ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΕΣ ΧΩΡΙΣ ΑΙΤΙΑ

Σύσσωμα τα κόμματα της αριστερής αντιπολίτευσης, δίχως να υπολείπεται πολύ και το ΛΑΟΣ του Γ. Καρατζαφέρη, ξιφούλκησαν πρόσφατα εναντίον του κοινού εχθρού. Που δεν είναι άλλος βέβαια από τον νεοφιλελευθερισμό, τις ανοιχτές αγορές και την δαιμονοποιημένη παγκοσμιοποίηση. Το πρόβλημα όμως με την ελληνική πραγματικότητα είναι πως οι επιθέσεις αυτές γίνονται εναντίον ενός ανύπαρκτου αντιπάλου. Η Αριστερά στην Ελλάδα θυμίζει πυγμάχο που εισέρχεται μαινόμενος στο ρίγκ βομβαρδίζοντας με γροθιές τον αέρα. Μια και αντίπαλος δεν έχει ακόμη εμφανισθεί. Προφανώς ο πυγάχος θα εξαντληθεί, καταναλώνοντας τις δυνάμεις του αντιμαχόμενος το τίποτα.

Σε ολόκληρο τον κόσμο η Αριστερά, στεγνή από ιδέες και με κλονισμένη πολιτική παρουσία, εμφανίζεται να ψάχνει για ταυτότητα και περιεχόμενο. Στην Ελλάδα παρουσιάζεται ικανοποιημένη, αυτάρκης και αισιόδοξη. Και καταδικάζει εμφαντικά πολιτικές επιλογές που εν τούτοις δεν υπάρχουν. Κατασκευάζει εικονικές πραγματικότητες για να δικαιολογήσει την αναχρονιστική πολιτική της παρουσία. Η Αριστερά στην Ελλάδα γιγαντώνεται με την χρήση συνθημάτων και ενός ξύλινου πολιτικού λόγου που παραπέμπει στις δεκαετίες του ’60 και του ’70. Κι’ επιχειρεί να νεκραναστήσει εννοιολογικά τις πολιτικο-κοινωνικές συνθήκες της εποχής εκείνης. Που από τα πράγματα βέβαια δεν υπάρχουν πιά.

Το Πασόκ ανακάλυψε ξανά τον Μαρξισμό! Κι’ αποφάσισε να ξεσκεπάσει τις αδυναμίες της «προσκυνημένης» σοσιαλδημοκρατίας. Γκρεμίζοντας πάνω στην πορεία αυτή τις ...απεχθέστατες αγορές. Το ΚΚΕ και ο Συνασπισμός δεν έχουν λόγο να ταξιδέψουν πολύ. Τα ιδεολογικά πλαίσια της ΚΝΕ, στην οποία οι περισσότεροι σημερινοί τους ηγέτες γαλουχήθηκαν και ανδρώθηκαν, δίνουν απάντηση σε κάθε ερώτημα. Για τα πάντα υπεύθυνος είναι ο νεοφιλελευθερισμός. Η ιδιωτική επιχειρηματική δράση, οι ιδιωτικοποιημένες δημόσιες επιχειρήσεις, οι απορρυθμισμένες αγορές, οι λιγότεροι φόροι και γενικά ο περιορισμός του δημόσιου τομέα καταδυναστεύει τα λαικά στρώματα. Ευνοώντας σκανδαλωδώς την πλουτοκρατία!!

Το πρόβλημα με όλες αυτές τις διακηρύξεις είναι πως ο εχθρός που περιγράφουν δεν ...υπάρχει! Μόνο κάποιος με ζωηρότατη φαντασία θα μπορούσε να περιγράψει την, περικυκλωμένη από τον πλέον αδυσώπητο κρατισμό, ελληνική οικονομία σαν νεοφιλελεύθερη. Και πολύ περισσότερο, να καταγγείλει τις πολιτικές της κυβέρνησης Καραμανλή σαν εργαλεία μείωσης του δημόσιου τομέα κι ενίσχυσης των μηχανισμών της αγοράς. Ο κρατισμός, και με κυβέρνηση ΝΔ, κυριαρχεί στην Ελλάδα. Και συνακόλουθα υποφέρουν οι πολίτες και κλυδωνίζεται το σύστημα.

Είναι σχεδόν κωμικό τα κόμματα της Αριστεράς να καταγγέλουν σαν αδιέξοδες, πολιτικές που, στην γενικότερη φιλοσοφία τους, ουσιαστικά υπόσχονται όχι μόνο να διατηρήσουν αλλά ακόμα και να μεγενθύνουν. Εχει δίκιο το ΚΚΕ που ομιλεί για πέντε κόμματα και δύο πολιτικές. Μόνο που η δική του διαφέρει μόνο στην ποσόστωση. Της γενικευμένης δηλ. κυριαρχίας του κρατισμού. Κι όχι στην ποιότητα του περιεχομένου.

Επαναστάτες χωρίς αιτία λοιπόν οι αγωνιστές της υποτιθέμενης αμφισβήτησης των κυβερνητικών επιλογών. . Υπόσχονται την παλινόρθωση του χθές. Σε μιά κοινωνία που τα έχει εντελώς χαμένα. Αλλά που πορεύεται όμως και με τα μάτια ερμητικά κλειστά.