ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στο “LIBERAL NEWS”

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ στο “LIBERAL NEWS”

«Κάποιοι Ανόητοι Νόμιζαν Πως Ηθελα Να Μπώ στη Βουλή Για να Βολευτώ!!»

Ποιά είναι η γνώμη σας για όσα γίνονται τελευταία στον τόπο;

Θυμός και απογοήτευση. Θυμός γιατί δεν μπορώ να ανεχθώ άλλο την στενοκεφαλιά και την ανοησία. Απογοήτευση γιατί ο τόπος αξίζει για άλλα πράγματα. Εχουμε ένα λαό έξυπνο, δυναμικό κι ανήσυχο. Τον αιχμαλωτίζουν όμως μέσα στα στενά όρια της ακινησίας και της αδράνεις. Παντού στον κόσμο προβάλλεται η ανάγκη για αλλαγές και δουλειά για επιτυχίες. Εδώ προπαγανδίζεται ο ωχαδερφισμός, η απάθεια, ο ευκολος αντυπωσιασμός και η ανοησία. Τα πάντα δηλ. για να μη γίνει τίποτε. Ωστε οι βολεμένοι να μη χάσουν τα οφέλη τους.

Κι εκείνοι που υποφέρουν;

Αυτό είναι το αξιοπερίεργο. Οι «απ’ έξω» αγωνίζονται, αντιδρούν και κινητοποιπούνται για να μη χάσουν τα προνόμια οι «από μέσα». Είναι ακατανόητο όσοι δεν απολαμβάνουν τις εύνοιες ενός διεφθαρμένου και ξεπερασμένου συστήματος να μην επιζητούν την αλλαγή. Και το καινούργιο. Αλλά να επιμένουν παγιδευμένοι σε ένα σύστημα που τους απογοητεύει και τους εξουθενώνει. Εκτός πιά και αν όλοι περνάνε καλά. Και είναι ψέμματα τα περί ταλαιπωρίας του κόσμου και άθλιας καθημερινότητας. Τι άλλο θα μπορούσα να σκεφθώ.

Μα από που τα συμπεραίνετε όλα αυτά;

Από το απλό γεγονός πως δεν θέλουν ουσιαστικά τίποτε να αλλάξει. Γκρινιάζει ο κόσμος και τα ΜΜΕ για την κατάσταση. Μα όλοι στρέφονται στις ίδιες πολιτικές και στα ίδια κόμματα που δηιούργησαν τα χάλια που υποτίθεται πως σήμερα τους ταλαιπωρούν και για τα οποία διαμαρτύρονται. Χλευάζουν τις φιλελεύθερες πολιτικές όταν είναι οι μόνες που δεν έχουν ποτέ εφαρμοσθεί στον τόπο, ένα τόπο κρατισμού , δημόσιας σπατάλης και διαφθοράς, και που έχουν φέρει την ευημερία όπου στον υπόλοιπο κόσμο προωθούνται. Τι άλλη εξήγηση θα μπορούσα να δώσω;

Υπάρχει χώρος για καινούργιο κόμμα;

Οτι υπάρχει είναι αυτονόητο. Αφού κανένας δεν εκφράζει τις απόψεις της ανοιχτής κοινωνίας και της ελεύθερης οικονομίας τής αγοράς. Το αν θα έχει απήχηση είναι μιά διαφορετική ιστορία. Μιά και το μυαλό των ελλήνων είναι φορτωμένο με τα ανεδαφικά για μά δίκαιη υποτίθεται κρατική οργάνωση που φροντίζει τους αδύνατους. Και τελικά η «οργάνωση» αυτή δουλεύει για τους επιτήδειους (προμηθευτές και εργολάβους) και τους αριστερούς επαγγελματίες της πολιτικής και της σχολιογραφικής διανόησης. Η Αριστερά κυριαρχεί δυστυχώς στον τόπο στις ιδέες. Γιατί κανένας δεν φρόντισε ποτέ από την άλλη πλευρά να κάνει κάτι ώστε να αλλάξει η κατάστση αυτή. Είμαστε η μοναδική δυτική χώρα στην οποία δεν υπάρχει κάποιο ινστιτούτο, ίδρυμα η δεξαμενή σκέψης που να προβάλει ιδέες φιλελεύθερες και υποστηρικτικές πολτικών της αγοράς. Επιχιερηματίες χρηματοδοτούν έντυπα και ηλεκτρονικά μέσα των οποίων τα περισσότερα στελέχη είναι νύν, πρώην, η αντεπιστέλοντα μέλη της ΚΝΕ!! Τι περιμένετε από αυτό να βγεί; Και μετά όλοι αυτοί αναρωτιούνται γιατί η κοινή γνώμη είναι εναντίον κάθε προσπάθειας προόδου. Είναι σαν να πυροβολείς το πόδι σου και να αναρωτιέσαι μετά γιατί δυσκολεύεσαι να περπατήσεις...

