ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ

                                 ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ:

                    Ο ΝΕΟΣ ΜΟΧΛΟΣ ΠΟΛΙΤΙΚΗΣ ΠΡΑΚΤΙΚΗΣ


Σύγχρονη πολιτική αξιοποιεί μεθόδους νεωτερικές σε σχέση με τις παλιότερες πρακτικές. Πάντα η Επικοινωνία εργαλείο. Δεν γίνεται πολιτική που να μην επικοινωνείται. Οι διαφορές:

Κατά παρελθόν: H πολιτική επικοινωνούσε αποφάσεις, πρωτοβουλίες επιτεύγματα. Η πολιτική μετέδιδε στο λαό τις δραστηριότητές της.

Σήμερα: H πολιτική επικοινωνεί μηνύματα. Η επικοινωνία μεταδίδει στο λαό τις τεχνικές και τις διαστάσεις της. (λ.χ. ο Ρος Περό δεν είχε βγεί από το γραφείο του. Και πήρε 19%).

Η πολιτική δεν γίνεται σήμερα σε γειτονιές, σε λαικές συναθροίσεις, σε μαζώξεις ενδιαφερομένων πολιτών και σε μαζικούς χώρους. Η πολιτική εκπηγάζει από τα μηνύματα που εκπέμπονται μέσω μέσων επικοινωνίας και άλλων τεχνικών μετάδοσης μηνυμάτων.

Ποιά είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν την σημερινή κατάσταση:

1. Τα μέσα διψούν για ειδήσεις. Ιδιαίτερα για γεγονότα που ενέχουν εικόνα και εντυπωσιασμό.
2. Ο μέσος πολίτης καταναλίσκει πολλές ώρες μπροστά στην TV και συντροφεύεται από κάποιο ραδιοφωνικό δέκτη.
3. Ιδιόμορφο φαινόμενο του «απασχολημένου αδρανούς» θεατή. Πολλά κανάλια ερίζουν γα τον χρόνο του. Αγώνας για την απορρόφηση κάποιων αποσπασμάτων της προσοχής του.
4. Μεγαλύτερο και πιό ανόμοιο κοινό λόγω εξάπλωσης καταναλωτικής δύναμης.
5. Ενδυνάμωση αυτοεκτίμησης λόγω μεγαλύτερων δυνατοτήτων κατανάλωσης. «Μπορώ να έχω ό,τι έχουν και οι άλλοι». Ελξη προσώπων που προσεγγίζουν στον κοινό μέσο παρονομαστή. (Επιτυχία των reality shows και διάσταση celebrity προσώπων ασήμαντης καθημερινότητας.)
6. Συνακόλουθη μείωση νοητικού μέσου όρου άμεσων παραληπτών μηνυμάτων. Αφού σχεδόν όλοι γίνονται παραλήπτες, φυσιολογικά η χαμηλότερου μορφωτικού επιπέδου μάζα κυριαρχει αριθμητικά στο πλήθος των αποδεκτών.
7. Σύγχιση πολιτικών μηνυμάτων απαμαβλύνει ιδεολογικές η πολιτικές διαφορές. Σημασία έχει το μέσον και η εικόνα και όχι το μήνυμα αυτό καθ εαυτό.



Μέθοδοι ανάπτυξης μιάς πολιτικής στρατηγικής επικοινωνίας.

Α. Το επικοινωνιακό περιβάλλον τρέφεται από την καθημερινή ειδησεογραφία. Αν δεν τροφοδοτηθεί με ειδήσεις θα τις αναζητήσει η θα τις κατασκευάσει από μόνο του. Ανάγκη λοιπόν «ανεμοστροβίλου» μηνυμάτων για κυνηγητό και κατασπάραξη από ΜΜΕ.

Β. Η προβαλλόμενη είδηση έχει σημασία να προβάλλεται με ελκυστικό και δημοσιογραφικά «πιασάρικο» τρόπο. Η ξερή μετάδοση μιάς είδησης δεν αρκεί. Απαραίτητη η διάνθησή της με σχόλια, ανάλυση κι εκτιμήσεις για συνέπειες.

Γ. Απαραίτητος ο απόλυτος έλεγχος της μηνυματικής ροής ενός οργανισμού. Το προφίλ του φορέα διαμορφώνεται με βάση τα μηνύματα που εκπέμπονται. Αυτά συνδέονται με τις μορφές δομικής μορφής και λειτουργικής ροής του οργανισμού καθώς και με τα επικοινωνιακά σήματα που εκπέμπει. Ανάγκη κεντρικού ελέγχου. Τίποτα δεν εκπέμπεται δίχως το ο.κ. της κεντρικής μονάδας.

