Σ Χ Ο Λ Ι Α

                                                                        Σ Χ Ο Λ Ι Α  

 

                                                                                 

 

                                   ΕΡΩΤΗΜΑΤΙΚΑ ΓΙΑ ΤΟ ΖΑΠΠΕΙΟ ΙΙ

Αρκετές σωστές θέσεις παρουσιάσθηκαν από την ΝΔ στην εκδήλωση του Ζαππείου. Ο Πρόεδρος όμως της ΝΔ απέφυγε την όποια αναφορά στην συρρίκνωση του δημόσιου τομέα. Πόσο ειλικρινείς λοιπόν μπορεί να είναι θέσεις υπέρ μείωσης φόρων και εμπιστοσύνης στη ιδιωτική επιχειρηματική δράση αν δεν συνοδεύονται από προτάσεις για μείωση του κράτους (κατάργηση άχρηστων δημόσιων φορέων και απόλυση σχετικού προσωπικού) και ουσιαστικές περικοπές δαπανών και ρυθμίσεων;

 

 

Η ΕΚΡΗΞΗ ΛΟΒΕΡΔΟΥ

Ο Υπουργός Υγείας Ανδρέας Λοβέρδος είπε αυτά που πολλοί σκέφτονται αλλά δεν τολμούν να εστομίσουν. Η πολιτική της κυβέρνησης αποτυγχάνει, όχι λόγω των μέτρων του Μνημονίου αλλά επειδή οι Υπουργοί δεν εφαρμόζουν το Μνημόνιο. Ο Πρωθυπουργός οφείλει να πάρει τα ηνία και να απομακρύνει όσους δεν συμφωνούν με τους στόχους του. Τοποθετώντας δίπλα του ανθρώπους που απορρίπτουν τα παραμύθια και πιστεύουν στη διάσωση της χώρας. Οσοι αγωνιούν για το πολιτικό τους μέλλον - επειδή δήθεν θα δυσαρεστήσουν ψηφοφόρους (βλ. βολεμένους στο Δημόσιο) - θυμίζουν αυτούς που τσακώνονται για το πάπλωμα ενώ σύντομα δεν θα υπάρχει κρεβάτι.

 

ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΣΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΑ ΘΥΜΑΤΑ;

Ο παραλογισμός και η περιθωριακή πληροφόρηση που «απολαμβάνουν» οι έλληνες ιδού σε όλο της το αποκρουστικό μεγαλείο. Τα ίδια έντυπα, μπλόγκς αλλά και ηλεκτρονικά μέσα που καταγγέλλουν το Μνημόνιο και καθυβρίζουν τους διεθνείς δανειστές της Ελλάδας σαν τοκογλύφους και απατεώνες, περιγράφουν τις αρνητικές αντιδράσεις των Ευρωπαίων (Γερμανών και άλλων) απέναντι στο ενδεχόμενο περαιτέρω δανεισμού της χώρας. Μα ένα από τα δύο θα συμβαίνει: είτε οι «απατεώνες – τοκογλύφοι» επωφελούνται από τον ελληνικό δανεισμό και πίνουν το αίμα του λαού με τα συνακόλουθα Μνημόνια. Και κατα συνέπεια τρελαίνονται από «κερδοσκοπική» χαρά σε όποια προοπτική νέου δανεισμού. Είτε, από την άλλη μεριά, δεν έχουν το παραμικρό κέρδος από την όποια εμπλοκή τους στην ελληνική περιπέτεια, μας αντιπαθούν για την ανευθυνότητά μας κι’ έχουν φτάσει στα όριά τους καθ όσον αφορά την προθυμία τους να μας στηρίζουν οικονομικά. Και τα δύο είναι αδύνατον να συμβαίνουν. Το καταλαβαίνει κανείς; 

 

 

ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΙΚΗ, ΣΗΜΕΡΑ, Η ΣΤΑΣΗ ΠΛΗΡΩΜΩΝ

Καλό είναι να αποσαφηνίσουμε κατι. Δεν ειναι ακριβές πως δανειζόμαστε για να πλρώσουμε χρέη. Δανειζόμαστε για να καλύψουμε και τρέχουσες ανάγκες. Αν με κάποιο μαγικό τρόπο ο καλός Θεός μηδενίσει το εξωτερικό μας χρέος, και δεν έχουμε την πίεση πλέον να αποπληρώνουμε δάνεια, και πάλι θα είμαστε υποχρεωμένοι να δανεισθουμε. Για να καλύψουμε τρέχουσες ανάγκες. Γιατί εξακολουθούμε να ξοδεύουμε περισσότερα απο όσα βγάζουμε. Μόνο που αν κανουμε στάση πληρωμών, δεν θα μας δανείζει πλέον κανείς  - σε Ανατολή και Δύση. Με τραγικά κοινωνικά αποτελέσματα. Οπως γράφει ο Μάριο Μπλέχερ (πρ. Διοικητής της Τράπεζας της Αργεντινής και τωρινός Δ/ντής Τραπεζικών Μελετών της Τράπεζας της Αγγλίας) στους Financial Times (5-5-2011) 'κάποιοι από τους αρχικούς δανειστές πληρώνονται από τα επίσημα νέα δάνεια που επίσης χρηματοδοτούν το υπόλοιπο πρωτογενές (ετήσιο δηλ) έλλειμμα'. Καιρός είναι κάποιοι να αφήσουν τους εξωφρενικούς ισχυρισμούς και να προσγειωθούν στην πραγματικότητα.