Δεν γίνεται τίποτα λοιπόν;

Καινούργιο κόμμα, φιλελεύθερο βέβαια, από πάνω δεν έχει καμία ελπίδα. Αν η κοινωνία αισθάνεται την ανάγκη να εκφρασθεί με κάτι καινούργιο ας δούμε τι θα γίνει.

Και η Φιλελεύθερη Συμμαχία;

Eίναι μιά ειλικρινής προσπάθεια από κάτω να γίνει κάτι καινούργιο. Μακάρι να έχει καλή τύχη. Συμφωνώ με την πρσπάθειά τους. Απομένει να δούμε την απήχηση που θα έχει στην κοινωνία... Θέλει πολύ δουλειά. Αλλά είναι και μιά ενδιαφέρουσα πρόκληση.

Σκοπεύετε να ξαναπολιτευθείτε;

Δοκίμασα ένα πείραμα που δυστυχώς δεν είχε τα αναμενόμενα αποτελέσματα. Δεν λέω πως «απέτυχε» γιατί κάθε εμπειρία είναι πάντοτε για καλό. Πίστεψα πως με τον Γιώργο (Παπανδρέου) θα αλλάζαμε την γεωγραφία του πολιτικού σκηνικού. Πως κάτι εντελώς καινούργιο θα γεννιόταν. Μιά σύμπραξη των προχωρημένων φιλελεύθερων αντιλήψεων με την καταγεγραμμένη ιδιαίτερη ευαισθησία για τους αδύνατους της κοινωνίας τρων σοσιαλδημοκρατών. Δυστυχώς αυτό το καινούργιο ποτέ δεν γεννήθηκε. Από την μεριά μου έκανα όλα όσα είχαμε συμφωνήσει. Οι αντιδράσεις όμως του βαθέως κατεστημένου της άλλης πλευράς ήταν τεράστιες. Δυσβάστακτες ίσως για κάποιους. Κι έτσι η συνένωση δεν ευδοκίμησε. Δεν κατηγορώ κανέναν γι αυτό. Ισως κι’ εμείς οι φιλελεύθεροι δεν κινηθήκαμε αρκετά διπλωματικά. Υπήρξαν βέβαια και οι εμπαθείς και οι ανόητοι που βρήκαν ευκαιρία να με κατηγορήσουν πως μπήκα στη Βουλή δήθεν για να βολευτώ. Λες και είχα ποτέ μου πρόβλημα εισόδου στη Βουλή!! Από τη Βουλή παραιτήθηκα οικειοθελώς. Γιατί είχα σιχαθεί το σύστημα. Ξαναμπήκα με την φιλοδοξία να αλλάξουν κάποια πράγματα. Δυστυχώς, απέτυχα.

Και τώρα;

Τώρα είμαι και πάλι εκτός Βουλής. Και βοηθώ την Ρωσική κυβέρνηση στην προσπάθεια διεύρυνσης του ανταγωνισμού στην οικονομία κι εμπέδωσης αρχών οικονομίας της αγοράς. Σε ένα σύστημα μάλιστα που πρόσφατα βγήκε από την μονομέρεια της λεγόμενης οικονομίας της προσταγής. Τουλάχιστον κάνω κάτι άμεσο και αποτελεσματικό. Και δεν ασχολούμαι με τα κουτσομπολιά ουσιαστικά της Ελληνικής δημόσιας επικαιρότητας. Ποιός έβρισε δηλ. ποιόν και γιατί. Η ποιός τα πήρε παράνομα, με ποιό τρόπο και σε βάρος ποιού άλλου. Διότι εκεί έχουμε καταντήσει. Να μη ενοχλεί επειδή κάποιος τα παίρνει. Αλλά γιατί αυτός, κι όχι κάποιος άλλος... Η απόλυτη διαφθορά σε όλο το αποκρουστικό της μεγαλείο δηλαδή!!.

