ΣΧΟΛΙΑ - ΧΩΡΑ ΥΨΗΛΟΥ ΡΙΣΚΟΥ

 

'Θάβουν» την ακύρωση του προστίμου και εμποδίζουν όποιον θέλει να μιλήσει... '
Μούγκα για την Vodafone...

Είναι εντυπωσιακή η σιωπή με την οποία τα παραδοσιακά μέσα ενημέρωσης, και κυρίως οι τηλεοράσεις, αντιμετώπισαν την ακύρωση των προστίμου των 76 εκατομμυρίων ευρώ στην Vodafone για το σκάνδαλο των υποκλοπών. Εντυπωσιακή, αλλά όχι ανεξήγητη. Είναι πολύ μεγάλα τα διαφημιστικά πακέτα της εταιρείας αυτής που τροφοδοτούν τα κανάλια και τις εφημερίδες. Θα έπρεπε λοιπόν να είναι το πρώτο θέμα. Αλλά ...πώς; Η διαπλοκή σε όλο της το μεγαλείο...

 

695 ΚΑΙΝΟΥΡΓΙΟΙ ΔΗΜΟΣΙΟΙ ΦΟΡΕΙΣ!!

Αυτό αποτελεί στα σίγουρα το ανέκδοτο της χρονιάς. Η κυβέρνηση της ΝΔ, την οποία η Αριστερά καταγγέλλει σαν νεοφιλελεύθερη, δημιούργησε στα χρόνια που βρίσκετια στην εξιυσία 695 καινούργιους δημόσιους φορείς, ινστιτούτα, εταιρίες, δ/νσεις, επιτροπές κλπ. Οφείλει η ηγεσία των κομμάτων της Αριστεράς να εξηγήσει τι σόι νεοφιλελευθερισμός είναι τούτος που διογκώνει το κράτος, αυξάνει τις δημόσιες δαπάνες και πληθωρίζει τον αριθμό όσων απασχολούνται στο δημόσιο. Ολες αυτές οι επιλογές όμως προφανέστατα έχουν την ευλογία τηςε αριστεράς. Η οποία ούτε στιγμή δεν παύει να υπεραμύνεται των εργαζομένων στην δημόσιο τομέα. Ανεξάρτητα της προσφοράς τους και της χρησιμότητας του φορέα στον οποίο απασχολούνται.

Το κρίσιμο όμως ερώτημα είναι διαφορετικό. Αφού για να ορθοποδήσει ο τόπος είναι απαραίτητη η εκ του μηδενός αξιολόγηση των εκατοντάδων δημόσιων οργανισμών και φορέων είναι αυτονόητο πως αρκετοί από δαύτους θα χρειασθεί να καταργηθούν. Σύμφωνα όμως με το Σύνταγμα η μοναδική περίπτωση δυνατής απόλυσης δημοσίου υπαλλήλου είναι η κατάργηση του αντικειμένου της δουλειάς του. Εφ’ όσον λοιπόν φορείς θα καταργηθούν, όπως τουλάχιστον υποστηρίζουν οι επικριτές των κυβερνητικών ρυθμίσεων, τότε αυτόματα θα λυθεί και η σχέση εργασίας των απασχολουμένων σε αυτούς.

Ποιά είναι άραγε η στάση της αριστεράς στην προοπτική αυτή; Εφ όσον η κυβέρνηση είναι νεοφιλελεύθερη (!) αυτοί οι δημόσιοι υπάλληλου οφείλουν να απολυθούν. Αν όχι, τότε η αριστερά υποστηρίζει νεοφιλελεύθερες πολιτικές καιδεν μπορεί να διαμαρτύρεται. Αυτό στην ουσία είναι το γαιτανάκι των εκατέρωθεν κρατιστών!