Δ. Ακρογωνιαίος λίθος της στρατηγικής επικοινωνίας δεν είναι η επιδίωξη ενημέρωσης αλλά η εξασφάλιση της πειθούς. Και βασικό εργαλείο προς την κατεύθυνση αυτή είναι η εξασφάλιση της πειθούς μέσω εκστρατείας προβολής εικόνας. Iconocity αποτελεί την πεμπτουσία κάθε επικοινωνιακής καμπάνιας. Εικόνα με δυναμισμό κι αντισυμβατικότητα. Λ.χ. Benetton και Calvin Klein.

E. Στόχος της στρατηγικής πολιτικής πειθούς είναι η μεταβολή των ψυχολογικών και κοινωνικο-πολιτικών τάσεων των εκλογέων. Τα μηνύματα προσεγμένα και οικοδομημένα στη βάση μελετών που εξετάζουν όχι το τι ο κόσμος πιστεύει αλλά τι είναι εκείνο που μπορεί να τους κάνει να αλλάξουν άποψη γι’ αυτο που πιστεύουν. Και να ενστερνισθούν κάτι άλλο.

ΣΤ. Ιδιαίτερη προσοχή στο περιεχόμενο και τις διαστάσεις της διαδικασίας πειθούς. Η Ανατομία της Πειθούς. Οχι έμφαση στην προβολή αντιθέσεων ανάμεσα σε αντιπάλους. Οικοδόμηση αξιοπιστίας με κατ’ αρχήν παραδοχή κάποιων θέσεων της άλλης πλευράς. Η δύναμη της υποβολής (suggestion). Ενίσχυση ήδη υπαρκτών ψυχολογικών στάσεων.

Ζ. Πως μεταβάλλονται και διαμορφώνονται κατάλληλα οι ψυχολογικές τάσεις των πολιτών. Χρηση των μέσων (media) και των διαπροσωπικών σχέσεων σε ίση περίπου ποσότητα.

Η. Ειδική μνεία πρέπει να γίνει στην μετάδοση σαν πραγματικού κάτι που δεν υπαρχει. Communicating Unreality συνιστά σήμερα ακρογωνιαίο στοιχείο κάθε δυναμικής επικοινωνικής στρατηγικής. Τα μέσα σήμερα σχεδιάζουν και διαμορφώνουν την αντίληψή μας για την πραγματικότητα. Με το κατάλληλο υλικό και τις παράλληλες δραστηριότητες και τα spin concepts μπορεί να εγκατασταθεί μιά συνείδηση πραγματικότητας φτιαγμένη από υπολογιστές και το Ιντερνέτ. Δώρα cds, videos και pc η video games μπορεί να καλλιεργήσουν ατμόσφαιρα αλλοιώτικη από την πραγματική.

Θ. Η κουλτούρα του soundbite. Ειδική προσπάθεια μετάφρασης σε λιγοστές περιεκτικές φράσεις ελκυστικών μηνυμάτων με δυναμισμό και ιδιαίτερο νεωτερικό περιεχόμενο. Στην εποχή της επικοινωνίας έχει πεθάνει η συζήτηση. Πολλαπλά μηνύματα καταναλώνουν κάθε διαθέσιμο χρόνο. Πολυεπίπεδη ανάλυση χαμένος κόπος. Ο τηλεθεατής βασικά δεν ακούει ούτε και παρατηρεί, αλλά «βλέπει».

Η Στρατηγική του Ελέγχου των Ζημιών.

Εναλλακτικά σενάρια για επιθέσεις των αντιπάλων. Ειδικό τμήμα «απαντήσεων» με πλήρεις φακέλλους τοποθετήσεων και δηλώσεων της άλλης πλευράς.

Σε περιπτώσεις θετικών πωτοβουλιών αντιπάλων, μπαράζ εντυπωσιακών ειδήσεων (αληθινών η κατασκευασμένων) που να επισκιάζουν το ουσιαστικό εκτόπισμα των ειδήσεων της άλλης πλευράς.

Επικοινωνιακή αντιμετώπιση «κρίσεων». Υποχρέωση για τακτικά drills πάνω σε διάφορα θέματα για αξιολόγηση διαθέσιμου έμψυχου υλικού και υπαρκτών τεχνικών μέσων. Πρωτοβουλία στην αποκάλυψη της κρισης, στην αναγνώριση της ύπαρξής της και στην ομολογία πραγματικών δυνατοτήτων για την αντιμετώπισή της.

Ιδιαίτερα κρίσιμο σημείο: Απευθυνόμενος στο κοινό σχετικά με την κρίση απαραίτητο να μεταδοθεί το μήνυμα που ο κόσμος θέλει να ακούσει κι όχι αυτό που ο ενδιαφερόμενος οργανισμός θέλει να εκφράσει. (Παράδειγμα Μάρκου Αντώνιου μετά τον φόνο του Ιουλίου Καίσαρα).