 

ΑΣΤΟΧΗ Η ΠΑΡΟΥΣΙΑ ΠΑΠΑΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

Μετά το ανατριχιαστικό δημοσίευμα του ηλεκτρονικού Spiegel, που κινδυνεύει να τινάξει τον αέρα το ελληνικο Τραπεζικό σύστημα και γενικότερα την ελληνική οικονομία, η παρουσία το ίδιο βράδυ του Υπουργού Οικονομικών σε συνάντηση συναρμόδιων  Υπουργών στις Βρυξέλλες αποτελεί πράξη οσφυοκαμπτισμού και ύψιστης πολιτικής αφέλειας. Για το καλό του τόπου, ας ελπίσουμε  πως τέτοια παρουσία δεν έχει υπάρξει. Ανεξάρτητα από όλα τα άλλα, κάποιοι οφείλουν να καταλάβουν - ακόμα κι αν είναι Γερμανοί - πως τέτοιου είδους επικίνδυνες 'διαρροές' δεν μπορούν να μένουν χωρίς συνέπειες. 

 

ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΗΡΙΑ

Μιά σχετικά άγνωστη πτυχή για την συγχωρδία κραυγών που επέμενε στην ανδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι και τα δισ. ευρώ που έχουν παιχθεί σε CDS (Credit Default Swaps) με στοίχημα πάνω στην χρεωκοπία της ελληνικής οικονομίας. Τέλη Απριλίου πολλά τέτοια συμβόλαια εξασφάλισης δανείων έληγαν και κάποιοι πρέπει τελικά να έχασαν πολλά δισεκατομμύρια. Επειδή ακριβώς η Ελλάδα τελικά δεν έκανε αναδιάρθρωση. Και δεν διευκόλυνε την εκπλήρωση των στοιχημάτων τους. Υπάρχουν όμως και ανόητοι που παρασυρμένοι από φανερούς συμφεροντολόγους επέμεναν πως είναι καλή για την χώρα μιά τετοια κίνηση.  Μόνο που το σχετικό 'κούρεμα' θα εξόντωνε τα ελληνικά ασφαλιστικά ταμεία (αλήθεια, που είναι εκείνοι οι φωνακλάδες που, με αφορμή την  ιστορία των δομημένων ομολόγων, επέμεναν στην  αγορά ομολόγων του ελληνικού δημοσίου!!) αλλά και τις περισσότερες ντόπιες Τράπεζες που έχουν στα χέρια τους τέτοιους δημόσιους τίτλους  - σκουπίδια. Καλό είναι όλοι να γνωρίζουν πως η οικονομία έχει παγίδες. Και εκεθέτει. Αλλά και εκδικείται. Ιδιαίτερα τους άσχετους.   

 

ΓΙΑΤΙ 'ΜΠΟΥΚΑΡΕ' Η ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ;

Ο πρώην Δ. Σύμβουλος της ΔΕΗ κ. Τ. Αθανασόπουλος προσπάθησε να εξηγήσει κάποια πράγματα σε πρωινή εκμπομπή, αλλά μάταια. Οι διευθύνοντες την συζήτηση αρέσκονται να ακούν τον εαυτό τους η να γίνεται μπάχαλο για τηλεθέαση. Και έτσι σπάνια ακούνε. Ο πρώην όμως ΔΣ της ΔΕΗ προσπάθησε να θέσει κάποια ουσιαστικά ερωτήματα. Στα οποία η ΓΕΝΟΠ - ΔΕΗ οφείλει να απαντήσει.

Αν κατάλαβα καλά, οι συνδικαλιστές μπούκαραν τότε στο γραφείο του, συνοδευόμενοι από τον σημερινό Υπ. Οικονομικών, αρνούμενοι να δεχθούν μιά στοιχειώδη κίνηση της Διοίκησης. Να μη δεχθεί δηλ προσφορές από εργολάβους για το έργο της Πτολεμαίδας, αν είναι ακριβότερες από ένα ορισμένο οικονομικό ύψος. Βλέποντας η Διοίκηση της ΔΕΗ πως μεταξύ της προκήρυξης του διαγωνισμού και της ημερομηνίας ανοίγματος των προσφορών το σχετικό κόστος είχε γίνει χαμηλότερο, αποφάσιε να πρσθέσει αυτό τον εύλογο, για τα συμφέροντα της επιχείρησης, όρο.

Οι εργολάβοι βέβαια θα ζημίωναν. Και οι συνδικαλιστές, αρκετά περίεργα, δεν ήθελαν με τίποτα να μπεί ο σχετικός όρος. Και μπούκαραν με μανία στο γραφείο του κ. Αθανασόπουλου. Γιατί;  Δεν νομίζει η ΓΕΝΟΠ πως οφείλει να δώσει κάποιες εξηγήσεις; 

 

Γιατί λέω όχι στην αναδιάρθρωση

Ακούγοντας διάφορους αφελείς να υποστηρίζουν ΣΗΜΕΡΑ στάση πληρωμών ή αναδιάρθρωση του χρέους, μου ανεβαίνει το αίμα στο κεφάλι. Πρώτον, διότι όλοι είναι οπαδοί του κρατισμού και των οποίων οι ιδέες και οι “κοινωνικές ευαισθησίες” (να μοιράζουν δηλ χρήματα που δεν υπήρχαν) μας έφτασαν στα σημερινά χάλια. Κι έπειτα επειδή εισηγούνται βήματα προς μεγαλύτερη ακόμη καταστροφή.

