ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ

ΛΑΙΚΙΣΜΟΣ, ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΣΤΟ ΧΕΙΛΟΣ ΤΟΥ ΓΚΡΕΜΟΥ

 

Σε δραματικούς τόνους ο Πρωθυπουργός περιέγραψε μια ζοφερή πραγματικότητα και σκιαγράφησε τις μελλοντικές δυσκολίες που θα αντιμετωπίσει η ελληνική κοινωνία. Είναι όμως χαρακτηριστικό πως μοναχά μία αναφορά έγινε σε συγκεκριμένα μέτρα. Η διαβεβαίωση δηλ. πως δεν θα υπάρξουν μειώσεις αμοιβών στον ιδιωτικό τομέα. Για ημέρες κυβερνητικές διαρροές διέσπειραν τον πανικό σχετικά με επιμονή των μελών της τρόικας σε μειώσεις μισθών σε εργαζόμενους επιχειρήσεων και εταιριών. Δεν υπήρξε όμως η παραμικρή περίπτωση οι εκπρόσωποι του ΔΝΤ να ζήτησαν κάτι τέτοιο. Μια απλή ματιά στις μελέτες στελεχών του ΔΝΤ (στην σχετική ιστοσελίδα στο Διαδίκτυο) αποδεικνύει πως κάτι τέτοιο δεν θα μπορούσε να έχει γίνει. Γιατί απλούστατα το Ταμείο επιμένει πως η έξοδος μιάς χώρας από τα οικονομικά αδιέξοδα δεν είναι εφικτή δίχως την ύπαρξη διαθέσιμου λαικού εισοδήματος. Ουσιαστικά δηλ. με μειώσεις μισθών και αυξήσεις φόρων (κυρίως του ΦΠΑ) είναι περίπου αδύνατη η ανάκαμψη.

Η Κεντρική Ευρωπαική Τράπεζα και η ΕΕ (που είναι και οι μεγαλύτεροι δανειοδότες του σχετικού πακέτου διάσωσης) επιμένουν όμως σε πολιτικές φόρων και μισθολογικών περικοπών. Διότι το άγχος της Ευρωζώνης (Γερμανία και Γαλλία κυρίως) είναι ο πληθωρισμός. Και εγκρίνουν πολιτικές που οδηγούν σε αποπληθωρισμό, που όμως καταδικάζει μιά χώρα για χρόνια αδιεξόδων. Αντίθετα, οι αγγλοσάξωνες του ΔΝΤ τρέμουν, λόγω κράχ του ’30, τον αποπληθωρισμό (εξαφάνιση δηλ. αγοραστικής δύναμης του λαού και μείωση ταυτόχρονα τιμών). Οι Αγγλοσάξωνες όμως και το ΔΝΤ ταιριάζουν περισσότερο στην εικόνα του κακού μπαμπούλα τον οποίο «πολεμήσαμε με επιτυχία». Ετσι, έστω και την τελευταία στιγμή., ο λαικισμός δεν απουσίασε από τις κυβερνητικές τοποθετήσεις.

Στην ουσία όμως τώρα. Από τις ανακοινώσεις των μέτρων που στην συνέχεια ανακοίνωσε ο Υπουργός Οικονομικών δεν υπάρχουν συγκεκριμένες αναφορές στην σμίκρυνση του δημόσιου τομέα. Από την εμπειρία και τις γνώσεις μου επιμένω πως είναι αδύνατον να υπάρχει πακέτο διάσωσης με υπογραφή του ΔΝΤ δίχως περικοπές σε υπηρεσίες και οργανισμούς του δημοσίου. Σε μέτρα δηλ. που αφορούν σε απολύσεις στο δημόσιο. Κινήσεις βέβαια που θα έπρεπε να είχαμε κάνει έγκαιρα μόνοι μας. Που και τις αγορές θα είχαν καθησυχάσει, με συνέπεια την μείωση των επιτοκίων δανεισμού, αλλά και το πακέτο διάσωσης πιθανότατα θα είχαν αποτρέψει. Το κυριότερο όμως είναι πως με σχετικές πρωτοβουλίες θα είχαμε αποφύγει τις κοινωνικά άδικες περικοπές σε μισθούς και συντάξεις στο δημόσιο. Εξ άλλου, οι σχετικές απολύσεις θα χτυπούσαν στην καρδιά του προβλήματος. Η κρίση προήλθε από υπερβολικό εξωτερικό δανεισμό. Που καίρια χρησιμοποιήθηκε για την χρηματοδότηση του δημόσιου τομέα, την δημιουργία στρατιών δημοσίων υπαλλήλων και την σύσταση νέων δημοσίων υπηρεσιών και φορέων (στον πρωτοφανή αριθμό των, περίπου, 11.500 υπηρεσιών).

