ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΣ ΦΑΣΙΣΜΟΣ

 

Με αφορμή τις αντιδράσεις εναντίον του Μνημονίου αποκαλύπτεται σταδιακά ο φασισμός που κουρνιάζει στα σωθικά της ελληνικής κοινωνίας. Ο Βουλευτής της ΝΔ Κ. Χατζιδάκης ξυλοφορτώθηκε άγρια στο κέντρο της Αθήνας, λίγα βήματα μακριά από το Κοινοβούλιο. Ο εν ψυχρώ δαρμός του υποκρύπτει βαθιά συμπλέγματα μοχθηρίας και ζηλοφθονίας από λογής διαμαρτυρόμενους. Που αναγνωρίζοντας και τις δικές τους ενοχές για τα αδιέξοδα που αντιμετωπίζει η ελληνική κοινωνία σήμερα, επιχειρούν να εξωτερικεύσουν το μίσος που αισθάνονται επιθετικά σε στοχοποιημένους αποδιοπομπαίους τράγους.

 

Δεν εξηγείται διαφορετικά η επίθεση μελών των συντεχνιών των ΔΕΚΟ, που φέρουν μεγάλο μέρος ευθύνης για τις αδικίες και τα αδιέξοδα της οικονομικής μας κατάστασης σήμερα, ενάντια σε βουλευτή που δεν βρίσκεται στο Κοινοβούλιο μόνος του. Αλλά εκπροσωπώντας μερικές χιλιάδες συμπολιτών μας που τον επέλεξαν για τον ρόλο αυτό. Αν ο Χατζιδάκης αδίκησε, κατά την γνώμη τους , μερικούς βολεμένους σε φορείς του δημόσιου τομέα, οι εκλογείς με την ψήφο τους επικρότησαν τις επιλογές του. Και τον έστειλαν στη Βουλή, ενισχύοντας τον ρόλο του κι εξουσιοδοτώντας τον να συνεχίσει πάνω στην ίδια γραμμή.

 

Οι χειροδικήσαντες λοιπόν διαδηλωτές δεν γρονθοκόπησαν τον Χατζηδάκη. Αλλά βιαιοπράγησαν κατά της ίδιας της Δημοκρατίας. Αποδεικνύοντας την φασιστική ψυχοσύνθεση της προσωπικότητας τους. Οσο για τους σχολιαστές ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών εκπομπών που επικρότησαν άμεσα η έμμεσα («είμαι εναντίον τέτοιων πράξεων, αλλά ο κόσμος αντιδρά και κάτι αρχίζει να αλλάζει») το σχετικό ανοσιούργημα επιβεβαιώνει την γενικότερη αθλιότητα στην οποία έχει κατρακυλίσει η ελληνική κοινωνία. Όταν πρώην, νυν η και αντεπιστέλλοντα μέλη της ΚΝΕ (καθώς και κάποιοι νεαντερτάλιοι «δεξιοί») κατακλύζουν, παριστάνοντας τους εγγράμματους δημοσιογράφους, τις ραδιοφωνικές και τηλεοπτικές συχνότητες είναι φυσικό ο κοινωνικός μηδενισμός να διαχέεται σε όλα τα επίπεδα και ο ορθολογισμός να έχει αντικατασταθεί από την εμπάθεια, την ζηλοφθονία, την υποκρισία η και τον απόλυτο αρνητισμό.

 

Το άσπρο έτσι βαφτίζεται μαύρο, το προφανές παρουσιάζεται σαν φαντασιακό ενώ εξωφρενικά σενάρια συνωμοσίας προβάλλονται σαν εκφράσεις της πραγματικότητας. Ο καθένας πείθεται πως έχει δικαιώματα στα πάντα, ανεξάρτητα από προσπάθεια, αντικειμενικά προσόντα και ικανότητες. Η αμάθεια λογίζεται σαν φυσιολογική κατάσταση, η ημιμάθεια σαν γνώση ενώ η έγκυρη καλλιέργεια σαν μειονέκτημα που κάνει κάποιον ύποπτο, ξενόδουλο και ρίψασπη. Η ζηλοφθονία ένος συνασπισμού μετριοτήτων λογίζεται σαν λαικό ρεύμα πλειοψηφίας και γίνονται προσπάθειες οι απόψεις και τα αιτήματα του να εμφανισθούν πως εκφράζουν το σύνολο της κοινωνίας. Καταπιεσμένα συμπλέγματα ζηλοφθονίας έρχονται στην επιφάνεια σχηματίζοντας ένα αποκρουστικό τείχος φασιστικής ομοφωνίας.

