ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

                                                   ΤΟ ΠΑΣΟΚ ΚΑΙ Η ΑΡΙΣΤΕΡΑ

Αντί να προσπαθούν να καταλάβουν τα καινούργια προβλήματα, οι πολιτικοί της χώρας μας εμμένουν να ψάχνουν τρόπους για την νεκρανάσταση των παλιών. Προσπαθούν να αλλάξουν τα προβλήματα, για να ταιριάζουν στις λύσεις που έχουν στη διάθεσή τους.

Αυτό έγινε παραπάνω από φανερό στη διάρκεια της τελευταίας εκλογικής αντπαράθεσης. Και ιδίως μετά απ’ αυτήν. Το σύγχρονο ελληνικό πρόβλημα είναι σαφέστατο. Οπως επιγραμματικά το περίεγραψε ο Θ. Παπανδρόπουλος σε πρόσφατο άρθρο του στην Εστία, το ελληνικό κράτος «τελεί υπό πτώχευση, διότι με ενεργητικό 210 δις. ευρώ και παθητικό 440 δις ευρώ, τι μπορεί να περιμένει; Με δημοσιονομικό έλλειμμα υπερδιπλάσιο του μέσου κοινοτικού όρου και με χαοτικό κοινωνικο ασφαλιστικό έλλειμμα, η γηράσκουσα Ελλάδα πορεύεται σταθερά στον δρόμο της παρακμής».

Με βάση αυτά τα δεδομένα, που κανένας δεν μπορεί να αμφισβητήσει, οι έλληνες πολίτες θα έπρεπε να είχαν βρεθεί μπροστά σε ευδιάκριτες πολιτικές στρατηγικές για μιά ανορθωτική πορεία προς το μέλλον. Αντ’ αυτού βρέθηκαν μπροστά σε βαρετές, κοινότοπες και παλαιομοδίτικες συγκρούσεις καθώς και σε ένα καταιγισμό υποσχέσεων και παροχών. Ακόμα και τα κόμματα της Αριστεράς που ιστορικά είχαν οικοδομήσει μιά εικόνα σοβαρότητας κι’ αδιαφορίας για το όποιο πολιτικό κόστος, δεν εκστόμισαν ούτε μία δυσάρεστη κουβέντα. Ησαν απλά έτοιμα κάθε στιγμή να κατασπαράξουν όποιον θα τολμούσε να ψελίσει μιά άποψη που δεν θα ευνοούσε τα λεγόμενα λαικά συμφέροντα (παροχές δηλαδή και μοίρασμα ευνοιών).

Μετά το απογοητευτικό για όλους – πλην και των δύο πολιτικών άκρων – αποτέλεσμα οι αδιάφορες γενικότητες δεν μας εγκατέλειψαν. Το Πασόκ μπήκε σε μιά δίνη αναζήτησης ηγεσίας δίχως όμως πρόταξη οριοθετημένων πολιτικών. Συγκρούονται απλά πρόσωπα, που όμως από κοινού υπόσχονται παλιννόστηση των χαμένων προς τα αριστερά ψήφων της παράταξης. Και παραβλέπουν το γεγονός πως τα όποια λάθη της προεκλογικής εκστρατείας του Πασόκ προήλθαν από κινήσεις για την συγκράτηση αυτών ακριβώς των ψηφοφόρων!!

Η προβολή αντι-δεξιών συνθημάτων και τα διλήμματα προς τα Αριστερά σε αυτό ακριβώς αποσκοπούσαν. Οι κινήσεις όμως αυτές έστελναν στην αγκαλιά της ΝΔ κεντροδεξιούς ψήφους που είτε είχαν προσεγγίσει το Πασόκ μετά την εκλογή του Γ. Παπανδρέου, είτε είχαν παραμείνει σ’ αυτό από την εποχή Σημίτη. Τα δύο τρίτα της κοινωνίας μας απαρτίζονται από κόσμο που επιχειρεί, δραστηριοποιείται και επιτυγχάνει η ελπίζει να πετύχει. Τα κόμματα της Αριστεράς όμως καθώς και ο κεντρικός πυρήνας του Πασόκ ασχολούνται σχεδόν αποκλειστικά με το υπόλοιπο ένα τρίτο. Και αντιμετωπίζουν την κοινωνία σαν ένα σύνολο πολιτών που με το χέρι απλωμένο περιμένουν από το κράτος βοήθεια, οβολό η βόλεψη.

Η κοινωνία όμως έχει προχωρήσει. Και, παρά τις προσπάθειες κάποιων πολιτικών, το χθές δεν νεκρανασταίνεται. Η μονομανία με τα ξεπερασμένα Αριστερά σύνδρομα, μιά επιχείρηση επιστροφής δηλ. στα δεδομένα των δεκαετιών του ’70 και του ‘’80. επιτρέπει στη ΝΔ να πλέει ανενόχλητη στα ήρεμα νερά των υπόλοιπων δύο τρίτων της κοινωνίας. Και παρά τα προβλήματα, τις προφανείς ανεπάρκειες και τις αδυναμίες να κερδίζει τώρα πιά τις περισσότερες εκλογικές αναμετρήσεις.