ΣΧΟΛΙΑ


                                                                  ΣΧΟΛΙΑ

ΤΙ  ΣΗΜΑΙΝΕΙ  'ΠΤΩΧΕΥΣΗ'

Ποτέ δεν μπορεί να είναι κάποιος σίγουρος για το πώς θα εξελιχθούν σε μια τέτοια περίπτωση τα πράγματα. Γενικα θα μπορούσε να λεχθεί πως το πρώτο πρόβλημα θα είναι η στάση πληρωμών. Εφ οσον η χώρα δεν θα έχει συνάλλαγμα. Αυτό πρακτικά θα σημάνει δύο πράγματα. Το ένα θα είναι η στάση των εισαγωγών. Αρχίζοντας από την ενέργεια (διακοπές ηλεκτρικού, έλλειψη βενζίνης, συγκοινωνίες κλπ) μέχρι και την κατάρρευση του λιανικού εμπορίου που στηρίζεται σε εισγόμενα προιόντα. Η ανεργία θα εκτιναχθεί ταχύτατα στα ύψη ενώ η γενικότερη αγοαρστική δύναμη του κσόμου θα κάνει τρομακτική βουτιά. Δεν είναι απίθανο το κράτος να αναγκασθεί να οργανώνει συσσίτια για τους αδύναμους συμπολίτες μας. Σε δεύτερο επίπεδο θα είναι η στάση όλων των προς την Ελλάδα δανείων. Για ένα διάστημα τουλάχιστον. Οι Τράπεζες που θα βρεθούν με ελληνικά όμόλογα στα χέρια θα έχουν τεράστιο πρόβλημα. Οι ελληνικές τράπεζες, που δεν θα έχουν άλλη πηγή στήριξης, θα κινδυνεύσουν με κατάρρευση ανάλογα με την έκθεσή τους σε τέτοια ομόλογα. Πιθανότατα να μπού σε service των ξένων δανειστών τους και τα ΄δφανεια να γίνουν άμεσα απαιτητά. Στον τομέα αυτό δεν είμαι απόλυτα σίγοιυρος για τις εξελίξεις γιατί δεν έχουμε σχετικό προηγούμενο (λόγω ΕΕ και Ευρ. Κεντρ. Τράπ.). Γενικά, σε μιά τέτοια θεωρητική πάντα περίπτωση.  η κατάσταση θα είναι εξαιρετικά ανατρεπτική. Η χώρα βέβαια θα αναγκασθεί να βγεί από το ευρώ για να μπροέσι να τυπώσει χρημα και να πληρώσει εσωτερικές υτποχρεώσεις (μισθούς, συντάξεις κλπ). Αλλά με την αγορά σχεδόν πειθαμένη ελάχιστα θα είναι αυτα που θα μπορεί κάποιος να αγοράζειο. Η αγορ΄σα θα πρπει να στηριχζθεί σε εγχώρια προιόντα που όμως δεν θα καλύπτουν όλη τη γκάμα των αναγκαίων προιόντων (λ.χ. ηλεκτρονικά). Αυτά, καθαρα θεωρητικά, βέβαια. Η ελπίδα είναι να αποφύγουμε κάτι τέτοιο.

 

ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΛΕΦΤΑ

Λύσσαξαν στην μπλογκόσφαιρα οι νεοφώτιστοι Ιντερνετικοί με μιά συνέντευξή μου στο Σκαί. Κορύφωση θράσους, οι περισσότεροι την αποκάλεσαν. Γιατί δεν μου αρέσει να χαιδεύω αυτιά. Kαι στους πολλούς δεν αρέσουν οι αλήθειες. Το έχουν βρεί το παραμύθι. Που κάνει τους πάντες να αισθάνονται καλά με την συνείδησή τους. 'Οι πολιτικοί έφαγαν τα λεφτά', διατυμπανίζουν. Και υποφέρει τώρα ο λαός. Μόνο που η αλήθεια δεν είναι ακριβώς έτσι. Σύμφωνα με στοιχεία διεθνών οργανισμών (λ.χ. ΔΝΤ), κι όχι με βάση τα περίφημα κι ανυπόληπτα Greek statistics, οι δαπάνες του κράτους κατά 70% πηγαίνουν σε μισθούς του δημοσίου και σε συντάξεις. Το 20% καλύπτει δανειακές υποχρεώσεις του κράτους (τόκοι κλπ) και το υπόλοιπο 10% πηγαίνει σε δραστηριότητες. Από αυτό το 10% λοιπόν μπορεί να έγιναν οι όποιες ατασθαλίες και λοβιτούρες (διότι βέβαια έγιναν και έργα και δράσεις). Πως μπορεί λοιπόν να είναι ένοχο το 10% και αθώο το 70%; Επί δεκαετίες δίδονταν αυξήσεις σε μισθούς και συντάξεις, επιδόματα, επιδοτήσεις και λογής άλλες παροχές από λεφτά που δεν υπήρχαν. Από δανεικά δηλ. Αυτά είναι που τώρα χρωστάμε, Για να πληρώσουμε αυτά υποφέρουμε. Κι αν κάποιοι πολιτικοί κατά καιρούς τολμούσαν να υψώσουν φωνή ενάντια στις πολιτικές αυτές του λαικσιμού και της καταστροφής, οι κάλπες συνήθως τους έστελναν στο σπίτι τους. Να μην είμαστε λοιπόν υποκριτές. Κι ας αντικρίζουμε την αλήθεια κατάματα. Είμαστε όλοι οι πολίτες, και ιδιαίτερα οι κρατικοδίαιτοι,  υπεύθυνοι για τα σημερινά αδιέξοδα. Επισημαίνω ενδεικτικά, από την πρόσφατη ειδησεογραφία, τους χιλιάδες υπεραιωνόβιους 'συνταξιούχους'  αλλά και τα Ναυπηγεία Σκαραμαγκά που, για μην χάσουν κάποιοι τις δουλειές τους, το κράτος συνειδητά υπέγραψε ζημιογόνες συμφωνίες που θα στοιχίσουν κάποιες δεκάδες εκατομμύρια  ευρω στους φορολογούμενους. Κι αυτά όλα οι πολιτικοί μήπως τα 'έφαγαν';   

