ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΒΑΘΕΙΑ ΠΑΤΟΣ

                                                ΥΠΑΡΧΕΙ ΠΙΟ ΒΑΘΕΙΑ ΠΑΤΟΣ ;

Πόσο χαμηλότερα άραγε θα πέσουμε; Μετά τις τελευταίες εκλογές ένα 15% περίπου των Ελλήνων συντάχθηκε με τον μηδενιστικό λόγο της Αριστεράς - και του ΛΑΟΣ βέβαια που, αν εξαιρέσει κανείς τις θέσεις του για τους ξένους και τους κουκουλοφόρους, σε όλα τα υπόλοιπα ζητήματα δεν διαφέρει από το ΚΚΕ και τον ΣΥΡΙΖΑ.

Ενα μεγάλο ποσοστό λοιπόν του ελληνικού λαού, μαζί και με πολλούς - ίσως και την πλειοψηφία – των εκλογέων των δύο μεγάλων κομμάτων υπερψήφισαν την ακινησία. Η αποδοκιμασία της κας Γιαννάκου, η επιδοκιμασία των ανύπαρκτων ουσιαστικά «μεταρρυθμίσεων» της ΝΔ και η ολοκληρωτική καταψήφιση του Πασόκ που σε κάποιους τουλάχιστον τομείς – παιδεία, περιβάλλον, νησιώτικη πολιτική, καινοτομία και νέες τεχνολογίες - μιλούσε για κάτι καινούργιο, υποδηλώνει την παρουσία μιάς βαθιά συντηρητικής μέχρι και αντιδραστικής κοινωνίας. Που μαθημένη στο τέλμα, δεν τολμά να κάνει ούτε βήμα μακριά του.

Σύμφωνα με το εκλογικό αποτέλεσμα οι περισσότεροι ίσως έλληνες θέλουν περισσότερες πορείες και απεργίες από όσες γίνονται. Εγκρίνουν το σημερινό χάλι στα Πανεπιστήμια και επιβραβεύουν τις καλοβολεμένες καθηγητικές συντεχνίες. Δεν θέλουν αλλαγές στο ασφαλιστικό, αδιαφορώντας για το ενδεχόμενο οι νέοι άνθρωποι να μην μπορούν στο μέλλον να πάρουν σύνταξη. Καταδικάζουν τις όποιες κινήσεις αποτροπής της αυθαίρετης βίας των κουκουλοφόρων «νέων ανθρώπων» που καίνε περιουσίες και καταστρέφουν δημόσια κτίρια. Επιθυμούν να παραμείνει η Ολυμπιακή σε δημόσια χέρια απομυζώντας οι συντεχνίες της τα χρήματα των υπόλοιπων φορολογουμένων. Δεν θέλουν να ενισχυθεί ο ιδιωτικός τομέας της οικονομίας αλλά να παραμείνει πανίσχυρο οικονομικά το κράτος συντρίβοντας τις οικονομίες όσων εργάζονται σκληρά για να πλουτίζουν οι προμηθευτές και οι εργολάβοι του δημοσίου.

Κοντά σε αυτά το εκλογικό αποτέλεσμα αποθράσυνε τα εξω-πολιτικά παρασκήνια της οικονομικής ολιγαρχίας. Που ελπίζει να ελέγξει την αξιωματική αντιπολίτευση. Και να εκβιάσει την αδύναμη – λόγω ισχνής πλειοψηφίας – κυβέρνηση. Παρά το ελπιδοφόρα νεανικό νέο της σχήμα. Επιβάλλοντας έτσι πολιτικές ατζέντες που δεν απειλούν τα συμφέροντά της. Δεν είναι εκπληκτικό πως τα περισσότερα ελληνικά ΜΜΕ – και ιδιαίτερα τα ηλεκτρονικά – ανήκουν σε κεφαλαιούχους που συνδέονται επιχειρηματικά με τον δημόσιο τομέα και πολεμούν λαικίστικα κάθε κίνηση περιορισμού του;

Πόσο χαμηλότερα μπορούμε σαν χώρα να κινηθούμε για να πιάσουμε επι τέλους πάτο; Και να αρχίσουμε να ανεβαίνουμε κάποια σκαλοπάτια προόδου; Ο Αντλάι Στήβενσον όταν έτρεχε για Πρόεδρος των ΗΠΑ άκουσε έναν ενθουσιώδη οπαδό του να του φωνάζει: «Ολοι οι σκεπτόμενοι πολίτες είναι στο πλευρό σου». Και απάντησε: «Αυτό δεν μου αρκεί. Χρειάζομαι την πλειοψηφία».

Για να ξεφύγουμε από το τέλμα λοιπόν εδώ στην πατρίδα μας, οφείλουμε να χτίσουμε μιά πλειοψηφία σκεπτομένων πολιτών. Που να βλέπουν τα προβλήματα και να προκρίνουν πολιτικές επίπονες αλλά δημιουργικές. Αλλιώς στο τέλμα δεν θα βρούμε ακόμη πάτο...