ΑΠΟΓΟΗΤΕΥΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΟΜΠΑΜΑ

Οι μεγάλες ελπίδες που, υπερβολικά ίσως, είχαν επενδυθεί πάνω στον νέο Πρόεδρο των Ηνωμένων Πολιτειών αρχίζουν να ξεθωριάζουν. Κάποιοι σκεπτικιστές που είχαν έγκαιρα επισημάνει την αντιφατικότητα και το ανέφικτο κάποιων προσδοκιών σταδιακά δικαιώνονται. Και ο κόσμος γίνεται όλο και περισσότερο απρόβλεπτος και επικίνδυνος. Τα ερωτηματικά για το μέλλον όχι μόνο παραμένουν αλλά και μεγεθύνονται.

Είναι δεδομένο πως ο Πρόεδρος Ομπάμα στην εξωτερική του πολιτική δεν μπορεί να κάνει ούτε ένα βήμα εμπρός. Οι περισσότερες πρωτοβουλίες του πέφτουν στο κενό ενώ οι συνομιλητές του δεν φαίνονται να πείθονται από τα επιχειρήματά του. Οι Σαουδάραβες, όπως με ακρίβεια περιέγραψε ο Amir Mizroch στην Jesrusalem Post της 23ης Σεπτεμβρίου του 2009, δύο φορές αρνήθηκαν να συμφωνήσουν μαζί του για την στάση τους απέναντι στο Ισραήλ. Οι Κορεάτες αποφεύγουν να συνομιλήσουν σοβαρά μαζί του σχετικά με το πυρηνικό τους πρόγραμμα. Το Ιράν κάνει θορύβους διαλλακτικότητας αλλά επί της ουσίας αρνείται τις αμερικανικές προσπάθειες για μια νέα προσέγγιση. Και οι Ευρωπαίοι γυρίσουν την πλάτη στον αμερικανό πρόεδρο μόλις αρχίσει να ομιλεί για κοινή στάση απέναντι στην Ρωσία η για μεγαλύτερη συμμετοχή στον πόλεμο του Αφγανιστάν.

Εκεί που τα πράγματα γίνονται αισθητά χειρότερα είναι στις συζητήσεις για την οικονομική κρίση και την αντιμετώπισή της και για το κλίμα. Οι επιδόσεις της Αμερικής στην οικονομία δεν εντυπωσιάζουν κανένα. Ο γίγαντας έχει κλονισθεί ανεπανόρθωτα και το μέλλον δεν δείχνει να γίνεται καλύτερο γρήγορα. Στην σύνοδο των G20 στο Πίττσμπουργκ των ΗΠΑ μάταια οι αμερικανοί προσπάθησαν να πείσουν τις εξαγωγικές χώρες, όπως η Γερμανία, η Κίνα, η Κορέα και η Ινδία, να τονώσουν την εσωτερική τους κατανάλωση ώστε να εξάγουν λιγότερα και να εισάγουν περισσότερα. Η έμμεση κραυγή των ΗΠΑ για βοήθεια δεν εισακούσθηκε.

Στην συζήτηση, στην ίδια σύνοδο, για τα μπόνους των τραπεζιτών ο Ομπάμα έδειξε όλη του την αδυναμία. Ηταν αδύνατον να δεχθεί τους ελέγχους που επιζητούσαν οι ευρωπαίοι που συνέδεαν τα μπόνους με την απόδοση και την αποτελεσματικότητα. Όπως έγραψε και ο Steven Hill στην Λονδρέζικη Guardian (Obama the impotent) τα αμερικανικά αντεπιχειρήματα υπήρξαν τουλάχιστον προκλητικά. Ανεξάρτητα αν πιστεύει κανείς στην ευθύνη των τραπεζών για την πρόκληση της κρίσης, υπάρχει κάποιο δεδομένο. Δεν είναι δυνατόν να εκταμιεύονται δις. από την τσέπη των φορολογουμένων για την διάσωση των προβληματικών χρηματοπιστωτικών γιγάντων, κι’ αυτοί να αυξάνουν με τα χρήματα αυτά τα μπόνους των «πετυχημένων» τους στελεχών!! Ούτε και στέκει ο πρόεδρος Ομπάμα να αρνείται τους προτεινόμενους περιορισμούς με το επιχείρημα πως το ίδιο θα έπρεπε να ισχύσει για τους …ποδοσφαιριστές και τους καινοτόμους επιχειρηματίες της Silicon Valley! H διαφορά είναι πως μιά δική τους αποτυχία δεν συμπαρασύρει την χώρα και τον κόσμο σε μια βαθιά οικονομική κρίση.

Ο αμερικανός πρόεδρος φάνηκε έντονα εξαρτώμενος από τα στελέχη της Wall Street και θύμισε την έντονη, προεκλογικά, συμπαράστασή του στο περίφημο πακέτο Πόλσον που ενίσχυε τις επενδυτικές τράπεζες με 1 δις. περίπου δολάρια. Στα μάτια των ευρωπαίων ηγετών φάνηκε αδύναμος και υποχωρητικός. Με ιδέες συγκεχυμένες, δίχως σαφείς στόχους και ξεκάθαρη στρατηγική. Και έντονα εξαρτημένος βέβαια από τα κυκλώματα των χρηματιστών και των μεγάλων τραπεζικών οίκων της Νέας Υόρκης κυρίως. Αρκετοί ομιλούν για υποσχέσεις σε προεκλογικούς χρηματοδότες που δύσκολα ξεπερνιούνται.

Στον τομέα όμως της αντιμετώπισης των προβλημάτων του κλίματος ο Ομπάμα άφησε τελείως ξεκρέμαστους τους συνομιλητές και τους οπαδούς του. Οι ΗΠΑ φάνηκαν διατεθειμένες να κάνουν παραχωρήσεις που οι ευρωπαίοι έχουν ήδη ολοκληρώσει εδώ κι’ αρκετά χρόνια!! Για τις όποιες μελλοντικές επεμβάσεις η αμερικανική πλευρά παρέπεμψε στο μέλλον, όταν το Κονγκρέσο θα έχει ολοκληρώσει την ενασχόλησή του με τα ζητήματα της οικονομίας. Για όσους πιστεύουν πως η παγκόσμια θερμοκρασία επηρεάζεται από αέρια που προκαλούνται από τον άνθρωπο η στάση αυτή του Ομπάμα, που φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις τους, ήχησε σαν χαστούκι στο μάγουλο.

Η γενική αδιαφορία για τις αμερικανικές διαθέσεις και νουθεσίες η σοβαρότερη εκτίμηση είναι πως οφείλεται στην άσχημη κατάσταση της αμερικανικής οικονομίας. Δίχως οικονομική ισχύ οι ΗΠΑ δίνουν την εντύπωση γίγαντα με πήλινα πόδια. Και η απογοήτευση με τον πρόεδρο Ομπάμα γιγαντώνεται. Κάποιοι διαπιστώνουν πως οι προσπάθειές του για «επανεκκίνηση» της οικονομίας δεν αποδίδουν. Η αγορά στεγνώνει ενώ ο εξωτερικός δανεισμός γίνεται ασφυκτικός. Σύμφωνα με ρεπορτάζ του CNBC και τις δηλώσεις του Προέδρου του Tiger Management, Julian Robertson, αν η Κίνα και η Ιαπωνία πάψουν να αγοράζουν το εξωτερικό χρέος των ΗΠΑ τότε οι οικονομικές αναταράξεις θα πέσουν σαν χιονοστιβάδα πάνω στην αμερικανική αγορά. Ο Robertson μιλάει για Αρμαγέδδων. Οι περισσότεροι περιμένουν αποσύνθεση και καταστροφή. Είναι φανερό πως η πολιτική των μεγάλων δαπανών και του ιλιγγιώδους δανεισμού δεν αποδίδει.

Οσο η αμερικανική οικονομία θα κλυδωνίζεται στα γρανάζια τα κρίσης το κύρος του Ομπάμα στην διεθνή αρένα θα είναι μειωμένο. Η αμερικανική εξωτερική πολιτική θα παραμένει δίχως μεγάλους στόχους και ο κόσμος δίχως στιβαρή και σταθερή ηγεσία. Είναι όμως οι πολιτικές Ομπάμα ικανές να αντιστρέψουν την πορεία παρακμής της οικονομίας των ΗΠΑ;

Πλήρες Άρθρο »

ΛΟΓΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΑΕΡΑ...

Σε μια προεκλογική εκστρατεία ο αέρας είναι γεμάτος λόγια. Μόνο που συνήθως και τα λόγια που ακούγονται είναι γεμάτα αέρα. Οσο αριστερότερα αναζητά κανείς προτάσεις στην πολιτική σκηνή τόσο περισσότερο εξωφρενικές και εξωπραγματικές είναι οι ιδέες που ακούγονται. Το ΚΚΕ είναι δεδομένο πως δεν έχει επαφή ούτε και ενδιαφέρεται για την πραγματικότητα και τον κόσμο γύρω του. Εχει βέβαια μια σταθερότητα απόψεων και σοβαρότητα ύφους. Το πολιτικό του οπλοστάσιο όμως απαρτίζεται από απλοικούς αφορισμούς και απατηλές προτάσεις και οράματα. Ακριβώς επειδή το μήνυμά του είναι απλό και ευανάγνωστο είναι και σημαντικά ελκυστικό. Από ένα κόσμο τουλάχιστον που χρειάζεται αυταπάτες για να αντέξει τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Δεν μπορεί ποτέ να διαψευσθεί. Διότι το κόμμα είναι γνωστό πως δεν έχει τις δυνατότητες να φθάσει στην εξουσία. Αν δε ποτέ κατόρθωνε να την καταλάβει θα το ενδιέφερε ελάχιστα η συνέπεια που θα έδειχνε σε αυτά που μέχρι τότε υποσχόταν. Διότι η πρότασή του περιλαμβάνει από τα πράγματα αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος. Η εγκατάλειψη του αντιπροσωπευτικού συστήματος του δημοκρατικού καπιταλισμού θα ακυρώσει κάθε ευαισθησία για την ανάγκη συνέπειας ανάμεσα στις υποσχέσεις και την σκληρή πραγματικότητα που θα ακολουθήσει.

