Η ΥΠΟΘΕΣΗ SIEMENS ΚΑΙ Η «ΚΡΥΜΜΕΝΗ» ΑΛΗΘΕΙΑ

Τα πάντα στην πραγματικότητα ξεκινούν με την προμήθεια των ψηφιακών συσκευών για τον ΟΤΕ από την κοινοπραξία τότε της Siemens με την Intracom. Που η κυβέρνηση συνεργασίας Ζολώτα δεν είχε εγκρίνει. Αλλά η προμήθεια τελικά δόθηκε. Από πουθενά δεν προέκυψε συμφωνία η τελική έγκριση του τότε Πρωθυπουργού. Πως έγινε αυτό; Ο τότε κρατικός ΟΤΕ να αποφασίζει κόντρα στις κυβερνητικές αποφάσεις; Σε ποιανού τις πλάτες στηριζόταν; Η Αριστερά της τότε συγκυβέρνησης δεν ξέρει τίποτα για το γεγονός;

Η άποψη για πανάκριβες δικαστικές εμπλοκές στην περίπτωση που η προμήθεια δεν θα εγκρινόταν, δεν ευσταθεί. Διότι ο αρμόδιος Υπουργός την είχε απορρίψει. Και το Υπουργικό Συμβούλιο που είχε υιοθετήσει την άποψή του δεν εκτιμώ πως στόχευε στην οικονομική καταστροφή της χώρας!! Με την απόφαση ΕΚΕΙΝΗ, συμφωνούντων και των συνδικαλιστών και της διοίκησής του, ο ΟΤΕ δέθηκε στο άρμα των δύο εταιριών. Από εκεί πραγματικά ξεκινά η τεχνολογική εξάρτηση του ΟΤΕ και ο ρόλος της SIEMENS στην Ελλάδα.

Για τον εισαγγελέα Ζορμπά που στην συνέχεια, και μετά από δικές μου καταγγελίες, άσκησε επτά ποινικές διώξεις για κακούργημα δεν άκουσε κανείς τίποτε; Κι’ αφού η κυβέρνηση Μητσοτάκη είχε ανατραπεί. Για τις ψηφιακές παροχές βέβαια. Και ζήτησε ο εισαγγελέας τα πινάκια συγκεκριμένων χρηματιστηριακών συναλλαγών διαφόρων προσώπων, μέσω των οποίων υποπτευόταν δωροδοκίες. Η διοίκηση τότε του χρηματιστηρίου αρνήθηκε να παραδώσει τα πινάκια!! Στον εισαγγελέα! Με ποιανού τις πλάτες άραγε; Κι’ ο Ζορμπάς μετετέθη στα Γιάννενα. Ο πολιτικός κόσμος δεν ήξερε ούτε τότε τίποτε; Το ζήτημα όμως είχε έρθει στη Βουλή. Με ερώτηση βουλευτή της ΝΔ. Δεν μπορεί λοιπόν να μην γνώριζαν…

Η δε υπόθεση έπεσε τελικά στα μαλακά διότι οι υπόλογοι ισχυρίσθηκαν, και η δικαιοσύνη δέχθηκε, πως τα συστήματα της σχετικής προμήθειας, που η προκήρυξη απαιτούσε να έχουν αγορασθεί προηγουμένως από ευρωπαική χώρα, τα είχε προμηθευθεί κατά το παρελθόν …ο ΟΤΕ!! Τα ψηφιακά της συγκυβέρνησης δηλαδή αποτέλεσαν το άλλοθι για τις σκανδαλώδεις προμήθειες της συνέχειας. Δεν θυμάμαι να είπαν κάτι για όλα αυτά τότε ούτε οι συνδικαλιστές, ούτε η ΝΔ, ούτε η Αριστερά.

Αλλά και στην πρόσφατη ιστορία με την Siemens υπάρχουν ερωτήματα που κανένας δεν τολμά να ακουμπήσει. Ολων το ενδιαφέρον επικεντρώνεται στις τακτικές κινήσεις ενός των κατηγορουμένων. Για ποιόν λόγο όλα τα κόμματα – με έμφαση στο «όλα» - δεν συναινούν σε μιά απαίτηση προς την μητρική εταιρία να αποκαλύψει τα πρόσωπα που με ελαστική συνείδηση συνέβαλαν στην καταλήστευση του ελληνικού λαού; Και στην αντίθετη περίπτωση, να αποκλειστεί η εταιρία αυτή, και τα τυχόν παρακλάδια της, από κάθε δημόσια προμήθεια και εργολαβία; Σε όσες χώρες του κόσμου υπήρξε παρόμοιο θέμα αυτή υπήρξε η πρώτη κίνηση του εκεί πολιτικού προσωπικού και σχεδόν παντού έφερε αποτέλεσμα (ακόμα και στη Νιγηρία!!). Εδώ αντίθετα, συμπεριλαμβανομένων των ΜΜΕ, ουδείς τολμά να σχολιάσει την επιλογή αυτή. Και να προτείνει την υιοθέτησή της. Αγνοούμε λοιπόν την εταιρία και τους εν Ελλάδι συνεταίρους της. Κι’ ασχολούμεθα με κάποιο εκτελεστικό της όργανο που είτε γνώριζε είτε δεν γνώριζε το εύρος των κινήσεων των αφεντικών του. Το γνωστό τροπάρι, δηλαδή. Σκεπάζουμε τον γάιδαρο και χτυπάμε τον σανό.

Οι Αμερικανοί συνηθίζουν να λένε: “Follow the money” (ακολουθήστε το χρήμα). Εδώ επιδεικτικά τα αγνοούμε. Αν ψάξουμε τις δουλειές που πήρε η εταιρία αυτή, με ποιούς ντόπιους συνεργάτες τις πήρε, τι αντιδράσεις και διαμαρτυρίες υπήρξαν, ποιοί φάνηκε κάθε φορά να εμπλέκονται, ΠΟΙΟΙ ΣΙΩΠΗΣΑΝ, ποιά υπήρξε η κατ’ εξακολούθηση οικονομική κατάσταση των κάθε φορά αρμοδίων και την κατάληξη των διαφόρων υποθέσεων, συμπεράσματα δεν θα είναι δύσκολο να προκύψουν.