Ποιός είπε πως αν σταματήσουμε να πληρώνουμε χρέη είμαστε οκ; Αν υποθέσουμε – που δεν είναι βέβαια ακριβές – πως τα έσοδα από φόρους ισούνται με δαπάνες μισθών του κυρίως δημοσίου και συντάξεις (τα λόγια των γνωστών φωστήρων), τίθενται τα ακόλουθα ερωτήματα. Ποιός θα πληρώσει μισθούς και δαπάνες των ελλειμματικών ΔΕΚΟ; Πως θα καλυφθούν λειτουργικές δαπάνες νοσοκομείων, πανεπιστημίων, Δήμων, φορέων κοινωνικής προστασίας, μουσείων, σταδίων, επιδοτούμενων συγκοινωνιών, αγροτών κλπ, κλπ. Τι θα γίνει με εισαγωγές φαρμάκων, τροφίμων και ενέργειας (πετρέλαιο, βενζίνες, θέρμανση, ηλεκτρισμός κλπ);

Εξυπακούεται πως για μεγάλο διάστημα κανείς δεν θα μας δανείζει, ενώ κάποιος θα πρέπει να βρει τρόπο να καλύψει τις ζημιές Τραπεζών (για να μην χαθούν οι καταθέσεις του κοσμάκη) και ασφαλιστικών ταμείων, που θα δουν άξαφνα τα ομόλογα που έχουν στα χέρια τους να μηδενίζονται η (στην περίπτωση αναδιάρθρωσης) να κουρεύονται. Δύσκολα τα πράγματα, ε; Κι όχι τόσο απλά, όσο κάποιοι φωστήρες τα εμφανίζουν.
Μοναδική λύση είναι η μείωση δαπανών (κατάργηση άχρηστων κρατικών φορέων) για να κοπεί το έλλειμμα, η μείωση φόρων και η κατάργηση γραφειοκρατικών διαδικασιών – για να έλθουν επενδύσεις και να υπάρξει επί τέλους ανάπτυξη.


Οι απαντήσεις που… δεν μας αρέσουν


1. Στο ΔΝΤ γιατί μπήκαμε; Γιατί δεν είχαμε να πληρώσουμε τους μισθούς και τις συντάξεις ή για να μην χάσουν τα λεφτά τους οι δανειστές μας;

Στο Μνημόνιο μπήκαμε λόγω αδυναμίας να δανεισθούμε και να καλύψουμε και αυτά που χρωστάμε αλλά και τρέχουσες ανάγκες. Ακόμα ξοδεύουμε, ανεξάρτητα από αυτά που χρωστάμε, σε ετήσια βάση περισσότερα από όσα βγάζουμε. Χωρίς δανεικά λοιπόν δεν μπορούμε να επιβιώσουμε.

2. Γιατί θα πρέπει να αναγνωρίσουμε οφειλές που μπορεί και να μην υφίστανται;

Από πού προκύπτει πως οι οφειλές δεν υφίστανται; Τα πήραμε και τα φάγαμε η όχι; Μόνο αν υπάρχουν οφειλές που προέρχονται από δικτατορικά καθεστώτα που χρησιμοποίησαν τα χρήματα για καταπίεση του λαού μπορεί να θεωρηθούν ως οφειλές μη νόμιμες. Εδώ όμως όλα έγιναν επί πλήρους δημοκρατίας και πήγαν κυρίως σε διορισμούς, παροχές και αυξήσεις μισθών και συντάξεων (το 70% των δημοσίων δαπανών). Που υπάρχει λοιπόν παρανομία;

3. Γιατί θα πρέπει να την πληρώνουν πάντα τα ίδια κορόιδα;

Αν εννοείς τους φορολογούμενους έχεις δίκιο. Το μνημόνιο δεν ομιλεί για φόρους. Παρά μόνο για μείωση ελλειμμάτων. Που θα μπορούσε να γίνει με περικοπές δαπανών και κατάργηση κρατικών φορέων. Οι φόροι είναι καθαρά κυβερνητική επιλογή. Αν όμως εννοείς τους αποδέκτες κρατικών παροχών, επιδοτήσεων, υπεράριθμων διορισμών, ακατανόητων επιδομάτων και αυξήσεων σε απολαβές από χρήματα που δεν...
υπήρχαν έχεις άδικο. Γιατί στις περιπτώσεις αυτές δεν μπορούμε να μιλάμε για κορόιδα…

4.Γιατί θα πρέπει ένα πολύ μεγάλο μέρος του δανείου που πήραμε να στηρίξει το τραπεζικό μας σύστημα όταν αυτό με την σειρά του δεν διοχετεύει τα χρήματα στον κόσμο;

Δεν πηγαίνουν χρήματα του δανείου στις Τράπεζες. Έχουν δοθεί μόνο εγγυήσεις για εξασφάλιση ρευστότητας. Κι αυτό γιατί οι Τράπεζες έχουν πάρει ελληνικά κρατικά ομόλογα (σκουπίδια σήμερα) για να στηρίξουν τον εθνικό δανεισμό. Θα πρέπει να καταλάβουμε πως στην Ελλάδα δεν χρεοκόπησαν οι Τράπεζες, αλλά το κράτος – λόγω ασύστολου δανεισμού και παροχών.

