ΜΟΝΙΜΑ ΣΤΗΝ ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

MONIMA ΣΤΗΝ ΑΓΟΝΗ ΓΡΑΜΜΗ

Φαντάζει αδύνατο σε έλληνες σχολιογράφους μαθημένους στις σχολές σκέψης της παλαιοκομμουνιστικής αριστεράς, να συνηδειτοποιήσουν πως ο κόσμος αλλάζει. Και πως τα πιστεύω και τα οράματά τους ανήκουν οριστικά πιά στα μουσεία της ιστορίας. Μπορεί οι διακηρυγμένες τελικές τους επιδιώξεις (η ευημερία των πολιτών και η απάμβλυνση των λογής κοινωνικών διαφορών) να συνεχίζουν να αποτελούν πολιτικούς στόχους. Αλλά τα μέσα και οι πολτικές για την υλοποίσή τους δεν έχουν πιά καμιά σχέση με τις αναχρονιστικές και κατά βάση αυταρχικές τους αντιλήψεις.
 
Κολημένοι στις ιδεολογικές δοξασίες της άγονης πολιτικής γραμμής,
οι λογής προπαγανδιστές της οικονομίας και της κοινωνίας της προσταγής βλέπουν παντού εχθρούς των λαικών στρωμάτων και υπονομευτές των δικαιωμάτων των εργαζομένων.  Και τι προτείνουν; Συνήθως τίποτε. Η λίγο από τα ίδια... Η αντίδρασή τους σε κάθε τι καινούργιο είναι απόλυτη. Και την ονομάζουν μάλιστα και «προοδευτική»!!
 
Στον τομέα της παιδείας η κατάσταση έχει φθάσει σχεδόν στο απροχώρητο. Το κίνημα βολεμένων καθηγητών και αδρανών φοιτητών δεν θέλει μη κρατικά πανεπιστήμια αλλά ούτε και θεμελιακές αλλαγές στα δημόσια. Στην παρακμή λοιπόν της ανωτάτης παιδείας προσθέτουν την αναπόφευκτη εξαθλίωση. Οχι στην αξιολόγηση, διατήρηση της κομματοκρατίας στα πανειπιστήμια, φροντίδα για του μόνιμους – και συχνά υπερήλικες πιά –φοιτητές. Αυτές είναι οι προτάσεις των εξεγερμένων. Μαζί βέβαια και με την γνωστή μόνιμη επωδό της αύξησης της κρατικής χρηματοδόρτησης προς τα ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα. Πιό πολλά λεφτά δηλαδή για την διατήρηση της ίδιας αθλιότητας.
 
Γι’ αυτά κινητοποιούνται οι φοιτητές. Για τα ίδια απεργούν και οι «προοδευτικοί» καθηγητές. Που κάνοντας όμως πράξη την «προοδευτικότητά» τους στο τέλος του μήνα δεν δηλώνουν όλοι στο λογιστήριο της Σχολής τους πως απήργησαν. Κι’ έτσι εισπράττουν τον μισθό τους στο ακέραιο! Δίχως να ενδιαφέρεται κανένας εισαγγελέας. Με την ανοχή όλων των πολιτικών κομμάτων.  Με την σιωπή των πρυτανικών αρχών και την προφανή κάλυψη των μέσων ενημέρωσης. ...
 
Υπάρχει όμως και το ζήτημα του περίφημου ασύλου. Που αντί να προστατεύει την ελεύθερη διακίνηση των ιδεών έχει μετατραπεί σε εργαλείο φίμωσης και καθυπόταξής τους. Το χειρότερο όμως απ’ όλα είναι πως η υπάρχουσα νομοθεσία δεν προστατεύει τις αθλιότητες που καθημερινά σχεδόν αντικρύζουμε. Προβλέπει την επέμβαση της αστυνομίας εφ’ όσον διαπράττονται κακουργηματικές πράξεις. Δεν υπάρχει όμως κυβέρνηση που να έχει το πολιτικό θάρρος να χαλάσει την «ηρεμία» των παιδιών. Κι αφήνει τα πανεπιστήμια να γίνονται μεσανατολικά παζάρια, κέντρα διακίνησης ναρκωτικών ουσιών και καταφύγιο λογής ανισόρροπων εχθρών του συστήματος που δεν τολμούν όμως να αντιμετωπίσουν και τους μηχανισμούς που έχει αυτό για να αμύνεται. Δεν υπάρτχει πιό εμετικά αποκρουστικό θέαμα από εκ του ασφαλούς πολέμιους του συστήματος που συλλαμβανόμενοι μετατρέπονται σε ντροπαλές κότες που «δεν ξέρουν» και «δεν άκουσαν» τίποτα για την υπόθεση....
 