Το συμπέρασμα είναι πως είτε σχετικές δεσμεύσεις έχουν ήδη αναληφθεί και κρύβονται από τον κόσμο. Είτε βρίσκονται στον αέρα, και τα μέτρα θα αποδειχθούν αναποτελεσματικά. Με συνέπεια οι σχετικές θυσίες του κόσμου να μην οδηγήσουν πουθενά. Και σύντομα η χώρα να βρεθεί στα ίδια αδιέξοδα. Κοντολογής, δεν θα υπήρχε λόγος για περικοπές σε συντάξεις και μισθούς του δημοσίου αν ήταν παρούσα η τόλμη για κατάργηση δημόσιων φορέων και οργανισμών. Και συνακόλουθες απολύσεις βέβαια. Εξ άλλου, οι αμοιβές και οι συντάξεις στο δημόσιο δεν είναι υψηλές. Απλά είναι μεγάλος ο αριθμός των υπαλλήλων και δικαιούχων. Μείωση λοιπόν των παραληπτών θα μπορούσε να αφήσει ανέπαφα τα ποσά που δίδονται.

Αξίζει τέλος να σημειώσουμε πως είναι εντελώς άδικες, και εν πολλοίς κατευθυνόμενες, οι κατηγορίες που εκτοξεύονται κατά των διεθνών παραγόντων που μετέχουν στην διάσωση της ελληνικής οικονομίας. Δεν κινήθηκαν με δική τους πρωτοβουλία για να μας επιβάλλουν μέτρα. Εμείς τα ζητήσαμε. Διότι με δική μας ευθύνη φτάσαμε στα σημερινά τραγικά αδιέξοδα. Κανείς «κερδοσκόπος» δεν μας υποχρέωνε όλα αυτά τα χρόνια να δανειζόμαστε και να μοιράζουμε αυξήσεις και παροχές για να περνάμε καλύτερα. Η Ελλάδα υπερχρεώθηκε κι άξαφνα αποκαλύφθηκε πως κοροίδευε τους δανειστές της. Ισχυριζόμενη πως χρωστάει πολύ λιγότερα από τα πραγματικά. Και πολλοί εδώ διαμαρτύρονται γιατί αυτοί που μας έδωσαν τα λεφτά τους, και που τους ζητάμε να μας δώσουν κι άλλα, δεν επιθυμούν να τα χάσουν!!

Ας αφήσουμε λοιπόν τους λαικισμούς και τους κανιβαλισμούς κατά των ξένων, των πολιτικών και μιάς αφηρημένης πλουτοκρατίας. Κι’ ας αντικρύσουμε την αλήθεια κατάματα. Δεν φτάσαμε στα σημερινά αδιέξοδα από κάποιο ατύχημα. Αλλά επειδή απολαμβάναμε μιά επίπλαστη ευημερία. Που στηριζόταν σε δανεικά. Και στέλναμε σπίτι τους όσους (εκσυγχρονιστές, νεοφιλελεύθερους, μεταρρυθμιστές) επέμεναν σε πολιτικές εγκράτειες και λογικής. Δωρεάν όμως δεν υπάρχει τίποτα. Και τώρα ήρθε ο λογαριασμός. Αν δουλέψουμε σοβαρά, ενωμένοι και δίχως υστεροβουλίες θα περάσουμε την κρίση με επιτυχία. Αλλιώς η σκοτεινιά θα μακρύνει…