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανές πως απευθύνονται σε πολίτες που δεν έχουν διάθεση να σκεφθούν και να υπολογίσουν. Ολες του οι θέσεις έχουν να κάνουν με το τι πρέπει να γίνει. Πουθενά δεν γίνεται κουβέντα για το πώς όλα αυτά θα γίνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι απόψεις τους για την καταπολέμηση της ανεργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται την δημιουργία 500.000 θέσεων εργασίας!! Χαράς ευαγγέλια για όλους… Μόνο που αυτές οι 500.000 θα δημιουργηθούν από το δημόσιο. Δεν υπάρχουν, κατά τους μελετητές του ΣΥΡΙΖΑ, αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα. Καλό θα είναι να τους αυξήσουμε θεαματικά. Κατά το εμπνευσμένο αυτό σχέδιο της Αριστεράς, οι θέσεις αυτές θα δημιουργηθούν στον δημόσιο με την συμπλήρωση των οργανικών θέσεων στο κεντρικό κράτος και σε διάφορους οργανισμούς.

Το σχέδιο είναι τόσο απλό που αναρωτιέται κανείς γιατί δεν το εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανεργίας! Μοιάζει με την κινητοποίηση εναντίον εργοστασίων της ΔΕΗ κοντά στην Πτολεμαίδα, γιατί δεν προσλαμβάνει άνεργους από γειτονικά χωριά. Θα μπορούσαν κατά παρόμοιο τρόπο άνεργοι να αποκλείουν διάφορες επιχειρήσεις απαιτώντας την πρόσληψή τους. Γιατί λοιπόν οι απλοί αυτοί τρόποι συντριβής της ανεργίας δεν εφαρμόζονται πουθενά στη γή; Διότι απλούστατα είναι εξωπραγματικοί.

Διότι οι προσλαμβανόμενοι θα πρέπει και να πληρωθούν. Από ποιούς πόρους; Το κράτος ήδη «τρέχει» τεράστια ελλείμματα. Η διεύρυνση των εξόδων του δεν προσφέρει λύση. Αντίθετα, συνιστά διεύρυνση των αδιεξόδων. Και η επιχειρηματολογία πως δήθεν «θα τα πάρουμε από αυτούς που έχουν», είναι τουλάχιστον αστεία. Διότι τα νούμερα δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες. Ο αριθμός των διαθέσιμων επιχειρήσεων που θα μπορούσε το κράτος να αφαιμάξει σε σχέση με τα αναγκαία έσοδα για την διεκπεραίωση τέτοιων σχεδίων δεν είναι μεγάλος. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν η προσδοκούμενη αφαίμαξη θα οδηγήσει πολλές από αυτές στην χρεωκοπία η στο εξωτερικό…

Υπάρχει όμως και το θέμα του δανεισμού. Πολλοί πιστεύουν πως με αυτόν μπορούμε να ξεπεράσουμε ακανθώδη προβλήματα και αδιέξοδες καταστάσεις. Λησμονούν όμως όλοι αυτοί πως βρισκόμαστε στη μέση μιάς διεθνούς οικονομικής κρίσης. Που αφορά κυρίως στις Τράπεζες. Οι οποίες έχουν κυριολεκτικά στεγνώσει με την καχυποψία που έχει πέσει στον διατραπεζικό δανεισμό. Ο διεθνής δανεισμός λοιπόν δεν αποτελεί σίγουρη καταφυγή. Για τριάντα περίπου χρόνια η χώρα αυτή ζεί με δανεικά. Όπως όμως έχω ξαναγράψει το πάρτυ πλέον τελείωσε. Δεν είναι εύκολο πράγμα πλέον ο δανεισμός. Ανεξάρτητα από το μεγάλο spread που η χώρα αντιμετωπίζει στους (δυσμενείς) όρους του διεθνούς της δανεισμού όταν υπάρχει σήμερα πρόβλημα στην οικονομική της αξιοπιστία θα είναι δύσκολο να εξασφαλίσει εκ των πραγμάτων καινούργια δάνεια.

Ακούσθηκε όμως και η άποψη πως οι απολύσεις θα απαγορευθούν. Λησμονούν όμως οι αρχιτέκτονες τέτοιων προτάσεων πως για να μην γίνουν απολύσεις πρέπει να έχουν γίνει προσλήψεις προηγουμένως (!). Και με ένα τέτοιο νομοθετικό πλαίσιο ουδείς θα προχωρήσει σε καινούργιες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και νέες προσλήψεις. Ουδείς επιθυμεί να προσλαμβάνει εργαζόμενους τους οποίους και θα παντρεύεται. Οπως επίσης μοναχά ψυχασθενείς προσλαμβάνουν εργαζόμενους με σκοπό να … τους απολύσουν!! Γενική απαγόρευση όμως των απολύσεων θα οδηγήσει σε οικονομική αποτελμάτωση και έκρηξη της ανεργίας. Διότι ουδείς θα προσλαμβάνει. Η πρόσκαιρη κάμψη λ.χ. της οικονομικής δραστηριότητας επιβάλλει την δυνατότητα επί μέρους απολύσεων για την αποτροπή της χρεωκοπίας της επιχείρησης και το χάσιμο της δουλειάς όλων των εργαζομένων. Επίσης η δυνατότητα απολύσεων είναι απαραίτητη για την γρήγορη προσαρμογή της επιχείρησης σε μεταβολές της αγοράς.

Άλλο βέβαια πράγμα είναι η δυνατότητα απολύσεων από την κοινωνική προστασία των εργαζομένων. Και την προετοιμασία τους για άλλες ευκαιρίες απασχόλησης. Αυτό αποτελεί πραγματικά ευθύνη του κράτους.

Πλήρες Άρθρο »

Γκόλ και Θέαμα!!

Το ποδόσφαιρο έχει πάψει να αποτελεί αποκλειστική πάρεργη ενασχόληση των λεγομένων φιλάθλων. Συνιστά παράγοντα κοινωνικών συσχετισμών και οικονομικών διασυνδέσεων. Όταν στην ποδοσφαιρική αγορά συνωστίζονται παίκτες διαφορετικών εθνικοτήτων και κυκλοφορεί χρήμα που μεταφέρεται στα τραπεζικά συστήματα λογής χωρών, το ζήτημα της λεγόμενης «μπάλας» δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο των συσπειρωμένων φανατικών των ομάδων. Ενδιαφέρει την εθνική οικονομία και παίζει ρόλο στην διαμόρφωση της καταναλωτικής κίνησης. Τηλεοπτικά δικαιώματα, διαφημιστικός τζίρος, αγοραπωλησίες παικτών και συμβολικών προιόντων των ομάδων συνιστούν σοβαρό κομμάτι της κίνησης της αγοράς και θεωρητικά συνεισφέρουν στην εθνική οικονομία.

Οι φίλαθλοι εκτός από οπαδοί είναι και καταναλωτές. Πληρώνουν για να παρακολουθήσουν αγώνες, για να αγοράσουν αναμνηστικά των ομάδων, επιλέγουν τηλεοπτικά κανάλια που μεταδίδουν αναμετρήσεις, συμβάλλοντας έτσι στον διαφημιστικό τους τζίρο και στο ύψος των εσόδων τους, και διαβάζουν έντυπα και ηλεκτρονικές σελίδες που ασχολούνται με το σπόρ. Τεράστιοι όγκοι φορολογικών εσόδων προκύπτουν από τις επιλογές φιλάθλων καταναλωτών ενώ μεγάλες ποσότητες χρήματος προκύπτουν και ανακυκλώνονται λόγω των επιλογών τους αυτών (τηλεοπτικά δικαιώματα ομάδων και ομοσπονδιών, ποσά μεταγραφών, διαφημίσεις σε γήπεδα κλπ).

Το ποδόσφαιρο λοιπόν σαν οικονομικό φαινόμενο παίζει σημαντικό ρόλο στην διαμόρφωση του εθνικού προιόντος. Δεν αναγνωρίζεται όμως σαν κάτι τέτοιο από την νομοθετούσα πολιτική αρχή. Πολύ συχνά οι ομάδες δεν αντιμετωπίζονται σαν εταιρίες αλλά σαν σύλλογοι τοπικής εμβέλειας και κοινωνικού ενδιαφέροντος. Με αποτέλεσμα πολύ συχνά επιχειρήσεις, όπως είναι οι Ποδοσφαιρικές Ανώνυμες Εταιρίες, να αντιμετωπίζονται με οπτική τοπικού σωματείου – φορέα κοινωνικών ευαισθησιών. Τα χρέη τους έτσι συχνά παραγνωρίζονται και η νομοθεσία δεν εφαρμόζεται. Κυβερνητικές ρυθμίσεις τακτοποιούν τις οφειλές τους και δεν είναι λίγες οι περιπτώσεις που ο φορολογούμενος καλείται να λύσει προβλήματα που έχουν προκληθεί από κακή διαχείριση η αλόγιστες μεταγραφικές κινήσεις. Είναι δυνατόν εταιρίες λ.χ. που βρίσκονται σε ειδική εκκαθάριση να ξοδεύουν εκατομμύρια ευρώ για την αγορά ποδοσφαιριστών;

