ΤΙ ΓΙΝΕΤΑΙ ΜΕ ΤΑ ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ;

                                ΤΙ  ΓΙΝΕΤΑΙ  ΜΕ  ΤΑ  ΝΑΡΚΩΤΙΚΑ;


Με αφορμή την δίκη (και ευτυχώς την αθώωση) στο Εφετείο του γιατρού Οικονομόπουλου, που εφοδιάζει με φάρμακα αντιμετώπισης στερητικών συνδρόμων άτομα που βρίσκονται - εκτός κρατικών φορέων - στην διαδικασία της απεξάρτησης, συνειδητοποίησα πως η συζήτηση για τα ναρκωτικά έχει εντελώς εγκαταλειφθεί. Εφ΄όσον δεν σημειώνονται θάνατοι νέων παιδιών, που κερδίζουν συνήθως μεγάλες ακροαματικότητες, το πρόβλημα είναι σαν να μην υπάρχει. Νέα παιδιά όμως δυστυχώς συνεχίζουν να εθίζονται Και κάποιοι παράνομα θησαυρίζουν και φροντίζουν να ξεπλένουν χρήματα με σύνθετους τρόπους.

Το πρόβλημα λοιπόν είναι εδώ. Και οι εκρήξεις των θανάτων και της δυστυχίας βρίσκονται σε άμεση εξάρτηση με την ποιότητα των ναρκωτικών ουσιών που κυκλοφορούν και με τις ποσότητες που πλασάρονται. Η απαγορευτική πολιτική στ ναρκωτικά έχει ήδη χρεοκοπήσει. Είναι ανάγκη να αντιμετωπίσουμε το πρόβλημα με φρέσκιες ματιές. Για να πάψουμε να θρηνούμε θύματα. Και για να δοθεί επιτέλους κάποια λύση.

Το πρόβλημα συνοψίζεται ως εξής:

Α. Δεν σκοτώνουν τα ναρκωτικά αυτά καθ’ εαυτά. Σκοτώνουν οι νοθευμένες η υπερβολικές δόσεις. Που αποτελούν αποτέλεσμα του σημερινού καθεστώτος της παρανομίας. Αν οι ναρκομανείς εφοδιάζονταν την δόση τους νόμιμα από κλινικές, νοσοκομεία και πιθανώς ιατρεία, ένα μέρος του προβλήματος – οι άδικοι και πολλοί θάνατοι - θα είχε αντιμετωπισθεί.

Β. Η ναρκομανία είναι εθισμός και για κάποιους ασθένεια. Που θεραπεύεται και με ήπια ακόμη μέσα. Δεκάδες χιλιάδες στρατιώτες στο Βιετνάμ, καλλιτέχνες και αθλητές διαπιστωμένα έκαναν χρήση ναρκωτικών ουσιών. Τις οποίες εύκολα εγκατέλειψαν, όταν εξέλιπαν οι συνθήκες του στρές και της υπερβολικής επαγγελματικής πίεσης που προκαλούσαν την αρχική τους χρήση. Δεν μπορεί να είναι έγκλημα κάτι που γίνεται με την ελεύθερη βούληση του καθενός.

Γ. Ο ασθενής λοιπόν που ψυχολογικά έχει ανάγκη να ξεφύγει από την πραγματικότητα θα βρεί οπωσδήποτε τα ναρκωτικά που χρειάζεται. Τα βρίσκει και στις φυλακές!! Το ζήτημα είναι να προστατευθεί εκείνος που δεν τα έχει ανάγκη. Ο νέος κυρίως. Που τον εθίζουν, εν αγνοία του τις περισσότερες φορές, τα «βαποράκια» που λειτουργούν σαν εντολείς μεγαλεμπόρων. Η νομιμοποίηση λοιπόν θα εξαφανίσει τους μεσάζοντες. Αλλά θα στοιχίσει και πολλά δις., από διαφυγόντα κέρδη, στους μεγαλέμπορους. Γι αυτό και η εκστρατεία της αποποινικοποίησης θάβεται. Η σπιλώνεται.

Δ. Η νομιμοποίηση θα διευκολύνει τον έλεγχο της ποιότητας των ουσιών, τον καθορισμό των ακριβών δόσεων, θα εντοπίσει τις ακριβείς ποσότητες που διακινούνται και θα οδηγήσει σε δραστική μείωση της χρήσης στις νεώτερες ηλικίες, σε εξαφάνιση των θανάτων και στην ουσιαστική καταπολέμηση της εγκληματικότητας.

Ε. Η νομιμοποίηση θα ψαλιδίσει τα ποσά που τζιράρονται στο παρασκήνιο της διακίνησης σήμερα των ναρκωτικών, θα εξαφανίσει τα «βαποράκια», θα βάλει άγριο μαχαίρι στον παράνομο πλουτισμό και θα ελαχιστοποιήσει το προς ξέπλυμα χρήμα.

Είναι φανερό πως η απαγορευτική πολιτική, με διέξοδο τις κοινότητες απεξάρτησης, – που ουσιαστικά έχουν μετατραπεί σε κυψέλες δημόσιου επαγγελματισμού – έχει αποδειχθεί αναποτελεσματική. Καιρό είναι να γίνει κάποιο ουσιαστικό βήμα και προς την αντίθετη κατεύθυνση.