5. Γιατί ενώ τόσο χρόνια το κράτος εισέπραττε μέσω των εισφορών μου χρήματα που θα έπρεπε κάποια στιγμή να μου τα δώσει, τώρα όχι μόνο μου τα έφαγε αλλά θέλει να μου αρπάξει και αυτά τα λίγα που μου περισσεύουν;

Διότι έδινε αυξήσεις σε συντάξεις που δεν προέκυπταν από τις εισφορές των ασφαλισμένων ούτε και στηρίζονταν μακροπρόθεσμα από τους αριθμούς τους. Δόθηκαν επίσης χαριστικές συντάξεις σε ομάδες που δεν είχαν ποτέ πληρώσει εισφορές (αγρότες, ομογενείς, αντιστασιακοί, ομάδες που δεν καλύπτονταν ασφαλιστικά κλπ). Αυτά είναι τα αρνητικά επακόλουθα του αναδιανεμητικού συστήματος στην κοινωνική ασφάλιση όπου η κάθε κυβέρνηση μπορεί να «παίζει» με τα χρήματα του ασφαλισμένου πολίτη κάνοντας πολιτική για ευρύτερους, προφανώς, εκλογικούς λόγους. Αν το σύστημα είναι κεφαλαιοποιητικό (ο κάθε ασφαλισμένος έχει τις εισφορές του κατοχυρωμένες σε ανεξάρτητο λογαριασμό) τίποτε από όλα αυτά δεν θα μπορούσαν να έχουν συμβεί.

   

ΑΠΑΝΤΗΣΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΚΡΙΣΕΙΣ


ΣΧΟΛΙΟ: Και το Ενωμένο Βασίλειο έχει ιδωτικοποιήσει τα πάντα, αλλά έχει τεράστια οικονομικά προβλήματα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Mόνο που στη Βρετανία τα αίτια των αδιεξόδων είναι τελείως διαφορετικά. Εκει η αγορά, απο έποχής Θάτσερ ακομη, είναι ισχυροτατη. Και το δημόσιο λόγω ακριβώς εκτεταμένων ιδιωτικοποιησεων δεν είχε ελλείμματα. Στην Ελλαδα, μοναδική περίπτωση, χρεωκόπησε απ ευθείας το κράτος. Στις άλλες χώρες, και στη Βρετανία όπως και σε Ιρλανδία, Ισλανδία, το πρόβλημα ξεκίνησε από τις Τράπεζες. Που δεμένες στενά με αμερικανικά επενδυτικα ιδρύματα (Lehman Brothers κλπ) εκτέθηκαν σε τοξικα προιόντα που ξεκίνησαν απο κρατικά, υποτίθεται εγγυημένα, ιδρυματα (Fanny Mae και Freddy Mac). Κακως - κακιστα τοτε οι κβερνήσεις ήρθαν να καλύψουν τις ζημιές των Τραπεζών από τον κρατικό προυπολογισμό (είχαν δώσει και στην Ισλανδία που αρνήθηκε να τα αποπληρώσει και τωρα τα πληρωνουν Αγγλοι και Ιρλανδοί φορολογουμενοι). Κοντoλογής το ζήτημα επικεντρώνεται στην αδιανόητη επιλογή να διασωθούν οι Τράπεζες από λαθεμένες επενδυτικές πρωτοβουλίες με χρήματα των φορολογουμένων. Αν απεδιδαν οι επενδύσεις σε οικιστικα ομόλογα, όπως είχαν αποδώσει συχνά στο παρεθόν, θα μοιράζονταν επενδυτές και καταθετες τα κερδη με τους φορολογούμενους; Γιατί να μην τους αφήσουν να 'απολαύσουν' και τις  χασούρες; Το αποτέλεσμα των κινήσεων αυτών του σοσιαλδημοκράτη κ. Μπράουν είναι τεράστια ελλείμματα και δημοσιονομικά αδιεξοδα. Θα συνέβαινε ποτε αυτό αν ήταν η 'νεοφιλελεύθερη' κ. Θάτσερ στην κυβέρνηση;

------------------

ΣΧΟΛΙΟ: Θα διαφωνήσω μαζί σας ότι ο κόσμος στο Σύνταγμα 'λαικίζει'.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Δεν έγραψα πως λαικίζει ο κόσμος. Σημείωσα πως δίκαια ανησυχεί κι εξοργίζεται. Απλα οι λαικίζοντες σε πολιτική και ΜΜΕ προσπαθούν να τον εκμεταλλευθούν.   

------------------

ΣΧΟΛΙΟ: Μηπως δεν εισαστε υπουργος αυτης της χωρας και τωρα ηλθατε απο το διαστημα για να μας δωσετε τα φωτα σας. Πρεπει ολοι σας μαζι με το μνημονιο να φυγετε πριν ξεσπασει η οργη του θεου.Τα φωτα και τις ιδεες σας κρατηστε τα για εσας, εμας αρκετα μας φωτισατε.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Αυτά τα λεω από την δεκαετία του '80, προειδοποιω από τότε για επερχομενη χρεοκοπία και επιμένω για διαφορετικές πολιτικες. Και με λιδωρούν πολλοί (κυρίως πολλοί από αυτούς που φωνάζουν και σήμερα) σαν νεοφιλελεύθερο, Θατσερικο, κοινωνικά ανευαίσθητο (επειδή δεν υποστήριζα την μοιρασια δημοσίων πόρων) κ.λ.π  Σας θυμίζω πως όταν ήμασταν στην κυβέρνηση με τον Στ Μάνο είχαμε για πρώτη φορά δύο συνεχείς χρονιές πλεόνασμα. Αλλά ημασταν αντιπαθεις επειδή λέγαμε την πραγματικότητα και δεν μοιραζαμε χρήμα. Και φεύγοντας από τον Δήμο του Πειραια άφησα πλεόνασμα, καθολου δάνεια και κερδοφόρα δημοτικη επιχείρηση. Ολοι εμείς όμως βρεθήκαμε στο σπίτι μας.  Προφανώς βέβαια και δεν επιλεξαμε εμείς τους φορείς των πολιτικών των παροχων που μας εστειλαν στη χρεοκοπία. Ούτε και ψηφισαμε πολιτικές επιλογές το είδους 'Τσοβόλα δώστα όλα'. Δεν είναι λοιπόν άδικο να μας εγκαλείτε για κατι που παντοτε προσπαθούσαμε να καταπολεμήσουμε? Αν σας ενοχλουν οι απόψεις μου μπορείτε να επιχειρηματολογήσετε εναντίον τους. Μπορείτε βεβαια και να τις αγνοειτε. Δικαίωμά σας.