Eίπατε προηγουμένως πως αιθάνεσθε θυμό. Θυμό για τι πράγμα συγκεκριμένα;

Εχω απηυδύσει από τον επαρχιωτισμό και την ανοησία που έχει τα τελευταία χρόνια χτυπήσει το κέντρο της πολιτικής και γενικά της δημόσιας ζωής της χώρας. Μας απασχολούν καθαρά περιφερειακά θέματα συγκρουσιακής υφής,. Ωστε κάποιοι να ακούγονται και κάποιοι άλλοι να κάνουν το κομμάτι τους, Σε βάρος των πραγματικών προβλημάτων του τόπου. Θυμηθείτε τον σαματά που έγινε με το κάψιμο του φυλακίου κοντά στον άγνωστο Στρατιώτη. Το ίδιο είχε ξαναγίνει πριν χρόνια και κανένας δεν ασχολήθηκε. Κοιτάξτε τη φασαρία με το βιβλίο της Ιστορίας. Οι πάντες, σχετικοί και άσχετοι, έχουν γνώμη. Κι’ αυτοί που δεν έχουν ανοίξει ποτέ βιβλίο στη ζωή τους αποκαλούν πολλούς άλλους ανιστόρητους κι’ αδιάβαστους. Καταντάει σχεδόν κωμωδία!! Και ο χρόνος κυλάει. Και τα προβλήματα βαθαίνουν. Είναι λοιπόν να μην θυμώνεις και να βγαίνεις από τα ρούχα σου;...

Υπάρχιουν λύσεις για να βγούμε από τα αδιέξοδα;

Δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Μοναχά στενοκέφαλοι και μικρόνοες άνθρωποι υπάρχουν. Αυτό που κατ’ αρχήν χρειάζεται ο τόπος είναι μιά κυβέρνηση που δεν θα νοιάζεται για το αποτέλεσμα των επομένων εκλογών. Θα την ενδιαφέρει να κάνει το σωστό κι ας πηγαίνει άσχημα στις δημοσκοπήσεις. Αν είναι να κυβερνά κάποιος με βάση την συγκυριακή γνώμη του κάθε ανώνυμου πολίτη, καλύτερα να μην κυβερνά. Εμένα μου έχει τύχη να με κατηγορούν νια πράγματα που δεν πρόλαβα να κάνω σαν υπουργός άνθρωποι – και σχολιαστές σε ΜΜΕ μάλιστα - που τότε με κατήγγειλαν επειδή ακριβώς επιχειρούσα να τα κάνω!! Ο λαός δεν έχει ποτέ ευθύνη. Αποψη όμως πάντοτε δικαιούται να έχει. Είναι θέμα των πολιτικών να ζυγίζουν τα πράγματα και να προχωρούν σε αποφάσεις. Ανεξάρτητα πολιτικού κόστους. Αυτοί όλοι, σαν πολίτες της χώρας, θα μπορούν να εκφρασθούν στις εκλογές. Από κεί και πέρα είναι ζήτημα της κυβέρνησης να παίρνει αποφάσεις και να χαράσσει δρόμους. Με βάση τις προεκλογικές της δεσμεύσεις. Διαφορετικά, ας αναλάβουν κάποιοι δημοσκόποι τα ηνία του τόπου κι ας αποφασίζουν με βάση τις προτιμήσεις των δειγμάτων της κοινής γνώμης. Γι αυτό έχει καταντήσει εκεί που είναι η πολιτική. Διότι δεν έχουν τα κότσια οι ηγεσίες να πάρουν δυσάρεστες καμιά φορά αποφάσεις.

Κι’ από πολιτικές;

Επιμένω πως ο τόπος πρέπει να απεγκλωβισθεί από τον αναχρονιστικό κρατισμό. Να ανοίξει την οικονομία και την κοινωνία. Να εισέλθουν δίχως φόβο και απόλυτα ανταγωνιστικά νέα ρεύματα, νέες ιδέες, καινούργιες πρωτοβουλίες. Να πάψουμε να είμαστε μιά κοινωνία φοβική κι εσωστρεφής. Μιά οικονομία των γνωστών, των φίλων και των κουμπάρων. Να κοιτάξουμε τον κόσμο στα μάτια. Και να παίξουμε τον δικό μας, πρωταγωνιστικό την φορά αυτή ρόλο.στον κόσμο που ξεδιπλώνεται μπροστά και δίπλα μας. Ενα κόσμο δυναμισμού και ευκαιριών.