Που αποδίδετε την κρίση του δικομματισμού, κάτι που είναι σαφές από όλες τις δημοσκοπήσεις που βλέπουν το φως της δημοσιότητας;

Στην αναποτελεσματικότητα του πολιτικού συστήματος και στην κατρακύλα βέβαια στην διαφθορά. Με αυτά που βλέπει και ακούει ο κόσμος θα ήταν παράδοξο να στηρίζει τα δύο μεγάλα κόμματα.

Τι εξελίξεις σηματοδοτεί η εκρηκτική άνοδος των ποσοστών του ΣΥΡΙΖΑ και ποιο είναι το σχόλιο σας για τον χαρακτηρισμό «φαινόμενο» που αποδίδεται στον Αλέξη Τσίπρα;

Δεν νομίζω πως είναι «φαινόμενο». Είναι απλά ένα καινούργιο και φρέσκο πρόσωπο που είναι φυσικό να ελκύει. Από εκεί όμως και πέρα είναι απαραίτητο για να αποκτήσει σάρκα και οστά η σχετικά εντυπωσιακή άνοδος στις δημοσκοπήσεις ο ΣΥΝ να δώσει την εικόνα κόμματος εξουσίας. Να αρχίσει δηλ. να λέει σοβαρά πράγματα. Μέχρι τώρα αυτά που ακούμε είναι αριστερές αερολογίες της δεκαετίας του ’60 και του ’70. Μαζί και με ανοησίες. Οπως η επίσκεψη στον Τσαβέζ στην Βενεζουέλα για να εξασφαλίσουμε φτηνή ...βενζίνη. Πάσχει ο ΣΥΡΙΖΑ και ο κ. Τσίπρας από το σύνδρομο της ΚΝΕ. Αν δεν απαγκιστρωθούν από τις ιδεοληψίες του απηρχαιωμένου ντόπιου αριστερισμού θα ξανα-κατρακυλίσουν ατην ανυποληψία και στα ζαμηλά ποσοστά.

Κατά πόσο είναι ώριμες οι συνθήκες για ένα μεγάλο κυβερνητικό συνασπισμό Ν.Δ. -ΠΑΣΟΚ στην περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία;

Δεν βλέπω τέτοιο ενδεχόμενο. Δεν αποδίδουν στην Ελλάδα οι συνεργασίες. Γιατί ο καθένας βλέπει στην επόμενη ημέρα. Και επιχειρεί να φορτώσει το πολιτικό κόστος στον πολιτικό του συγκάτοικο. Θυμηθείτε την κυβέρνηση Τζανετάκη, Οπου οι ηγέτες τότε τότε Αριστεράς με υποχρέωσαν να επιδοτήσω τους ... αλευροβιομήχανους για να μην γίνει ακριβότερη η φρατζόλα το ψωμί. Οπως και την κυβέρνηση συνεργασίας Ζολώτα. Που δεν έκανε απολύτως τίποτε. Είχαν επιλεγεί σαν Υπουργοί οι πλέον συναινετικοί, που από την πολύ συναίνεση δεν τολμούσαν ούτε το κρεβάτι τους να ξεστρώσουν!!

Γιατί η κυβέρνηση αδυνατεί να δώσει λύση στο μεγάλο πρόβλημα της ακρίβειας που τείνει να γίνει θηλιά για τα ελληνικά νοικοκυριά;

Το πρόβλημα είναι πως δεν τολμάει να μιλήσει καθαρά και ανοιχτά στον κόσμο. Η ακρίβεια είναι προιόν των μαύρων χρημάτων που κυκλοφορούν και την πυροδοτούν. Σχεδόν οι πάντες κοροιδεύουν το κράτος. Αν διαβάσεις τα στοιχεία της περυσινής φορολογίας καταλήγεις στο συμπέρασμα, πως αν είναι οι σχετικές δηλώσεις ειλικρινείς, τότε οι Ελληνες συνιστούν κατά συντριπτική πλειοψηφία ιατρικά θαύματα. Διότι με αυτά που δηλώνουν σαν εισόδημα δεν είναι δυνατόν να μπρούν να ζούν. Πως αγοράζονται τόσα ιδιωτικά αυτοκίνητα; Πως εξαφανίζονται τα εισιτήρια όλων των πλοίων που πάνε στο Αιγαίο; Πως είναι πλημμυρισμένα από κόσμο τα πανάκριβα υποτίθεται super markets. Γιατί στις διακοπές του χειμώνα δεν υπάρχει θέρετρο σε Ευρώπη, Αμερική και Ασία που να μην είναι γεμάτο από Ελληνες; Πόσοι έχουν εισοδήματα αδήλωτα από ακίνητα, μαύρες (αδήλωτες δηλ.) αμοιβές, μετοχές. αμοιβαία, ομόλογα κλπ. Πως χάθηκαν τόσα χρήματα στο χρηματιστήριο αφού τέτοια εισοδήματα δεν είχαν ποτέ δηλωθεί στην εφορία; Ολα αυτά τα μαύρα εισοδήματα βγαίνουν, αγοράζοντας, στην αγορά και πυροδοτούν τον πληθωρισμό (ακρίβεια). Αν δεν αγόραζε κανείς τα ακριβά προιόντα οι τιμές θα έπεφταν. Δεν είναι δηλ. όπως κάποιοι νομίζουν, θέμα κεντρικού ελέγχου των τιμών. Κάτι τέτοιο πάντα οδηγεί σε ελλείψεις και εκρηκτικές τελικά αυξήσεις. Επίσης το ίδιο το κράτος ενισχύει την ακρίβεια. Με τους φόρους (ΦΠΑ, καύσιμα κλπ) με τις τιμές των υπηρεσιών των ΔΕΚΟ και με τις ατέρμονες προσλήψεις...

