ΤΟ ΑΝΑΧΡΟΝΙΣΤΙΚΑ ΑΝΕΛΕΥΘΕΡΟ ΑΡΙΣΤΕΡΟ ΑΚΡΟ

Το ΚΚΕ δεν μας έχει συνηθίσει σε εκπλήξεις. Τουλάχιστον όσους είμαστε υποψιασμένοι για τις καταβολές αλλά και τις πεποιθήσεις του. Τον τελευταίο καιρό όμως δυσκολεύεται να κρύψει την πραγματική του πολιτική φυσιογνωμία. Παρά το χάιδεμα που απολαμβάνει από μέσα ενημέρωσης και πολιτικές παρατάξεις. Οι αντίπαλοί του θεωρούν αμαρτία την επίθεση στις θέσεις και τις απόψεις του. Λόγω των ιστορικών αγώνων των παλαιότερων στελεχών του. Τα πιό πολλά από τα οποία όμως αναγνώριαν τα λάθη και την παραπλάνησή τους. Και αποκήρυξαν το παρελθόν που και οι δεξιοί όμως αντίπαλοί του δεν τολμούν να καυτηριάσουν.

Το ΚΚΕ τελευταία διέπραξε το απίστευτο για αριστερό κόμμα ανοσιούργημα να καταγγείλει στη Ευρωβουλή τις προσπάθειες της Ευρώπης να επιβάλει στις χώρες – μέλη της πολιτικές σεβασμού των δικαιωμάτων των εθνικών τους μειονοτήτων. Με κατάπτυστους υπαινιγμούς για προετοιμασία δήθεν αποσχιστικών κινήσεων εμπνευσμένων από τις ΗΠΑ ευρωβουλευτές που ΚΚΕ επιμένουν στην κατάπνιξη τέτοιων πολιτικών. Το κόμμα, υποτίθεται δηλ., της εργατικης τάξης αντιτίθεται στην αναγνώριση δικαιωμάτων των πλέον εξαθλιωμένων μελών μιάς κοινωνίας. Των πολιτογραφημένων μεταναστών, των θρησκευτικά διαφορετικών και των προερχόμενων από διαφορετικές εθνοτικές ομάδες. Το ΚΚΕ φοβάται το διαφορετικό. Και κλείνει το μάτι στους ακροδεξιούς ρατσιστές. Υποδηλώνοντας στην ουσία την δική του βαθύτατη κι’ αποκρουστική ξενοφοβία.

Αλλά και η υποτιθέμενη κοινωνική του ευαισθησία είναι πολύ συζητήσιμη. Κατηγορεί τους πάντες για αντεργατική στάση, για έλλειψη περιβαλλοντικής ευαισθησίας και για αφοσίωη στις αρχές μιάς παγκοσμιοποιημένης οικονομίας. Οταν όμως κόμματα της δικής του ιδεολογίας προωθούν αντίστοιχες πολιτικές δεν έχει να παρατηρήσει απολύτως τίποτε. Η ιλιγγιώδης οικονομική πορεία της «κομμουνιστικής» Κίνας λ.χ. στηρίχθηκε πάνω στην ενθάρρυνση της ελεύθερης επιχειρηματικής δράσης και της ελάχιστης κρατικής παρέμβασης στην οικονομία. Η φορολογία στις επιχειρήσεις είναι ιδιαίτερα χαμηλή και – κυρίως – σταθερή σε βάθος χρόνου. Μιά ξένη επένδυση στην Κίνα γνωρίζει με απόλυτη ακρίβεια και σε απόλυτη χρονική διάσταση το πλήρες πλαίσιο μιάς ούτως η άλλως χαμηλής φορολογικής επιβάρυνσης. Η κρατική γραφειοκρατία επίσης αποφεύγει να παρεμβάλει εμπόδια και να προκαλεί καθυστερήσεις στην ίδρυση και στη λειτουργία νέων επιχειρηματικών μονάδων.

Τα ωράρια εργασίας τηρούνται εκεί με απόλυτη αυστηρότητα, οι αργίες είναι ελάχιστες μέχρι ανύπαρκτες ενώ ασφαλιστικές επιβαρύνσεις δεν υπάρχουν. Το κράτος είναι θεωρητικά υπεύθυνο για την φροντίδα της υγείας και της εισοδηματικής εξασφάλισης των εργαζομένων όταν βγούν από την ενεργό δράση, αλλά διαρθρωμένο σύστημα κοινωνικής ασφάλισης – πάνω στην δυτική λογική – δεν υπάρχει. Πολύ συχνά δηλαδή, και για την πλειοψηφία του πληθυσμού, δεν υπάρχει καμία απολύτως κάλυψη.

