«ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΔΙΚΑΣΤΕΣ ΣΤΗΝ ΠΡΩΤΕΥΟΥΣΑ!!»

Η ιστορία είναι γνωστή. Ο τότε Γερμανός αυτοκράτορας περιόδευε στην επαρχία όταν απαίτησε από ένα αγρότη την παραχώρηση, παρά την θέλησή του, μέρους των κτημάτων του για κάποιο δημόσιο σκοπό. Κι αυτός αγέρωχα του απάντησε «Κάιζερ, υπάρχουν ακόμη δικαστές στο Βερολίνο!». Υπονοώντας βέβαια πως θα δικαιωθεί στα δικαστήρια παρά τις θελήσεις της κεντρικής πολιτικής εξουσίας.

Μπορεί να πεί τα ίδια πράγματα ο σύγχρονος μέσος έλληνας; Το σχετικό ερωτηματικό είναι σοβαρό. Εκεί ακριβώς επικεντρώνεται και το πρόβλημα της κυβέρνησης. Η κρίση που φανερά πλέον υπάρχει στις σχέσεις κοινωνίας, πολιτικής, και τελευταία, και δικαιοσύνης αδυνατίζει τα θεμέλια του πολιτικού συστήματος. Κανένας δεν μπορεί σήμερα να δεχθεί με σιγουριά πως τα ζητήματα διαφθοράς που ακουμπούν πολιτικά πρόσωπα αντιμετωπίζονται ορθολογικά και αδέκαστα. Ακόμα κι αν οι δικαστές είναι απόλυτα έντιμοι και σωστοί η κοινή γνώμη έχει αρχίσει να ζώνεται από σοβαρές αμφιβολίες. Κι αυτό είναι χειρότερο κι από την πραγματική ύπαρξη συναλλαγής και πρόθεσης συγκάλυψης.

Πολλοί είναι οι λόγοι για τους οποίους φτάσαμε στην κατάσταση αυτή. Εκτιμώ πως ο κατήφορος ξεκίνησε από την φυλάκιση της Εύης Τσέκου. Δίχως προφανή και γενικά αποδεκτή δικαιολογία η πέτρα του σκανδάλου Ζαχόπουλου βρέθηκε στην φυλακή ώστε οι κινήσεις της να είναι περιορισμένες και ίσως ελεγχόμενες. Aυτό έγινε αφού δεν είχε βρεθεί τίποτε μεμπτό στην πραγματοποίηση υποκλοπών μέσα από τους μηχανισμούς μεγάλης εταιρίας κινητής τηλεφωνίας και παρά την απροσδόκητη «αυτοκτονία» νευραλγικού της στελέχους.

Ακολούθησε η μυστηριώδης αποσιώπηση του τι ακριβώς έγινε με την υπόθεση της σύλληψης από ξένες αρχές σημαντικού αριθμού Πακιστανών μεταναστών. Κανένας επίσης ταραξίας των δρόμων, καταληψίας του Πολυτεχνείου η «χτίστης» των γραφείων καθηγητών και πρυτανικών αρχών δεν βρίσκεται στις φυλακές. Οι «κουμπάροι» επίσης των υποθέσεων της Επιτροπής Ανταγωνισμού κυκλοφορούν αμέριμνοι ανάμεσά μας. Ολες αυτές οι υποθέσεις έχουν κλονίσει την λαική εμπιστοσύνη κι έχουν καλλιεργήσει ερωτηματικά και φυσιολογικές θεσμικής φύσεως ανασφάλειες.

Τα πράγματα όμως κορυφώθηκαν στην διερεύνηση των υποθέσεων με τα ομόλογα και των καταγγελιών για την Siemens. Ουδείς αναζήτησε ευθύνες στην φυσιολογική πηγή εκκίνησης των προβλημάτων. Ποιός εξέδωσε τα ομόλογα; Το ελληνικό δημόσιο. Ποιός πλήρωνε τα κουπόνια; Το ελληνικό δημόσιο. Πως λοιπόν κανένας «δεν γνώριζε»; Πως σήκωσε κάποιος με βαλίτσες μερικά εκατομμύρια ευρώ από κεντρική ελληνική τράπεζα; Είναι αδύνατον να σηκώσετε μερικές χιλιάδες δίχως άνωθεν έγκριση και την τήρηση κάποιων διαδικασιών. Πώς έγινε λοιπόν η ανάληψη κάποιων εκατομμυρίων; Ποιός έδωσε την σχετική έγκριση; Πως διατέθηκαν τα χρήματα; Κανένας δεν έκανε τα απλά αυτά ερωτήματα; Κανένας δεν σκέφθηκε να ακολουθήσει την πορεία των χρημάτων (Follow the money);

Tελικά αποπέμφθηκε από την κυβέρνηση ο τότε Γενικός Γραμματέας του Υπουργείου Οικονομικών. Για ποιόν ακριβώς λόγο; Είχε για κάτι ευθύνες; Ποιές υπήρξαν, αν είχε κάποιες ευθύνες, οι συνέπειες; Το πόρισμα Ζορμπά απαξιώθηκε ακόμη και από υπεύθυνους δικαστικούς λειτουργούς. Το αίτημά του για δικαστική συνδρομή απορρίφθηκε διότι έμοιαζε με «ιδιωτική αλληλογραφία»!! Μα αυτό ήταν το πρόβλημα; Αντί να προστρέξει ο αρμόδιος λειτουργός της δικαιοσύνης να προωθήσει κάθε τι που θα έριχνε φώς, οχυρώθηκε στα διαδικαστικά διογκώνοντας έτσι τα αδιέξοδα και την αδράνεια.

