ΛΟΓΙΑ ΓΕΜΑΤΑ ΑΕΡΑ...

Σε μια προεκλογική εκστρατεία ο αέρας είναι γεμάτος λόγια. Μόνο που συνήθως και τα λόγια που ακούγονται είναι γεμάτα αέρα. Οσο αριστερότερα αναζητά κανείς προτάσεις στην πολιτική σκηνή τόσο περισσότερο εξωφρενικές και εξωπραγματικές είναι οι ιδέες που ακούγονται. Το ΚΚΕ είναι δεδομένο πως δεν έχει επαφή ούτε και ενδιαφέρεται για την πραγματικότητα και τον κόσμο γύρω του. Εχει βέβαια μια σταθερότητα απόψεων και σοβαρότητα ύφους. Το πολιτικό του οπλοστάσιο όμως απαρτίζεται από απλοικούς αφορισμούς και απατηλές προτάσεις και οράματα. Ακριβώς επειδή το μήνυμά του είναι απλό και ευανάγνωστο είναι και σημαντικά ελκυστικό. Από ένα κόσμο τουλάχιστον που χρειάζεται αυταπάτες για να αντέξει τις δυσκολίες της καθημερινότητας. Δεν μπορεί ποτέ να διαψευσθεί. Διότι το κόμμα είναι γνωστό πως δεν έχει τις δυνατότητες να φθάσει στην εξουσία. Αν δε ποτέ κατόρθωνε να την καταλάβει θα το ενδιέφερε ελάχιστα η συνέπεια που θα έδειχνε σε αυτά που μέχρι τότε υποσχόταν. Διότι η πρότασή του περιλαμβάνει από τα πράγματα αλλαγή του πολιτικού καθεστώτος. Η εγκατάλειψη του αντιπροσωπευτικού συστήματος του δημοκρατικού καπιταλισμού θα ακυρώσει κάθε ευαισθησία για την ανάγκη συνέπειας ανάμεσα στις υποσχέσεις και την σκληρή πραγματικότητα που θα ακολουθήσει.

Οι προτάσεις του ΣΥΡΙΖΑ είναι προφανές πως απευθύνονται σε πολίτες που δεν έχουν διάθεση να σκεφθούν και να υπολογίσουν. Ολες του οι θέσεις έχουν να κάνουν με το τι πρέπει να γίνει. Πουθενά δεν γίνεται κουβέντα για το πώς όλα αυτά θα γίνουν. Χαρακτηριστικό παράδειγμα αποτελούν οι απόψεις τους για την καταπολέμηση της ανεργίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ υπόσχεται την δημιουργία 500.000 θέσεων εργασίας!! Χαράς ευαγγέλια για όλους… Μόνο που αυτές οι 500.000 θα δημιουργηθούν από το δημόσιο. Δεν υπάρχουν, κατά τους μελετητές του ΣΥΡΙΖΑ, αρκετοί δημόσιοι υπάλληλοι στην Ελλάδα. Καλό θα είναι να τους αυξήσουμε θεαματικά. Κατά το εμπνευσμένο αυτό σχέδιο της Αριστεράς, οι θέσεις αυτές θα δημιουργηθούν στον δημόσιο με την συμπλήρωση των οργανικών θέσεων στο κεντρικό κράτος και σε διάφορους οργανισμούς.

Το σχέδιο είναι τόσο απλό που αναρωτιέται κανείς γιατί δεν το εφαρμόζουν όλες οι κυβερνήσεις του κόσμου που αντιμετωπίζουν προβλήματα ανεργίας! Μοιάζει με την κινητοποίηση εναντίον εργοστασίων της ΔΕΗ κοντά στην Πτολεμαίδα, γιατί δεν προσλαμβάνει άνεργους από γειτονικά χωριά. Θα μπορούσαν κατά παρόμοιο τρόπο άνεργοι να αποκλείουν διάφορες επιχειρήσεις απαιτώντας την πρόσληψή τους. Γιατί λοιπόν οι απλοί αυτοί τρόποι συντριβής της ανεργίας δεν εφαρμόζονται πουθενά στη γή; Διότι απλούστατα είναι εξωπραγματικοί.