-----------------

ΣΧΟΛΙΟ: Μιζαδόρε -  Επαγγελματία της πολιτικής διευθαρμένε αλητάκο, εντεταλμένε - αν έρθουν κρεμάλες είσαι και εσύ υποψήφιος, μην αγχώνεσαι.Αν εσύ νοιώθεις άχρηστος να οργανώσεις ένα κράτος και παρακαλάς, εθελόδουλε, του ξένους να αλλάξεις υπηκοότητα.

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Επαγγελματιάς της πολιτικής καποιος που παραιτήθηκε από αυτην - εν ενεργεία βουλευτης τοτε - πριν απο 17 χρόνια είναι νομίζω λίγο δύσκολο. Κι όταν επανήλθα για δύο χρόνια το 2004 φρόντισα με την στάση μου (να δουλέψω δηλ εκτός πολιτικής και να μην είμαι ανενεργός κομματικά οικονομικά εξαρτημένος) να χάσω την έδρα μου. Θα προτιμούσα να επιχειρηματολογούσατε -αν μπορείτε βέβαια - για οτιδήποτε σας ενοχλεί από το να κραυγάζετε. Που είναι βέβαια ευκολότερο. Αλλά βέβαια αυτό είναι δικαίωμα σας.Οσο για το ότι ζητάω από τους ξένους να διοικήσουν το κράτος δεν καταλαβαίνω που ακριβώς το διαπιστωσατε. Εδώ και χρόνια δουλεύω οργανώνοντας ξένα κράτη. Εδώ όμως δεν μου το έχει ζητήσει κανείς. Γιατί όσα προτείνω δεν ηχούν ευχάριστα. Διότι δεξ περιλαμβάνουν παροχές από δανεικά. Ζώντας τόσα χρόνια με δανεικά φτάσαμε εδώ που είμαστε σήμερα. κανείς όμως δεν μας άκουγε τόσα χρόνια όσους από εμάς προειδοποιούσαμε για την επερχόμενη χρεωκοπία. Στις εκλογές του 1985 μάλιστα είχαμε βγάλει και αφίσα που περιέγραφε το χρέος. Και σε απάντηση οι σήμερα διαμαρτυρόμενοι έδωσαν πλειοψηφία στο Πασόκ του 'Τσοβόλα δώστα όλα'. Αν τώρα δεν εισπράξουμε τα δανεικά η Ελλάδα κλείνει σαν πολιτειακή οντότητα. Και ο λαός θα πεινάσει. Οποιος λοιπόν δεν θέλει τους δανειστές να το πεί ευθέως και επώνυμα, αναλαμβάνοντας και τις ευθύνες για τις συνέπειες.   
 
------------------

ΣΧΟΛΙΟ: ΓΙΑ ΤΟ ΔΑΝΕΙΣΜΟ ΜΑΣ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΚΙΝΕΖΟΥΣ ΑΛΗΘΕΥΕΙ ΟΤΙ ΜΑΣ ΠΡΟΤΕΙΝΑΝΕ ΝΑ ΜΑΣ ΔΑΝΕΙΣΟΥΝ ΜΕ ΧΑΜΗΛΟ ΕΠΙΤΟΚΙΟ ΚΙ ΕΜΕΙΣ ΔΕΝ ΔΕΧΤΗΚΑΜΕ?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Απ ότι γνωρίζω πραγματική πρόταση από Κινέζους δεν εγινε. Από Ελλάδα διερρευσε κατι τετοιο για λόγους μάλλον άσκησης πίεσης. Και μετά διαψεύσθηκε. Οι Ρώσοι μας συνέστησαν προσφυγή στο ΔΝΤ. Η πρόσφατη σχετικη εμπειρία της Λευκορωσίας ειναι ενδεικτική. Για 3,6 δισ δολάρια (εμείς πήραμε 110 δισ ευρώ!!) τους ζητούν οι Ρώσοι μέτρα λιτότητας, και την πώληση, προτιμησιακά σε Ρώσους, των δύο διυλιστηρίων της χώρας, των δύο αγωγών φυσικού αερίου, των δύο εταιρών κινητής τηλεφωνίας και του μοναδικού κρατικού εργοστασίου ποτάσας της χώρας.