Αξίζει επίσης να σημειώσουμε πως ρυθμίσεις προστασίας των εργαζομένων στον χώρο δουλειάς είναι ουσιαστικά ανύπαρκτες. Στην Κίνα, και στα πλαίσια μιάς αχαλίνωτα ελεύθερης αγοράς εργασίας, σημειώνεται ο μεγαλύτερος αριθμός εργατικών ατυχημάτων από τον κόσμο ολόκληρο!! Μοναχά στα ορυχεία άνθρακα ο αριθμός των θανάτων στην Κίνα είναι εκατό φορές μεγαλύτερος από τον αντίστοιχο στις Ηνωμένες Πολιτείες!! Εξη χιλιάδες εργάτες έχασαν την ζωή τους σε ορυχεία το 2004 στην Κϊνα, ενώ το 2003 ο αντίστοιχος αριθμός ήταν εξη χιλιάδες τετρακόσιοι!!

Στον τομέα προστασίας του περιβάλλοντος τα επιτεύγματα της «σοσιαλιστικής» Κίνας δεν είναι καλύτερα. Το μεγαλύτερο μέρος του άνθρακα που καίγεται στα εργοστάσια και τα σπίτια της Κίνας είναι «ακάθαρτος» με υψηλή περιεκτικότητα σε θειάφι κι εξαιρετικά επιβαρυντικός με επικίνδυνους ρύπους για την ατμόσφαιρα. Το 2003 μοναχά το 3% των εργοστασίων παραγωγής ρεύματος στην Κίνα είχαν τον οποιοδήποτε μηχανισμό αποτροπής ρύπανσης (στοιχεία όλα αυτά τη Asian Development Bank). Επίσης στην Κίνα υπάρχουν εννέα σε λειτουργία πυρηνικά εργοστάσια ενώ κατασκευάζονται άλλα πέντε. Αν δεν κάνω λάθος, το ΚΚΕ στην Ελλάδα δεν δέχεται ούτε ένα!!

Αλλά και στο ζήτημα της ανάπτυξης ενόπλων δυνάμεων στο εξωτερικό για την προστασία των δρόμων του πετρελαίου η πρακτική της Κίνας δεν ταυτίζεται με την στάση των ντόπιων ομοιδεατών της, σε σχέση ιδιαίτερα με τον τρόπο που αυτοί βλέπουν αντίστοιχες πρωτοβουλίες της Δύσης και ιδιαίτερα των ΗΠΑ. Αδιαφορώντας για την ωμή παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Σουδάν (βλ. Νταρφούρ με το 1 εκατομ. νεκρούς και εκτοπισμένους) η Κίνα έχει επενδύσει εκεί σε πετρελαιοπηγές κατ’ ευθείαν - όχι δηλ. μέσω ιδιωτικών εταιριών – κι έχει αναπτύξει δικά της εθνικά ένοπλα τμήματα για τη προστασία τους. Το ίδιο έχει κάνει και κοντά στο Δέλτα του Νίγηρα στην Νιγηρία, προκαλώντας μάλιστα τις απειλές των ντόπιων μαρξιστών (!) ανταρτών του Mend (Κίνημα για την Χειραφέτηση του Δέλτα του Νίγηρα).

Για όλα αυτά, και τόσα άλλα (το ζήτημα των καταπιεσμένων μουσουλμάνων Ουιγούρων στο Ζινζιάνγκ, την παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων στο Θιβτ λ.χ.) το ΚΚΕ δεν βγάζει άχνα. Η κριτική του έτσι δεν μπορεί να γίνει πιστευτή. Ιδιαίτερα όταν είναι ολοφάνερο πως μπροστά στην ψηφοθηρία δεν διστάζει να ξεπουλήσει αρχές, ιδέες και ιστορικές ακόμη παρακαταθήκες. Η μυωπία είναι ένα ενοχλητικό φαινόμενο για κάθε άνθρωπο. Για ένα κόμμα όμως η πολιτική μυωπία αποτελεί δείγμα κυνισμού και υποκρισίας. Τα πολιτικά άκρα δεν είναι δυνατόν να αποζητούν την εύνοια των λαικών στρωμάτων ούτε και να εξασφαλίζιουν την ασυλία πολλών, διατεταγμένων σε τέτοια συμπεριφορά, μέσων ενημέρωσης.