Στον τομέα των μεταγραφών πάλι πολλά περίεργα συμβαίνουν που περνούν απαρατήρητα από τον έλεγχο κάποιων ρυθμιστικών αρχών. Διαφημίζεται η αγορά παικτών λ.χ. , με αντίστοιχες βέβαια εγγραφές στα βιβλία της εταιρίας, αλλά μετά ένα χρόνο οι παίκτες αυτοί (ανεξάρτητα της απόδοσής τους) αφήνονται ελεύθεροι να μετακινηθούν κάπου αλλού. Τι συμβαίνει ακριβώς στις περιπτώσεις αυτές; Πως περιουσιακά στοιχεία μιας εταιρίας αφήνονται να χαθούν δίχως έλεγχο η αντίδραση. Είναι οι αρχικές εγγραφές ακριβείς η μήπως υποκρύπτουν παρανομίες (λ.χ. ξέπλυμα χρήματος); Είναι η αποδέσμευση των παικτών διάφανη; H μήπως έχει υπάρξει «ιδιωτική» πώληση νωρίτερα πριν από την τυπική λήξη του συμβολαίου; Τι ρόλο παίζουν οι διάφοροι μάνατζερς που έχουν ξεφυτρώσει σαν αγριολούλουδα άξαφνα στον χώρο των αγοραπωλησιών αθλητών; Πληρώνουν αυτοί φόρους και σε ποιόν (σε ποια χώρα λ.χ.) για τις υπηρεσίες τους;

Το κρίσιμο ζήτημα του ανεξιχνίαστου όμως κόσμου των ποδοσφαιρικών συναλλαγών έχει να κάνει με τους οπαδούς και την προστασία τους. Οπως σημειώσαμε και πριν ο φίλαθλος είναι και καταναλωτής. Που συχνά πληρώνει αρκετά ακριβά για το προιόν που προτίθεται να απολαύσει. Ποιός όμως φροντίζει να εξασφαλίσει γι’ αυτόν ασφάλεια και καταναλωτική ικανοποίηση; Στα πλαίσια της ελεύθερης πάντα αγοράς υπάρχουν κανόνες που καθορίζουν την λειτουργία της και την σωστή ανάπτυξη του ανταγωνισμού. Δίχως κανόνες δεν υπάρχει ελεύθερη αγορά. Ακόμα κι ο Friedrich von Heyek, ο πατέρας της νεοκλασσικής σχολής των οικονομικών, ομολογούσε πως η μοναδική παρέμβαση που είναι απαραίτητη στην αγορά είναι αυτή που έχει να κάνει με την σωστή λειτουργία του ανταγωνισμού. Κι’ ανταγωνισμός σημαίνει εξασφάλιση σωστής ποιότητας προιόντων ώστε να μην μπορεί κανείς να κοροιδέψει τον καταναλωτή, απαγόρευση κάθετων συμφωνιών και ποινικοποίηση της εξαίρεσης από την όποια συμφωνία ανάμεσα σε εταιρίες άλλων επιχειρήσεων ομοειδούς χαρακτήρα.

Αυτονόητα, και στα επαγγελματικά σπόρ αυτού του είδους η νομοθεσία είναι απόλυτα ισχυρή. Εφαρμόζεται όμως; Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι η λεγόμενη παραπλανητική διαφήμιση. Ποιός ακριβώς προστατεύει τον καταναλωτή φίλαθλο από τα λογής δημοσιεύματα, συνήθως προερχόμενα από τις ίδιες τις ποδοσφαιρικές εταιρίες, στην διάρκεια των καλοκαιρινών ιδίως μεταγραφών; Αγνωστοι του αστυνομικού δελτίου και αμφιβόλου επιπέδου αθλητές εμφανίζονται, συχνά - αλλά όχι πάντα - από έντυπα συνδεδεμένα επιχειρηματικά με την ιδιοκτησία κάποιας ομάδας, σαν «γίγαντες» του αθλήματος μετά την απόκτησή τους απ’ αυτήν. Ακόμη χειρότερα, στην διάρκεια της προετοιμασίας για την νέα περίοδο οι μεγαλύτεροι περίπου αστέρες του διεθνούς ποδοσφαιρικού στερεώματος προβάλλονται σαν έτοιμοι να αποκτηθούν από ελληνικά σωματεία – εταιρίες. Συχνότατα αποδεικνύεται πως ούτε καν συζήτηση δεν είχε γίνει με τα πρόσωπα αυτά.

Στο ενδιάμεσο διάστημα όμως η παραπλανητική αυτή διαφήμιση έχει κάνει την δουλειά της. Είτε ωθώντας τον φίλαθλο – καταναλωτή να αγοράσει ακριβά εισιτήρια διαρκείας της ομάδας του για όλη την καινούργια σεζόν. Είτε συντηρώντας το ενδιαφέρον υψηλό για τις τύχες της εταιρίας στην διάρκεια που δεν υπάρχει πραγματικό προιόν (λ.χ. αγώνες) και αποτροπή πιθανής στροφής του κοινού προς άλλες. Χώρια βέβαια που οι παράλληλες επιχειρηματικές σχέσεις εταιριών ποδοσφαίρου και εξειδικευμένων στο τομέα αυτόν ΜΜΕ είναι συζητήσιμο πόσο νόμιμες είναι. Από πλευράς προστασίας του καταναλωτή πάντοτε.

Κάτι που όμως είναι εντελώς εξωφρενικό και παραβιάζει κάθε λογική λειτουργίας της αγοράς είναι οι περίφημες τιμωρίες των ομάδων – ανωνύμων εταιριών αν κάποιοι οπαδοί προκαλέσουν επεισόδια. Η λεγόμενη «τιμωρία της έδρας» δεν μπορεί παρά να είναι εντελώς παράνομη. Διότι υπάρχουν πελάτες – φίλαθλοι που έχουν αγορασμένα εισιτήρια διαρκείας. Και ουδείς έχει το δικαίωμα να τους προκαλέσει οικονομική ζημιά με την αποστέρηση της απόλαυσης πληρωμένου ήδη προιόντος. Ας επιβάλλονται πρόστιμα στην προσωπική περιουσία των διοικητικών παραγόντων των ομάδων. Ας τους αφαιρούνται βαθμοί η ας μηδενίζονται σε κάποια παιχνίδια. Η απαλλοτρίωση περιουσιακών δικαιωμάτων, που είναι η τιμωρία της λεγόμενης έδρας, είναι εντελώς παράνομη.

Υπάρχει βέβαια και θέμα με την ποιότητα του τελικού προιόντος. Που εκεί βέβαια είναι δυσχερέστατη η εφαρμογή της νομοθεσίας για την προστασία του καταναλωτή. Αλλά υψηλές τιμές (εισιτηρίων, τηλεοπτικών δικαιωμάτων και μισθολογίων παικτών) δεν μπορεί να συνυπάρχουν με ομάδες που σέρνονται και κοιμίζουν τους θεατές. Όπως βέβαια πρόβλημα υπάρχει και με τις παράλληλες εταιρίες που δημιουργούνται αποκλειστικά για την συνεργασία με μία μόνο επιχείρηση (οι σχέσεις – κάθετες συμφωνίες λ.χ. της ΠΑΕ Ολυμπιακός με την Θρύλος ΑΕ και την Καραισκάκης ΑΕ είναι ένα ζήτημα που χρειάζεται διερεύνηση).

Πλήρες Άρθρο »

ΣΧΟΛΙΑ

                                                                      ΣΧΟΛΙΑ

 

ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΟΜΟΛΟΓΟΥΝ ΤΗΝ ΑΛΗΘΕΙΑ;

Ολοι χαιδεύουν τα αυτιά του κόσμου. Και κάνουν πως δεν βλέπουν. Η Αττική είναι ο τρίτος κτηνοτροφικός νομός της χώρας!! Πως θα τραφούν τα ζώα αυτά αν δεν καούν τα δάση; Υπάρχουν στην Αττική κοιλάδες και ανοιχτοί καλλιεργήσιμοι χώροι; Και τα πεύκα είναι γνωστό πως δεν αφήνουν να φυτρώσει τίποτα, ιδίως βρώσιμο χόρτο, κάτω από αυτά. Με τις πυρκαγιές ανοίγουν βοσκότοποι. Γι αυτό και η αναδάσωση στα δημόσια δάση έχει ελάχιστες ελπίδες. Τα ζώα θα καταβροχθίσουν ότι φυτρώσει. Και η κυβέρνηση αντί να κάνει το στοιχειώδες, να απαγορεύσει δηλ. την κτηνοτροφία στον νομό Αττικής, ετοιμάζεται να πάρει μέτρα υπέρ των ...κτηνοτρόφων. Και να εγκαταλείψει το φυσικό περιβάλλον της περιοχής στον άδοξο αφανισμό του. ΑΚΟΥΕΙ ΚΑΝΕΙΣ;

 

       Η ΝΥΧΤΑ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΒΑΡΘΟΛΟΜΑΙΟΥ

Σχεδόν στην ίδια ημερομηνία με τις πυρκαγιές στην Αττική είχε στην Γαλλία ξεσπάσει η Νύχτα του Αγίου Βαρθολομαίου (24 Αυγούστου του 1572). Η Αικατερίνη των Μεδίκων, μητέρα του ασθενούντος και αδύναμου Γάλλου βασιλιά, είχε δώσει την εντολή για το ξεκαθάρισμα των προτεσταντικών αριστοκρατικών οικογενειών που ετοίμαζαν πραξικόπημα κατά του γιού της. Μιά κίνηση που θα κατέλυε την δυναστεία των Βαλουά. Ο φανατισμός όμως και το μίσος των μαζών κατά των 'αλλόθρησκων προδοτών' ξέφυγε από κάθε έλεγχο με αποτέλεσμα την σφαγή 70.000 περίπου Γάλλων προτεσταντών όλων των κοινωνικών στρωμάτων. Προσωπικές αντιζηλίες, οικογενειακά μίση και απλά και μόνο κοινωνικός φθόνος ήρθαν στο προσκήνιο με ασποτέλεσμα μία από τις πιό θηριώδεις σφαγές της ιστορίας. Δίδαγμα ίσως, για όσους έχουν βέβαια αυτιά, εναντίον της απολυτότητας, του ταξικού μίσους και του θρηκευτικού φανατισμού. Το τελικό αποτέλεσμα στην Γαλλία ήταν τελικά η αποτυχία των σχεδίων της Αικατερίνης και η οριστική πτωση των Βαλουά!! 

ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ;

Είμαστε ένας λαός που λατρεύει τις αγιογραφίες. Αλλά που αρνείται επίμονα να αντικρύσει την πραγματικότητα. Μας αρέσουν οι χίμαιρες. Και μας ενοχλούν οι αλήθειες. Διαβάζω τελευταία συναξάρια αγιοσύνης για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κι αναρωτιέμαι τι ποσοστά δημοτικότητας είχε ο κ. Παπούλιας λίγα έστω 24ωαρ πριν εκλεγεί Πρόεδρος με τις ψήφους ενός κόμματος με το οποίο ον χώριζαν μεγάλες πολιτικές και ιδελογικές διαφορές; Συνεπής εγώ στις απόψεις μου, δεν τον ψήφισα τότε για την Προεδρία. Διότι έκρινα πως η χώρα δεν είχε ανάγκη ενός αρχηγού κράτους με γνωστές συμπάθειες προς καθεστώτα - απόλυτα αντιδημοκρατικά - της Αραβικής Μέσης Ανατολής και καθόλου θετική εικόνα στη Δύση. Ημουνα βέβαια στην συντριπτική μειοψηφία. Κι ο νέος Πρόεδρος ξεκίνησε μιά σειρά από ταξείδια σε χώρες της εκτός Ευρώπης Μεσογείου  Με άγωστα τελικά αποτελέσματα. Αυτό που εγώ γνωρίζω είναι πως επανειλημμένα η χώρα έγινε στόχος σκληρών επικρίσεων σε Ισλαμικές Συνδιασκέψεις, ενώ από πουθενα δεν προκύπτει πως μπορέσαμε να παίξουμε έναν ουσιαστικότερο ρόλο στα γεγονότα της Μέσης Ανατολής. Ουδείς ζήτησε την συνδρομή μας για τις όποιες εξελίξεις στο Παλαιστινιακό ενώ και στο ζήτημα του Ιράν η χώρα δεν έχει την παραμικρή παρουσία. Η Τουρκία αντίθετα σε όλα τα μετωπα αυτά ακούγεται σαν σοβαρός παράγων διαμεσολάβησης ενώ στο Ιράν, στο Ιράκ και στην μουσουλμανική Κεντρική Ασία παίζει άμεσο ρόλο - φέρνοντας σε επαφή συγκρουόμενες ομάδες σαν παράγων σταθερότητας και εμπιστοσύνης. Ποιά ήταν ακριβώς η τελική εθνική χρησιμότητα του φιλο-αραβικού προφίλ του Προέδρου;

Aπό την άλλη μεριά διάφορες ειρωνίες και δηκτικά σχόλια του Προέδρου απέναντι στις ηγεσίες των Δυτικών μας συμμάχων εκτιμώ πως στοίχισαν στην χώρα. Και σε απώλεια καλής θέλησης αλλά και σε μείωση της προς τα έξω αξιοπιστίας μας. Κάποιοι έχουν την εντύπωση πως οι όποιες αντιδράσεις του διεθνούς παράγοντα σε άσκοπες η και ατυχείς κινησεις στους εξωτερικούς χειρισμούς της χώρας επέρχονται ακαριαία - εν είδει κεραυνού. Δεν αντιλαμβάνονται πως αυτό που συμβαίνει είναι η καλλιέργεια ενός γενικότερα αρνητικού κλίματος που σιγά σιγά κλιμακώνεται. Οι ζημιές στο Σκοπιανό, η στασιμότητα στο Κυπριακό, οι εντάσεις στο Αιγαίο και γενικότερα η σαφής αναβάθμιση της Τουρκίας υποδηλώνει ακριβώς την υποχώρηση της εικόνας της χώρας μας σαν αξιόπιστου σύμμαχου και φίλου της Δϋσης στα ζητήματα που εξελίσσονται. Ο βαθμός συμβολής της γενικότερα αντι-δυτικής στάσης του Προέδρου στις εξελίξεις αυτές δεν μπορεί με σιγουριά να υπολογισθεί. Πως συνέβαλε όμως σ' αυτή, είναι πέρα από κάθε αμφιβολία δεδομένος... 

 

ΕΙΧΑ ΕΓΚΑΙΡΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ

Οι αναγνώστες της ιστοσελίδας μου γνωρίζουν τις επιφυλλάξεις μου για τους αγωγούς πετρελαίου και αερίου που έχουμε συμφωνήσει με τους Ρώσους να κατασκευασθούν. Εδώ και χρόνια επισημαίνω πως η Ρωσία δεν έχει τις απαραίτητες ποσότητες για να γεμίσει τους σχετικούς αγωγούς. Και πως λόγω εσωτερικών εξελίξεων και νομικών εμπλοκών δεν είναι εύκολο να μεταφερθούν τα πετρέλαια του Καζακστάν μέσω του αγωγού Μπουργκάς Αλεξανδρούπολης. Επέμενα πως σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να απαιτήσουμε από τους Ρώσους, πριν από κάθε τι άλλο, την συμβολαιοποίηση των ποσοτήτων που θα είχαν την δυνατότητα να διαθέσουν για τους αγωγούς πετρελαίου και αερίου. Αντί γι' αυτό κάναμε εγκαίνια και πανηγύρια. Με αποτέλεσμα σήμερα κανένας αγωγός να μην έχει ακόμη ξεκινήσει και η Βουλγαρία να δηλώνει έτοιμη να εγκαταλείψει τον Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.

 

ΤΑ  ..ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΜΙΚΣ

Η οικονομική μας ζωή περιστρέφεται γύρω από τις εμπνεύσεις του ...Θεσσαλικού κάμπου. Οι οραματισμοί του κ. Γ. Σουφλιά για την οικονομία είναι αυτοί που καθορίζουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης για την λήψη μέτρων εξόδου από την κρίση. Σαν Υπουργός Εθνικής Οικονομίας κατά το παρελθόν ο Σαρακατσάνος πολιτικός είχε εισάγει μία από τις πρώτες έκτακτες εισφορές. Σαν γκουρού σήμερα της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής βλέπει με ικανοποίηση να υιοθετούνται οι παλιές του ιδέες και για τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα. Αν είναι δυνατόν, σε εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης να επιβάλονται φόροι για την έξοδο από αυτήν! Με ευστοχία οικονομική εφημερίδα αποκάλεσε την πολιτική της σημερινής κυβέρνησης στην οικονομία σαν ..Σαρακατσανόμικς


ΠΟΥ ΟΦΕΙΛΕΤΑΙ ΤΟ ΘΡΑΣΟΣ ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ;

Είμαστε ένας λαός που λατρεύει τις αγιογραφίες. Αλλά που αρνείται επίμονα να αντικρύσει την πραγματικότητα. Μας αρέσουν οι χίμαιρες. Και μας ενοχλούν οι αλήθειες. Διαβάζω τελευταία συναξάρια αγιοσύνης για τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας. Κι αναρωτιέμαι τι ποσοστά δημοτικότητας είχε ο κ. Παπούλιας λίγα έστω 24ωαρ πριν εκλεγεί Πρόεδρος με τις ψήφους ενός κόμματος με το οποίο ον χώριζαν μεγάλες πολιτικές και ιδελογικές διαφορές; Συνεπής εγώ στις απόψεις μου, δεν τον ψήφισα τότε για την Προεδρία. Διότι έκρινα πως η χώρα δεν είχε ανάγκη ενός αρχηγού κράτους με γνωστές συμπάθειες προς καθεστώτα - απόλυτα αντιδημοκρατικά - της Αραβικής Μέσης Ανατολής και καθόλου θετική εικόνα στη Δύση. Ημουνα βέβαια στην συντριπτική μειοψηφία. Κι ο νέος Πρόεδρος ξεκίνησε μιά σειρά από ταξείδια σε χώρες της εκτός Ευρώπης Μεσογείου  Με άγωστα τελικά αποτελέσματα. Αυτό που εγώ γνωρίζω είναι πως επανειλημμένα η χώρα έγινε στόχος σκληρών επικρίσεων σε Ισλαμικές Συνδιασκέψεις, ενώ από πουθενα δεν προκύπτει πως μπορέσαμε να παίξουμε έναν ουσιαστικότερο ρόλο στα γεγονότα της Μέσης Ανατολής. Ουδείς ζήτησε την συνδρομή μας για τις όποιες εξελίξεις στο Παλαιστινιακό ενώ και στο ζήτημα του Ιράν η χώρα δεν έχει την παραμικρή παρουσία. Η Τουρκία αντίθετα σε όλα τα μετωπα αυτά ακούγεται σαν σοβαρός παράγων διαμεσολάβησης ενώ στο Ιράν, στο Ιράκ και στην μουσουλμανική Κεντρική Ασία παίζει άμεσο ρόλο - φέρνοντας σε επαφή συγκρουόμενες ομάδες σαν παράγων σταθερότητας και εμπιστοσύνης. Ποιά ήταν ακριβώς η τελική εθνική χρησιμότητα του φιλο-αραβικού προφίλ του Προέδρου;

Aπό την άλλη μεριά διάφορες ειρωνίες και δηκτικά σχόλια του Προέδρου απέναντι στις ηγεσίες των Δυτικών μας συμμάχων εκτιμώ πως στοίχισαν στην χώρα. Και σε απώλεια καλής θέλησης αλλά και σε μείωση της προς τα έξω αξιοπιστίας μας. Κάποιοι έχουν την εντύπωση πως οι όποιες αντιδράσεις του διεθνούς παράγοντα σε άσκοπες η και ατυχείς κινησεις στους εξωτερικούς χειρισμούς της χώρας επέρχονται ακαριαία - εν είδει κεραυνού. Δεν αντιλαμβάνονται πως αυτό που συμβαίνει είναι η καλλιέργεια ενός γενικότερα αρνητικού κλίματος που σιγά σιγά κλιμακώνεται. Οι ζημιές στο Σκοπιανό, η στασιμότητα στο Κυπριακό, οι εντάσεις στο Αιγαίο και γενικότερα η σαφής αναβάθμιση της Τουρκίας υποδηλώνει ακριβώς την υποχώρηση της εικόνας της χώρας μας σαν αξιόπιστου σύμμαχου και φίλου της Δϋσης στα ζητήματα που εξελίσσονται. Ο βαθμός συμβολής της γενικότερα αντι-δυτικής στάσης του Προέδρου στις εξελίξεις αυτές δεν μπορεί με σιγουριά να υπολογισθεί. Πως συνέβαλε όμως σ' αυτή, είναι πέρα από κάθε αμφιβολία δεδομένος... 

 

ΕΙΧΑ ΕΓΚΑΙΡΑ ΠΡΟΕΙΔΟΠΟΙΗΣΕΙ

Οι αναγνώστες της ιστοσελίδας μου γνωρίζουν τις επιφυλλάξεις μου για τους αγωγούς πετρελαίου και αερίου που έχουμε συμφωνήσει με τους Ρώσους να κατασκευασθούν. Εδώ και χρόνια επισημαίνω πως η Ρωσία δεν έχει τις απαραίτητες ποσότητες για να γεμίσει τους σχετικούς αγωγούς. Και πως λόγω εσωτερικών εξελίξεων και νομικών εμπλοκών δεν είναι εύκολο να μεταφερθούν τα πετρέλαια του Καζακστάν μέσω του αγωγού Μπουργκάς Αλεξανδρούπολης. Επέμενα πως σε κάθε περίπτωση θα έπρεπε να απαιτήσουμε από τους Ρώσους, πριν από κάθε τι άλλο, την συμβολαιοποίηση των ποσοτήτων που θα είχαν την δυνατότητα να διαθέσουν για τους αγωγούς πετρελαίου και αερίου. Αντί γι' αυτό κάναμε εγκαίνια και πανηγύρια. Με αποτέλεσμα σήμερα κανένας αγωγός να μην έχει ακόμη ξεκινήσει και η Βουλγαρία να δηλώνει έτοιμη να εγκαταλείψει τον Μπουργκάς - Αλεξανδρούπολη.    

 

ΤΑ  ..ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΟΜΙΚΣ

Η οικονομική μας ζωή περιστρέφεται γύρω από τις εμπνεύσεις του ...Θεσσαλικού κάμπου. Οι οραματισμοί του κ. Γ. Σουφλιά για την οικονομία είναι αυτοί που καθορίζουν τις αποφάσεις της κυβέρνησης για την λήψη μέτρων εξόδου από την κρίση. Σαν Υπουργός Εθνικής Οικονομίας κατά το παρελθόν ο Σαρακατσάνος πολιτικός είχε εισάγει μία από τις πρώτες έκτακτες εισφορές. Σαν γκουρού σήμερα της κυβερνητικής οικονομικής πολιτικής βλέπει με ικανοποίηση να υιοθετούνται οι παλιές του ιδέες και για τα σημερινά οικονομικά αδιέξοδα. Αν είναι δυνατόν, σε εποχή μεγάλης οικονομικής κρίσης να επιβάλονται φόροι για την έξοδο από αυτήν! Με ευστοχία οικονομική εφημερίδα αποκάλεσε την πολιτική της σημερινής κυβέρνησης στην οικονομία σαν ..Σαρακατσανόμικς

 


      ΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΚΑΙ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ

Είχα γράψει παλαιότερα μιά ολόκληρη μικρή πραγματεία πάνω στην αντιφατικότητα των όρων ελληνισμός και ορθοδοξία. Βέβαια, όπως συνηθίζεται στην χώρα μας, εγώ τα έγραφα - εγώ και τα διάβαζα. Ηρθε όμως τώρα το μικρό φίλμ του Κώστα Γαβρά για την ιστορία της Ακρόπολης για να βγάλει στην επιφάνεια τις σχετικές αντιφάσεις. Η παρουσίαση και μόνο κάποιων καλογέρων να καταστρέφουν αρχαίους ναούς προκάλεσε την καινούργια κρίση. Γιατί όμως; Ποιός πραγματικά μπορεί να αμφισβητήσει τις καταστροφές κλασσικών μνημείων από φανατικούς οθόδοξους ιερωμένους της Βυζαντινής εποχής; Τι ήταν ο Ιουλιανός - που τον μάθαμε μάλιστα σαν 'παραβάτη'; Δεν είχε επιχειρήσει να παλινορθώσει την κλασσική αρχαιότητα; Πως αντιμετωπίσθηκε από την εκκλησία; Τι ακριβώς έκανε ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος και έμεινε στην ιστορία σαν ο στυλοβάτης του Χριστιανισμού; Πότε καταργήθηκαν οι Ολυμπιακοί Αγώνες και γιατί; Πότε ερειπώθηκαν οι περισσότεροι ναοί της κλασσικής αρχαιότητας και με ποιά δικαιολογία; Γιατί οι Τούρκοι τους βρήκαν ήδη ερειπωμένους όταν εισέβαλαν στην κυρίως Ελλαδα; Γιατί τα ερείπια που υπήρχαν στην Ελλάδα στα χρόνια της Φραγκικής κατάκτησης εθεωρούντο από τους ντόπιους σαν κτίσματα μυθικών γιγάντων που κατά το παρελθόν ζούσαν στα μέρη αυτά; Γιατί δεν υπήρχε γνώση των επιτευγμάτων της κλασσικής αρχαιότητας; Πότε ακριβώς περπάτησε χέρι - χέρι η ορθοδοξία με τoν κλασσικό ελληνισμό; Το να αντικρύζουμε την ιστορική αλήθεια και να μην ζούμε με μύθους δεν κάνει κακό...

 

ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΛΟΓΟΙ ΕΥΚΑΙΡΙΑΣ

Αναρωτιέται κανείς για την στάση που θα τηρούσε ο συνταγματολόγος καθηγητής κ. Δ. Τσατσος στην περίπτωση που ο Πρόεδρος του Πασόκ τον είχε διατηρήσει στην Ευρωβουλή η αν είχε εκλεγεί στην ηγεσία του κινηματος ο εκλεκτός του Β. Βενιζέλος. Παρόμοια ισχύουν και για τον κ. Γ. Κασιμάτη αν Πρόεδρος της Δημοκρατίας δεν ήταν ο παλιός του φίλος Κ. Παπαούλιας αλλά κάποιος εντελώς αδιάφορος σ' αυτον τρίτος. Εκεί επικεντρώθηκαν τα ενδιαφέροντα των κκ καθηγητών για παραβίαση του Συντάγματος. Σε μιά εποχή που οι υπόλοιπες διατάξεις του τηρούνται υποτίθεται με 'θρησκευτική ευλάβεια'. Δεν είδαν άραγε παραβίαση του Συντάγματος οι έγκριτοι συνταγματολόγοι στην απαγόρευση δημοσίευσης των δημοσκοπήσεων τις τελευταίες προ των εκλογών ημέρες; Στο κλείσιμο άραγε της Βουλής και στην ποαραγραφή των λογής αδικημάτων πολιτικών προσώπων; Σε τελευταία αναλυση οι κκ συνταγματολόγοι - ιδιως ο πρώτος - έχουν ευθύνη για την τελευταία αναθεώρηση του καταστατικού μας χάρτη. Είναι υπερήφανοι για το έργο τους; Aς απολογηθούν πρώτα για το έκτρωμα που μας κληρονόμησαν (δημόσια πανεπιστήμια, ασυμβίβαστο, βασικός μέτοχος, ευθύνες υπουργών κλπ) και στη συνέχεια ας ασκήσουν κριτική για την τρέχουσα πολιτική πραγματικότητα. Σε τελευταία ανάλυση η θέση του Πασόκ είναι σαφέστατη. Δεν θα ψηφίσει Πρόεδρο με την σημερινή σύνθεση της Βουλής.  Οϋτε και είναι και υποχρεωμένο να εξηγήσει ποιόν θα ήθελε να ψηφίσει. Που ακριβώς παραβιάζεται το Σύνταγμα κκ Συνταγματολόγοι;


'ΘΑΥΜΑΣΤΕΣ' ΤΗΣ ΤΟΥΡΚΙΑΣ

Στο προσκηνιο και πάλι τα ανεγκέφαλα δημοσιεύματα για 'θαυμασμό' υποτίθεται των αμερικανών προς την Τουρκία. Με αφορμή τον διορισμό του νεόυ αμερικανύ αναπλ. βοηθού υπουργού για ευρωπαικά θέματα (ένα είδος δηλ. ειδικού γραμματέα ελληνικού υπουργείου) ξιφούλκησαν οι κινδυνολόγοι του πατριωτισμού. Οργανο του Σόρος είναι ο ισχυρότερος υποψήφιος, διαβάζουμε. Που επιμένει στην ανάγκη αναγνώρισης της Τουρκίας σαν βασικού παράγοντα για τις εξελίξεις στην περιοχή. Προφανώς οι συγγράφοντες αλλά και οι αναγνώστες των σχετικών κειμένων ταξίδευαν στο φεγγάρι ότνα ο Πρόεδρος Ομπαμα επισκέφθηκε την Τουρκία σαν πρωτο σταθμό μιάς σύντομης ευρωπαικής του περιοδείας. Ούτε και άκουσαν τίποτα για τις δηλώσεις του εκεί καθώς και για τα σχόλια έγκυρων αμερικανικών ιδρυμάτων πως 'για φωτογραφίες καλές είναι οι Βρυξέλλες, άμα θές όμως να συζητήσεις για γεωπολιτική πας στην Αγκυρα'. Εμείς από τότε τα γράφαμε. Η Τουρκία με τα νέα δεδομένα παίζει ήδη σε διαφορετική κατηγορία. Ανάλογα πρέπει κι εμείς να αναπροσαρμόσουμε τις στρατηγικές μας. Κάτι εξαιρετικά δυσχερές. Οι επικρίσεις για την ελληνική στάση απέναντι στο νεοαποκτηθέν Τουρκικό θράσος είναι εύκολες. Προτάσεις όμως για το τι δέον γενέσθαι πουθενα είν διαβάζω. Και να μη ξεχνάμε - το Υπουργείο Εξωτερικών δεν διοικέι τις Ενοπλες Δυνάμεις. Με ό,τι αυτό μπορεί να σημαίνει. Και ο νοών νοήτω... 