------------------

ΣΧΟΛΙΟ: Στο τελευταίο άρθρο σας, στο Capital.gr, όμως, κάτι δεν μου 'ακούγεται' καλά. Συγκεκριμένα. Στη πρώτη παράγραφο συνηγορείτε με την πάγια πεποίθησή μου πως “Η Ελλάδα είναι στην ουσία χρεοκοπημένη” (ουσία και τύποις θα συμπλήρωνα). Στη συνέχεια όμως προσπαθείτε να υποστηρίξετε την άποψη ότι ... δεν είναι χρεοκοπημένη και ότι η χρεοκοπία θα συμβεί με την απεξάρτησή της από το ευρώ. Θα μου επιτρέψετε, αν και –ευτυχώς- δεν είμαι οικονομολόγος αλλά μηχανολόγος να είμαι ποιό ρεαλιστής και να θυμίσω πως η έννοια 'ανάταξη της χρεοκοπίας' δεν υφίασταται. Ας μην φοβόμαστε τις συνέπειες μιας δεδομένης κατάστασης και ας μην κρυβόμαστε πίσω από την ουσιαστική ερμηνεία των λέξεων. Χρεοκοπία σημαίνει, στάση πληρωμών-κατέβασμα ρολών-επιχειρηματίας ... πτωχός. Ξέρετε εσείς κάποιους δανειστές οι οποίοι να δανείζουν πτωχό? Προφανώς, όχι! Μήπως επίσης ξέρετε, κάποιο σκεπτόμενο άνθρωπο-επιχειρηματία, να δανειοδοτεί μια ... χρεοκοπημένη επιχείρηση με δάνεια τα οποία δεν θα μπορέσει ποτέ να αποπληρώσει, απλά επειδή ... είναι ήδη πτωχός?! Προφανώς όχι, έτσι δεν είναι? Άραγε, γιατί όλοι οι δανειστές μας απαιτούν με κάθε τρόπο, την άμεση αποπληρωμή του χρέους?

ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Από την επίσημη χρεοκοπία μας διασώζει για την ωρα το σχέδιο 'σωτηρίας' ΕΕ-ΕΤ-ΔΝΤ. Στόχος είναι εφαρμόζοντας το Μνημόνιο να αρχίσουμε (σε 2χρόνια αν το εφαρμόζαμε πραγματικά) να έχουμε πρωτογενή πλεονάσματα (δηλ εισπράξεις σε ετήσια βαση παραπανω από έξοδα) ώστε να φυγει ο βραχνάς της άμεσης χρεοκοπίας και με το πλεόνασμα να αποπληρώνουμε σιγα σιγά αυτά που χρωστάμε.  Δηλ. (εντελώς σχηματικά) σημερα εισπράττουμε λ.χ.  100 ευρώ και ξοδεύουμε 150. Από αυτά, τα 20 - 25 πάνε για εξυπηρέτηση δανείων και τα υπόλοιπα 125 - 130 για την επιβίωση μας (λειτουργία κράτους, μισθοι, συντάξεις, εισαγωγές κλπ) Δεν μας δανείζει στις αγορες κανείς (γι αυτό τα spreads είναι τεράστια) για τους λόγους που αναφέρετε κι εσείς. Στόχος του Μνημονίου και των θεσμικων δανειστων μας (ΕΕ-ΕΤ-ΔΝΤ) είναι το 130 να κατεβει στο 90 η πάντως κατω από 100. Εξασφαλίζεται έτσι η αξιοπιστία μας και η εμπιστοσυνη των αγορών. Πως θα πάρουν δηλ. στο μέλλον πίσω αυτά που μας δανείζουν. Μπορει έτσι να υπάρξει τελικά ισορροπία. Δύσκολο αλλά εφικτό.
 

-----------------------

ΣΧΟΛΙΟ: Κίνημα αγανακτισμένων πολιτών ακούω. Σωστό το βρίσκω. Αλλά για λάθος λόγους. Δεν είναι μόνο οι πολιτικοί που φταίνε, οι μίζες, οι υπερτιμολογήσεις των βαριών μας υποδομών και τόσα άλλα. Θα έπρεπε να είμαστε αγανακτισμένοι και με τους εαυτούς μας. Που τόσα χρόνια χρησιμοποιούσαμε πόρτες και παραθυράκια για να μπούμε στο δημόσιο. Που σχεδόν κάθε ελληνική οικογένεια έχει ένα αδήλωτο εισόδημα. Που στηρίζαμε ένα σύστημα πελατειακών σχέσεων με τους βουλευτές μας. Αντί λοιπόν να ζητούμε από τους πολιτικούς μας να πάψουν τα μέτρα λιτότητας, αυτ ό που θα έπρεπε να κάνουμε είναι να απαιτήσουμε εδώ και τώρα βαθιές τομές. Κατάργηση θέσεων στο δημόσιο που δεν προσφέρουν τίποτα. Πάταξη γραφειοκρατίας και φοροδιαφυγής. Δεν μπορεί ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού (υπεράριθμοι δημόσιοι υπάλληλοι) στην ουσία να ζει εις βάρος των ιδιωτικών υπαλλήλων. Γι’ αυτό θα έπρεπε να βγούμε στους δρόμους!


ΑΠΑΝΤΗΣΗ: Eχετε δίκιο. Το επιβεβαιώνουν εξ' άλλου τα νούμερα. Από το σύνολο των δημοσίων δαπανών (όχι του ΑΕΠ όως προσφυώς πολλοί αναφέρουν) το 70% ( με στοιχεία του ΔΝΤ) πηγαίνει σε μισθούς του δημοσίου τομέα και σε συντάξεις. Το 20% σε εξυπηρέτηση του χρέους της χώρας και το 10% για την λειτουργία του κράτους. Ολα τα έργα, οι εργολαβίες και κατά συνέπεια και οι λογής λοβιτούρες από αυτό το 10% προέρχονται. Και γίνονται βέβαια και έργα. Και αεροδρόμια γίνονται, και αυτοκινητόδρομοι χτίζονται, και πετρέλαιο αγοράζεται και νοσοκομεία εφοδιάζονται και οπλικά συστήματα αγοράζονται και Ολυμπιακοί Αγώνες έγιναν.  Η διαφθορά λοιπόν αφορά ένας μέρος μόνο αυτού του 10%. Είναι αδύνατον λοιπόν για το σημερινό μας χάλι να φταίει ένα ποσοστό του 10, και να είναι αθώο το 70!!   
   

