ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΕΙΣ ΚΑΙ ΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΜΟΙ

 

Δεν υπάρχει περισσότερο ευχάριστο συναίσθημα από εκείνο που δημιουργείται σε κάποιον που μετέχει στο ξεκίνημα μιάς νέας προσπάθειας. Το «Κεφάλαιο» ξεκινά σήμερα μιά δύσκολη πορεία για την κατάκτηση της προτίμησης ανθρώπων που σκέπτονται και κατά βάση αισθάνονται ιδιαίτερη ικανοποίηση όταν δημιουργούν. Φιλοδοξεί να γίνει μιά έπαλξη διακήρυξης προβληματισμών για περισσότερη ουσιαστική ελευθερία. Στόχος κάθε φωνής που παίρνει την θέση της στον χώρο της έντυπης ενημέρωσης δεν μπορεί παρά να είναι η άσκηση επιρροής για την διαμόρφωση ενός κοινωνικού πλαισίου που συμβαδίζει με τις ιδέες και τις απόψεις της. Το «Κεφάλαιο», σαν ένας καινούργιος παίκτης στον χώρο του τύπου. προσβλέπει σε μιά κοινωνία ισονομίας, κατοχυρωμένων ατομικών ελευθεριών σε όλα τα επίπεδα και δυναμικής επιχειρηματικής δράσης σε πλαίσια πάντα ορθολογικών κανόνων νομιμότητας και ανταγωνισμού.


Μέσα στα πλαίσια αυτού του νέου ξεκινήματος, δεν μπορεί να αποφύγει κανείς την καταγραφή ορισμένων σοβαρών εκκρεμοτήτων και να παρουσιάσει ένα πλαίσιο χειρισμών για την αντιμετώπισή τους. Η κυβέρνηση απολαμβάνει ακόμη της καλής θέλησης της μεγάλης πλειοψηφίας του κόσμου. Καλό θα είναι να μην χάσει αυτή την ευκαιρία. Οι περισσότερες κυβερνήσεις πέφτουν στην ίδια πλάνη. Προκειμένου να διατηρήσουν την ευωχία των πρώτων μετεκλογικών ημερών βυθίζονται στην αδράνεια και σε μέτρα «ήπιας προσαρμογής». Χάνεται έτσι πολύτιμος χρόνος κι όταν πλέον τα προβλήματα οξυνθούν και η δράση είναι επιτακτική έχει εξαντληθεί η λαική ανοχή και καλή θέληση. Οπως έλεγε ο μεγάλος φιλόσοφος και οικονομολόγος Φρήντριχ Χάυεκ μοναχά τους πρώτους έξη μήνες έχει η κάθε κυβέρνηση την ευκαιρία να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις και ριζικές αλλαγές. Μετά επέρχεται ο νόμος της αδράνειας και η φυσιολογική συσπείρωση των δυνάμεων της αντίδρασης.


Ολοι αναγνωρίζουν πως ο μεγάλος ασθενής στην Ελλάδα είναι το κράτος. Από εκεί ξεκινούν όλα. Εχει αφύσικα μεγάλο μέγεθος, είναι αναποτελεσματικό, πνίγει κάθε δημιουργική κοινωνική η οικονομική πρωτοβουλία, έχει τεράστια πλοκάμια και εκτρέφει την διαφθορά. Από εκεί λοιπόν οφείλει η κυβέρνηση να ξεκινήσει. Αντί για φόρους να προχωρήσει σε ορατές και χειροπιαστές περικοπές δαπανών στον ευρύτερο δημόσιο τομέα. Δίχως να υπολογίζει πολιτικό κόστος. Μοναδικό κριτήριο για την εφαρμογή της πολιτικής αυτής θα πρέπει να είναι η αυστηρή αξιολόγηση της ευρύτερης ‘πραγματικής’ κοινωνικής χρησιμότητας της δράσης που θα πρέπει να περικοπεί. Δεύτερος στόχος οφείλει να είναι η γραφειοκρατία. Κατάργηση διαδικασιών, εγκρίσεων και αδειών, και αντικατάστασή τους από υπεύθυνες δηλώσεις, θα πρέπει να είναι η κατεύθυνση. Απαραίτητη επίσης οφείλει νάναι η σταθερότητα του φορολογικού καθεστώτος. Ενα φορολογικό σύστημα για την 4ετία. Και τέρμα.

Αν ξεκινήσει, και γρήγορα, από εκεί η κυβέρνηση, οι καλές ημέρες σύντομα θα έλθουν.