Αλλά και το πόρισμα Ζορμπά για το Ταμείο των Δημοσιογράφων (ΤΣΠΕΑΘ) έχει άγνωστη τύχη. Ανακαλύφθηκαν, έλεγε το σχετικό ρεπορτάζ, ακόμη και προσωπικοί λογαριασμοί εξωτερικού στους οποίους είχαν προωθηθεί χρήματα από τις σχετικές συναλλαγές. Ουδείς όμως έχει μέχρι τώρα έχει αντιμετωπίσει τις όποιες κατηγορίες. Η δυστυχής όμως Τσέκου πέρασε 6 μήνες στην φυλακή. Για ποιόν ακριβώς λόγο;

Η λαική όμως καχυποψία κορυφώθηκε με την υπόθεση της Siemens. Μαθαίνουμε όλοι τις καταθέσεις που έρχονται στο φώς από την δικαστική εξέλιξη της υπόθεσης στην Γερμανία. Εικάζεται πως μαζί με όλους τους υπόλοιπους έλληνες πληροφορούνται τα σχετικά και οι δικαστικές αρχές. Εκεί λοιπόν απροκάλυπτα δηλώθηκε πως δημόσια πρόσωπα στην Ελλάδα δέχθηκαν παράνομο χρήμα για την προώθηση οικονομικών συμφερόντων της εν λόγω εταιρίας. Και μάλιστα μέσω συγκεκριμένων προσώπων που δραστηριοποιούνται και ζούν ακόμη στην χώρα μας. Στην Ελλάδα επίσης εκτός της παθητικής και η ενεργητική δωροδοκία αποτελεί αδίκημα.

Ποιές υπήρξαν οι κινήσεις της δικαιοσύνης απέναντι στα πρόσωπα αυτά; Απόλυτη αδράνεια. Ούτε καν κάποια αίτηση για αποστολή της δικογραφίας στην οποία περιέχονται και τα ονόματα κάποιων δωροδοκηθέντων. Μάλιστα στέλεχος από τα πλέον υπεύθυνα για τις δωροδοκίες της ντόπιας Siemens με περίσσια αλαζονεία αρνήθηκε να προσέλθει σε κλήση του εισαγγελέα για κάποιο δευτερεύουσας σημασίας ζήτημα. Η ατυχής Τσέκου όμως πέρασε 6 ολόκληρους μήνες στην φυλακή αφού προσήλθε με δική της πρωτοβουλία στις αρμόδιες δικαστικές αρχές.

Η υπόθεση Κλαδά επίσης μπήκε στο αρχείο. Λόγω έλλειψης επαρκών στοιχείων. Και ο βουλευτής Κουκοδήμος επέστρεψε στην ΝΔ. Σαν να μην συνέβη τίποτα. Τρείς δημοσιογράφοι είχαν όμως ακούσει με τα αυτιά τους ζωντανή την σχετική ενοχοποιητική συνομιλία. Κι ο βουλευτής, περιφρονώντας κόμμα και την πολιτική λογική, απολογήθηκε για το θέμα στην ...Τηλεόραση!! Απίστευτα πράγματα...

Πάνω σε όλα αυτά ήρθαν να προστεθούν, με χρονική συγκυρία εντελώς αψυχολόγητη, η κατάργηση του αυτοδιοίκητου των δικαστηρίων, η κατάργηση της Αρχής για το Βρώμικο Χρήμα υπό τον κ. Ζορμπά και η αναπάντεχη γενναιόδωρη αύξηση των αποδοχών των δικαστικών λειτουργών. Που δεν ήταν βέβαια άδικη. Η στιγμή όμως που ανακοινώθηκε ήταν ατυχέστατη. Και για την κυβέρνηση και για την δικαιοσύνη. Που εμφανίζεται στον κόσμο σαν να την ...καλοπιάνει η σημερινή πολιτική εξουσία!!

Η κυβέρνηση δείχνει να έχει χάσει την αναγκαία επαφή με τις ευαισθησίες του κόσμου. Παρά την εμμονή στην ανάγνωση των δημοσκοπήσεων οι κορυφαίοι κυβερνητικοί παράγοντες οφείλουν να συνειδητοποιήσουν πως η κρίση εμπιστοσύνης προς την ανεξαρτησία της δικαιοσύνης ενέχει σοβαρότατους κινδύνους. Οχι τόσο για την εξασφάλιση κυβερνητικής πλειοψηφίας (αν και η αρνητική οικονομική συγκυρία θα έχει και προς τα εκεί κρίσιμες επιπτώσεις) όσο για την πίστη του κόσμου στην ενεργητική υπεράσπιση των δημοκρατικών θεσμών.