 

 ΠΟΙΟΣ ΕΙΧΕ ΔΙΚΙΟ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΩΝ ΒΟΜΒΑΡΔΙΣΜΩΝ ΣΤΗ ΣΕΡΒΙΑ;

Οσοι είχαμε τολμήσει να ασκήσουμε κριτική στους έλληνες ανταποκριτές στο Κόσοβο στη διάρκεια της εκεί κρίσης είχαμε γίνει στόχος έντονης λασπολογίας από τα 'αντικειμενικά' ελληνικά ΜΜΕ, σαν υπονομευτές δήθεν εθνικών ιδεωδών (ορθόδοξο τόξο) και ίσως και σαν 'πράκτορες' της Δύσης. Ερχεται όμως τώρα η Κρατική Τηλεόραση της Σερβίας να δείξει ποιοί είχαν τότε δίκιο. Με επίσημη ανάρτηση στην ιστοσελίδα της η RTS (Radio Television Serbia) ζητά συγγνώμη από τους πολίτες της χώρας αλλά και από γειτονικά κράτη για τον διαστρεβλωτικό τρόπο με τον οποίο παρουσίαζε τα γεγονότα, για την παραποιημένη ειδησεογραφία που προωθούσε και για το μίσος που σκόπιμα καλλιεργούσε εναντίον όσων είχαν διαφορετικές απόψεις. Οι έλληνες ανταποκριτές, που ήσαν οι μόνοι παγκοσμίως που είχαν την άδεια να επισκέπτονται την Σερβία τότε και το Κόσοβο και συνεργάζονταν με την RTS, ο καθένας μπορεί να καταλάβει τον ρόλο που έπαιζαν και το είδος των ρεπορτάζ που έστελναν. Την λάσπη βέβαια την φάγαμε. Τι κι αν δικαιωνόμαστε τώρα;

 

Η ΜΙΡΑΝΤΑ ΞΑΦΑ ΓΙΑ ΤΟ ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΦΑΡΜΟΖΕΤΑΙ

Το Μνημόνιο προέβλεπε την εφαρμογή μιας σειράς μέτρων μέχρι τα τέλη του 2010 για να ελεγχθούν οι δαπάνες και να περιοριστεί η κρατική σπατάλη. Ακόμη όμως εκκρεμούν η ενιαία αρχή πληρωμών, η ηλεκτρονική συνταγογράφηση και το διπλογραφικό σύστημα στα νοσοκομεία. Εκκρεμεί ο περιορισμός των επικουρικών συντάξεων και των «βαρέων και ανθυγιεινών» επαγγελμάτων. Εκκρεμούν οι μετατάξεις στις ΔΕΚΟ -που θα έπρεπε κανονικά να είναι απολύσεις του υπεράριθμου προσωπικού- ενώ η νέα συλλογική σύμβαση του ΟΣΕ προβλέπει ότι το 2011 θα καλυφθούν οι απώλειες εισοδήματος που προέκυψαν από τις περικοπές του 2010! Στην προσπάθεια βελτίωσης της ανταγωνιστικότητας με την άρση των διοικητικών εμποδίων στον ανταγωνισμό και την επιχειρηματικότητα, εκκρεμούν το άνοιγμα των επαγγελμάτων, οι επιχειρησιακές συμβάσεις, και η μείωση της γραφειοκρατίας στην αδειοδότηση και λειτουργία των επιχειρήσεων. Οσοι ισχυρίζονται ότι το Μνημόνιο απέτυχε προφανώς δεν αντιλαμβάνονται ότι δεν εφαρμόστηκε.  

(Μιράντα Ξαφά, στην 'Καθημερινή')

 

O ΠΩΛ ΚΡΟΥΓΚΜΑΝ ΚΑΙ Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

Ο Πώλ Κρούγκμαν σε πρόσφατο άρθρο του  στους Τάιμς της Νέας Υόρκης ('When Austerity Fails') καταφέρεται βίαια κατά των υποστηρικτών της μείωσης των δημοσίων δαπανών. Με ελάχιστα διπλωματικούς χαρακτηρισμούς (ανοησίες, βλακεία κλπ) επιμένει πως είναι τραγικό λάθος ο περιορισμός των κρατικών εξόδων όταν υπάρχουν οικονομικά αδιέξοδα. Αυτό που δεν εξηγεί ο κ. Κρούγκμαν είναι το από πού θα βρεθούν οι πόροι για γενναίες δημόσιες δαπάνες όταν έχει στερέψει ο δανεισμός και δεν υπάρχουν διαθέσιμοι  πόροι. Το παράδειγμα των ΗΠΑ κάθε άλλο παρά ενθαρρυντικό είναι. Η κυβέρνηση Ομπάμα έρριξε φρεσκοτυπωμένο χρήμα στις αγορές με στόχο τον ερεθισμό (stimulus) της οικονομίας. Σην πραγματικότητα όμως ο μόνος που ερεθίσθηκε, μέχρι τώρα τουλάχιστον, ήσαν τα αδιέξοδα. Κατηγορεί παράλληλα τα προγράμματα λιτότητας που προωθεί η Ευρωπαική Κεντρική Τράπεζα. Διότι, όπως ισχυρίζεται, μεγαλώνουν τον πόνο της κοινωνίας κι αποτυγχάνουν. Μόνο που αποφεύγει να εξηγήσει πως αποτυγχάνουν επειδή ακριβώς δεν εφαρμόζονται. Οσο για την επίθεσή του στην ΕΚΤ, για το γεγονός πως απειλεί να μην δέχεται ελληνικά ομόλογα αν προχωρήσει κάποια  αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους επειδή τότε θα καταρρεύσουν οι Τράπεζες, αποφεύγει να εξηγήσει πως η όποια αναδιάρθρωση θα οδηγήσει ούτως η άλλως τις Τράπεζες στον γκρεμό. 