 

ΑΠΟΛΥΣΕΙΣ ΣΕ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΤΟΥ ΚΚΕ

Οι απολύσεις στη Τυποεκδοτική (εταιρία του ΚΚΕ που βγάζει τον Ριζοσπάστη) ξεκίνησαν από τα τέλη Ιουλίου. Απολύθηκαν περίπου 20 εργαζόμενοι ως πρώτη δόση τον Ιούλη. Θα απολύονται 20 εργαζόμενοι το μήνα μέχρι και τον Οκτώβρη. Οι αποζημιώσεις δίνονται κανονικά. Απολύονται και μέλη και μη μέλη του κόμματος καθώς και οικονομικοί και πολιτικοί μετανάστες. Η Ομοσπονδία Μισθωτών Τύπου και Βιομηχανίας Χάρτου και η Πανελλαδική Ένωση Λιθογράφων γιατί δεν βγάζει ανακοίνωση; Γιατί δεν πάνε με το ΠΑΜΕ να διαμαρτυρηθούν έξω από την Τυποεκδοτική; (όπως κάνουν σε... όσες επιχειρήσεις απολύουν εργαζόμενους);

 

ΑΠΟΧΩΡΗΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ


Είναι αξιοπερίεργη η αδιαφορία με την οποία τα ΜΜΕ και η ελληνική κοινή γνώμη αντιμετωπίζουν τις αποχωρήσεις από την Ελλάδα σημαντικών ξένων επιχειρηματικών   κολοσσών. Στον δημόσιο διάλογο κυριαρχούν οι σοσιαλ-αηδίες για τους κακούς ξένους που μας υπονομεύουν και τους αγνούς έλληνες που όλοι τους εκμεταλλεύονται! Προ καιρού όμως η BP, λίγο νωρίτερα η SHELL, η γαλλική εταιρία Fnac και τώρα η Γερμανική αλυσίδα Aldi αποχώρησαν από την Ελλάδα. Σχεδόν όλοι παραπονούνται για βαρύ αντι-επενδυτικό κλίμα, για πανάκριβες μεταφορές και θολή και εν πολλοίς αυθαίρετη φορολογική πολιτική. Χώρια βέβαια από την γραφειοκρατία για οικοδόμηση εγκαταστάσεων και τεράστια κόστη στην αγορά γής. Πέραν του ότι βλέποντας όλα αυτά ο καθένας καταλαβαίνει και τους λόγους της ακρίβειας στην Ελλάδα σε σχέση με άλλες ευρωπαικές χώρες, γίνεται φανερό πως κανένας δεν ασχολείται ώστε τα εμπόδια στις επενδύσεις να εξαφανισθούν, η γραφειοκρατία να ψαλιδισθεί και η φορολογία να εξορθολογισθεί. 

 

Υπάρχει  Αντίλογος  Από Τους Οπαδούς του Παρεμβατισμού;

 

Tα επίσημα στοιχεία δείχνουν πως η οικονομία της Γερμανίας, μετά από μιά σειρά μέτρων λιτότητας, περιορισμού των δημοσίων δαπανών και μείωσης φόρων βελτιώνεται θεαματικά – αυξάνοντας ακόμη και την απασχόληση. Ενώ στις Ηνωμένες Πολιτείες, με την επεκτατική πολιτική Ομπάμα, που τόσο στηρίζουν και οικονομολόγοι που συμβουλεύουν και την δική μας κυβέρνηση, η οικονομία βυθίζεται στα αδιέξοδα και την αναπτυξιακή δυστοκία. Τι λένε γι’ αυτό οι, λαλίστατοι κατά τα άλλα, εχθροί της οικονομίας της αγοράς και του φιλελευθερισμού; 