Διότι οι προσλαμβανόμενοι θα πρέπει και να πληρωθούν. Από ποιούς πόρους; Το κράτος ήδη «τρέχει» τεράστια ελλείμματα. Η διεύρυνση των εξόδων του δεν προσφέρει λύση. Αντίθετα, συνιστά διεύρυνση των αδιεξόδων. Και η επιχειρηματολογία πως δήθεν «θα τα πάρουμε από αυτούς που έχουν», είναι τουλάχιστον αστεία. Διότι τα νούμερα δεν συμβαδίζουν με τις προσδοκίες. Ο αριθμός των διαθέσιμων επιχειρήσεων που θα μπορούσε το κράτος να αφαιμάξει σε σχέση με τα αναγκαία έσοδα για την διεκπεραίωση τέτοιων σχεδίων δεν είναι μεγάλος. Ιδιαίτερα μάλιστα όταν η προσδοκούμενη αφαίμαξη θα οδηγήσει πολλές από αυτές στην χρεωκοπία η στο εξωτερικό…

Υπάρχει όμως και το θέμα του δανεισμού. Πολλοί πιστεύουν πως με αυτόν μπορούμε να ξεπεράσουμε ακανθώδη προβλήματα και αδιέξοδες καταστάσεις. Λησμονούν όμως όλοι αυτοί πως βρισκόμαστε στη μέση μιάς διεθνούς οικονομικής κρίσης. Που αφορά κυρίως στις Τράπεζες. Οι οποίες έχουν κυριολεκτικά στεγνώσει με την καχυποψία που έχει πέσει στον διατραπεζικό δανεισμό. Ο διεθνής δανεισμός λοιπόν δεν αποτελεί σίγουρη καταφυγή. Για τριάντα περίπου χρόνια η χώρα αυτή ζεί με δανεικά. Όπως όμως έχω ξαναγράψει το πάρτυ πλέον τελείωσε. Δεν είναι εύκολο πράγμα πλέον ο δανεισμός. Ανεξάρτητα από το μεγάλο spread που η χώρα αντιμετωπίζει στους (δυσμενείς) όρους του διεθνούς της δανεισμού όταν υπάρχει σήμερα πρόβλημα στην οικονομική της αξιοπιστία θα είναι δύσκολο να εξασφαλίσει εκ των πραγμάτων καινούργια δάνεια.

Ακούσθηκε όμως και η άποψη πως οι απολύσεις θα απαγορευθούν. Λησμονούν όμως οι αρχιτέκτονες τέτοιων προτάσεων πως για να μην γίνουν απολύσεις πρέπει να έχουν γίνει προσλήψεις προηγουμένως (!). Και με ένα τέτοιο νομοθετικό πλαίσιο ουδείς θα προχωρήσει σε καινούργιες επιχειρηματικές πρωτοβουλίες και νέες προσλήψεις. Ουδείς επιθυμεί να προσλαμβάνει εργαζόμενους τους οποίους και θα παντρεύεται. Οπως επίσης μοναχά ψυχασθενείς προσλαμβάνουν εργαζόμενους με σκοπό να … τους απολύσουν!! Γενική απαγόρευση όμως των απολύσεων θα οδηγήσει σε οικονομική αποτελμάτωση και έκρηξη της ανεργίας. Διότι ουδείς θα προσλαμβάνει. Η πρόσκαιρη κάμψη λ.χ. της οικονομικής δραστηριότητας επιβάλλει την δυνατότητα επί μέρους απολύσεων για την αποτροπή της χρεωκοπίας της επιχείρησης και το χάσιμο της δουλειάς όλων των εργαζομένων. Επίσης η δυνατότητα απολύσεων είναι απαραίτητη για την γρήγορη προσαρμογή της επιχείρησης σε μεταβολές της αγοράς.

Άλλο βέβαια πράγμα είναι η δυνατότητα απολύσεων από την κοινωνική προστασία των εργαζομένων. Και την προετοιμασία τους για άλλες ευκαιρίες απασχόλησης. Αυτό αποτελεί πραγματικά ευθύνη του κράτους.