ΧΩΡΑ ΥΨΗΛΟΥ ΡΙΣΚΟΥ

Η Ελλάδα θεωρείται πλέον χώρα υψηλού ρίσκου - και οικονομικά αλλά και πολιτικά. Σύμφωνα με εκτιμήσεις έγκυρων παραγόντων διεθνών αξιολογικών οργανισμών αλλά και ξένω κυβενρητικών κύκλων η χώρα μας βρίσκεται σε χαμηλότατα επίπεδα καθ' όσον αφορά την πολιτική της σταθερότητα και τις οικονομικές της προοπτικές. Ιδιαίτερο βάρος στις αρνητικές αυτές εκτιμήσεις έχει προσδώσει η αλματώδης αύξηση της εγκληματικότητας μαζί και με την αναβίωση της πολιτικής τρομοκρατίας. Η προφανής αδυναμία των αρχών ασφαλείας να αντιμετωπίσουν τα φαινόμενα αυτά και να προστατεύσουν τον πληθυσμό προκαλεί σκέψεις για την γενικότερη πορεία της χώρας. Σοβαροί διεθνείς παράγοντες εκτιμούν πως η εικόνα της κυβέρνησης έχει τρωθεί ανεπανόρθωτα και πως η σταθερή της πορεία καθίσταται προβληματική. Την ίδια ώρα η χώρα προκαλεί σοβαρά ερωτηματικά σαν προορισμός επενδυτικών πρωτοβουλιών μιά και, μεταξύ άλλων, η η ασφάλεια επώνυμων επιχειρηματιών δεν θεωρείται εγγυημένη. Αν η κυβέρνηση δεν πάρει μέτρα η κατάσταση της χώρας θα γίνει σύντομα αντικείμενο αρνητικών διεθνών σχολίων και αναλύσεων. Με εξαιρετικά άσχημες συνέπειες για τον τόπο.


ΕΧΟΥΝ ΤΕΤΟΙΟ ΔΙΚΑΙΩΜΑ;

Eχουν δικαίωμα οι πρώην, ουσιαστικά, συμβασιούχοι του Υπουργείου Πολιτισμού να κλείνουν την Ακρόπολη; Αν έχω καταλάβει καλά από τις εκατέρωθεν ανακοινώσεις οι συμβάσεις των εργαζομένων αυτών έχουν από καιρό λήξει και δεν είναι δυνατλη η νόμιμη ανανέωσή τους. Σε κάποιους απ' αυτούς το Υπ. Πολιτισμού χρωστάει χρήματα διότι δεν υπάρχει νόμιμος τρόπος να πληρωθούν. Φαίνεται πως για χρόνια οι συμαβσιούχοι του Υππο πληρωνόντουσαν από τις χορηγείες σε πολιτιστικούς συλλόγους. Με τρόπο δηλ. αυθαίρετο και παράνομο το δημόσιο χρήμα διασπαθιζόταν σε αμοιβές που νόμιμα ουδείς μπορούσε να ελέγξει. Η ουσία του προβλκήματος όμως σήμερα είναι διαφορετική. Οι άνθρωποι αυτόί σήμερα δεν είναι υπάλληλοι του ΥΠΠΟ. Εχουν βάλει την υπογραφή τους κάτω από συμβάσεις που έχουν λήξει. Και κλείνουν την Ακρόπολη για να ξαναπροσληφθούν. Αφού όμως δεν είναι υπάλληλοι με ποιό ακριβώς δικαίωμα κλείνουν το ιερό μνημείο; Θα είναι σαν ο οποιοσδήποτε από εμάς να έμπαινε σε κάποιο Υπουργείο και να σταματούσε τις εργασίες της Διοίκησης. Με ποιό ακριβώς δικαίωμα μπαίνουν στην Ακρόπολη και με ποιά εξουσία την κρατούν κλειστή; Αποτελεί φαίνεται κι' αυτό ένα από τα 'θαύματα' της σύγχρονης Ελλάδας...

 

Η ΔΙΚΑΙΩΣΗ ΤΟΥ ΧΟΥΛΙΓΚΑΝΙΣΜΟΥ

Οσοι αναρωτιούνται για τα αίτια του χάους και της αυξημένη βίας που χαρακτηρίζει την χώρα δεν χρειάζεται να ψάξουν μακρια. Ας κοιτάξουν την δικαστική(!) απόφαση που δικαιώνει ουσιαστικά του χουλιγκάνους της Θεσσαλονίκης που έκαναν κόλαση το γήπεδο της Τούμπας στο τελευταίο μάτς του ΠΑΟΚ με τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ. Οταν στα προφανή το κράτος κάνει τα στραβά μάτια είναι δυνατόν να περιμένουμε να δράσει εκεί που χρειάζονται έρευνες και ριψοκίνδυνες παρεμβάσεις; Πιστεύει κανείς πως, στην απίθανη βέβαια περίπτωση, που θα είχαν συλληφθεί οι κουκουλοφόροι που έσπασαν τα τζάμια του καταστήματος της Εθνικής Τράπεζας στο κέντρο τηε Θεσ/νίκης θα είχε κανείς του καταδικασθεί; Ποιός εμπόδισε εισαγγελείς και όργανα της τάξης να παραβιάσουν την αστειότητα πλέον που αποκαλείται άσυλο για να τους συλλάβει μέσα στο Πανεπιστήμιο. Το άσυλο αφορά την ελεύθερη διακίνηση ιδεών κι όχι την προστασία όσων διαπράττουν εγκληματικές πράξεις στον αστικό ιστό της πόλης. Αυτά όμως είναι ψιλά γράμματα για την τραγική μας πιά χώρα. Και τα αίσχη βέβαια θα συνεχισθούν.

 

ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΡΑΤΟΣ;

φαντάζει χιουμοριστικό το ερώτημα σχετικά με την ύπαρξη κράτους στην σημερινή Ελλάδα. Υπάρχουν όμως κάποιες αρχές που οφείλουμε όλοι να σεβόμαστε. Οταν το κράτος ψηφίζει νόμους και καλόπιστα επιχειρηματίες και άλλοι πολίτες δραστηριοποιούνται με βάση τους νόμους αυτούς δεν είναι δυνατόν να έρχεται αργότερα κάποιο δικαστήριο και να τους ...ακυρώνει σαν αντθσυνταγματικούς. Σε καμιά σοβαρή χώρα του κόσμου το δικαστήριο δεν βρίσκεται πάνω από την λαική βούληση - που εκφράζεται βέβαια μέσω του κοινοβουλίου. Ενας ψηφισμένος νόμος εφαρμόζεται και δημιουργεί συνέπειες με νομικές επιπτώσεις. Η περίπτωση του Βοτανικού είναι χαρακτηριστική. Ο επιχειρηματίας Βωβός, ανεξάρτητα από την γνώμη που έχει ο καθένας για την δραστηριοτητά του, στηρίχθηκε σε ψηφισμένο νόμο του ελλγνικού κράτους και ξεκίνησε μιά σοβαρή επένδυση. Δανείσθηκε, προσέλαβε κόσμο κι άρχισε εγασίες. Κι έρχεται άξαφνα το Συμβούλιο της Επικρατείας και ουσιαστικά σταματάει τα έργα με τον ισχυρισμό πως ο νόμος ...είναι αντισυνταγματικός! Ο επιχειρηματίας λογικά καταστρέφεται. Μήπωες τον αποζημιώνουν οι Σύμβουλοι Επικτρατείας, ο Υπουργός
ΠΕΧΩΔΕ η μήπως η Βουλή; Οι πρωτοφανείς αυτές ελληνικούρες γίνονται σε μιά εποχή που η χώρα ψάχνει για επενδύσεις. Οποιος θα τις τολμούσε θα χρειαζόταν, κάτω από τις συνθήκες αυτές, ψυχιατρική παρακολούθηση. Επιτέλος, ας θεσμοθετήσει το απίστευτο αυτό κράτος ευθύνες για κάποιους. Αποζημιώσεις δηλ. που θα πρπει να καταβάλονται ΑΜΕΣΑ. Πιθανότατα έτσι να αρχίσουμε κάποια στιγμή να σοβαρευόμαστε...