ΣΗΜ: Ο Krugman (στους New York Times) επιχειρεί να απαντήσει στο ερώτημα γιατι η Γερμανία προοδεύει και οι ΗΠΑ τρικλίζουν; Κι επιμένει πως αυτό δεν οφείλεται στα περιοριστικά μέτρα - που η Γερμανία κατ' αυτόν ακόμη δεν πήρε. Οφείλεται, κατά την άποψή του, σε αύξηση των εξαγωγών της στην Κίνα. Δεν μας εξηγεί ομως γιατί η αμερικανική οκονομία, με την επεκτατική πολιτική, δεν βελτιώνετα αντίστοιχα. Και γιατί οι ΗΠΑ δεν εκμεταλλεύτηκαν την αύξηση των εισαγωγών από την Κίνα, όπως έκανε η Γερμανία; Ο Krugman ποτέ εξ άλλου δεν έχει προβλέψει τίποτε σωστά...

 

 

Επανήλθαν και πάλι στην επικαιρότητα καταγγελίες και σχόλια για εγκληματικές δήθεν πράξεις των Αμερικανών στο Ιράκ. Το τελευταίο κρούσμα αφορά σε παιδάκια που «πεθαίνουν από καρκίνο» επειδή η πόλη τους βομβαρδιζόταν επί εβδομάδες στη διάρκεια  της εισβολής των ΗΠΑ στο Ιράκ. Το γεγονός βέβαια πως ο πόλεμος δεν κράτησε πάνω από 5-6 ημέρες αποτελεί λεπτομέρεια για τους προπαγανδιστές της ελληνικής Αριστεράς. Όπως βέβαια και το γεγονός πως από τα χρόνια του Μεγ. Αλεξάνδρου μάθαμε πως αντιμετωπίζονται λαοί που αψηφούν την ανθρώπινη ζωή κι αδίστακτα επιδίδονται σε σφαγές και ξεκλήρισμα των αντιπάλων τους. Όταν οι Μακεδόνες  εισέβαλαν τότε στο σημερινό Αφγανιστάν  (Βακτριανή  και Σογδιανή) επιδόθηκαν σε άγρια αντίποινα εθνικών εκκαθαρίσεων, ισοπέδωσης ολόκληρων χωριών και βίαιης μετακίνησης πληθυσμών. Δίχως βέβαια τότε να υπάρχει Αλ Καίντα ούτε και να έχουν πυρποληθεί Δίδυμοι Πύργοι στην Πέλλα. Το βιβλίο του Στίβεν Πρέσσφιλντ «Η Ματωμένη Εκστρατεία» (Εκδ. Πατάκη) παρουσιάζει ρεαλιστικότατα  το ανατριχιαστικό μωσαικό των τότε εξελίξεων.
Μήπως οι Ελληνες κομμουνιστές θα καταδικάσουν αναδρομικά τους τότε Μακεδόνες συμπατριώτες τους για βαρβαρότητες;

  

ΜΕΙΩΣΕΙΣ ΦΟΡΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΠΤΥΞΗ

Οι οπαδοί των μεγάλων φόρων κατηγορούν τους αντιτιθέμενους στις δημόσιες δαπάνες πως δεν είναι συνεπείς στις θέσεις τους. Τα πράγματα όμως δεν είναι έτσι.

Βλέποντας την πραγματικότητα με Κευνσιανά γυαλιά επιμένουν πως η μείωση των φόρων κινητοποιεί την οικονομία με τον ίδιο τρόπο που το κάνουν και οι δημόσιες δαπάνες: αυξάνοντας δηλ. την συνολική ζήτηση. Εν τούτοις, το βασικό επιχείρημα της μείωσης των φόρων δεν είναι η αύξηση της ζήτησης (μέσω διαθέσιμων περισσότερων χρημάτων στα χέρια των καταναλωτών) αλλά πολύ περισσότερο η θεαματική τελική αύξηση της παραγωγικής προσπάθειας και της ανάληψης ρίσκων από τους πολίτες.

Οσοι υποστηρίζουν τις μειώσεις φόρων επιμένουν πως, αφήνοντας τους εργαζόμενους παραγωγικά κι αυτούς που διακινδυνεύουν τις οικονομίες τους να απολαύσουν το προιόν των κόπων τους, τελικά θα ενισχυθεί η απασχόληση και η οικονομική ανάπτυξη. Η εμμονή λοιπόν στις μειώσεις φόρων δεν είναι μόνο συνεπής με την άποψη για μείωση των κρατικών δαπανών – συνιστά και εργαλείο ανάπτυξης και καταπολέμησης της ανεργίας. Εξ’ άλλου, οι μεγάλες δαπάνες πάντοτε καταλήγουν σε περισσότερους φόρους.

 


   
ΠΟΙΟΙ ΕΙΝΑΙ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ;