Σχόλια Επικαιρότητας

                                                   Σχόλια Επικαιρότητας

                   ΝΑ ΞΕΣΗΚΩΘΟΥΝ ΟΙ ΦΟΡΟΛΟΓΟΥΜΕΝΟΙ

Πόσο ακόμη θα υπομείνουμε τον ρόλο του πειθήνιου υποζυγίου; Ωστε αδίστακτα οι εκάστοτε κυβερνώντες να βάζουν βαθειά το χέρι στην τσέπη μας για να μοιράσουν το βιός μας σ' αυτούς που κάθε φορά αποφασίζουν να ευνοήσουν; Αυτή η υποτέλεια του πολιτικού συστήματος που σκύβει το κεφάλι στους αγρότες, ονοματίζοντας σαν δίκαια αιτήματα παράλογα και άδικα, είναι εξωφρενική. Σύντομα θα κληθούμε όλοι εμείς, οι υπόλοιποι φορολογούμενοι, να πληρώσουμε την αναπλήρωση εισοδήματος των αγροτών που έπαιξαν καθαρά κερδοσκοπικά με την προοπτική μεγάλης αύξησης της τιμής εφέτος των δημητριακών και του σταριού, και έχασαν. Γιατί δεν θα πρέπει να πληρώσουμε για την αναπλήρωση του εισοδήματος όσων έχασαν στο χρηματιστήριο, όσων ζημιώθηκαν από την κάμψη του τουριστικού ρεύματος κι' αυτών που μένουν δίχως δουλειά απολυόμενοι από τις επιχειρήσεις στις οποίες δούλευαν και οι οποίες βάζουν λουκέτο;

Είναι επιτακτική ανάγκη πλέον να οργανωθούν οι φορολογούμενοι για να προστατεύσουν τα συμφέροντά τους. Δεν είναι δυνατόν οι πολιτικοί αυθαίρετα να επιβαρύνουν τον προσωπικό προυπολογισμό του κάθε πολίτη με βάση τις εκλογικές τους ανάγκες. Οι φόροι θα πρέπει να υπακούουν σε κάποια στοιχεία λογικής. Κανένας φόρος δεν θα πρέπει να επιβάλεται δίχως ανταποδοτική κρατική δράση για την κάθε επιβάρυνση. Σε άλλες χώρες το ερώτημα δεν είναι 'τι φόρους πληρώνεις;' Αλλά ποιά είναι η 'κοινωνική σου συνεισφορά'. Καλό θα είναι αυτό να το συνειδητοποιήσουν οι πολιτικές μας ηγεσίες. Ο άμεσος φόρος είναι η κοινωνική προσφορά του καθενός. Δεν είναι δυνατόν αυτοί που συνεισφέρουν να μην ακούγονται. Και συχνά - πυκνά αυτοί που σεν συνεισφέρουν να ευνοούνται και να αποφασίζουν. Επειδή αυθαιρετούν, πιέζουν και καμιά φορά εκβιάζουν.

Μιά 'κίνηση πολιτών λοιπόν ενάντια στην άδικη φορολογία' αποτελεί ουσιαστική κοινωνική ανάγκη. Ολοι οφείλουμε να συσπειρωθούμε γύρω της. Για να δώσουμε μάχες για μια καλύτερη και περισσότερο ευαίσθητη κοινωνία. Για να σταματήσουν οι αυθαιρεσίες. Και να εμπεδωθεί ένα κλίμα ευθύνης των δημοσίων ανδρών. Για να σωθεί τελικά ο τόπος. Η ανταπόκριση του κόσμου σ' αυτό το κάλεσμα θα δείξει αν πραγματικά αξίζουμε για κάτι καλύτερο.

ΠΑΡΑΒΙΑΣΤΕ ΤΟΝ ΝΟΜΟ, ΘΑ ΔΙΚΑΙΩΘΕΙΤΕ!!

Οι αγρότες κλείνουν τους δρόμους κόβοντας την Ελλάδα στα δύο. Ζητώντας από την κυβέρνηση αποζημιώσεις για το εισόδημα που χάνουν εξ αιτίας κατά βάση των οικονομικών εξελίξεων και της διεθνούς κρίσης. Οταν πριν από εννέα περίπου μήνες οι τιμές των αγροτικών προιόντων, λόγω της τεράστιας ζήτησης από  Κίνα και Ινδία αλλά και των εξελίξεων στο μέτωπο του πετρελαίου, είχαν εκτοξευθεί στα ύψη δεν θυμάμαι τους αγρότες να είχαν προθυμοποιηθεί να μοιράσουν τα κέρδη τους με όλους εμάς τους υπόλοιπους φορολογούμενους.

Τα αιτήματά τους σήμερα είναι εξωφρενικά. Με ποιά λογική οι υπόλοιποι έλληνες, που υποφέρουν βαθύτατα και από την άθλια οικονομική κατάσταση της χώρας αλλά και από την επικείμενη γενικότερη κρίση, θα σηκώσουν το βάρος συντήρησης του εισοδήματος μιάς και μόνο κοινωνικής ομάδας. Η κυβέρνηση όμως πρόθυμα υποχωρεί. Στοχεύοντας προφανώς στην εξαγορά ψήφων.  Δεν ανέχεται απλά τις παρανομίες του κλεισίματος δρόμων και διακοπής των συγκοινωνιών. Αλλά επιβραβεύει τους παρανομούντες γεμίζοντάς τους δώρα παροχών και πολυποίκιλων οικονομικών ενισχύσεων.

Γιατί αύριο να μην βγούν στο δρόμο έμποροι, ελεύθεροι επαγγελματίες και μισθωτοί (ιδιαίτερα μάλιστα οι απολυόμενοι) απαιτώντας αποκατάσταση του εισοδήματος που χάνουν λόγω της κάμψης της ελληνικής οικονομίας. Μόνο αν είναι ανόητοι και με αδύναμες ηγεσίες δεν θα κινητοποιηθούν. Εκεί οδηγεί η ανοχή της παρανομίας και η επιβράβευση της αυθαιρεσίας.

Ο  ΕΞΟΛΟΘΡΕΥΤΗΣ

Σε πρόσφατο σχόλιό του στο Βήμα ο δημοσιογράφος Αντώνης Καρακούσης αποκάλυψε τις δύο κυρίαρχες τάσεις σε ολόκληρο τον κόσμο για την αντιμετώπιση της οικονομικής κρίσης. Η μιά, η επονομαζόμενη «σκουπιδιάρα», προβλέπει την οικονομική ενίσχυση των Τραπεζών με λεφτά των φορολογούμενων ώστε να ανταποκριθούν με επιτυχία στις πιέσεις που υφίστανται.  Τον λογαριασμό βέβαια στην περίπτωση αυτή τον πληρώνουν οι φορολογούμενοι. Που καλύπτουν τις ζημιές ενώ βέβαια ποτέ δεν υπήρχε περίπτωση να μετείχαν στα χαμένα κέρδη. Η άλλη τάση αποκαλείται «εξολοθρευτής». Και προβλέπει την εγκατάλειψη των Τραπεζών στην τύχη τους και το ξεκαθάρισμα της κατάστασης από τις αγορές. Βέβαια, αυτό θα έπρεπε να είχε ήδη γίνει. Πριν πληρωθούν τόσα δισεκ. σε όλο τον κόσμο σε διάφορα πιστωτικά ιδρύματα για την, ανέφικτη όπως αποδεικνύεται,  διάσωσή τους.  Ο κ. Καρακούσης προτείνει και το Σουηδικό μοντέλο. Που προβλέπει κρατικοποίηση των Τραπεζών και διοίκησή της από το κράτος. Δεν φαίνεται όμως από πουθενά πως η επιλογή αυτή θα είναι περισσότερο αποτελεσματική.

Εγώ από την αρχή επέμενα στην μέθοδο του «εξολοθρευτή».  Και γινόμουνα αντικείμενο έντονης κριτικής. Τώρα που οι περισσότεροι αναγνωρίζουν πως αυτή θα ήταν η σωστότερη λύση, είναι ήδη κάπως αργά. Αλλά αναπόφευκτα προς τα εκεί θα οδηγηθούμε. Διότι δίχως τις ελεύθερες αγορές ποτέ δεν θα κατορθώσουμε να ανακάμψουμε.

ΑΚΡΙΒΕΙΑ ΚΑΙ ΦΤΗΝΙΑ

Στην περίοδο των παχέων αγελάδων του διεθνούς καπιταλισμού η μόνιμη επωδός των αριστερόφρονων σχολιαστών και δημοσίων προσώπων ήταν η καταδίκη του καταναλωτισμού και της «ασυδοσίας» των ανεξέλεγκτων αγορών. Μέσα στο κλίμα αυτό, η αλματώδης άνοδος των τιμών σε όφελος «κερδοσκόπων και αδίστακτων επιχειρηματιών» συνιστούσε τον ουσιώδη εχθρό των λαικών εισοδημάτων και ονείρων. Ο επάρατος νεοφιλελευθερισμός προκαλούσε δυστυχία, ανέχεια και κοινωνικά αδιέξοδα.

Ουδείς ποτέ σκέφθηκε να επισημάνει πως για να ανεβαίνουν οι τιμές και τα προιόντα να πωλούνται, προφανέστατα υπήρχαν χρήματα και πρόθυμοι πολίτες να τα ξοδέψουν. Άλλο ζήτημα βέβαια αποτελούσε το γεγονός πως τα περισσότερα από τα χρήματα αυτά ήσαν «μαύρα», αδήλωτα και, σαν συνέπεια, αφορολόγητα. Γι αυτό και η σχέση υψηλού κόστους ζωής και χαμηλότατων δηλουμένων εισοδημάτων έστελνε τον κόσμο στην κατανάλωση αντί για τα νεκροταφεία. Διότι συνιστά πραγματικό ιατρικό θαύμα η πλειοψηφία των πολιτών να δηλώνει ετήσια συνολικά εισοδήματα κοντά στα 6 - 7.000 ευρώ και να συνεχίζει με υγεία να επιβιώνει (!)


Μετά την πρόσφατη οικονομική κρίση ο καταναλωτισμός υποτίθεται πως συγκλονίζεται και οι τιμές καταρρέουν. Αντί όμως για πανηγυρισμούς οι ίδιοι παράγοντες εξακοντίζουν και πάλι ριπές έντονης κριτικής. Το πρόβλημα την φορά αυτή είναι η υπερβολική φτήνια. Που απειλεί την επιβίωση των επιχειρήσεων και την απασχόληση. Οι αγρότες ξεσηκώνονται γιατί είναι χαμηλές οι τιμές. Δεν υπάρχουν χρήματα. Ο κόσμος δεν αγοράζει ανεξέλεγκτα. Οι τιμές πέφτουν.
Η ακρίβεια λοιπόν ήταν σαφέστατα προιόν μαύρου χρήματος και άπληστου καταναλωτισμού. Οι επικριτές του καπιταλισμού θα έπρεπε τώρα να είναι ικανοποιημένοι. Γιατί διαμαρτύρονται;