Λίγοι μπορούν να καταλάβουν την ζημιά που γίνεται γενικά στη χώρα με τα διάφορα «κόλπα» και «κολπάκια» που χρησιμοποιούνται με στόχο κάποιοι να βολεύονται και συζητήσιμες πράξεις και γεγονότα να αποκτούν νομιμότητα και αποδοχή. Ολόκληρος ο κόσμος διασκεδάζει με την χώρα που γιορτάζει κάθε χρόνο την απελευθέρωσή της από την Οθωμανική κυριαρχία με το επαναστατικό ξέσπασμα του 1821. Κι εντούτοις, δικαστικά σώματα και επίσημοι δημόσιοι φορείς επικαλούνται αποδεχόμενοι φιρμάνια των Σουλτάνων για την αναγνώριση ιδιοκτησιακών δικαιωμάτων επί χιλιάδων στρεμμάτων σε ολόκληρη την χώρα. Το επίσημο έτσι κράτος ακυρώνει την επανάσταση του λαού αναγορεύοντας τις θελήσεις των Οθωμανών σε νομικό καθεστώς της νέας χώρας που δημιουργήθηκε μετά την ανατροπή τους!
Βουλευτές ασκούν δημόσια κριτική σε πρόσωπα και πολιτικές. Της παράταξης στην οποία ανήκουν βέβαια. Αρκεί όμως μια αναφορά του Πρωθυπουργού σε σκληρούς τόνους για την ανάγκη σιωπής των «υπονομευτών» ώστε όλοι να σκύψουν το κεφάλι, να λησμονήσουν κριτική και καταγγελίες και να συνταχθούν σιωπηλά με αυτό με το οποίο υποτίθεται πως διαφωνούν.
Εκεί όμως που η αυθαιρεσία κυριαρχεί είναι στην λεγόμενη επικοινωνία. Γίνονται έρευνες της κοινής γνώμης που σε καμιά χώρα δεν θα τις έπαιρνε κανείς στα σοβαρά. Τι ακριβώς σημαίνει «καταλληλότερος πρωθυπουργός»; Κάποιος είναι πρωθυπουργός ενώ άλλοι (πολιτικοί αρχηγοί συνήθως) δεν είναι. Και η κατευθυνόμενη ερώτηση, με την αυτονόητη απάντηση, προβάλλεται σαν σημαντικό επικοινωνιακό εύρημα. Το ίδιο ισχύει και με την «παράσταση νίκης». Που δεν σημαίνει απολύτως τίποτε βέβαια. Και που δεν το ρωτάνε πουθενά στον κόσμο. Εκτός από την Ελλάδα προφανώς!!
|