Η ΠΡΟΣΦΥΓΗ ΣΤΗ ΧΑΓΗ

Υποδηλώνουν υψηλή αίσθηση χιούμορ οι απόψεις λογής 'αναλυτών' για την αναγκαιότητα προσφυγής στην Χάγη για την υφαλοκρηπίδα στο Αιγαίο. Κι όλα αυτά με αφορμή βέβαια την νέα πρόκληση της Τουρκίας που αποφάσισε να ψάξει για πετρέλαιο λίγο έξω από το Καστελλόριζο. Το χιούμορ έχει να κάνει με το γεγονός πως οι ίδιοι ελληναράδες αναλυτές είχαν εν χορώ επικροτήσει την απόλυτη αδράνεια του τότε, μεγαλοδιπλωμάτη, Υπουργού Εξωτερικών που άφησε το πελονέκτημα του Ελσίνκι να χαθεί. Δηλαδή, την υποχρέσωη της Τουρκίας να έχει επιλύσει τα όποια προβλήαματ διαφορών με γείτονές της πριν αρχίσουν οι διαπραγματεύσεις για την ενταξιακή της πορεία στην ΕΕ. Η 'σοφή' άποψη τότε ήταν πως δεν είχαμε τίποτ να συζητήσουμε με τους Τούρκους - και ιδίως να παραπέμψουμε στην  Χάγη. Οσο για την υφαλοκρηπίδα υπήρχε φόβος για την τελική ετυμηγορία. Τώρα τι άραγε άλλαξε; Πλήν ίσως του προσώπου του Υπουργού; Εργα και ημέρες 'πατριωτών' λοιπόν... 

ΟΙ ΤΙΜΕΣ ΤΗΣ ΒΕΝΖΙΝΗΣ

Πετυχημένη όσο και αποκαλυτική η καμπάνια του Υπουργείου Ανάπτυξης για την ακρίβεια στα καύσιμα. Στου κουφού την πόρτα όμως όσο θέλεις βρόντα. Από τους πίνακες που παρατίθενται γίνεται φανερό πως ο μοναδικός υπαίτιος της ακρίβειας είναι το κράτος - με την φορολογία που επιβάλλει. Ακούσατε κανένα να ζητά μείωση των φόρων; Από που θα τρώνε τα διάφορα λαμόγια τότε; Ακόμα με κατηγορούν πως η απλευθέρωση ακρίβηνε τα καύσιμα. Και ξεχνάνε πως η ακρίβεια προήλθε από το περίφημο 50ρικο τότε του φόρου. Που το επέβαλε το κράτος βέβαια - για τις δικές του ανάγκες. Και δεν είχε καμία σχέση με την λειτουργία της αγοράς. Αυτοί που μας κατηγορούσαν τότε γιατί δεν μειώνουν την φορολογία τώρα;   

 

ΤΡΟΜΟΣ  ΚΑΙ  ΑΠΑΤΗ

Η αγαστή σύμπραξη καθοδηγούμενης επιστήμης και αναξιόπιστης ενημέρωσης αποκαλύφθηκε πλήρως στο ζήτημα της περίφημης γρίππης των χοίρων. Οι περίφημοι γραφειοκράτες της βαρύγδουπου Διεθνούς Οργάνωσης Υγείας  κήρυξαν πανδημία (παγκόσμια ξεσήκωμα για λήψη έκτακτων μέτρων) για μια ασθένεια που δεν είναι περισσότερο επικίνδυνη  από μια απλή γνωστή γριππούλα. Ετήσια τα θανατηφόρα θύματα της απλής γρίπης ξεπερνούν στον κόσμο όλο τα 50.000 θύματα. Στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ζήτημα αν έχουμε παραπάνω από 200! Ο πανικός όμως διαδόθηκε σε ολόκληρη την υδρόγιο. Ώστε κάποιοι να θησαυρίσουν εξασφαλίζοντας υψηλότατες χορηγίες για το «κοινωνικά ευαίσθητο» έργο τους και κάποιοι άλλοι – περισσότερο γνωστοί αυτοί – με την παραγωγή δισεκ. αχρείαστων στην ουσία νέων εμβολίων. Στον χροό πρωταγωνιστικό ρόλο βέβαια παίζουν και τα ΜΜΕ. Που αποζητούν τον τρόμο γι να κάνουν ακροαματικότητες και να πουλήσουν κιτρινόφυλλα.  Κάτ ι παρόμοιο συμβαίνει και με την περίφημη κλιματολογική αλλαγή. Οι σοβαροί επιστήμονες είναι πολύ σκεπτικοί. Οι αγαπημένοι όμως των ΜΜΕ και λατρευτά παιδιά της Αριστεράς έχουν ήδη ξιφουλκήσει. Το ’70 περίμεναν περίοδο παγετώνων. Τώρα είναι σίγουροι πως λιώνουν οι πάγοι και η υπερθέρμανση μας απειλεί. Να οι καινούργιες αριστερές πλατφόρμες και οι δαπάνες δημόσιων δις για πολιτικές αμφίβολης αποτελεσματικότητας. Κοινή όμως συνισταμένη η επιστροφή του κράτους. Λησμονώντας πως εκεί που διαφέντευε τα πάντα  (ΕΣΣΔ, Λαική Κϊνα) έγιναν και τα μεγαλύτερα εγκλήματα κατά του φυσικού περιβάλλοντος. Όταν εξαντληθούν τα κονδύλια για την έρευνα της υπερθέρμανσης, στοιχηματίζετε πως θα ξεκινήσουν καινούργιες εκστρατείες για την αποτροπή μιάς «νέας εποχής παγετώνων»; K από τους ίδους πιθανότατα ειδικούς!! Από κάπου, βρε αδελφέ, πρέπει κάποιοι να εξασφαλίζουν τα προς το ζήν…  Και τα ΜΜΕ βέβαια, με ένα «συγγνώμη», θα συνεχίσουν να κινδυνολογούν.

                                         
 

ΟΠΟΥ ΓΑΜΟΣ ΚΑΙ Ο ...ΜΑΝΩΛΙΟΣ!!

Αυτό που συμβαίνει με τους συμπατριώτες μας είναι ανεπανάληπτο. Σε όποιο σημείο της γής κι αν συμβεί κάτι θα υπάρχουν έλληνες που θα αρχίσουν τις απαιτήσεις κατά του ελληνικού κράτους. Και των φορολογουμένων βέβαια. Τελευταίο παράδειγμα ο σεισμός στην Ιταλία. Ελληνες φοιτητές βρέθηκαν στο πανεπιστήμιο της πόλης που χτυπήθηκε από τον εγκέλαδο κι αμέσως ...άρχισαν τα όργανα. Οι έλληνες φοιτητές απαιτούν την μετεγγραφή τους σε ελληνικά πανεπιστήμια. Ευκαιρίας δοθείσης... Ποιά άλλη χώρα συμφωνησε να κάνει κάτι παρόμοιο; Κι αν δεν υπάρχουν φοιτητές από άλλες χώρες κι αυτό ακόμη έχει μιά ιδιαιτερότητα. Οταν επιλέγουν καποιοι πανεπιστήμια σε χώρες τιυ εξωτερικού είναι αυτονόητο πως αναλαμβάνουν και το ρίσκο των όποιων τους ιδιαιτεροιτήτων (φυσικές καταστροφές, πραξικοπήματα, ταραχές κλπ). Διαφορετικά, μένουν εδώ και δοκιμάζουν τις δυνάμεις τους...

 

ΠΟΥ ΠΑΝΕ ΟΙ ΦΟΡΟΙ

Η μαγική εικόνα αποκαλύφθηκε. Επειδή δεν έχει υποτίθεται χρήματα η κυβέρνηση επιβάλλει φόρους σε μιά δύσκολη οικονομική συγκυρία. Γονατίζοντας έτσι την αγορά κι εξοντώνοντας τις ατομικές οικονομίες εκατοντάδων χιλιάδων ελλήνων. Και τι μαθαίνουμε; Πως η κυβερνηση προτίθεται να μονιμοποιήσει μερικές δεκάδες χιλιάδες συμβασιούχους του δημοσίου. Προφανώς γι αυτούς υπάρχουν χρήματα. Γιατί πληρώνουν τα κορόιδα οι φορολογούμενοι. Οι μονιμοποιούμενοι συμβασιούχοι ψηφίζουν. Ενώ τα φορλογικά υποζύγια είναι φανερό πως κοιμούνται. Αν πλημμύριζαν τα πολιτικά γραφεία βουλευτών και υπουργών αλλά και τις εφημερίδες και τους ραδιοφωνικούς και τηλεοπτικούς σταθμούς  με τηλεφωνήματα, φάξ, γράμματα και e-mails διαμαρτυρόμενοι, πιθανότατα οι φωστήρες της ρουσφετολογίας να ξανασκεφτόντουσαν την τελευταία τους αυτή χυδαιότητα. Τελικά, γιατί είναι κακό πράγμα η φοροδιαφυγή; Αν πρόκειται τα χρήματα των πολιτών να πηγαίνουν για χυδαίες ρουσφετολογίες και για το προφανές βόλεμα των ημετέρων...