 

Οι κακοί ξένοι τοκογλύφοι απεργάζονται την απόλυτα δικαιολογημένη καλοπέραση των ελλήνων. Ξένα συμφέροντα επιθυμούν να διαμελίσουν μια οικονομικά κλονισμένη Ελλάδα ενώ η ντόπια πλουτοκρατία, με την συνεργασία πολιτικών, Τραπεζών και ΜΜΕ τους διευκολύνει στο έργο τους. Και βέβαια αυτουργοί του εγχειρήματος της καταστροφής, είτε λόγω απληστίας είτε λόγω ξεπουλήματος σε σκοτεινά κέντρα, είναι οι πολιτικοί. Αυτό είναι το σενάριο του αναδυόμενου σύγχρονου ελληνικού φασισμού. Είτε από τα δεξιά η από τα αριστερά προερχόμενου. Γεμάτο βέβαια αντιφάσεις, λογικές ανακολουθίες και ισοπεδωτική απλοικότητα σκέψης και ρηχής εξιστόρησης. Πως λ.χ τα ΜΜΕ συμβάλλουν στην «τύφλωση» του λαού για να δεχθεί τον υποτιθέμενα σχεδιαζόμενο εξανδραποδισμό του, όταν τα περισσότερα από αυτά διακινούν με πάθος το παραπάνω σενάριο; Φανατίζοντας τον κόσμο κι οδηγώντας τον μακριά από την λογική και την δημιουργική αντίδραση;

 

Οι κύρια υπεύθυνοι των οικονομικών μας αδιεξόδων, οι ουσιαστικά συνδιοικούντες τις προβληματικές κι’ αναποτελεσματικές ΔΕΚΟ, ξεσηκώνονται επειδή η κυβέρνηση, κάτω από την πίεση του Μνημονίου, αναγκάζεται να βάλει κάποιο φρένο στο όργιο παροχών και ρεμούλας που χαρακτηρίζει την εσωτερική τους δομή και λειτουργία. Κι από κοντά η ΓΣΕΕ διαμαρτύρεται για τα περικοπτόμενά τους προνόμια και τα σκανδαλώδεις απολαβές, Που δεν έβγαλε όμως άχνα όταν η οικονομική κρίση, που προήλθε από την χρεοκοπία κυρίως του ευρύτερου δημόσιου τομέα, οδήγησε 200.000 περίπου μέχρι σήμερα εργαζόμενους του ιδιωτικού τομέα στην ανεργία. Κι όμως, αυτοί οι πραγματικά αδικούμενοι έλληνες βγαίνουν μαζί με τις βολεμένες συντεχνίες στους δρόμους και βιαιοπραγούν κατά της αστυνομίας και βουλευτών!! Αντί να τους απομονώσουν και να τους ζητήσουν τον λόγο.

 

Το έχω ξαναπεί και το τονίζω. Αν δεν μειωθεί δραματικά ο δημόσιος τομέας και δεν σταθεροποιηθούν, μειούμενοι, οι φόροι ο τόπος δεν πρόκειται να ορθοποδήσει. Μετά η άνευ Τρόικας, η χρεοκοπία θα είναι δεδομένη. Με όλα τα τραγικά της συνεπακόλουθα. Οσοι χαιδεύουν τις συντεχνίες θα είναι απόλυτα συνυπεύθυνοι για ότι πρόκειται να ακολουθήσει…