ΔΕΝ ΕΞΕΛΕΓΗ Η ΘΑΤΣΕΡ ΣΤΗ ΓΑΛΛΙΑ!

ΔΕΝ  ΕΞΕΛΕΓΗ  Η  ΘΑΤΣΕΡ  ΣΤΗ  ΓΑΛΛΙΑ!

                                                            

Σύσσωμος σχεδόν ο αριστερών προσανατολισμών τύπος της χώρας μας αγκάλιασε τις κινδυνολογίες της κας Ρουαγιάλ κι’ ονόμασε τον Νικολά Σαρκοζύ «Θάτσερ της Γαλλίας»! Προεξοφλώντας έτσι επικείμενες συγκρούσεις του με πολλά κοινωνικά στρώματα και προετοιμάζοντας το έδαφος για μιά ενδεχόμενη αποτυχία του. Αν ο νέος Γάλλος Πρόεδρος πετύχει, τότε τα υποτιθέμενα νεοφιλελεύθερα πιστοποιητικά του θα ξεχασθούν. Αν όμως αποτύχει, τότε θα είναι ο «ακραίος Θατσερισμός» του που θα έχει ρίξει το Γαλλικό καράβι στις ξέρες.

Αλλά για ποιόν ακριβώς «Θατσερισμό» όλοι αυτοί ομιλούν; Ο Σαρκοζύ αποτελεί ένα καθαρό και γνήσιο προιόν του παραδοσιακού Γαλλικού δύσκαμπτου κρατισμού. Σαν υπουργός ποτέ δεν έκρυψε τις προτιμήσεις του. Αγνόησε επανειλημμένα τον ελεύθερο ανταγωνισμό, προώθησε μέτρα εκτεταμένου οικονομικού προστατευτισμού ενισχύοντας τις Γαλλικές εθνικές επιχειρήσεις σε βάρος άλλων ευρωπαικών (κυρίως Γερμανικών) και δεν έκρυψε την προτίμησή του για την «Γαλλική εξαίρεση» (l’ exception Francaise). Για επιλεκτικές πολιτικές δηλ. προστασίας της Γαλλικής οικονομίας από τον διεθνή αλλά και τον ευρωπαικό ανταγωνισμό.

Και στην προεκλογική περίοδο όμως ο κ. Σαρκοζύ δεν έκρυψε την προθυμία του να καταφύγει σε παρεμβατικές πολιτικές για την προώθηση των όποιων πολιτικών του στόχων. Δεν κατήγγειλε  βέβαια άμεσα την παγκοσμιοποίηση (όπως συνήθιζε να κάνει ο  περίπου ομοιδεάτης του κ. Σιράκ) χρεώνοντάς της τις αδυναμίες της Γαλλικής οικονομίας, αλλά τα έβαλε με την ανεξαρτησία της ευρωπαικής τράπεζας, με τους καρχαρίες του χρηματιστηρίου (τα Hedge Funds δηλ.) και με την «αντι-πατριωτική» μεταφορά δραστηριοτήτων πολλών Γαλλικών επιχειρήσεων στο εξωτερικό (Αν. Ευρώπη και Ασία).

Υπάρχουν βέβαια και φιλελεύθερες τοποθετήσεις του νέου Γάλλου Προέδρου. Οπως η διατυπωμένη του πεποίθηση πως πρέπει να αλλάξει το δύσκαμπτο σύστημα εργασιακών σχέσεων της χώρας. Να μειωθούν κάπως οι δημόσιες δαπάνες και ο οικονομικός ρόλος του κράτους. Καθώς και η πρόθεσή του να μπεί κάποια τάξη στην αυθαιρεσία των δραστηριοτήτων των συνδικαλιστικών οργανώσεων. Πολλοί όμως παρατηρητές έχουν αμφιβολίες για τις προοπτικές που υπάρχουν ώστε αυτοί οι στόχοι να φτάσουν μέχρι την υλοποίηση.

Οι Υπουργοί Οικονομίας των υπόλοιπων χωρών της Ευρώπης διατύπωσαν ήδη τις επιφυλάξεις τους για μέρος των προθέσεων του κ. Σαρκοζύ. Απέρριψαν την πρόθεσή του να απειλήσει την ανεξαρτησία της Κεντρικής Ευρωπαικής Τράπεζας. Ενώ το κυβερνητικό Γερμανικό Χριστιανο—Δημοκρατικό Κόμμα (της κας Μέρκελ δηλ.) ήδη ανακοίνωσε πως ο οποιοσδήποτε οικονομικός προστατευτισμός δεν πρόκειται να γίνει ανεκτός στην Ευρώπη.

Δεν εξελέγη λοιπόν η κα Θάτσερ στην Γαλλία. Ούτε καν κάποιο, όχι ιδιαίτερα πιστό, αντίγραφό της. Ο κ. Σαρκοζύ εκφράζει μιά τυπικά  Γαλλική συντηρητική στροφή. Με στοιχεία βέβαια μεταρρυθμιστικού εκσυγχρονισμού. Η επιτυχία του θα εξαρτηθεί από την αποφασιστικότητα που θα δείξει στην εφαρμογή κάποιων από τις ιδέες του. Αλλά κι’ από τον ετοιμότητα που θα δείξει η Γαλλική κοινωνία στην αναγνώριση πως ο δρόμος προς την παρακμή διακόπτεται μοναχά μέσα από δυναμικές κι ασυμβίβαστες κοινωνικο-οικονομικές αλλαγές.