Ποιά είναι η εξήγηση που δίνεται για την αδυναμία του ΠΑΣΟΚ να καρπωθεί τη μεγάλη φθορά της κυβέρνησης;

Ο εγκλωβισμός του στον παιδικό του αριστερισμό. Κανείς δεν φαίνεται να καταλαβαίνει πως την νίκη στις εκλογές την δίνει η μετακινούμενη μάζα της κεντροδεξιάς. Αυτή έδωσε την νίκη στον Σημίτη, αυτή πήγε πίσω στον Καραμανλή και αυτή είναι τώρα που έχει ρευστοποιηθεί, ανησυχεί και στις δημοσκοπήσεις καμιά φορά επιλέγει Τσίπρα. Δίχως βέβαια στα σοβαρά να τον προτιμάει. Ολοι όμως αριστεροφερνουν. Ο Καραμανλής μπατάρει αριστερά με φόρους, γραφειοκρατία, μεγάλες δημόσιες δαπάνες και συχνά αυταρχισμό ( κατάργηση συλλογικών διαπραγματεύσεων). Το ΠΑΣΟΚ προσπαθεί να ανταγωνισθεί τον ΣΥΡΙΖΑ κι αν επιχειρήσει να κινηθεί σωστά (λ.χ. παιδεία) παγώνει από φόβο μπροστά στις αντιδράσεις νοσταλγών του αριστερισμού του Ανδρέας αλλά και πολλών νεοπαγών και ευκαιριακών αριστερών που αμφισβήτησαν από τα δεξιά (!) την ηγεσία του Γιώργου Π. Μετά τις τελευταίες εκλογές.

Μήπως είναι και θέμα αρχηγού όπως σπεύδουν να υποστηρίξουν πολλοί επικριτές του Γιώργου Παπανδρέου;

Είναι θέμα γραμμής και όχι αρχηγού. Θέμα αρχηγού γίνεται όταν ο ηγέτης δεν προχωράει μπροστά με τις θέσεις και τις προτάσεις του αδιαφορώντας για τις όποιες εσωκομματικές ισορροπίες. Εμένα και τον Μάνο λ.χ. μας έφερε στο κόμμα το 2004 και θυμηθείτε το σόκ τότε στο πολιτικό σκηνικό. Ο Γ.Π. τότε φάνηκε σαν ο τολμηρός ανατροπέας που έφτιαχνε το καινούργιο αδιαφορώντας για συμβατικότητες και πρόσκαιρο κόστος. Μετά όμως από λίγο άρχισαν τα «Ο λαός δεν ξεχνά τι σημαίνει Δεξιά», η επαναφορά στα σημαιάκια και την παλιά συνθηματολογία και στην επανακάλυψη του ..σοσιαλισμού!! Εμείς εγκαταλειφθήκαμε στο απόλυτο κενό κι εγώ δεν μπόρεσα ποτέ μου να καταλάβω, αν υποθέσουμε πως υπήρχε σχεδιασμός, γιατί μας ζητήθηκε η συμμετοχή στις εκλογές...

Που αποδίδετε το γεγονός ότι στο δημόσιο βίο κυριαρχούν τα σκάνδαλα και η σκανδαλολογία και απουσιάζει η πολιτική;

Γιατί αν δεν πάψει η κλοπή δημόσιου χρήματος, η αν δεν αποκαλυφθούν οι ένοχοι, δεν μπορεί από τα πράγματα να υπάρξει πολιτική. Σήμερα πλέον δεν έχουμε Δημοκρατία αλλά Κλεπτοκρατία. Και κυριαρχεί το είδος της πολιτικής που ταιριάζει στο καθεστώς αυτό.

Κατά πόσο είναι εφικτό με βάση τα σημερινά δεδομένα η ίδρυση ενός νέου κόμματος;

Χρειάζεται έντονη λαική κινητοποίηση για κάτι τέτοιο. Πειράματα εκ των άνω αποτυγχάνουν. Δεν φέρνουν αποτέλεσμα. Και τέτοια κινητοποίηση, πέραν της απογοήτευσης και του κυνισμού, εγώ δεν βλέπω.

Υπό ποιές προϋποθέσεις και με ποιό κόμμα θα επιστρέφατε στην πολιτική ζωή;

Η απάντηση δεν είναι εύκολη. Στην πολιτική ποτέ δεν πρέπει να λές «Ποτέ». Πάντως για την ώρα δεν το βλέπω. Δουλεύω εδώ και χρόνια στο εξωτερικό. Θα είναι μεγάλη απόφαση και πάλι να ξαναμπώ στο πολιτικό σκηνικό. Εξ άλλου πιστεύω πως μπορεί κανείς να προσφέρει στην πατρίδα του και εκτός Βουλής.

Πώς κρίνετε το επίπεδο του πολιτικού λόγου εντός και εκτός Κοινοβουλίου τώρα που δεν είστε μέλος της εθνικής αντιπροσωπείας;

Ολοκληρωτική απογοήτευση. Και δεν φταίνε γι αυτό οι νέοι βουλευτές και πολιτικοί γενικά. Φταίει η περιθωριοποίηση του Κοινοβουλίου - εν πολλοίς και με δική του ευθύνη με τον τραγικό και αναχρονιστικό του κανονισμό – και η πρόταξη των ηλεκτρονικών κυρίως ΜΜΕ που έχουν δική τους ιδιαίτερη θεματολογία και ανορθόδοξες ατζέντες.