 

ΦΡΟΝΤΙΔΑ  ΠΑΙΔΙΩΝ

Δεκάδες φορείς φροντίδας παιδιών κινδυνεύουν να κλείσουν. Λόγω έλλειψης πόρων βέβαια. Που κατά κύριο λόγο αφορά τις αμοιβές προσωπικού. Που όμως ακούγεται παράταιρο στην περίπτωση «εθελοντικών φορέων». Σε όλο τον κόσμο οι λεγόμενοι εθελοντικοί φορείς προστασίας ειδικών ομάδων του πληθυσμού στελεχώνονται από άτομα με ελεύθερο χρόνο η από συνταξιούχους με εξειδικευμένες γνώσεις. Και ιδρύματα δεν είναι δυνατόν να οικοδομούνται δίχως κάποια οικονομική προίκα που εξασφαλίζει, κατά το δυνατόν  από τους τόκους, τα βασικά μέσα για την λειτουργία τους. Γιατί δαπάνες εκ των πραγμάτων θα υπάρχουν. Από πληρωμές κάποιων ειδικών επιστημόνων μέχρι ενοίκια, προμήθειες κλπ. Πάντως στον τομέα της κοινωνικής προστασίας το κράτος οφείλει να παίζει ενεργό ρόλο. Και χρήματα μπορούν να βρεθούν. Καταργώντας άχρηστους δημόσιους φορείς μπορούν να εξοικονομηθούν πόροι, ώστε κάποιοι απ’ αυτούς να χρησιμοποιηθούν για την προστασία των παιδιών που έχουν σχετικές ανάγκες. Όταν ήμουνα Υπουργός Ενέργειας λ.χ. μόνο ένας οργανισμός υπήρχε για το φυσικό αέριο. Τώρα υπάρχουν τέσσαρες. Αν καταργηθούν οι τρείς, τα χρήματα που ξοδεύονται για τον ένα φτάνουν για την κάλυψη των αναγκών των σχετικών φορέων για τα παιδιά. Χρειάζεται απλά θάρρος. Και ανάληψη πρωτοβουλιών. Ώστε να υπάρξουν αποτελέσματα.  

 

Η  ΠΕΡΙΠΤΩΣΗ ΤΗΣ  ΛΕΥΚΟΡΩΣΙΑΣ

Οι πολέμιοι της βοήθειας που μας παρέχει η Δυση (ΔΝΤ, ΕΕ, ΕΚΤ) επιμένουν σε στάση πληρωμών για 'ανάκτηση της ανεξαρτησίας μας'. Ομως η Λευκορωσία, ακόμα αφοσιωμένη σε πρότυπα απόλυτα κεντρικα σχεδιαζόμενης οικονομίας (σαν αυτα δηλ που θαυμάζει στην Ελλάδα η λεγόμενη 'προοδευτική Αριστερά'), έχει βαλτώσει δημοσιονομικά με τεράστια χρέη.    Προσέφυγε ήδη στο ΔΝΤ, αλλά ξέφυγε από τους κανόνες του δικού της 'μνημονίου' γιατί ήταν, λέει, αντιλαικοί. Το αποτέλεσμα είναι τραγικά οικονομικά αδιέξοδα και κοινωνική αποσύνθεση. Τώρα απευθύνεται για βοήθεια (μοναχά 3,5 δισ δολλάρια) στη Ρωσία, που όμως επιβάλλει σκληρότερους όρους. Διότι απαιτεί, πέραν μέτρων λιτότητας,  και την ιδιοκτησία των πολυτιμότερων περιουσιακών στοιχείων της χώρας (Διυλιστήρια πετρελαίου, αγωγούς αερίου, εταιρίες κινητής τηλεφωνίας αλλά και το σημαντικό κρατικό εργοστάσιο ποτάσσας  'Μπεραλουσκάλι'). Τέτοιο είδος αποκατάστασης εθνικής ανεξαρτησίας επιθυμούν οι εχθροί του Μνημονίου και της Δυτικής βοήθειας;  

 

ΑΝΤΙΦΑΤΙΚΟΤΗΤΕΣ

Η ΝΔ 'δεν θέλει να ακούσει για απολύσεις στον δημόσιο τομέα'.  Αυτή είναι η πληροφόρηση των συντακτών που συνομιλούν με στελέχη της Αξιωμ. Αντιπολίτευσης. Εν τούτοις, επιμένει σε άμεση μείωση των φορολογικών συντελεστών. Μια επιλογή σωστή κατ’  αρχήν που όμως, δίχως μείωση δημοσίων δαπανών μέσω κατάργησης κρατικών φορέων και δραστικά λιγότερων εξόδων μισθοδοσίας, θα μας οδηγήσει άμεσα σε χρεωκοπία.