ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ

                                     ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΓΡΙΟΥΣ

 

Ακουγα προ ημερών στη Μόσχα που βρισκόμουν μιά περίεργη ιστορία που σε ελληνικά αυτιά θα φάνταζε εξώκοσμη και απίθανη. Η Ρωσική κυβέρνηση ανακοίνωσε πρόσφατα την πρόθεσή της να διαθέσει 130 δις. ρούβλια (6,9 δις. δολάρια!) για την προώθηση της νανοτεχνολογίας. Αμέσως άρχισαν στην Ρωσική πρωτεύουσα οι εκδοχές για την διάθεσή τους.

Η πρώτη και απλούστερη μέθοδος, υποστηρίζει η εν λόγω ιστορία, είναι η εμφάνιση ενός στελέχους δημόσιας επιχείρησης η υπηρεσίας (ακόμα και κάποιας ιδιωτικής εταιρίας) στο αφεντικό του. «Εχω μιά πολύ συμφέρουσα πρόταση» του λέει «για την οργάνωση ενός ερευνητικού προγράμματος ύψους 100 εκ. ρουβλίων που θα βάλει τελικά στην τσέπη την δική σου και την δική μου γύρω στα 80 εκ.»

«Ωραία» ανταπαντάει το αφεντικό «αλλά πως θα το κάνουμε να φαίνεται ελκυστικό στο χαρτί;»

«Μη νοιάζεσαι. Απλά θα ανακοινώσουμε πως κατασκευάζουμε ένα φωτοαντιδραστικό νανοδιασπαστόμετρο».

«Και πως θα δικαιολογήσουμε πως τελικά δεν θα φτιάξουμε τίποτα;»

«Θα ανακοινώσουμε απλά πως το ερευνητικό πρόγραμμα δεν πέτυχε!!»

Τα χρήματα εγκρίνονται, μοιράζονται κανονικά και καταλήγουν σε Ελβετικούς Τραπεζικούς λογαριασμούς. Τέλος της ιστορίας.*

Υπάρχουν κι’ άλλες εκδοχές της ίδιας απάτης. Οπως η πρόταση ενός ερευνητή για γνήσια ερευνητική δουλειά που όμως ο προιστάμενός του οικειοποιείται, την αναθέτει – αφού την κοπιάρει – σε άλλους άσχετους, αγοράζει δυσεύρετα, υποτίθεται, ερευνητικά υλικά από συγγενείς και φίλους, εξανεμίζοντας τελικά έτσι τις όποιες επιδοτήσεις δίχως το περαμικρό αποτέλεσμα. Εκτός του παράνομου πλουτισμού βέβαια του ιδίου και των «δικών του». Ο ερευνητής όμως πηγαίνει στις ΗΠΑ και γίνεται σύντομα εκατομμυριούχος, μέσω της εμπορικής αξιοποίησης της ιδέας του.

Βέβαια, είπαμε. Αυτά δεν συμβαίνουν στην Ελλάδα. Την κοιτίδα της εντιμότητας, της σκληρής δουλειάς, της προώθησης της καινοτομίας και του ...επανιδρυμένου κράτους. Αυτές είναι ιστορίες ξένες σε εμάς. Αποκρουστικές και απαράδεκτες. Δεν μας αγγίζουν, δεν μας αφορούν, μας αφήνουν αδιάφορους. Για να συνεχίσουμε, προφανώς απερίσπαστοι, το δημιουργικό μας έργο!!

________________________________
*Βλ. σχετ. Yulia Latynina, “Science Funding Down to a Science”, The Moscow Times, 4 Ιουλίου 2007