ΘΙΑΣΟΣ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ;

ΘΙΑΣΟΣ ΠΟΙΚΙΛΙΩΝ Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΕΘΝΙΚΗΣ ΑΝΑΓΚΗΣ;

 

Συμβαίνουν πράγματα απερίγραπτα. Η κατάσταση της χώρας επέβαλε κινήσεις προσεκτικές και καλά μελετημένες. Αν εξαιρέσει κανείς την Πρωθυπουργική ασθένεια, που είναι κάτι ανθρώπινο κι ελάχιστα προβλέψιμο όλα τα υπόλοιπα δείχνουν αφέλεια, προχειρότητα μέχρι κι’ εγκληματική αδιαφορία. Ολόκληρη η προεκλογική εκστρατεία των μελών του κυβερνητικού σχήματος επικεντρώθηκε στην ανάγκη επαναδιαπραγμάτευσης με τους δανειστές μας βασικών πτυχών των υποχρεώσεων που έχουμε αναλάβει. Κανένας όμως προφανώς δεν ασχολήθηκε με την διερεύνηση και τις απαιτήσεις της απέναντι πλευράς. Δέχονται οι δανειστές μας να επαναδιαπραγματευούν; Και τί; Από τις δηλώσεις που έκαναν προεκλογικά αλλά και μετά τις ελληνικές εκλογές δεν προκύπτει κάτι τέτοιο. Πως λοιπόν έμπαιναν μπροστά προθέσεις, προυποθέσεις και υποσχέσεις που από τα πράγματα δύσκολα θα μπορούσαν να υλοποιηθούν;

Η μετεκλογική τους συμπεριφορά έδειξε πως δεν πίστευαν με ειλικρίνεια σε τίποτα από αυτά. Πασόκ και Δημαρ αντί να πλαισιώσουν το κυβερνητικό σχήμα με τα αξιολογότερα στελέχη τους ώστε, με αντίστοιχες κινήσεις της ΝΔ, να σχηματίσουν μια εθνική Ελλάδος της πολιτικής φρόντισαν να καλύψουν τα νώτα τους αφήνοντας ο ένα τον άλλον να βγάλει το φίδι από την τρύπα. Αντί για εθνική ομάδα λοιπόν σχηματίσθηκε μια κυβέρνηση με στελέχη από τον πάγκο που δύσκολα θα διεκδικούσαν, υπό ομαλές συνθήκες, θέσεις τακτικής 11άδας. Κανείς δεν ήλεγξε τα προσωπικά δεδομένα των υποψηφίων ενώ η προχειρότητα του ελληνικού κράτους αναδείχθηκε ιδιαίτερα με το ζήτημα της εκπροσώπησης της χώρας στην Σύνοδο Κορυφής των Βρυξελλών. Ποιος ακριβώς εξήγγειλε προθέσεις αντι-δεοντολογικές και ανέφικτες; Κανεiς δεν είναι υπεύθυνος για την γκάφα της πρόθεσης εκπροσώπησης του κράτους από τον πρώτο στην τάξη υπουργό; Ποιος διπλωμάτης στην μόνιμη αντιπροσωπεία τιμωρήθηκε για τον εξευτελισμό της χώρας; Στην κρισιμότερη Σύνοδο της Ευρώπης, και σε μια φάση νευραλγικής σπουδαιότητας για την χώρα, η Ελλάδα παρουσιάσθηκε γελοία κι’ απροσάρμοστη ενώ θα είναι εκεί δίχως γνήσια πολιτική φωνή…

Επί της ουσίας τώρα τίποτα δεν φαίνεται να αλλάζει. Η ανοησία εξακολουθεί να κυριαρχεί στη χώρα όπου και μια επιλογή σωστή, όπως του Υπ. Οικονομικών κ. Στουρνάρα, καταγγέλλεται σαν φιλο-μνημονιακή η σαν χάρη στους Τραπεζίτες. Δηλαδή για να ικανοποιηθούν οι επικριτές της η κυβέρνηση θα έπρεπε να έχει διαλέξει κάποιον σαν τον Μηλιό η τον …Τσακαλώτο; Κάποιοι δυσκολεύονται να αποδεχθούν το αποτέλεσμα των εκλογών, όπου οι φορείς του εθνο-αριστερόστροφου λαικισμού βρέθηκαν στην μειοψηφία. Φυσιολογικά, άνθρωποι σαν τον κ. Στουρνάρα θα κληθούν να βοηθήσουν την χώρα. Δεν θα πρέπει όμως κανείς να φοβάται τις απόψεις της άλλης πλευράς. Η γνήσια Αριστερά σε ολόκληρο την υφήλιο στολίζει τα βιβλία τη ιστορίας. Μοναχά στην Ελλάδα αποτελεί ακόμη σοβαρή λαική επλογή. Δεν είναι όμως στην κυβέρνηση. Η οποία οφείλει να αποφασίσει να κυβερνήσει. Σοβαρά και με δυναμισμό.

Διαφορετικά δεν κινδυνεύουμε μόνο να καταστραφούμε. Αλλά να γίνουμε και τρανταχτό ανέκδοτο.

ΥΓ. Κάποιοι εξακολουθούν να κατηγορούν τις συνεχείς φορομπηχτικές πολιτικές σαν νεοφιλελεύθερες!! Με την αντίληψη αυτή, και ο κ. Τσίπρας με την παρέα του, που ευαγγελίζονται βαρείς νέους φόρους, είναι νεοφιλελεύθεροι.