ΔΕΝ ΜΠΟΡΩ ΝΑ ΚΑΤΑΛΑΒΩ
Μου είναι δύσκολο να καταλάβω την λογική με την οποία κινείται η δημόσια ζωή στην Ελλάδα. Πολιτικό στέλεχος μεγάλου κόμματος ευθέως παραδέχεται πως εισέπραξε χρήματα για το κόμμα στο οποίο ανήκε από μεγάλη εταιρία που προμήθευε το δημόσιο με πανακριβα ηλεκτρονικά συστήματα. Εξηγείται έτσι απόλυτα γιατί από το 1993 για τις παροχές ψηφιακών συστημάτων στον ΟΤΕ από την εταιρία Siemens επικρατούσε άκρα σιωπή. Ολόκληρος ο πολιτικός κόσμος κώφευε.
Είχα καταγγείλει τότε στην δικαισύνη την διαδικασία που είχε ακολουθήσει ο ΟΤΕ. Κι ασκήθηκαν ποινικές διώξεις για κακούργημα από τον εισαγγελέα τότε Γ. Ζορμπά. Στην συνέχεια ο κος Ζορμπάς μετατέθηκε στα Γιάννενα, εγώ, απογοητευμένος, αποχώρησα από την πολιτική, καινούργιοι δικαστές ανέλαβαν την υπόθεση, πολλοί άλλαξαν τις καταθέσεις τους (αυτό άραγε δεν χρειάζεται διερεύνηση;) και τα ψηφιακά δόθηκαν. Με αποτέλεσμα – όπως είχα από τότε επισημάνει - ο ΟΤΕ να δεθεί έκτοτε με την εταιρία αυτή και το σκάνδαλο να κουκουλωθεί.
Τώρα, με τις καινούργιες αποκαλύψεις, και την αρχική ομολογία χρηματισμού, δεν υπάρχει υπεύθυνος για τον τρόπο με τον οποίο η υπόθεση τότε θαύτηκε και διευκολύνθηκαν οι ανήθικες συναλλαγές; Είναι δυνατόν όλοι να περιμένουν τις επόμενες αποκαλύψεις; Και να μην κινείται κανείς καταλυτικά για τις παρούσες;
Είναι δυνατόν η κυβέρνηση να αδρανεί και να μην απαιτεί από την εταιρία, που ομολογημένα πλέον χρημάτισε δημόσια πρόσωπα στην Ελλάδα, αποζημιώσεις για τα επι πλέον ποσά που χαριστικά εισέπραξε; Δεν θα πρέπει επίσης να ελεγχθεί ο τρόπος με τον οποίο δημόσιοι λειτουργοί που «καθάρισαν» την υπόθεση και έβγαλαν τους πάντες άσπιλους για την υπόθεση τότε της μεγάλης αρχικής προμήθειας των ψηφιακών; Eίναι επίσης κατανοητό να βρίσκεται τόσους μήνες στη φυλακή μιά γυναίκα για κάποια παράνομη σχέση που διατηρούσε και να παραμένουν ανέγγιχτοι οι υπεύθυνοι των τηλεφωνικών υποκλοπών, οι αρχιτέκτονες του σχεδίου των δομημένων ομολόγων και όσοι αποδειγμένα δωροδόκησαν έλληνες δημόσιους αξιωματούχους;
Το γεμάτο αντιφάσεις ελληνικό πολιτικό σύστημα έχει πιά υπερεκχυλίσει. Στην Ελλάδα δαιμονοποιείται η κερδοσκοπία (σκοπός δηλ. το κέρδος) ενώ η οικονομία είναι, υποτίθεται, ελεύθερη. Την ίδια ώρα όμως το κράτος πάντα παρεμβαίνει για να αποτρέψει την επιχειρημαστική χρεοκοπία (ρυθμίσεις φορολογικών και ασφαλιστικών χρεών, πανωτόκια)! Στην παιδεία δεχόμαστε την ιδιωτική επιχειρηματική δράση στην μέση εκπαίδευση, που είναι υποχρεωτική. Αλλά την απορρίπτουμε στην ανωτάτη, που είναι προαιρετική! Διαβαθμίζουμε τα πανεπιστήμια στις εισαγωγικές εξετάσεις (με διαφορετικό βαθμό γίνεται η εισαγωγή στο Αθηνών, το Θεσ/νίκης κλπ). Αλλά τα θεωρούμε όλα ίσα με την απόκτηση του πτυχίου! Το δημόσιο δικαιούται να μην πληρώνει τις υποχρεώσεις του ανάλογα με την οικονομική συγκυρία (λ.χ. νομοθετημένες καταβολές στους ΟΤΑ). Ο ιδιώτης όμως διώκεται αν καθυστερήσει τις δικές του καταβολές – ανεξάρτητα της οικονομικής του κατάστασης. Κάποιοι πολίτες διώκονται με υποψίες. Κάποιοι άλλοι παραμένουν στο απυρόβλητο με ομολογημένες παρανομίες!
Ηρθε νομίζω η ώρα να αρχίσω να καταλαβαίνω. Για να γίνει αυτό θα πρέπει όλα να έρθουν στο φώς. Και η χώρα να ξεφύγει από τις αντιφάσεις. Αν το παρελθόν παραμείνει σκοτεινό, τότε και το μέλλον είναι μάλλον αβέβαιο.
(Ομιλίες του Α. Ανδριανόπουλου στην Ουάσιγκτον μέσω της ιστοσελίδας των Washington Times:
http://www.washtimes.com/search/Andrianopoulos/?=3D & ) | 