Η εμμονή όμως στην άγονη πνευματική γραμμή από απολογητές της διαφώτισης που κάποτε έκανε η ΚΝΕ στα στελέχη της, αποκτά κραυγαλέα διάσταση όταν γίνεται αναφορά στις διεθνείς εξελίξεις. Προ ημερών μάλιστα αρθογράφος σοβαρής πρωινής αθηναικής εφημερίδας βάλθηκε να μας πείσει πως για όλα τα κακά αυτού του πλανήτη φταίει η παγκοσμιοποίηση κι ο νεοφιλελυθερισμός. Κι όχι βέβαια ο υπαρκτός σοσιαλισμός. Οπου ακόμη εξακλουθεί να εφαρμόζεται. Με αφορμή μια εκθεση του ΟΗΕ για την κατάσταση των παιδιών στον κόσμο τα πρώην, νύν κι αντεπιστέλλοντα μέλη της ΚΝΕ ξεσπάθωσαν. Οι ΗΠΑ και η Βρετανία βρίσκονται πολύ χαμηλα στην σχετική αξιολόγηση. Φταίει λοιπόν το οικονομικό τους σύστημα για την κατάσταση. Το ζήτημα είναι πως μόλις ο ΟΗΕ βγάλει κάποια απόφαση η δημοσιεύσει πόρισμα που χαλαέι την σούπα (λ.χ Σχέδιο Ανάν, επέμβαση στο Αφγανιστάν κλπ) καταγγέλεται αυτομάτως σαν «όργανο των αμερικανών». Ετσι όμως και ψελίσει έστω κάτι που μπορεί να εκληφθεί σαν αντιτιθέμενο στα συμφέροντα της «νεοφιλελεύθερης» Δύσης, εκλαμβάνεται σαν αξίωμα αποκαλυπτικής περίπου υφής.
 
Υπάρχει πράγματι μεγάλο ποσοστό παιδιών στις ανεπτυγμένες κοινωνίες που  έχει προβλήματα εγκατάλειψης και ζεί κάτω από το όριο της φτώχειας. Ομως διαφορετικά ορίζεται η φτώχεια στις κοινωνίες αυτές και εντελώς αλλοιώς την δχόμαστε για την δική μας. Στη Βρετανία, λ.χ., τα όρια της φτώχειας ορίζονται στα 1.810 ευρώ τον μήνα, ενώ στην Ελλάδα κάτω από τα 470 ευρώ. Στην Ελλάδα όμως, του γιγαντααίου κρατικού παρεμβατισμού στην οικονομία (που τα αεριστερά μυαλά αγωνίζονται για να μην αλλάξει) οι τιμές των περισσότερων προιόντων είναι περίπου ίδιες η λίγο χαμηλότερες από τις βρετανικές. Ποιός στην πράξη λοιπόν ζεί χειρότερα; Χώρια που για τις χώρες αυτές (και ιδιαίτερα της ΗΠΑ) στις στατιστικές συνυπολγίζονται τα εκατομμύρια των παράνομων μεταναστών που εισρέουν συνέχεια και που αλλοιώνουν την γενικότερη κοινωνική σύνθεση  της χώρας.
 
Στα Κνίτικα μυαλά ορισμένων αναλυτών δεν μπορεί να χωρέσει το απλό ερώτημα που κάθε εχέφρων άνθρωπος θα διατύπωνε. Αφού η ζωή είναι τόσο φριτκή στις ανεπτυγμένες νεοφιλελεύθερες κοινωνίες γιατί οι κάτοικοι των περισσότερων χωρών του τρίτου κόσμου εκεί προσβλέπουν για την καλυτέρευση της ζωής τους; Και σε τελευταία ανάλυση, γιατί αυτοί είναι ανεπτυγμένοι και όλοι οι υπόλοιποι πασχίζουν να τους φθάσουν; Και πάντα με πολιτικές που περιφρονούν τον κρατισμό, υιοθετώντας (λ.χ η Κίνα και η Ινδία) αρχές της οικονομίας της αγοράς;
 
Οταν όμως ο εγκέφαλος έχει εθισθεί στις άγονες γραμμές, από Αγιο Κήρυκο σε Καρλόβαση και Βαθύ, δύσκολα μπορεί να απορροφήσει τα καινούργια δεδομένα του παγκόσμιου περιβάλλοντος.
 
Υ.Γ, Βρέθηκε στην Ελλάδα ο τρόπος πλήρους εξαφάνισης της ανεργίας!! Οσοι θέλουν να απασχοληθούν σε κάποια επιχείρηση, καταλαμβάνουν τα γραφεία της η παρεμποδίζουν την πρόσβαση σε αυτά. Ετσι, εκβιαστικά, υποχρεώνουν την εταιρία να τους προσλάβει. Η μέθοδος εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά με επιτυχία εναντίον της ΔΕΗ στην Πτολεμαίδα. Με επιχείρημα πως τους το είχαν υποσχεθεί! Δεν διευκρινίσθηκε αν η μέθοδος εφαρμόζεται, και με τι αποτελέσματα, και κατά γραφείων βουλευτών που υποσχέθηκαν προεκλογικά διορισμούς...