 
ΟΙ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΤΟΥ ΑΡΧΗΓΟΥ ΤΗΣ ΕΥΠ

Η εφημερίδα το 'Παρόν' ενοχλήθηκε διότι ο πρώην αρχηγός της ΕΥΠ πρέβυς κ. Κοραντής έκανε δήλωση μετά την αποπομπή από την θέση του. Από την όλη εξέλιξη η καλή εφημερίδα αυτο βρήκε πως ήταν απαράδεκτο. Το γεγονός πως οι συνομιλίες (απόρρητες λόγω δικογραφίας;)των μελών της σπείρας δημοσιεύονται στα ΜΜΕ προφανώς δεν την έχει πειράξει. Ούτε και πως η αποπομπή του πρέσβυ Κοραντή (που όταν διαφωνούσε από την Αγκυρα με την πολιτική του τότε προισταμένου του Γ. Παπανδρέου και τα - απόρρητα - έγγραφά του δημοσιεύονταν από την καλή εφημερίδα ήταν ο 'ήρωάς' της) μπορεί να οδηγήσει στον ουσιαστικό ενταφιασμό των αποκαλύψεων για τα 'διαμάντια' της κοινωνικής μας ζωής που φαίνεται να έχουν σχέσεις με τον υπόκοσμο, δεν την ενόχλησε. Μήπως ξέρει η εφημερίδα κάτι που εμείς οι υπόλοιποι αγνοούμε και αποπροσανατολίζει το όλο θέμα;


ΠΟΙΟ ΜΟΝΤΕΛΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ KΑΛΥΤΕΡΟ;

Στα μέσα της οικονομικής κρίσης πολλοί ψάχνονται για τον καλύτερο τρόπο εξόδου απ' αυτήν. Δυστυχώς επιτυχείς ιδέες δεν έρχονται στο προσκήνιο. Ακόμα και οι προτάσεις για πράσινη ανάπτυξη από πουθενά δεν προκύπτει πως είναι σε θέση να διευρύνουν την ευημερία. Εμπεριέχουν τεράστιο κόστος (από που θα βρεθούν τα λεφτά;) και λίγες βεβαιότητες για θετικά αποτελέσματα. Μιά σύγκριση όμως, που έκανε το περιοδικό Economist, ανάμεσα στην κρατικοπαρεμβατική και 'πράσινη' Πολιτεία της Καλιφόρνια με το ακραία φιλελεύθερο Τέξας είναι χαρακτηριστική. Η Καλιφόρνια, με τον τεράστιο δημόσιο τομέα, τις μεγάλες δημοσιονομικές δαπάνες και τους υψηλούς φόρους έχει ουσιαστικά χρεοκοπήσει. Το Τέξας αντίθετα, με την ελάχιστη διοικητική μηχανή, τα μηδενικά σχεδόν ελλέιμματα και την απουσία αμέσων φόρων ευημερεί και αναπτύσσεται. Εχει καλύτερη παιδεία, αποτελεσματικότερη δημόσια υγεία κι' ελάχιστη εγκληματικότητα. Ο κόσμος εγκαταλείπει την Καλιφόρνια. Μεγάλοι αριθμοί αμερικανών και δεκάδες νέες εταιρίες πηγαίνουν όμως στο Τέξας. Γιατί οι οπαδοί των κατ' εξοχήν χρεοκοπημένων μοντέλων περνούν στην κοινή γνώμη με μεγαλύτερη επιτυχία τις θέσεις τους; Ισως επειδή φωνάζουν περισσότερο, αρνούμενοι να αναγνωρίσουν την πλήρη αποτυχία των απόψεών τους...  


                              

Η ΑΝΤΙΓΡΑΦΗ ΤΩΝ ΘΕΜΑΤΩΝ ΤΟΥ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΜΠΑΚΑΛΟΡΕΑ

Η απίστευτη ηθική κατρακύλα της κοινωνίας μας φάνηκε με το τελευταίο σκάνδαλο της 'αγοράς' κι' αντιγραφής θεμάτων του διεθνούς μπακαλορεά (ΙΒ). Για μιά ακόμη φορά η Ελλάδα πρωταγωνίστησε σε ένα διεθνές σκάνδαλο κατάπτωσης και γελοιοποίησης.Σε λίγο όταν ακούγεται πως είσαι έλληνας θα διστάζουν στην Ευρώπη να σου σερβίρουν και καφέ ακόμη. Υπάρχει θα πεί κανείς ακόμη η Ασία και η Αφρική - όπου το όνομά μας δεν είναι ακόμη τόσο κακό!! Αυτό που είναι αποκρουστικό στο σκάνδαλο του ΙΒ είναι η αντίληψη των γονιών, που ξόδευαν για να εξαγοράσουν τα θέματα, για την έννοια της παιδείας και της μελλοντικής πορείας των παιδιών τους. Τα οποία έχουν ήδη καταστρφεί σαν μελλοντικοί πολίτες μιάς οργανωμένης πολιτείας. Μαθαίνοντας από αυτή την ηλικία πως ο - δυστυχώς - πλούσιος μπαμπάς αγοράζει την είσοδο σε πανεπιστήμια και του εξωτερικού ακόμη, τι θα υπάρχει στο μέλλον που στο μυαλό του παιδιού αυτού δεν θα είναι εξαγοράσιμο; Η ποινή δεν θα είναι πως τα παιδιά αυτά θα μείνουν εκτός πανεπιστημίου. Η ζημιά είναι πως σε όλη τους την ζωή θα τα κυνηγάει, ακόμη και ψυχολογικά, η στάμπα του'απατεώνα'. Και τους γονείς επίσης... 
 

  

ΕΡΓΟΔΟΤΕΣ ΚΑΙ EΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ

Πάντοτε οι εργοδότες είναι οι βελζεβούληδες στην ελληνική μυθική πραγματικότητα. Πάντα φταίνε αυτοί που πληρώνουν και που φιλοδοξούν κάποτε να εισπράξουν κάτι για τα χρήματα που ξόδεψαν. Οταν κερδίζουν είναι περίπου εγκληματίες. Που 'πίνουν το αίμα τους λαού'! Οταν όμως χάνουν, είναι και πάλι εγκληματίες, αν τολμήσουν να κλείσουν την ζημιογόνο τους επιχείρηση και μείνουν εργαζόμενοι στον δρόμο! Οφείλουν λοιπόν οι εργοδότες να ξοδεύουν, ανεξάρτητα αν κερδίζουν το οτιδήποτε. Αν μάλιστα έχουν συνέχεια ζημιές αυτό είναι ακόμη καλύτερο για την εμπέδωση της κοινωνικής δικαιοσύνης. Γι αυτό και κανείς δεν υπολογίζει όλα τα χρήματα που ξοδεύονται όλο τοι διάστημα που ο εργοδότης προσλαμβάνει και πληρώνει κόσμο, αγοράζει εμπόρευμα, μηχανήματα, πληρώνει για άδειες, κτίρια και εγκαταστάσεις. Και όλα αυτά μήνες πριν αρχίσει να παράγει το οτιδήποτε η επιχείρησή του. Αυτά βέβαια ουδείς τα αναφέρει. Γιατί δεν είναι 'πολιτικά ορθά'. Και δεν χαιδέυουν τα αυτιά του φτηνού λαικισμού. 

 

Ο ΑΚΗΣ ΚΑΙ Ο ΝΕΟΦΙΛΕΛΕΥΘΕΡΙΣΜΟΣ

Βγήκε ο Ακης να καταγγείλει την χρεοκοπία του νεοφιλελευθερισμού. Ευτυχώς. Το 1993 είχε διαπιστώσει την κατάρρευσή του. Τώρα πως κάτι που δεν ...υπάρχει από το 1993 καταρρέει το 2009, είναι πράγματι επιστημονικό θαύμα. Αφού όμως καταγγέλει κάτι τέτοιο ο κ. Τσοχατζόπουλος ίσως να είναι ευκαιρία να συνειδητοποιήσουν οι υπόλοιποι έλληνες πως αυτός είναι ο μόνος δρόμος για να βγεί ο τόπος από τα σημερινά τραγικά αδιέξοδα.


Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΤΩΝ ΚΥΚΛΩΜΑΤΩΝ

Οσα αποκαλύπτονται για τα συμβαίνοντα στις φυλακές αλλά και για τις διασυνδέσεις του υποκόσμου με περίεργα πολιτικά, οικονομικά και κοινωνικά κυκλώματα προκαλούν απίστευτη ναυτία. Σε μιά μικρή χώρα σαν την δική μας όλοι περίπου γνωρίζονται. Και είναι αδύνατον να πιστέψει ο μέσος έντιμος πολίτης πως όλα αυτά γίνονται δίχως άνωθεν προστασία. Η κυβέρνηση οφείλει να αποδείξει πως κυβερνά. Και πως δεν έχει αφήσει την χώρα έρμαιο σε σκοτεινά κυκλώματα αναχρονιστικών οικονομικών και κοινωνικών νονών. Θα δούμε...


Η ΜΟΝΟΜΑΝΙΑ ΚΑΤΑ ΤΟΥ ΚΕΦΑΛΑΙΟΥ

Δεν είμαι, ούτε και ποτέ ήμουνα θαμώνας κοσμικών δεξιώσεων που οργανώνονται σε μοδάτα κέντρα διασκέδασης. Από εκεί όμως μέχρι την ενοχοποίηση του τρόπου που ο καθένας αποφασίζει να ξοδεύει τα χρήματά του η απόσταση είναι πολύ μεγάλη. Γι' αυτό βγήκα σχεδόν από τα ρούχα μου διαβάζοντας ρεπορτάζ κυριακάτικης εφημερίδας για το πάρτυ που οργάνωσε η οικογένεια Θ. Αγγελόπουλοου λόγω αποφοίτησης του γιού τους. Είναι απίστευτο περίπου το επιχείρημα πως επειδή έκλεισε ο Ελ. Τύπος και έμειναν άνεργοι τρείς εκατοντάδες δημοσιογράφων είναι ανηθικο δήθεν η οικογένεια των ιδιοκτητών να ξοδεύει λεφτά σε κάποια γιορτή για τα παιδιά τους!! Δηλαδή ο επιχειρηματίας - κεφαλαιούχος θα πρέπει να ξοδέψει ό,τι έχει και δεν έχει σε μιά ελλειμματική οικονομική δραστηριότητα. Μέχρι δηλ. να του τελειώσουν όσα χρήματα έχει και να καταστραφεί, ο όποιος επιχειρηματίας οφείλει να συντηρεί τους εργαζόμενους. Πρωτότυπη σε παγκόσμια κλίμακα πράγματι λογική.

