Συνέντευξη στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

Συνέντευξη στην ΑΠΟΓΕΥΜΑΤΙΝΗ

 

ΤΑ ΧΡΕΗ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ, ΟΧΙ ΤΑ SPREADS

 

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ

1. Κύριε Ανδριανόπουλε, η ραγδαία άνοδος των επιτοκίων δανεισμού για το ελληνικό δημόσιο μετά την άνοδο των sreads που οδηγεί πλέον;

Προφανέστατα σε αδιέξοδο. Αν και δεν μπορεί να προδικάσει με σιγουριά κανείς την αυριανή η μεθαυριανή λ.χ. συμπεριφορά τους.

 

2. Μπορεί να κάνει κάτι η ελληνική κυβέρνηση ώστε να συγκρατήσει τα sreads;

Δεν καταλαβαίνω αυτή την παλαική υστερία με τα spreads. To πρόβλημα είναι η εξάρτησή μας από τoν δανεισμό. Κι όχι τα spreads. Αν πέσουν αύριο δεν θα πάψουμε, με τα σημερινά δεδομένα, να συνεχίσουμε να δανειζόμαστε. Μπορεί λοιπόν να ξαναμεγαλώσουν θεαματικά σε ένα μήνα, σε έξη μήνες, σε ένα χρόνο. Θα ζούμε συνέχεια με το φάσμα της χρεοκοπίας; Πρέπει να αλλάξουμε νοοτροπία και τακτική. Και να παράγουμε πλεονάσματα. Για να αποπληρώνουμε σιγά σιγά τα χρέη μας και να μειώνουμε τον δανεισμό μας.

 

3. Φταίνε, λέτε, οι τυχόν ανεπίσημες διαρροές διαφόρων κυβερνητικών παραγόντων;

Και αυτό φταίει. Κυρίως όμως φταίει η βαθιά ελληνική νοοτροπία του κρατισμού. Που ζούμε με δανεικά και μεγαλώνουμε συνέχεια τον δημόσιο τομέα.

 

4. Κύριε Ανδριανόπουλε, φτάνουν τα μέτρα που πήρε η κυβέρνηση ή χρειάζονται επιπλέον μέτρα;

Τα όποια μέτρα αργούν. Και εν πάσει περιπτώσει δεν βλέπω πρωτοβουλίες για δομικές αλλαγές (κατάργηση δημόσιων φορέων, δραστική περικοπή της γραφειοκρατίας, σταθεροί φόροι, ευελιξία εργασιακών σχέσεων, άνοιγμα κλειστών επαγγελμάτων). Και δεν υπάρχουν μέτρα. Το φορολογικό ακόμα (6 μήνες μετά την διαπίστωση του οικονομικού αδιεξόδου) δεν έχει καν ψηφισθεί. Σίγουρα θα υπάρξουν νέα ζητήματα. Και θα αφορούν, δυστυχώς, απολύσεις.

 

5. Τί πρέπει να γίνει εδώ που έχουν φτάσει τα πράγματα;

Αυτόνομα δεν μπορούν να γίνουν πολλά. Πρέπει να δείξουμε πως ουσιαστικά αλλάζουμε. Για να προσελκύσουμε εμπιστοσύνη. Σταθεροί νόμοι, σοβαρό κράτος, όχι νέοι φόροι κάθε χρόνο κλπ. Αμεσα θα πρέπει να καταργήσουμε μεγάλο κομμάτι του δημόσιου τομέα. Και να μειώσουμε δαπάνες. Πιθανώς έτσι να μπούν τα πράγματα σε κάποια σειρά.

 

6. Πιστεύετε ότι οδηγούμεθα πλέον, ως χώρα, σε πτώχευση;

Πιθανότατα. Αν και υπάρχουν ακόμα, πολύ μικρές βέβαια, δυνατότητες να την αποφύγουμε.

 

7. Βλέπετε να βγαίνουμε από τη ζώνη του ευρώ και να ξαναγυρνάμε στην δραχμή;

Αν φτάσουμε σε πτώχευση, αναπόφευκτα. Δεν είναι δυνατόν να μην είναι σε θέση το κράτος να πληρώσει μισθούς και συντάξεις. Πρέπει όμως γι αυτό, σε περίπτωση πτώχευσης, να τυπώσει το κράτος χρήμα. Ευρώ όμως δεν μπορεί να τυπώσει. Αρα; Η λογική μιλάει μόνη της. Μόνο δραχμές θα μπορούσαν να τυπωθούν. Μαζί βέβαια με στάση πληρωμών.
Επαναλαμβάνω όμως. Μόνο αν ξεκινήσει σοβαρή προσπάθεια μείωσης του δημόσιου τομέα και περιστολής δαπανών είναι πιθανό να αποφύγουμε τις πιο δυσάρεστες από τις εξελίξεις.

 

8. Η προσφυγή στο Διεθνές Νομισματικό Ταμείο είναι μονόδρομος;

Εξαρτάται. Γιατί αυτό είναι σε θέση να καλύψει ελάχιστες από τις άμεσες ανάγκες μας. Τα λεφτά που αυτό διαθέτει δεν καλύπτουν τις δανειακές μας υποχρεώσεις. Κι’ αυτουνού η παρέμβαση θα έχει ανάγκη δραστικών περικοπών δημοσίων δαπανών για να υπάρξουν αποτελέσματα. Αλλά δεν υπάρχει κι άλλος δρόμος με βάση τα δανεικά που χρειαζόμαστε. Πάντως είναι εκπληκτικό αυτό που συμβαίνει. Ο κόσμος δεν έχει καταλάβει το πρόβλημα. Και συμπεριφέρεται σαν να μην συμβαίνει τίποτα. Το ζήτημα είναι απλο. Παράγουμε 100 και καταναλώνουμε 300. Συνεχίζοντας έτσι, τα τέλος είναι κοντά.

 

9. Τελικά η Σύνοδος Κορυφής της 25ης Μαρτίου δεν βοήθησε επί της ουσίας τη χώρα μας;

Η Σύνοδος εκτιμώ πως βοήθησε. Εμείς δεν κάνουμε σημαντικά πράγματα για να βοηθήσουμε τον εαυτό μας.