισαγωγές διαπραγματεύεται διακρατικά η κυβέρνηση. Που βρίσκονται λοιπόν τα γεωπολιτικά ζητήματα στην συγκεκριμένη ιδιωτικοποίηση;


 
Στο επίκεντρο του Μεγάρου Μαξίμου αλλά και της τρόϊκας είναι ο όρος για μείωση των δημοσίων υπαλλήλων κατά 25.000. Ο αρμόδιος υπουργός εκτιμά ότι αρκεί το μέτρο της διαθεσιμότητας ενώ οι κυβερνητικοί εταίροι αποκλείουν το ενδεχόμενο απολύσεων. Τι βλέπετε να γίνεται;
 
Το εξήγησα παραπάνω. Ο αρμόδιος υπουργός εκτιμά λάθος τα πράγματα. Οι δε εταίροι βλέπουν τις εξελίξεις μέσα από κομματικές σκοπιμότητες και ενδεχόμενες  ιδεολογικές αγκυλώσεις. Προτιμούν δηλ φόρους που δημεύουν την ιδιωτική ιδιοκτησία αντί για απολύσεις  στο δημόσιο; Το ζήτημα γίνεται πλέον καθαρά ιδεολογικό, από ένα σημείο και πέρα. Αν στόχος είναι η βίαιη ανακατανομή εισοδημάτων, η κατάλυση τη ουσίας της ελεύθερης οικονομίας κάτω από ένα υπερδιογκωμένο δημόσιο τομέα και δίχως προοπτικές ανάπτυξης, τότε είμαι εγώ εκτός θέματος.



Οι κοινωνικές αναταράξεις (εργαζόμενοι σε Μέσα Μαζικής Μεταφοράς, ναυτεργάτες, αγρότες) προκαλούν πονοκέφαλο στην κυβέρνηση. Θεωρείτε ότι θα υπάρχει πρόβλημα συνοχής;
 
Υπάρχει ήδη κι’ αρχίζει να φαίνεται. Όταν καταστέλλεις μια παράνομη απεργία χρησιμοποιώντας μέσα εξ ίσου παράνομα (επίταξη) δημιουργείς κλίμα έκρηξης στην κοινωνία. Τα πράγματα είναι σχετικά απλά. Είναι η απεργία παράνομη; Εφαρμόζεις τον νόμο. Που προβλέπει απολύσεις των πρωταιτίων, αφαίρεση εισοδήματος των μετεχόντων και αγωγές αποζημίωσης για διαφυγόντα κέρδη. Ο νόμος προβλέπει κυρώσεις που πραγματικά πονάνε. Γιατί υποχρεώνει κάποιους να βάλουν το πορτοφόλι τους εκεί που είναι το στόμα τους. Αν ο νόμος είναι κακός, άλλαξέ τον. Διαφορετικά, είναι ακατανόητο να μην τον εφαρμόζεις και να παρανομείς μάλιστα – στο όνομα της νομιμότητας !!


 
Πώς κρίνετε το έργο του Υπουργού Οικονομικών Γιάννη Στουρνάρα;
 
Αισθάνομαι απογοητευμένος. Είχα υποδεχθεί την επιλογή του με χαρά. Κι ενώ βλέπω πως έχει την τόλμη να προχωρεί σε δυσάρτεστα μέτρα έχει πέσει κι’ αυτός στην ευκολία της περικοπής μισθών και συντάξεων και των φόρων. Με τον τρόπο του μάλιστα μπορεί να αποβεί και μοιραίος. Γιατί υπονομεύει, μέ μέτρα ουσιαστικής δήμευσης, την ιδιωτική ιδιοκτησία. Πριονίζοντας έτσι τα πόδια πάνω στα οποία στηρίζεται η δημοκρατία. Αν η ιδιοκτησία δεν είναι ασφαλής δεν υπάρχει μέλλον για τον δεβασμό των ατομικών δικαιωμάτων και των δημοκρατικών ελευθεριών. Μας οδηγεί έτσι σε μιά σύγκρουση ολοκληρωτικών άκρων. Και εντυπωσιάζομαι πως εγκρίνει την πολιτική του και ο κ. Κ. Μητσοτάκης. Του οποίου τις απόψεις πάντα εκτιμώ και σέβομαι. Τώρα όμως διαφωνώ. Και επισημαίνω τους κινδύνους.. Αν δεν αφυπνισθούν στην κυβέρνηση έγκαιρα σε λίγο θα είναι πλέον πολύ αργά...


 
Η ανάπτυξη είναι το μεγάλο στοίχημα του πρωθυπουργού Αντώνη Σαμαρά και η δημιουργία νέων θέσεων εργασίας. Πιστεύετε ότι η κυβέρνηση κινείται αποτελεσματικά προς αυτή την κατεύθυνση;
 

Λυπάμαι αλλά δεν βλέπω κάποια τέτοια προοπτική. Μςε ποιές πολιτικές θα πάμε στην ανάπτυξη; Ο Πρωθυπουργός έχει αποτελέσει μιά ευχάριστη έκπληξη για πολλούς από εμάς. Αλλά τον προδίδει ένα μέρος του  κυβερνητικού του σχήματος. Για ανάπτυξη θέλεις επενδύσεις. Με τέτοια γραφειοκρατία και με συχνές και ακανόνιστες αλλά και απεριόριστες φορολογικές επιδρομές θα επενδύσει ποτέ κανείς στη χώρα μας; Μόνο αεριτζήδς και ανισόρροποι θα έκαναν ένα τέτοιο τόλμημα...
 

 
Πώς βλέπετε να διαμορφώνεται το πολιτικό σκηνικό; Θα υπάρξουν συνεργασίες ή «μετεξελίξεις» κομμάτων σε ευρύτερα σχήματα;
 
Ο κόσμος δεν εμπιστεύεται πλέον την πολιτική. Γι αυτό δεν δίνω μεγάλες προοπτικές σε νέα σχήματα. Δυστυχώς, αν συνεχίσουμε έτσι προβλέπω κοινωνικές αναταράξεις, υπερβολική ενίσχυση των άκρων (ακόμη και οι λογικοί του ΣΥΡΙΖΑ θα υποχρεωθούν να υποκύψουν στις έξαλλες φωνές του χώρου τους) και τελικά μπορεί να εμφανισθεί κάποιας μορφής δεξιά η αριστερή εκτροπή. Με δικαιολογία πάντα η μία να εμποδίσει την άλλη. Με θύμα όμως την μετριοπάθεια, την λογική και, σε τελευταία ανάλυση, την δημοκρατία. Μακάρι να διαψευσθώ, αλλά δεν είμαι αισιόδοξος.



Θα σας ενδιέφερε να είστε υποψήφιος στις επόμενες αυτοδιοικητικές εκλογές;
 
Ούτε καν περνάει από το μυαλό μου  κάτι τέτοιο.