 

ΦΟΡΟΛΟΓΗΣΤΕ ΤΑ ΥΠΟΖΥΓΙΑ

Είμαστε το μοναδικό κράτος στην δημοκρατική Δύση που η εκάστοτε κυβέρνηση επιβάλλει φόροιυς αδιαφορώντας για λαικές αντιδράσεις. Διότι δεν αντιδρά ουσιαστικά κανένας!! Η λογική είναι 'χαρατσώνουμε τους έχοντες'. Καμία συζήτηση δεν γίνεται γι αυτούς που απολαμβάνουν τα προιόντα της φορολογίας. Γι' αυτούς που ουσιαστικά προκάλεσαν τα ελλείμματα και την ανάγκη νέων φόρων. Δηλ. όσους αποτελούν τους νομείς επιδοτήσεων, παροχών, και διανεμητικών μέτρων. Οσους πλημμυρίζουν το δημόσιο διογκώνοντας τις κρατικές δαπάνες. Αλλοι δηλ. πληρώνουν και άλλοι απολαμβάνουν!  Δεν θα ξεσηκωθούν ποτέ οι άδικα φορολογούμενοι στην Ελλάδα; Για πόσο ακόμη θα εξακολουθήσουν να δέχονται τον ρόλο του υπομονετικού υποζυγίου;  

 

ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ ΛΟΓΩ ΑΒΟΥΛΟΥ ΚΡΑΤΟΥΣ

Ξοδεύουμε εκατομμύρια για την συντήρηση ενός τεράστιου δημόσιου τομέα. Που παραμένει όμως αναποτελεσματικός και ουσιαστικά άχρηστος. Αυτό φαίνεται καθαρά στην αντιμετώπιση της εγκληματικότητας. Εχουν υποτίθεται απαγορευθεί τα κινητά τηλέφωνα στις φυλακές. Και οι φιλακισμένοι οργανώνουν ληστείες, απαγωγές και δολοφονίες μέσω ...τηλεφώνου! Για να μην αναφερθώ βέβαια στο απίστευτο - καθαρά ελληνικό - φαινόμενο της παρέμβασης κρατουμένων σε ραδιοφωνικές η τηλεπτικές εκπομπές (μέσω τηλεφώνου πάντα!!). Υπεύθυνος βέβαια. ως συνήθως, δεν υπάρχει κανείς. Και το ίδιο χάλι θα συνεχίσει να γίνεται. Μέχρι να ξεσηκωθεί ο κόσμος. Πότε όμως;


ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗ ΤΩΝ ΠΑΝΤΩΝ

Η κατάντια του τόπου έγινε ολοφάνερη κι από ένα ακόμη πρόσφατο γεγονός. Ο εκπρόσωπος της ΕΣΗΕΑ (Ενωση Συντακτών) στο δικαστήριο για την κήρυξη της ολιγόωρης απεργίας των δημοσιογράφων σαν νόμιμης η παράνομης εμφανίσθηκε με βερμούδα και σαγιονάρες!! Και η πρόεδρος του δικαστηρίου του απαγόρευσε  - ορθότατα - να καταθέσει. Ποιά ήταν η αντίδραση του σώματος των συντακτών απέναντι στην απαράδεκτη στάση του συναδέλφου - εκπροσώπου τους; Η απόλυτη σιωπή. Και η έμμεση ουσιαστικά αποδοχή της συμπεριφοράς του. Πάω στοίχημα πως ο κύριος αυτός θα ανήκει στον λεγόμενο ...προοδευτικό χώρο. Διότι μόνο 'πρόοδο' υποδηλώνει ο κατεξευτελισμός των πάντων από την στάση του.

 

ΑΠΙΣΤΕΥΤΟ: ΜΕ ΠΕΡΙΦΟΡΑ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΑΓΟΡΑΣ ΕΛΙΚΟΠΤΕΡΩΝ !

Δεν βάζουν με τίποτα μυαλό σ' αυτή την κυβέρνηση. Πριν από λιγες ημέρες το περίφημο ΚΥΣΕΑ (υπεύθυνο και για την απόφαση αγοράς του C4I) ενέκρινε την προμήθεια γαλλικών ελικοπτέρων κόστους μισού δισ. ευρώ περίπου. Το ιδιαίτερο της υπόθεσης είναι πως η σχετική συνεδρίαση για την λήψη απόφασης δεν έγινε ποτέ. Οι υπουργοί - μέλη του ΚΥΣΕΑ υπέγραψαν την σχετική απόφαση δια περιφοράς. Και μάλιστα στα μυστικά!! Πραγματικά απίστευτα πράγματα. Με την σκνδαλολογία να κατακλύζει τον δημόσιο διάλογο η κυβέρνηση αποφασίζει να ξοδέψει 500 εκ, ευρώ σχεδόν στο σκοτάδι. Ο τρόπος που λειτουργεί η ελληνική δημοκρατία βρίσκεται κοντύτερα σε μοντέλα διακυβέρνησης της Κεντρώας η της Ανατολικής Αφρικής παρά της Ευρωπαικής Ενωσης. Κάντε υπομονή. Κάποια στιγμή όλα αυτά θα πέσουν επάνω μας σαν κατακλυσμός.

 

ΝΟΜΙΜΑ ΤΑ ΧΡΥΣΟΒΟΥΛΑ, ΝΟΜΙΜΟΣ ΚΑΙ Ο ΕΛΓΙΝ !


Να ξεκαθαρίσουμε ένα πράγμα. Αναγνωρίζουμε τα Οθωμανικά χρυσόβουλα (διατάγματα – τίτλοι παραχώρησης των Σουλτάνων) η όχι; Δεν είναι δυνατόν για σκοπιμότητες που έχουν να κάνουν με τις περιουσίες των Πατριαρχείων να αποδεχόμαστε την νομιμότητα τέτοιων τίτλων (που κάθε άλλο βέβαια παρά αποδεικνύουν ιστορικές συγκρούσεις της ορθόδοξης εκκλησίας και του Οθωμανού κατακτητή) και να υψώνουμε – υποκριτικά στην ουσία – φωνές διαμαρτυρίας για τις διεκδικήσεις των μοναχών του Αγίου Ορους. Και μάλιστα κάποιοι να καταγγέλλουν και δικαστικά σώματα ακόμη που έβγαλαν σχετικές ευνοικές αποφάσεις. Εξ ίσου χάνουμε και κάθε δικαίωμα διεκδίκησης των μαρμάρων του Παρθενώνα. Που ο Ελγιν δεν έκλεψε, αλλά αφαίρεσε ασκώντας δικαίωμα που είχε εξασφαλίσει με σχετικό χρυσόβουλο του Σουλτάνου. Η παλιά διαμάχη κλασσικού ελληνισμού και ορθοδοξίας αναστήθηκε αποδεικνύοντας την αντιφατικότητα σημαντικών πτυχών της σύγχρονης εθνικής μας φυσιογνωμίας.
                           

 

ΚΡΑΤΟΣ ΜΠΑΧΑΛΟ - OΠΕΡΕΤΑ

Αυτό που γίνεται με το έντυπο Ε9 της εφορίας είναι πραγματικά ανεπανάληπτο. Για τρίτη φορά οι πολίτες κλήθηκαν να το συμπληρώσουν για τελευταία και πάλι (υποτίθεται) φορά. Και αποδεικνύεται πως τα τεχνικά, και χρυσοπληρωμένα, συστήματα του κράτους δεν δούλεψαν. Και καλούνται τώρα και πάλι οι πολίτες να μπούν σε καινούργιες ταλαιπωρίες, να κάνουν διορθώσεις και να υποβάλουν κι πάλι τα σχετικά πιστοποιητικά. Και οι πολίτες σκύβουν το κεφάλι και υποτάσσονται. Σε άλλη χώρα θα είχαν υποβληθεί σωρεία μηνύσεων κατά των όποιων υπευθύνων, η δικαιοσύνη θα είχε ανακαλύψει ενόχους και οι κυρώσεις θα είχαν πέσει βροχή. Εδώ απλά κάποιοι φωνάζουν, μετά τρέχουν στις παραλίες και τελικά όλοι υποτάσσονται και πληρώνουν…

 

    ΗΜΙΥΠΑΙΘΡΙΟΙ ΚΑΙ ΔΗΜΟΣΙΑ ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ


Να πληρώσουν και πάλι καλούνται οι έλληνες. Πάνω στη βάση ενός νόμου πρόχειρου και προφανέστατα αστήρικτου. Που δεν νομιμοποιεί πολεοδομικές παραβάσεις αλλά απλά «τακτοποιεί» κάποιες απ’ αυτές. Δίχως όμως να είναι σίγουρο πως αυτές τις «τακτοποιήσεις» θα τις δεχθούν τα δικαστήρια - ανέξοδα βέβαια για τα ίδια – ενώ και η δημόσια γραφειοκρατία θα έχει στα χέρια της ομολογίες παραβάσεων για να επιβάλει λογής κυρώσεις, νέες εισφορές και καινούργια πρόστιμα άλλων τακτοποιήσεων.  Τέτοιο απίστευτο αλλαλούμ στα πλαίσια μιάς υποτίθεται σοβαρής νομοθετικής λειτουργία χώρας – μέλους της ΕΕ δεν πρέπει να έχει πουθενά προηγούμενο. Η ευθύνη δεν είναι όμως μόνο των πολιτικών προσώπων.  Ολες αυτές οι στρατιές γραφειοκρατών που μισθοδοτεί ο έλληνας πολίτης που βρίσκονται. Δεν ακούστηκαν φωνές διαμαρτυρίας, δεν υποβλήθηκαν παραιτήσεις δεν ξεσηκώθηκαν οι θεματοφύλακες, υποτίθεται, της χρηστής δημόσιας διοίκησης. Το τέλμα της μετριότητας έχει σκεπάσει τα πάντα…
 

ΦΟΡΟΙ ΣΤΗΝ ΒΕΝΖΙΝΗ, ΦΟΡΟΙ ΠΑΝΤΟΥ

Για μιά ακόμη φορά η βενζίνη παίζει τον ρόλο του καταλύτη για την

Πλήρες Άρθρο »