ΣΧΟΛΙΑ

ΓΙΑΤΙ ΚΟΒΟΥΝ ΠΑΛΙ ΣΥΝΤΑΞΕΙΣ;
Είναι τελείως ακατανόητο η κυβέρνηση να επιμένει σε μειώσεις συντάξεων για να εξοικονομήσει τα 300 περίπου εκ ευρώ περικοπών από τις δαπάνες του δημοσίου. Γιατί εξοργιστικά επιμένουν οι παράγοντες του δημόσιου βίου σε περικοπές συντάξεων αντί να προχωρήσουν σε κατάργηση κρατικών φορέων (596 επί τελευταίας κυβέρνησης ΝΔ μόνο) και ελάφρυνσης της κρατικής μισθοδοσίας; Στον ιδιωτικό τομέα έχουμε ήδη πάνω από 900.000 απολυμένους κι' ανέργους. Στο δημόσιο ουσιαστικά ούτε έναν! Γιατί; Οι εργαζόμενοι του ιδιωτικού τομέα είναι πολίτες κατώτερης κατηγορίας; Με την τύφλωσή τους μας οδηγούν στην καταστροφή.

 

ΠΟΡΕΙΑ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΗΣ
Ανάλωσα το μεργαλύτερο μέρος της πολιτικής μου ζωής εξηγώντας γιατί ο (νεο) φιλελευθερισμός σημαίνει δραστική μείωση φόρων και απομάκρυνση του κράτους από κάθε ανάμιξη στον ιδιωτικό τομέα της οικονομίας και στην λειτουργία των αγορών. Αναρωτιέμαι τώρα πως είναι δυνατόν κόμματα αποκαλούμενα φιλελεύθερα και προσωπικότητες που ασπάζονται (θεωρητικά) τις αρχές της ανοιχτής κοινωνίας και της οικονομίας της αγοράς να στηρίζουν τις επιλογές μιάς ελληνικής κυβέρνησης κι ενός εσμού ευρωπαίων δανειστών αδιάφορων για τις σύγχρονες οικονομικές εξελίξεις και τυφλωμένων από τα θέσφατα του Γερμανο-Γαλλικού κρατισμού.
 

Η νέα δανειακή σύμβαση και ιδίως το PSI, εφ' όσον εγκριθούν, θα οδηγήσουν την Ελλάδα σε διάλυση δίχως να είναι σε θέση να λύσουν το παραμικρό πρόβλημα. Το μοναδικό επίτευγμα θα είναι η εξασφάλιση των δανειστών για τις μελλοντικές υποχρεώσεις της Ελλάδας. Ο κρατισμός οδήγησε την χώρα στα πρόθυρα της επίσημης χρεωκοπίας. Και οι Γερμανο-Γάλλοι κρατιστές επιχειρούν να την κάνουν διακηρυγμένη και μόνιμη.
 

Το ερώτημα είναι επιτακτικό: Γιατί οι δανειστές μας συνέχισαν να μας δανείζουν όταν η χώρα δεν ανταποκρινόταν σε καμία από τις σχετικές προυποθέσεις  που είχαν τεθεί (διαρθρωτικές αλλαγές, ιδιωτικοποιήσεις, απελευθερώσεις κλπ) κι ανέχονταν τις απίστευτες κυβερνητικές φορολογικές επιδρομές και τώρα επιμένουν σε πολιτικές καταστρεπτικές για κάθε έννοια ελέυθερης οικονομίας; Και γιατί δεν έχουν βάλει ποτέ σαν κυρίαρχο όρο για τις σχετικές εκταμιεύσεις την κατάργηση κρατικών φορέων και την άμεση περικοπή μέρους του μισθοδοτούμενου πλήθους υπαλλήλων του δημοσίου; Κάθε ουσιαστική απάντηση δεκτή... Κυρίως από όσους στηρίζουν την δανειακή σύμβαση και πιστεύουν στην υποτιθέμενη (αλλά εξαιρετικά αμφίβολη πλέον) ευρωπαική προοπτική.

 

ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΚΑΙ Η ΤΡΟΙΚΑ ΜΑΣ ΦΤΑΙΝΕ;
Δεν μας φταίει το Μνημόνιο για τα αδιέξοδά μας. Στην  Ιρλανδία λ.χ. δεν απέτυχε. Ηδη ξαναβγαίνει στις αγορές. Γιατί είχε το θάρρος να μειώσε το κράτος. Οι άλλοι ακολουθούν δυατυχώς πολιτική Ελλάδας. Και θα βουλιάξουν. Ας δούμε και την Ουγγαρία που απέρριψε το Μνημόνιο. Και τώρα το ζητιανεύει... Εμείς δεν πάμε στην πτώχευση λόγω Μνημονίου. Είμασταν στην πράξη πτωχευμένοι λίγο πριν το ζητήσουμε από τους δανειστές. Δεν μας υποχρέωσε κανέις να μπούμε σε αυτό. Οπως κανέις δεν μας επέβαλε τόσα χρόνια να δανειζομαστε πάνω από τις δυνατότητές μας. Και να μην ξεχνάμε κάτι που όλοι αποφεύγουν να σχολιάσουν. Σε όλες τις άλλες χώρες (Ιρλανδία, Ισλανδία, Ιταλία, Πορτογαλία, Ισπανία κλπ) χρεωκόπησαν οι Τράπεζες. Κι' ακολούθησαν τα κράτη που προσπάθησαν να τις διασώσουν με δημόσιο χρήμα. Στην Ελλάδα χρεωκόπησε το κράτος. Γιατί δανειζόταν για παροχές (τυφλοί που παίζουν τάβλι, κουτσοί που παίζουν ποδόσφαιρο, 700.000 δημόσιοι υπάλληλοι με την απογραφή, σε 10 εκ κατοίκους, όταν η Ρωσία των 131 εκ έχει 500.000!!).  Οι δανειστές ευθύνονται βέβαια γιατί συνέχιζαν να μας δανείζουν όταν εμείς παραβιάζαμε τις προθεσμίες μη προωθώντας διαρθρωτικές αλλαγές κι αυξάνοντας τις δημόσιες δαπάνες... Και τους αξίζει λοιπόν να χάσουν χρήματα.

 

ΒΙΑΣΤΕΣ ΤΩΝ ΑΡΧΩΝ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗΣ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑΣ
Αν οι δανειστές επιμένουν σε κρατική παρέμβαση για τις αμοιβές του ιδιωτικού τομέα, μια κίνηση που καταδικάζει την Ελλάδα σε μακροχρόνια οικονομική ύφεση και σε διάλυση τα αγοράς, τότε η κυβέρνηση οφείλει να διακόψει τις διαπραγματεύσεις και να καταγγείλει τους κρατιστές της ΕΕ και πιθανότατα του ΔΝΤ στις διεθνείς αγορές σαν υπονομευτές της λογικής της ελεύθερης αγοράς και σαν βιαστές των θεμελιωδών αρχών πάνω στις οποίες οικοδομήθηκε η ενωμένη οικονομικά Ευρώπη. Δεν πρόκειται να δεχθούμε εντολές αυτοκαταστροφής που δεν στηρίζονται σε καμία απολύτως οικονομική λογική. Πρόβλημά μας δεν είναι η διάσωση των Ευρωπαικών Τραπεζών. Αυτό που εμάς ενδιαφέρει είναι η επιβίωση της ελληνικής οικονομίας και η αποκατάσταση της ευημερίας του ελληνικού λαού. Σε τελευταία ανάλυση κάποιοι δανείζοντας την προβληματική Ελλάδα ανέλαβαν υπερβολικό ρίσκο. Δεν θα είναι άδικο να υποστούν και τις συνέπειες των πρωτοβουλιών τους...

 

ΚΡΙΣΙΜΕΣ  ΩΡΕΣ
Κανείς δεν αμφισβητεί πως η χώρα περνάει κρίσιμες στιγμές. Και πως οι ευθύνες των πολιτικών ηγεσιών είναι μεγάλες. Υπάρχει όμως ένα ζήτημα. Που δεν μπορεί να μην τεθεί. Για πάνω από ένα χρόνο τώρα η χώρα δανείζεται κάτω από όρους που έχουν οδηγήσει σε ουσιαστική διάλυση την αγορά κι έχουν δημιουργήσει τεράστια προβλήματα στους πολίτες. Κάθε φορά τα διάφορα επαχθή μέτρα εγκρίνονται κάτω από το σκληρό δίλημμα 'η αυτά, η η χώρα πτωχεύει'. Τελικά η χώρα δεν έχει ακόμη πτωχεύσει αλλα κοντεύουν να φθάσουν στο οικονομικό τους τέλος οι περισσότεροι Ελληνες. Με το νέο δάνειο και το PSI η κυβέρνηση οφείλει να ξεκαθαρίσει στους πολίτες αν αυτό είναι το τέλος των διλημμάτων. Εγγυάται η τρόικα πως με τα μέτρα αυτά η χώρα οδηγείται σε ασφαλή λιμάνια; Η απλά εξασφαλίζονται σε κάποιον βαθμό οι δανειστές και η βιωσιμότητα των ευρωπαικών Τραπεζών ενώ η Ελλάδα θα εξακολουθεί να κινείται στο χείλος της χρεωκοπίας; Αν η τρόικα δεν μπορεί αυτό να το εγγυηθεί, τότε η χώρα οφείλει να αρνηθεί την λήψη παραπέρα εξοντωτικών μέτρων για τον λαό μας. Είναι φανερό πως ουδείς νοιάζεται να μειώσει τις δημόσιες δαπάνες. Κι επιλέγει τους φόρους που οδηγούν τους πολίτες στην απόγνωση. Κάτι τέτοιο όμως δεν μπορεί να συνεχισθεί...